21238 resultaten.
Homo's go home; ik kon mijn geile geluk niet op, dank meneer Trump!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 Homo's go home, don't come
ook de lesbische, transgenders en non binaire niet, not
ik had het waarschuwingsbord over het hoofd gezien
op Airport New York City, VS van Noord Amerika
ons oude Nederlandse Nieuw Amsterdam
de stad van vrijheid, toekomst en ongekende mogelijkheden
het is een Godsdienstige stad van het verleden geworden
man…
Puur van toen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
444 Het pure gevoel van toen
is nooit meer teruggekomen
er kwam bewustzijn
etaleren van gevoelens
een kunstenaar ging
door woelige stormen
vond in rust de luwte
hield zijn hart vast in de nacht
er stierf een ik in jou
op een najaarsdag
weer terug geworpen
in verdriet
zonder dat iemand
ooit echt had begrepen
terug in de woelige storm…
404 Hart Niet Gevonden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
479 De maan sleept haar cursor door de baai—
klikkende golven.
Jij zei -ik hou van je
in kleine letters, een sms die bleef knipperen.
Ik antwoord in Sanskriet terwijl de koelkast
een oude Nirvana-riff bromt.
Onze vingers
zijn algoritmes die naar warmte zoeken
in lege jaszakken.…
Duistere hobo
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
437 We zijn elkaar met de grillige natuur
op het eiland in jouw droom verzonnen
we vergeten nooit het drieste avontuur
aan zee is de prille lente begonnen
en waar jij ooit vragen had
bloeien nu bloemen in de wind
in weemoed van het talenbad
ben jij het allernieuwste kind
uit duisternis in het licht gestapt
je lacht nu naar het leven -…
Aan Land Gebracht
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
501 ==================
==================
een man moet leven volgens eigen waarden
en geloven in zichzelf.
en ook al breng je uiteindelijk
slechts een gehavend karkas aan land
van de grootste vis die ooit gezien is —
je hebt het gedaan,
en kan nu rustig slapen gaan.
de rest is niet belangrijk.
==================
==================…
Groot wild
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
476 Ooit is hij groot wild geweest
nagejaagd door boze dromen
brave burgers en demonen
en hij had het zo goed
met zijn kinderlijke vrijheid
zijn speelse karakter
en zijn vrolijke blijheid
overal waar hij kwam
kreeg hij overtuigend
zijn betweterige gelijk
tussen bittere tranen
en zijn verwarde ziel
een grote leegte
zonder een geheugen…
De eenzame huil(tanka)
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
334 Alleen in de kou,
zijn adem stijgt als een mist,
maanlicht op zijn pad,
geen roedel om hem te dragen,
zijn ziel zwerft door de bossen.…
Worteldans
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
331 In de straal bezopen winternacht
wanneer er niemand getuige is
verzint hij zich een vriendelijke god
die mag raden naar het geheim
van dromen in gezamenlijk besef
van stilte die strijdt naar erkenning
op de paden die we zijn gegaan
door diepere nuancering gegroeid
nu het duister om bezinning vraagt
voltooit hij zich de worteldans.…
De stadsreiziger
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
566 Een oude vrouw
met een vriendelijk rimpelgezicht
geeft hem wat schamele centen
voor een doorleefd gedicht
de innerlijke natuur laat zich weer gelden
hij is helemaal tot niets verplicht
er komen nieuwe fantasieën, heldere gedachten
vitale energie vol gezonde fantasie manieren
over humoristische mensen en grappige dieren
hij slentert…
De naamloze stad
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
450 Je hebt de pure emoties
uit het gedicht gestolen
het ego uit jouw hart getrokken
dronken grijsaard
je hebt vanochtend
met de oceaan gesproken
het dansen is voorbijgegaan
in schijn van werkelijkheid
door wellust en begeerte
toegeeflijk flirt je nu spontaan
met naaktheid van het bestaan
en vrijheid van het individu
je gaat vanmiddag…
Hij loopt op straat
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
345 Hij bestaat dus echt in werkelijkheid
die eenzame onbegrepen dichter
hij loopt op straat alsof het niets is
