3347 resultaten.
Heinrich Heine
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
561 Moest vluchten met goed en have.
Je leefde lang in ballingschap;
op Père-Lachaise begraven.
Dichten mag niet begrensd worden,
dat was de les die jij ons gaf.
Censuur kan leiden tot moorden,
dat hoort als waarschuwing op je graf.…
ali
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 bedachten
een pure wanhoopsdaad
na een bestaan vol angst
waarin te veel al gebeurde
in zijn net begonnen leven
was hem het laatste zetje
over de grens van het leven
dat velen de harten brak
die hij later juist helen wilde
als hij groot was en geleerd
de ogenschijnlijk veilige haven
beschutte hem en zijn familie
na negen jaar van vluchten…
LIEGBEESTJES
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
499 moet hem soms wel houden
hij verhult zijn angst achter
ontwapenende onaantastbare
fladderende onschuld
maar het blijf haar benauwen
een leeuw is altijd openlijk bezig
met die eeuwige ‘struggle for life’
denkt o was ik toch maar
liever die snelle haas met veel
minder polonaise aan m’n lijf
de haas zoekt z’n heil
in het alsmaar vluchten…
Geluk zit in de kleine dingen.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
2.140 Of de vogels op hun vlucht.
Geluk zit in de kleine dingen.
In de koeien, in de wei.
In de bladeren, in de bomen.
Of iets liefs dat iemand zei.
Geluk zit in de kleine dingen.
In je vingers door je haar.
In de schittering op het water.
Of in een vriendelijk gebaar.
Geluk zit in alle dingen.
In herinneringen, in gedachten.…
Nachttrein
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
563 Verwezen en onwezenlijk zo vroeg
Zijn nachtelijke sporen uitgewist
Van stortbad en van echtelijke sponde
Mijn nachtgoed in valiezen zonder dromen
In een speciaal voor twee bestemd couchette
Voor nummers ritsloos in een snelle vlucht
Razend door de alpencatacomben
Een lichtflits door graniet en ijzermerg
Door ruggen van het oude bergmassief…
Een kwestie van tijd...
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
663 De dag is al lang begonnen
als ik op blote voeten
de badkamer in vlucht.
Peinzend kijk ik om mij heen
en slaak een diepe zucht.
De buurvrouw klopt alweer
haar kleedjes,
op zoek naar wat denkbeeldig stof.
Ze doet haar best maar,
al doet ze maar alsof.
Ik moet me nu toch haasten
in het steeds helder wordend licht.…
ZIJN HAND OP MIJN SCHOUDER
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
545 Ik ging en ging maar verder door
toen ik plots iemand vermoedde
In mijn spoor
en toen ik verzeild zat in het zand
voelde ik op mijn schouder,
een hand , een stem die zei:
vlucht niet voor uw kruis
zoek de weg terug naar het Vaderhuis
het staat heel dichtbij, -
Hij houdt u staande aan Zijn zij
en het was of ik plots stond
weer op mijn eigen…
Kind van de hemel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
459 jij hebt ooit je
eigen tranen
gedroogd toen je
besefte dat jij
nooit op eigen
kracht zou
leren vliegen jij
als kind van de hemel
met altijd hoofd
en armen omhoog
om het blauw van
de lucht ook maar
even te kunnen
raken om de vlucht
van wolken te
kunnen smaken
het was toen
jij in ultiem
proberen met een
hoge sprong…
Dat ik dit kan zien
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 Ik heb mijn voeten op het hekwerk
De beierende klokken
Hoor en voel ik tegelijk
Terwijl ik naar de hemel kijk
Zelf derdelaags inwonend
Oneindiger dan kan in vlucht
Voor wolken lood, ivoren
Zie ik een kluwen haast ondenkbaar
Tientallen zweven daar waar
Zwaluwen dus zweven
Het regenfront dat komt van links
Het wit maakt langzaam plaats…
HERBEGIN
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
393 Vergane Aarde werd tot leven gewekt,
wat heden, ja, in eeuwigheid door klinkt:
"Elke morgen is een reine schepping,
waarbij schaduw vlucht, verrassend licht gloort,
een frisse zon rijst vol bemoediging.
