Alle inzendingen over vuur gloed

4766 resultaten.

Sorteren op:

Weg van de snelweg

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.895
Ook met de handen stijf tegen de oren is soms het geluidloze gillen te horen dat in onze diepten weerkaatst routes en wegen in eigen beheer geen regels voor het binnenwerks verkeer dat zich langs eigen banen verplaatst geen brandstof meer over voor innerlijk vuur geen macht meer te veinzen over het stuur hardnekkige voet op het…
Ellen Warmond15 februari 2014Lees meer >

In het licht

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 461
Betonnen longen Granieten hoofd Gevoel dat voor Altijd lijkt verdrongen Vuur voorgoed gedoofd En dan toch zo maar Hier het licht dat ons in De diepste vezels raakt, Ons de ogen opent Voor leven om ons heen - Dansende lammetjes, Een gewillig schaap Dat zich moeiteloos Melken laat, zilveren Meeuwen die koninklijk Zwevend…

Hondsdraf

gedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.978
Stadswapen voor de onbekende stad Plant hondsdraf, inwoners Hondsdraf onder je ramen Ruil jullie tamme anjer in voor de balling -------------------- uit: 'Vuur', 2008.…

Zicht op de hemel

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 487
ik heb mijn reis gemaakt de schatten van werelden gezien geraakt aan de mystiek van het leven in diep geloven alles te geven de magie ervaren van verbonden zijn met omgeving en natuur die samenhang maakt in een bestaan met geest gevoel en vuur onverklaarbaarheden hebben altijd om aandacht gestreden want iedere gemeenschap…

Vergadering in mijn hoofd

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 551
Je wilt nog even, heel even te vuur en te zwaard een prachtige kerstroos of klimop aan de zijgevel zijn. Ook aan het einde van dit jaar toasten en een krachtige afdronk samen ervaren als het nog kan verrekijker of het theekopje wezen. Duidelijk wel het werkwoord in een oudere volzin maar ook een roze blos op onze wangen zijn.…

Ik ook

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 489
Rook van een opvlammende sigaret is liefde een zucht, gesteun vuur dat fonkelt in de blikken een zee die sterren weerspiegelt een zacht vel dat hardheid omsluit licht dat op gloeit, opbloeit schepen naar een veilige haven leidt waar witte vrouwenborsten wachten als duiven, koerend, lokkend paraderend Ik heb jou liefgehad en werd bemind het…

Wat draagt ons?

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 686
Zijn het de uitgestoken handen, warme vuren of is het toch dit alles ook weer niet? Is er wel iets dat heimwee kan genezen wanneer de ziel haar oorsprong niet meer ziet? Is waarheid ooit wel deugdelijk en echt bewezen of is er wetenschap die antwoord biedt?…
Adeleyd4 maart 2019Lees meer >

Verlaten gevoel

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 492
Gedoofd van alle vuur, ten prooi aan pijn en smart. Mijn geest, een berg van stilte, achter dichtbegroeide hagen, die zich afsluit, troost zoek in vergetelheid.…

spiegel in spiegel

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 692
we zijn wie we altijd al waren oud geworden kinderen al zolang geen vijftien meer maar keer de vingers op één hand bewegend levend in herinnering bladdert het huis heel langzaam af binnen brandt het vuur verwarmt zoekend de gedachten woorden in vage trage bochten namen worden aarzelend genoemd geliefden die het brein verlaten maar de…

Het gevecht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 649
het woord kwam uit t niets zwart omsloten - ingekaderd een verstikkende deken zoekend naar contrast of in ieder geval iets lichts - iets wat mijn ongelijk bewijst een knoop in mijn maag - baksteen de ogen - ‘Vantablack’ lijken mij te hypnotiseren doen vuren oplaaien waarvan ik het bestaan niet kende er worden geen woorden vuilgemaakt…