gedeeltes van gedichten in zijn hoofd
wankel evenwicht uit het verleden
over de kade in innovatieve zinnenspinsels
een volgend hoofdstuk in een onvolprezen boek
een groter gedeelte van een woordloos schaduwrijk
hij zwalkt niet, gaat…
Verlegen vlinder in een natte jas
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
360 Hij heeft de intense emoties
om lief te hebben in stilte
door pure glorie
van natuurlijke heimwee
op de lange duur
in zijn mystieke erotische dromen
waar koude nachten
in verlaten steden
huilen om een wreed verleden
van armoede, verdriet en pijn
hij houdt zichzelf niet aan het licht vast
zoals de nacht soms om de dag lacht
is…
Oogstmaan boven Amsterdam
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
277 Oogstmaan boven de oude wijk
geen zin meer in verraad of gezeik
de minnaars van goede vrede
bevredigen de zoete stilte
zijn hand glijdt over het schaamrood
van zijn meest intieme dromendans
hij hoort het nachtlied van tedere eenzaamheid
en valt eenvoudig diep in voorjaarsslaap.…
Avontuur
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
254 Hij verlangt zijn fantasieën
dieper in het duister van de nacht
hij doet alles wat gij wilt
hij lijkt wel gek
de eerste twijfelende traan
rolt over zijn slapende gezicht
wat hij nu voelt is onbeschrijfbaar
zijn avontuur wordt intenser
in de cadans van zijn bezielde hart
beantwoordt hij zijn dromen grondig
hij zou iets willen dichten…
op de orgelpijpen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
323 O, personne, ware u niet
d'enk’le zaligheid zelve,
optimale muil van steen
formidabel doormalende;
aflatend als schoonste
in talen der doezelaars
tot het Italiaanse Witz,
en wat al dies meer zij.
Ik vreesde een x-aantal
meervoudige gezichten,
meer dan de verplichting
tot een zondige knieval;
want ik dans, jij allemans
ik dans op…
Verder Weg Dan Ooit
snelsonnet
2.2 met 4 stemmen
363 Breng dichterbij, o Orion, de maan,
Als tepelhoven die mijn lippen kusten,
In haar omhelzing blijf dan even rusten,
Om daarna bij haar achterlangs te gaan.
En geef na thuiskomst een bijzonder feest,
Zweer op de bijbel dat u bent geweest.…
De zon zegt zo veel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
150 De zon zegt zo veel,
maar de maan verspreidt een licht --
dat naar je luistert.…
Gewortelde stilte
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
169 Hij loopt op paden van een oud verlangen
door kinderlijke dromen blind geleid
en struikelt over zijn naïviteit
te weinig eelt op zijn beschadigd lijf
de eenzaamheid wortelt nu diep en stijf
wanneer juli warme winden zendt
en elke boom zijn bladeren toont
is dat het breekpunt dat de man herkent
nu de zoektocht aan een waarheid went
waarin…
Eclips
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
347 De helderste momenten zijn aan ons
zij schieten plotseling ons brein
te binnen
wanneer eenmaal het zonlicht wordt geweerd
of overschaduwd door een satelliet
Vierwekelijks legt zij ter kimme
aan
en stijgt al rijzend in een vaste
baan
doch éénmaal in de dertienhonderd
jaar
legt zij haar deemoed, wederzijdse
trouw
en diepe ootmoed af…
Onherkenbaar spiegelbeeld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
172 Subcultuur vol eigenaardigheden
in verleden van bloesemwoorden
wat is regen zonder paraplu
gedateerd in de toekomst
waar is de zon in verre oorden
vaag geworden hersenschim
in leven gebleven door oude gedachten
niet meer en niet minder zichzelf
vergeten roofdier in den vreemde
het moederland dat hem ontheemde.…
Voor en na de eclips
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
137 Ik had je bericht op m'n beeldscherm zien staan
toen ik plotseling om 3 uur wakker schoot
gewekt door de maan
die de zon voorbijschoof
gisteravond, maar dat stelde
ondanks alle komkommercommotie
tegen beter wetend meteoconsult
in deze gematigde zone
van 52 graad noorderbreedte
per saldo geen ene moer voor
Zeker de helft van 't gemeenzame…
Lekker puh!
netgedicht
4.5 met 21 stemmen
109 Hij trekt een lange neus nu naar de maan,
tot twintig-eenentachtig is het klaar.
