Alle inzendingen over sterven

2935 resultaten.

Sorteren op:

Water

netgedicht
2.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.475
Of moet u sterven nu? Bent u zo ziek? Dan vraag ik u, mijn arts, heel straks misschien, naar simultane euthanasie. We staren samen naar het reinste licht en dansen in de kalmte van ons heimelijke vuur, het wrange aardse latend. Broze vriend, nu kan ik amper nog dit lijdend wachten dragen.…

Droevig afscheid

netgedicht
2.7 met 22 stemmen aantal keer bekeken 3.104
Jij zegt mij zachtjes fluister toe ach ween toch niet om wat ik doe rond bomen van mijn gouden woud klatert lief rond ‘t groene hout het water dat gevoelig stroomt mijn wens die liefde droomt Jij zegt mij zachtjes wenen toe de pijn die in je groeit en bloedt en jou zo angstig slapen laat scheurt het leven flarden weg tot enkel kou die sterven…
Verdano24 februari 2003Lees meer >

Christus stervende

poëzie
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 4.019
Daar hij het leven derft, wil ik het ook gaan derven: Maar hoe hij meerder sterft, en ik meer wil gaan sterven, Hoe mij een voller stroom van leven overvloeit. O hoge wonderen! wat geest is zo bedreven, Die vat hoe zo veel sterkte uit zo veel zwakte groeit, En hoe het Leven sterft om doden te doen leven?…

lucht en leegte

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 673
prediker 1 winden waaien en keren terug rivieren vloeien naar de zee regens vullen ze opnieuw generaties ontstaan en verdwijnen men kan ze zich niet herinneren een eeuwig sterven en groeien daarboven staat de zon hij gaat onder om terug te keren alles lijkt zonder doel en einde wij ervaren deze kringloop en zijn wijzer dan ooit kennis…

brutsen dyn kleuren

netgedicht
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 978
brutsen dyn kleuren dy yn it stjerren lizze yn dreamen fan tearens o,dat gewisseloase ljocht yn dreamswiet treurjen ûnrêst yn beevjende drôvens bannen ferbrutsen yn hertstochtme fan ûnwil yn mingeling fan wédom en seine seach ik dyn takomst skûmbekjend lâns komme Oersetting/Vertaling : gebroken jouw kleuren die op sterven liggen…
klaes4 april 2007Lees meer >

Het kwaad sterft tussen lakens

hartenkreet
4.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.408
Europa in de greep van het kwaad Vecht zijn vetes uit in de zwijnentrog Slagveld van de eerste wereldoorlog In de modder, drek van mens en paard Beelden van het loopgraven front Maken me telkens weer stapelgek Miljoenen jongens sterven in de drek In een oorlog zonder duidelijke grond Wegens lafheid geëxecuteerde soldaat Die in shock niet…
Custor27 april 2007Lees meer >

Moederke alleen

poëzie
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.925
Wie zou er, wie zou er voor sterven, En lachen op kind en op dood? Kleine, kleine, Moederke alleen, Douw-douw-douwderideine, Kleine, kleine, Moederke alleen, Kan van uw wiegske niet scheên! ------------------------------------ uit: Verzamelde Gedichten…

Negen

gedicht
3.6 met 22 stemmen aantal keer bekeken 11.917
Mijn broer fluisterde in me dat ik groot werd en dat onder de haren van grote kunstenaars kleine oren zitten en dat oren groeien als je ouder wordt maar die van kunstenaars blijven klein en daarom sterven ze jong, een gotspe. Vind je niet? Wat? Laat maar.…

Onherroepelijk gaan de linden weg

netgedicht
4.9 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.018
Wat is meer werkelijkheid dan leven en dan sterven? De linden zullen verdwijnen en de lieve mensen ook. Wat komt daarna? Een nieuw bestaan dat nu nog diep verborgen is als zaad in de aarde.…
Adeleyd3 januari 2007Lees meer >

voor iemand ver weg

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 727
Hoe leg je aan een buitenaarder uit Dat het meer is dan verzoening Dat twee monden doet versmelten Geen mens die het begrijpt Wiskundig idioot 1+1=1 Als ik thuis kom weet ik Dat alles wel vanzelf zwijgt In slaap of sterven Ook verlangen In de sterren te schrijven Iets meer na te laten dan Zoen op een wang Ons rusten kust de aarde…