Vergezeld van het verblijdende Woord
de dag doorbrengen tot late schemering,
leidt helder schijnend door duisternis voort."…
UITDELEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
570 De paradijsboom der verboden vruchten
vertolkt als bekend, streng Bijbelverhaal,
de eenvoud van de Goddelijke taal,
die mensen voor Hem doet vrezen en vluchten.…
BOA CONSTRICTOR
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
550 Hij krijgt in zijn woonoord menige keur:
"Een monster duikt op: vlucht voor je behoud!
Vang dat beest! Straks geeft het fijne braadgeur.
Speelkameraad voor knaapjes in 't oerwoud."…
kwelder
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
598 het jeugdig sentiment
kende in mij geen twijfel
wanneer ik het zilt
van de kwelder waarnam
met geuren die als
honingdraden me lokten
naar de stamper van de kwelder
het vluchten was ik moe, het van
huis rennen, het kabaal
achterlatend bij hen die niet
misstonden om als afbeelding
op het leesplankje te kunnen staan
de dijk, prielen…
Puur van toen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
444 zonder dat iemand
ooit echt had begrepen
terug in de woelige storm
trieste eenzame gevoelens
er stierf een ik in jou
op een koude winterdag
zonder dat iemand
je ooit echt had begrepen
of de moeite had genomen
je beter te leren kennen
toen je flirtte met de regen
verlegen vlinder in een natte jas
verdronken vleugels, gestaakte vlucht…
Niet(s) van deze wereld
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
400 Zolang eenieder met vakantie is
op wereldreis, genietend van de einder
in Dubais uitkijktoren
eight miles high
door dikke transparante glazen wanden
of op de brug der decadente cruiser
-een pleonasme; cruiser is genoeg-
of in het rotspaleis van dalai lama
in Lhasa, op de vlucht voor wereldleed
dan hoeft geen dichteres of netpoëet…
ANTWERPEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
264 Het dwergmeertje oogt bezadigd en moe,
bewaart onder zijn glad grijs _ gewoel zonder toom:
jagen en vluchten blijft de vraag "wat en hoe?"…
De adelaar die boven ons zweeft
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
259 Met elke vlucht, elke sprongetje van kracht,
Herinnert hij ons aan de fonkelende sterren in de nacht.
De adelaar die ons leidt, met wijsheid en eer,
Verbindt ons in de reis, keer op keer.…
Tolerant Niemandsland
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
487 wedstrijd was begonnen
De trots die ik zozeer koesterde
Toen ik bij het startschot geen seconde verloor
Want aan het eind van de regenboog
Wacht de grootste schat
Op hij die iedereen verslaat
In de allerlaatste sprint naar de meet
Maar in deze onhandige tussenfase
Kon ik me enkel nog meten
Met een hinderend onweten
Tussen lopen en vluchten…
Ree
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
241 de ree hoort geen
woorden
alleen afstand die
verdwijnt
de grond spreekt
een doffe slag die
door haar poten
trekt
daarna de lucht
druk tegen haar
ribben
trilling in haar
keel
iets beweegt sneller
dan vluchten kan
de wind draagt
de hitte
over open stukken
over paden die
zij kent
maar niet zo
haar neus vult zich
ze stapt…
Sonnet 25
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
695 Krijger vol pijn, beroemd om het gevecht,
Die tig overwinningen ooit weerde,
Is het boek van de eer zeer stil ontzegt
En alles vergeten wat zijn hart deerde:
Blij ben ik, die bemint en bemind wordt,
Waarvan ik niet vlucht, noch kwijn op de stort.…
Goot
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
421 jouw realiteit
zolang ik stil blijf staan
in wat niet echt mag heten
als meest plausibele tijd
[maar verdwenen is mijn dagpijn]
Nabijheid vervliegt uit gedachten
jij zwijgt bij de stilstand in de goot
blindelings volg je
jouw teruggekeerde ongeduld is groot
[noch komen hier je verwachtingen tot stand]
Kennelijk aarzel jij
mijn brein vlucht…
Smidse
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
153 oneindigheid
Sterren borrelen op, diep uit de pan
fonkelen ze naar een plaats in de ruimte
Het heelal krijgt reliëf
....Sterrenslierten tollen weg
........suizen door het niet-bestaande heen
Alchemie van de schepping
Binnen de kolf kookt het rond
Smeltkroes
....Heksenketel
........Toverbrouwsel
Gordijnen materie vallen
voorbij, alles vlucht…
Een dans uit de nacht
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
835 mijn lichaam treden
Buiten mijn lichaam trad ik
heel even
raakte ik mijn hart
Even was ik bij machte mijn hart te verdragen
En ik kón ze voelen
de tranen
Kon ze zelfs zién
mijn tranen
Och hoe ondraaglijk werd het verlangen om eens luid uit te huilen
mijn tranen
Zo graag ik wilde
maar het echt niet kon
Die nachten waren mijn vlucht…
DE JONGE SATER
poëzie
2.6 met 7 stemmen
3.008 Hij vlucht in dolle schrik
En brult in 't gaan om dat ontzettend éne.