In vergelijking is de maan een koter,
De zon is vier keer honderd malen groter.…
Dorpsgenoot
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
128 Uit de stenen stad nam hij gulzig
groene regen mee, om blauwe velden
te doordrenken met zijn loodzware,
zilveren gieter.
Sombere wolken braken
in bonte, blonde schaduwen
uit het hooggebergte—
een dans met de nieuwe liefde,
zoete heimwee naar beminnen.
In zijn betoverde hart
speelde het plezier.
Natte regendroppels
voor zijn zomerse tuin…
Hij zit in de zon
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
953 Hij bestaat dus echt in werkelijkheid
die eenzame onbegrepen dichter
hij zit op een bankje alsof het niets is
warme stralen op zijn gezicht
flarden van verzen rijpen in het licht
het wankel evenwicht uit het verleden
smelt langzaam weg in het felle heden
opgeladen met innovatieve zinnenspinsels
begint een volgend hoofdstuk in een onvolprezen…
Maanloos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
28 Buitenkomend zie ik de maan
in het kobaltblauwe, windstille zijn
ik voel een soort
zwoelte
om mij heen
zo'n vochtigheid die ervoor
zorgt dat een gedweilde vloer
je gevangen houdt op een stoel
om geen voetstappen te veroorzaken want
dan is al het werk voor niets geweest
de maan observeert mij
en niet andersom
vanavond kan ik er niet naar…
CAVIA
gedicht
3.6 met 185 stemmen
25.299 Al is een cavia een heel klein beest,
hij maakt nochtans behoorlijk veel geluid.
Van vér hoor je zijn vrolijke gefluit,
al is een cavia een heel klein beest.
Ik zag hem niet, en stapte achteruit,
en van zijn doodskreet trof mij nog het meest:
al is een cavia een heel klein beest,
hij maakt nochtans behoorlijk veel geluid.…
CAVIA
netgedicht
3.8 met 40 stemmen
2.847 Al is een cavia een heel klein beest,
hij maakt nochtans behoorlijk veel geluid.
Van vér hoor je zijn vrolijke gefluit,
al is een cavia een heel klein beest.
Ik zag hem niet, en stapte achteruit,
en van zijn doodskreet trof mij nog het meest:
al is een cavia een heel klein beest,
hij maakt nochtans behoorlijk veel geluid.…
ik en de rest
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
480 Ik en te vol,
de kleine aarde draait door.
De kleine aarde,
ik en het welbehagen.
Het mannetje viert kerst,
mag om de vrede vragen.
Het vrouwtje sleept hem door de eenzaamheid heen.
Want vrede op aarde, maar vrienden heeft men geen.
ik en het welbehagen,
de kleine aarde blijft zijn bewoners dragen.
De kleine aarde,
ik en de rest.…
Nachtegaal
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
2.268 Klein teer vogeltje ,
met je indrukwekkende zang,
al vroeg bouwde je een kooitje
om te kunnen blijven bestaan.
Klein teer vogeltje,
je verbleef in het dichte struikgewas,
de doorns staken je steeds weer
maar je had geen keus.
Klein teer vogeltje,
met je verlangen naar warmte,
het kooitje wou niet open
je bleef wanhopig achter.…
Gekist
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
524 Ik ben de kleine frontsoldaat
en wou de bres op voor mijn volk.
Van winstbejag werd ik de tolk.
Nu prijzen ze mijn heldendaad.
Ik ben de kleine frontsoldaat
en dood m'n broer aan d'overkant,
verloor vol nijd gezond verstand,
ten strijd voor een gelogen staat.
Ik ben de kleine frontsoldaat,
beween m'n dood in zelfbeklag.…