Sluipende winter

netgedicht
4.0 met 28 stemmen aantal keer bekeken 874
Guur wild nat Gebogen tak Dwarrelende bladeren Gebroken met de storm Rollend over rail Stoppende trein Verkleuring groen naar geel Netwerk bruin poreus Aderen in het blad kalende reus apoptotisch Als spinnenweb vertakt Bladeren sterven af necrotisch Het park wordt chaotisch Skelet van een vogel Glinsterend web Ochtendkou morgendouw…

Groene kerst?

netgedicht
3.5 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.121
Die bomen lijden pijn en zullen langzaam sterven. Ze maken, dat ik walg, door zo het feest te vieren: alsof ze voor de galg de hanger eerst versieren. Ik sta bij stergeflonker in 't naaldbos vol met pijnen en laat er in het donker m'n zaklantaren schijnen. Een boom heeft pijn geleden.…
Aubrey11 december 2007Lees meer >

De dichter aan zijne vrienden

poëzie
3.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 6.646
Wen ik sterve, lieve vrienden, Sier mijn graf dan met geen steen, Laat een grote, vruchtbre wijngaard, Mij ter eer- en grafzuil zijn! Drink, zo vaak de lieve Lente, Langs de ruime velden, danst, Drink dan mij, uw vriend, ter ere, Driewerf uwe beker uit! Breng dan de allerschoonste meisjes, Bij mijn stil en eenzaam graf!…

De Ongrijpbare

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 850
nog nimmer zag ik het onzienlijke nimmer de diepte van uw grootsheid het oneindige is uw deel wat is de mens min en slechts een schamel deel en daarvan slechts een stip omdat nog kleiner niet zichtbaar is in de naaste zou u zijn in de bloem zou u zijn in leed in verdriet in sterven zou u zijn geen woorden voor uw aanwezigheid…

Bomen over bomen.

hartenkreet
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.429
Ens zullen zij sterven of eerdaags worden gerooid. De oude berk en haar makker, de populier - Nu het nog kan breng ik aan hen een ode hier, hopelijk lang voordat eens mijn as wordt verstrooid.…

Verknipt

netgedicht
4.6 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.496
vleien zich in mooie rijen Het is stroom die dichten doet gedijen En pink een traan voor elke dichter Die huilend met de wereld is begaan En niet geniet van zijn eigen dichten Hem zal het al met al minder vergaan Maar rozen zullen puntig bloeien Daar waar zijn wieg heeft gestaan Ze zullen een half jaar bloemen geven Terwijl hij met zijn sterven…

Zomersproetjes

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.291
waarna je wangen zich verbloosden om de kus die werd gegeven en bleef hangen - net zo lang de zon haar zienderogen sloot We liepen verder in de schemer waar de tijd viel ongelegen met de weemoed die zich meester maakte van het avondrood toen ik mijn lief een antwoord bood in zuchten die de tijd omschreven als de wolken die we zagen sterven…

- Herfst is de kleur van de oude dagen -

netgedicht
4.4 met 63 stemmen aantal keer bekeken 3.414
Machtig het zwijgen..eeuwenoud schilderspalet nazomers sterven, herfstbladeren dansen ballet. Onder een zucht van voldragen pracht dat zwicht bewaart hij de tijd, warm gekleed in avondlicht. Herfsttij, oude wijze boom mijn vriend.. buig je sterke eikentakken..jij kende mij als kind.…
Sabrina en Rob19 september 2009Lees meer >

Hoe stralend zijn de rozen weer herboren!

poëzie
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.342
Maar dit is troost, wat is geweest, Kan niet vervluchtigen of sterven. Hoe ver wij aan elkaar ontzwerven, Elke afstand overzweeft de geest. Opeens verzwinden ruimte en tijd, Er is geen toekomst en verleden. Wij leven in een eeuwig heden, En ik ben durend waar gij zijt.…

