3038 resultaten.
Midlifemoments
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
718 papa stak een stokje voor,
Hij was je jammer genoeg voor,
Ik maakte geen kans,
Daar brak m’n lans,
Met de rekening in de hand,
Het was niet mals,
Jij, mooie blondine, je wist me al dan niet even verstrooid,
Me vast te pinnen,
Jij knappe blondine,
Ik wil je beminnen,
Jij lieve blondine,
Ik ga het uitzingen,
Maar papa kine was bij z’n zinnen…
Dansende Woorden
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
596 Laat woorden springen, dansen in ritmiek
de poëzie door alle zinnen klinken
en leef in droom van werelds melodie
De aarde draait om zonneschijn en muziek
de zon laat zelfs de wolken zilver blinken
geef ‘t ritme weer swing in pure poëzie.…
Zeeroep
poëzie
3.5 met 8 stemmen
1.291 Ik ging geloven dat ik nu zou rusten,
De winter in 't ommuurde stadje blijven,
Een huis bewonen, klare zinnen schrijven
En voor het eerst wat langer voortgekuste
Vrouwen hier bij mij hebben en, ter ruste
Met hen gegaan, lang in omhelzing blijven.…
Min of meer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
443 Er resten geen aarzelingen of liëren
noch oud zeer of stelligheid in de zinnen
voor mij althans om ook nu leven te vieren
en mezelf in alle toonaarden te beminnen.
Niet uitgedacht, wel intens vermoeid
van leven en uitgebreid belevend geven
schenkt de nacht me hernieuwde pracht,
fluistert het gewortelde : voel die kracht.…
Bevrijding
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
611 Hengel me binnen
Want als een gedreven vis
Zet ik je op je zinnen
Op jou vredige lege stranden van liefde
Zonder vooroordelen
Zal ik rust vinden
Haal me eruit
Laat me spartelen op het droge
De woeste zee
Mag dan wel mijn haven zijn
Het is nu tijd
Iets in mij verlangt naar iets anders
Bevrijd me
Al doet het pijn
Al betekent het mijn eind
Niet langer…
Doel van de lente
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
555 beloftes
waar wolken verklaren in loze geloftes
een lied klinkt klatert het klimt hoger dan hoog
tot een meeslepend meanderend melodisch betoog
getuigen overtuigen overleggen en weerleggen
wat wil de redenaar in zijn zangen ons zeggen
ijdele redenen argumenteren zijn hunkering
zijn woorden dalend dan stijgend in een kring
kaal blijven de zinnen…
de bieb
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
589 dit is de bieb, waar vele boeken wonen
dikke, dunne, bijzondere en gewone
hier kun je lezen, schrijven en poëzie bedrijven
je slijpt de teksten, boetseert de woorden
gekleurde fantasie in verrassende akkoorden
nooit zijn de boeken lui of moe
én je mag altijd naar ze toe
je droomt hier weg tussen ontelbare zinnen
die je vertellen over strijden…
Dagobert duikt
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
438 ."
- de gierigheid van Duck maakte hem gulzig
alwat hij zag ging schroksgewijs naar binnen
vierkant, bol of rond, al naar zijn zinnen
krampen deed z'n maag, z'n buik die vult zich -
"O Dagobert, waart gij als koning Midas,
verandert wat u aanraakt zo in goud:
uw maag verkleint zich rap in duizendvoud..."
wat de historie echter…
Mijn pen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 Mijn pen schrijft wellicht niet die woorden
zinnen of gedachten die jij even zoekt,
ooit eens boekt om hen te bewaren
als adembenemende schilderingen,
die je van papier heel zacht toezingen.
In deze wereld ontbreekt niet het geld dat telt.…
Vergeten .....