Gedicht voor Oekraïne

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 519
vallen, knallen voor haar ogen, zwart Een vlag in vlammen, geen as zichtbaar De rook over en weer een herhaling van gevechten uit boeken vergeeld De laffe zot schreeuwt vanuit zijn stoel De daad zo bruut en zinloos Waar geen liefde kan wonen Hoe ze vallen, de beelden, zo sterk levend geworden De kracht van de ogen open vol vuur…

Afwerend geheven

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 476
de vingers waren wit handen afwerend geheven er was geen achteruit slechts de rug tegen de muur met wanhoop in de ogen maar diep van binnen brandde het vuur van de vrijheid nog dat nooit zal doven dat energieën genereerde uit onbekende plaatsen waarbij agressie werd omgezet in warme liefde die handen reikten compassie gaf…
wil melker13 oktober 2022Lees meer >

Leeg en vol

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 321
Veilig op de stoep de straten door, rondkijken en zien wat er is Het als iets bijzonders zien Me warmen aan het vuur en in de vlammen turen Gedachten laten verteren zonder ze te missen Luisteren naar het ruisen van de waterval, regen Me schoon wassen van wat er komt Cirkelen als een biddende vogel, alles en niets zien Tot er een…
Zywa26 juli 2025Lees meer >

Verlangen

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 230
ik voelde vlammen zonder vuur een vonk verstopt in veen de wind wilde woorden die ik nog niet kende maar al wel verlangde ik liep langs lijnen van licht die leken te leiden maar lazen mij niet mijn huid hing aan herinnering mijn hart hunkerde naar houvast ik was een echo op eigen grond een roep…
Cor Koene7 november 2025Lees meer >

Berouw

netgedicht
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.687
vergeef me mijn kille woorden zo waren ze niet bedoeld, ik verkeerde in koude oorden waar warmte vanzelf was bekoeld nu ben ik terug in de haven terug uit die ijzige zee, diep heb ik die woorden begraven en mijn warmste zin breng ik mee geloof me, het vuur zal weer branden ik stuur je oprecht mijn pardon, mijn warmte ligt nu in jouw handen…

Oude wijsheid

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 117
herschikken het dagelijkse leven en ruimen oude wijsheid op De kinderen passen zich aan Ze steken geen vinger uit naar het stof en de lekkages Ze halen hun schouders op over de zoute zeewind en zien de beestjes niet Ze verbazen zich wanneer de deur openstaat en de gangpaden vol vertrapte papieren liggen als brandstof voor een feest- vuur…
Zywa17 juni 2026Lees meer >

De klomp

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 107
Er kwam een tijd dat ik hem zag zoals anderen hem zagen: een versleten klomp, goed voor het vuur. Soms denk ik terug. Niet aan de klomp, maar aan alles wat hij kon zijn.…

Wie ziet daar op die vieze bank

poëzie
3.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 6.488
Ook die neus heeft eenmaal een andere kleur Ook dat oog eens een andere gloed gehad. Wat boze geest kwam over die mens En wierp hem zijn schaduw op het gewaad. Wat monster uit het diepste der hel Sloeg hem de klauwen in 't bloeiend gelaat? Wat monster? Ha!…

De Ode

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.020
Een mysterieuze gloed strijkt dan toch neer, op het parelmoeren, maanreflecterende wateroppervlak, nu dansend, springend, in een felrode jurk, keer na keer, op het gitzwart kleed, waar het enkele uren geleden ontstak.…
Hans Meijer21 november 2003Lees meer >

Mooi meisje, dat met koelwit bruidsgewaad

poëzie
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.747
Mooi meisje, dat met koelwit bruidsgewaad Verlangt te ontveinzen de heetdronkre gloed, Die onbewust haar slankheid stralen doet En uit de glans van 't haar en de ogen slaat, Nu voelt ze alsof ze, een uitverkoorne, gaat, Zij zij alleen, 't Geluk-zelf te gemoet: Haar eigen huis, haar man, zo knap, zo goed, Nobel en ridderlijk in woord en daad…