Wanneer wij kerstfeest vieren

hartenkreet
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.252
En straks wanneer wij kerstfeest vieren vliegen elders weer kogels in het rond zitten wij ons als beesten vol te vreten en maken alles weer veel te bont Wanneer wij ons warmen aan het vuur sterven er ergens mensen van de kou lopen er kinderen als wezen over straat geen mens die ze zegt ; ik hou van jou Wanneer bij ons het eten op tafel dampt…
Moeke14 december 2009Lees meer >

De sterfling zoekt

poëzie
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.368
Wee, wie die snel-gewiekte schaduw derven, Geen menslijk woord, dat troost in 't hart hun giet, Heil wie haar wint, die wenen langer niet, Maar wensen één genade en dan te sterven. O, Vrouwe, ik wiegel stil op 't klare stromen Der diepe ziel, die uit uw ogen smacht, De speelziek-schalkse, dan weer peinzens-lome.…
Willem Kloos15 februari 2023Lees meer >

Intensive care

hartenkreet
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.053
niet goed Je hebt toch ook wel in de gaten Dat het niet zo lekker loopt zoals het moet Ik weet niet waar dit ooit is begonnen Ik weet ook niet of dit wellicht nog stopt Maar ik geef mij niet zo gauw gewonnen Zolang mijn hart voor jou nog klopt Ik wil knokken, vechten, strijden voor ons beiden Wil voor ons wachten betere tijden Wil voor je sterven…

Gewichtloos ?

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 613
Herfstbladeren zo bros, er waren tranen opgedroogd, strijden stralen in zeeën licht, gericht op komend seizoen, de boezem van ander zicht, gaat het gerucht dat de zomer daar sterven wil, kiemt zaad onzichtbaar uit de prille vrucht, onomkoombaar voor elke vloek of zucht in een bekend bestaan, veegt de laatste zon de sproeten van mijn…
pama10 september 2010Lees meer >

Drie verzen voor een dode I

poëzie
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.321
ik zoek de vrede die de dag mij nam; en onweerstaanbaar brengen mij mijn schreden naar 't stille kerkhof waar ik na uw sterven berooid en eenzaam iedre avond kwam. waarom?…

VERLANGEN

poëzie
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.589
Verlangen is een vuur dat niet en dooft, 't is als 'n zwaan klapwiekend, kan niet sterven: de Dood komt om het hart, in 't jonge hoofd droomt nog 't verlangen in parelmoeren verven.…

Tijd zat

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 998
We drinken wat en het inzicht, dat je denkt te hebben, dat wisselt met het aantal glazen Tijd speelt geen rol Gisteren, vandaag, morgen, tien jaar geleden of over tien jaar, vroeger, straks, toen of toekomst We drinken wat, we leven en sterven.…

HOE LOOPT DE WEG DOOR DE WOESTIJN ?

poëzie
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.722
Men zegt: Wie God wil zien moet sterven... Of loopt de weg doorheen de grot van onze ziel, waarin Gij waakt, mijn God? Dan valt de schone hoop in scherven, want dan begint de weg van her... Dan was het nooit zo na, mijn God, maar ach, ook nooit zo ver!…

memoires van een misantroop

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 523
doortraptheid, afgunst haat, nijd en leugens mijn besluit mij daaraan te onttrekken was het beste wat ik ooit deed alleen schoolde ik mij en alleen leefde ik noodgedwongen in mijn afgelegenheid mijn afwezigheid werd door mij op prijs gesteld soms keek ik neer op uw tranendal en wist mij bevestigd in mijn gelijk meer is er niet ik ga sterven…
enrico9 maart 2012Lees meer >

het voer van september

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 554
het septembert, de kroeg in mijn hart sluit de zomer en serveert slechts nog brak water – het sterven nadert en de zon sluit langzaam haar poort, het vlees dat de vrucht droeg is nu rijp aan bederf en geurt naar ontboezemingen uit een herfstig verleden trage kruinen dragen de wind en spreken regens en stormen uit over deze haatdragende vlakte…
elze1 september 2012Lees meer >

Verder dan de tijd

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 595
heel en niet half half en niet een tiende houd me vast zegt het moment, laat me niet vallen verdrinkend in de tijd klinkt zijn echo na in eeuwigheid dringend wil de druppel die voortdurend in de stroom vergaat gezien gehoord worden, nogmaals, dat voortdurend sterven bevalt me niet, wendt het moment zich een korte stonde tot de wind het…