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
487 er niet tegen
is er ineens uit het niets een hogere macht
grijpt mij bij de keel en laat letters dansen
het verleden raakt even het heden aan
mistig worden ooit geboden kansen
foto's laten beelden, zwart wit, gaan
de namen, de data, ik ben het kwijt
ik laat het los wil het niet meer weten
gewone woorden blijven een strijd
zelfs hele zinnen…
Ik doe mijn best
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
699 . maar half
Loop jij voor mijn voeten
Moet ik in een boog
Zou op tenen moeten staan
Maar ze zijn anti depri
Die de plank volledig mis slaan
Waar is het toch misgegaan
Ik weet het misschien niet
Of meer
De wereld om me heen
Komt op me af
Maar ik blijf alleen
Ik zet maar door
Spreek alle frustraties van mensen
Om in positieve zinnen…
Leliebloem van het schoon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
419 O zoete zachte schone Mensen-Zoon
leliebloem van het eeuwig schoon
vervul mijn ziel met hemelse spijzen
water uit de bron dat op doet rijzen
Een vrolijke fontein diep van binnen
met wijn bemorst tot in de diepe zinnen
het genezende brood uit de hemelschoot
toegerust met een lied: een scheut de loot
uit de tronk van Isaï opgestaan uit…
mijn dagen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
429 Samen lezen, eten, slapen,
ieder ons eigen werk,
onze eigen zinnen
en nog
vinden we elkaar
in onze dromen
dieper nog
onder de zon
dan de sterren –
hun licht
jonger dan onze dagen,
zo lijkt het.
Woorden waren er,
worden geboren,
reiken elkaar de hand
en gaan huns weegs
door de dagen van ons leven.…
gemaskeerd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
372 van veiligheid
tot gezichten zonder mond
met daarin ogen van paniek
die bang de afstand blikken
waaraan wij nu gehouden zijn
nu langzaam de deuren weer
naar de wereld ons opengaan
is er als onzichtbaar korstje
het eelt van gebleven angst
die door onze aderen stroomt
om het verlangen te stelpen
naar die knuffel of omhelzing
dat de zinnen…
Kompas van teksten?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
506 Hier huist een uniek ontwerp,
te lijden door te lange zinnen,
verkoos het gezegde, geen
deelwoord bleef onvoltooid
nog voor haar stem zich verder
kon verheffen ,werd zij door
overmacht gekooid, verving
haar kracht in een nieuwe wind
die zijzelf had gesticht als
welving van een aards gazon, die
ik in elk voorjaar opnieuw beween,…
dans van liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 ik geef niets om dansen
jij weet dat toch ook
want ik heb het gezegd
dat ik niet dansen kan
maar nu de muziek klinkt
ik jouw schoonheid zie
verdrinkt de angst in mij
zich in golven van passie
onze lichamen verstrengelen
als handen om mij geslagen
ik mij door jou leiden laat
komt het bewegen vanzelf
jouw schoonheid warmt mij
de zinnen…
opflakkering
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
446 Het behoort tot de zinnen
die een mens nooit verleert.
Toch proefden de woorden als
jonge wijn, maandag op het terras.
Hemels, die eerste slok in open lucht,
hoewel Hemelvaart eigenlijk al voorbij
is. Pinksteren overigens ook.
Maar de echte feestdagen
die zijn er aangekomen.…
Laat ons dan
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
512 verdragen
en kom geef me je hand
Want als we samen oversteken
samen naar de overkant
om nooit meer los te laten
later aan de overkant
Want als we toch die kant op lopen
nooit meer naast maar in de ander
nooit meer voor of achterlaten
later aan de overkant
Als we toch die kant op lopen
toch die kant op gaan
jij de woorden ik de zinnen…
Onze taal!
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
443 BBC en
Hollywood
Ons hele Nederdiets
gedachtegoed
Van negen eeuwen zó
verdwijnen laat
Dat wie naast lezen ook
't schrijven ontbeert
En als een nitwit feeling mist
voor taal
En functioneel analfabetiseert:
Een taal van Frans en Duits en zelfs Latijn
Een schatkamer voor 'n queeste naar de graal
Waar oesters woorden, parels zinnen…
Varen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
777 Soms willen wij
als pluralis majestatis
onze dichterlijke zinnen verzetten,
niet zozeer als bakens
aan de oevers
van een meanderende rivier
als wel om de leden te strekken
en premature seniliteit
door verkalking van dichtslibbende
aders te voorkomen...