Mooi meisje, dat met koelwit bruidsgewaad

poëzie
4.2 met 33 stemmen aantal keer bekeken 2.192
Mooi meisje, dat met koelwit bruidsgewaad Verlangt te ontveinzen de heetdronkre gloed, Die onbewust haar slankheid stralen doet En uit de glans van 't haar en de ogen slaat, Nu voelt ze alsof ze, een uitverkoorne, gaat, Zij zij alleen, 't Geluk-zelf te gemoet: Haar eigen huis, haar man, zo knap, zo goed, Nobel en ridderlijk in woord en daad…

Gewichten

netgedicht
3.4 met 20 stemmen aantal keer bekeken 769
maar met ochtend bedacht ik me ineens hoe heb ik jou van mijn geribde dromen gebouwd en toen jouw adem in de mijne was realiseerde ik me, nog erger dan liefde, de code, vanaf begin der tijden, aminozuren gerangschikt breekbare draagkracht van chromosomen dat mengt ons met zweet, beetje vrije wil, beetje dwalen, beetje spijt en beetje gloed…

EVOË

poëzie
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.709
Hoor, hoor naar mij, gij allen die daar gaat Met koud gelaat en stappen zo bedachtig: Brand op in gloed het leven dat u slaat, U zelf óp-slaánd in vlammen hoog en prachtig.…
Willem Kloos12 september 2019Lees meer >

Een goddelijke race

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 717
Een oranje gloed kwam over het ijs en iedereen zag het gebeuren: Bob gelóófde weer en het werd goud.…

Moegedaan en moegestreden

hartenkreet
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.109
Daar vaag in het licht van het duister zie ik je gezicht, Bijna opgenomen door de zwarte gloed. Liefhebben; je weet niet meer hoe het moet. Moe gedaan en moe gestreden zie ik in je blik, Het laatste beetje licht vervaagd. Leven; de dood op zichzelf, prachtig. Helaas is de combinatie mij te machtig.…
Melanie15 december 2008Lees meer >

Zwaardreunend...

poëzie
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.122
't Zijn hoofden, heet van d'innerlijke strijd; 't zijn harten, àl te groot voor 't aardse leven; wij zien hun lippen nog van àlsmart beven en gloed afgutsen van hun godlijkheid.…

Kapel in hout

netgedicht
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 758
de ouderdom geraakt haast uit het menselijk lood op weg naar de plek van onze lieve zoete ik waan mij nu in de eeuwigheid van vrede waar mijn hart een overvloed verwacht van zuchtende ruis in aanbiddende gebeden maar kruisende paden zijn lijnen langs mijn leven waar het gemoed altijd onderdanig blijkt aan een storende gloed…

TANKA 'S SPELEN MET LICHT EN SCHADUW

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 735
Vol gloed en leven is Antwerpens avondlucht. Daartussen verrijst een eindeloos lange schim: vage kathedraaltoren. Regen slaat het raam, valt al sneller en luider in angstwekkend grauw; verspreid zilver in de lucht haalt me even naar buiten.…

VERRASSINGEN VAN DE HERFST

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 459
Koud valt de herfstregen; overal glanst helle gloed. Uit grauwe wolken daalt zon op geel herfstloof, dat ijl kleurt. De nacht is heel doods; om een eenzame lantaarn klinkt steeds muggenlied. Vol elfenbanken is de stronk. 't Kind gaat zitten. Welke paddenstoel? Een natuurvorser stapt genietend door het woud.…

Oude visser

poëzie
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.249
Waar avond-zon op 't koele blanke zand Goudene gloed in plassen blinken laat, Een oude visser onbeweeglijk staat, Turend naar zee, op het verlaten strand. Het stompje pijp geklemd in grove hand, De helmhoed boven 't stoer, verweerd gelaat, Dat half in rode halsdoek schuilen gaat Staat hij daar groot in late zonnebrand.…