- Maar eindlijk 't brullen moe slaat hij aan 't wenen
En breekt zijn angst in kinderlijk gesnik.…
In Memoriam Jakob Potze
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
636 zorgden voor je als hun zoon
Ze snapten het wel, jouw leed
En wat je in hun Heimat deed
Bijna 21 - blijf nog bij ons een tijd
Dan overleef je het wel, deze dwaze strijd
En na deze Krieg vind je
In eigen dorp vast een leuke meid
Alle goede woorden
Gingen langs je heen
Je vrijheid wilde je terug,
Het verlangen liet je niet los
Vluchten…
Van David, toen hij vluchtte voor zijn zoon Absalom!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 Morgenlied.
O, Heer, zij staan op en zijn mijn haters,
men zegt:‘Niemand helpt, het zijn mooi praters!’
Ik weet beter en heb U tot mijn schild,
U heft mijn hoofd; U heeft mijn eer gewild!
U riep mij vanaf Uw Heilige Berg;
‘Ik heb je stem gehoord, het is heel erg!
Vrees niet voor je zoon en zijn lage streken,
ga maar slapen, zijn kansen zijn…
Ukraine
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
855 Ukrain òù 3
Voorwaar hier tijd heeft stil gestaan
Opgedrongen leed zwijgend aanvaard
Verhuld in machteloos tijdloos geheel
Ontzegde met dwang de nieuwe eeuw
Sobere herkenning ingetogen ongewild
Dragen gelaten onbehagen en berusten
Vluchten zij steeds weer in drankgeroes
Schrijd de omkerende tijd lijdzaam voort
Gezag tegenpolend wakend…
Afscheid
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.423 blauwe ogen weerkaatsten kil
in de mijne
je liet me staan
als een hond
achtergelaten
in een bos
natuurlijk
leef ik met je mee
in jouw wereld
het huis van verbeelding
is ook mijn huis
ademloos luister ik
naar de taal
van jouw hart
de angst
voor mij alleen te zingen
woorden gestolen
als je voor me staat
misschien was het een vlucht…
Rust..
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
2.531 in ander's huid
Ken mezelf niet en voel verloren
Kan de krachten vloeien horen
Het is zoeken naar uitlaatkleppen
Liefst hard tegen een boksbal meppen
Schreeuwen totdat m'n keel verschord
Zo kwaad dat m'n geest verdord
Alles lijkt een blokkade te zijn
En verschaft m'n woede meer venijn
Iedereen staart me gebarend aan
Bombarderend vlucht…
De kleur van regen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
737 Regen legt een vlies over de gevels
Weekt de knollen van een sierplant
Verduistert de vergeten krant
Wekt nieuwe tinten, andere klemtonen
Zoals klei van korrel en kleur verschilt
De schubben van een reptiel dat in lover vlucht
De schil van een rottende vrucht
Regen neemt het niet zo nauw
Haalt de ziel uit dingen
Regen drenkt het drogend…