____________________________________
Ze zat mij aan te staren
Zwartogig lange…
Kant noch wal
netgedicht
3.5 met 37 stemmen
446 mijn woorden
raakten kant
noch wal dreven al
snel weg naar
open water
waar de letters hun
verbanden met
de zinnen verloren
zo kwamen zij
steeds dieper
in het water te liggen
verdronken omdat
de betekenissen
voor het geheel
te weinig draagvlak
bleken te hebben
ik voelde dat ik
aan mijn stuk liefde
te weinig boeggolf
had toegevoegd…
Herinnering
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
429 Wij waren met z’n drie,
zouden romantisch praten,
in het warme zand,
ons vleien
En later, eindelijk weer bij zinnen,
en bedaren
kwam die man terug en zoeken
Jij attent altijd
en hulpsbereid, hielp,
‘t leek een onmogelijke klus
Maar jij, jij vond hem
voor hem dus
En hoe blij hij was,
jou omhelsde
geluk na ruzie en verdriet…
Laat de echo maar schallen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
472 Schreeuwen in een leeg gebouw
waar niets wordt gemaakt
klinken de geluiden door
op zoek naar zinnige woorden
waar het gedicht kan beginnen
Zo klinken de klanken
in een samenspel van vormen van geluiden
om ze telkens terug te laten keren
en de zinnen tot het laatste woord af te laten breken
laat de echo maar schallen
uit een diepe put…
De schrijvende hand
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
438 De schrijvende hand
die kan geloven;
al was het maar in vrolijke magie,
de betovering van zwevende woorden
over hooggespannen,
door koren gezongen verwachtingen,
florerende zinnen
die de liefde zelf meer beminnen
dan de waarheid dragen kan.…
Een leven zonder dromen
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
1.369 Daden vergeten fantasieën
over draken en fobieën
stilte beweegt in nieuwe stilte
sober in zichzelf gekeerd
gebroken zinnen
in starre gevoelens
een woord kan veel bereiken
nu het duister kijkt in leegte
van een afstandelijk hart
uit verdriet geboren muziek
hoor die rauwe melodie
waar kou ongrijpbaar is
woorden zijn geen daden
het…
Leegmaken
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
295 De krant heeft positief nieuws nodig
een universum vol kennis en kunde
maar de wijn smaakt naar appelazijn
en de natuur sterft door droeve zombies
de gehaaide dief speelt op de tamboerijn
je ziet hem nog altijd met zijn tentakels
woorden en zinnen stelen van collegae
alsof de wereld er iets door verandert
hij met zijn drama, jij in jouw…
Schizofreen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
350 Ze verspreiden zich,
spreiden zich over tafels, stoelen,
tussen zinnen die ik niet volg,
tussen de stilte die me opeist.
Ik zie mezelf in stukken,
versplinterd, verscheurd,
onder de schaduwen van ogen
die ik niet bezit.…
Wat jij voelt
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
370 Ik zou kunnen spreken,
zinnen opstapelen
tot een bastion van gelijk,
maar wat jij mist
laat zich niet weerleggen.
Het is geen reden,
het is een gevoel.
En wie daartegen ingaat
breekt het
of zichzelf.
Dus zwijg ik.
Niet uit schuld,
niet uit angst,
maar omdat verdediging
je niet bereikt
waar jij nu bent.…
een korte serenade
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
273 met melodieën als zinnen
en stilte tussen strofen
dit ongelooflijke
ritmische timbre
in poëtische klanken
als uitgedachte partituur.
Verdicht dat vuur
dacht ik
van zijn vereeuwigde stem.
Even later vloog hij
op twee meter hoogte
in een vloeiende vlucht voorbij.…
met of tegen je
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
15 ben en nimmer zou willen
zijn, mijn mimiek is de burcht
waarin ik schuil
wel smile ik in het binnenste van
mijn geest, nimmer is het gepast, ik
noem het mijn komisch zwijgen
af en toe is het struikelen over
ontoelaatbare wegen waar ik
me bezeer aan de schaterij
van mijn eigen hoongelach
en dan denk ik aan mijn
vader die vaak de zinnen…