2838 resultaten.
inferno
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
590 ik schrijf geen melige verzen
over bloemetjes die hun kopje opsteken
boven het maaiveld
lachend naar de ochtendzon,
over de magie van sneeuw
die de rauwe werkelijkheid verdoezelt,
over de grote liefde
die niet kwam
af al vertrokken is,
over een opperwezen
dat monkelend zijn zoon laat kruisigen
als boete voor een zonde
die hij nooit…
de uitkijktoren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
526 de sneeuw heeft het landschap bedekt
met witte massa’s bevreemdend bevlekt
het zien maakt mij droef te moede
alsof het wit het kwade behoedde.…
Oktobervijver.
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.072 Zijn 't vlokken sneeuw uit puur-azuren hoogen
Oktoberhemel, kondende ongenâ
Van wufte koning Herfst en wordt nu logen
't Beloofde heil, dat leek mijn hoop zó na?…
Primula veris.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.042 dat met half-ontvouwde bladen,
Veelkleurig, door het groene omkleedsel breekt,
De tengre knop begerig opwaarts steekt
Om vroeg zich reeds in 't zonnelicht te baden:
Zeg, vreest gij niet, als zich de winter wreekt,
Dat hij, met sneeuw en stollend ijs beladen,
De sappen stremm' der pas ontloken bladen,
Wier tederheid een milder pleging…
4 mei 2015 8 uur in de avond!
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
498 Geen vertragingen
geen aangepast dienstrooster
niets uitgevallen
geen sneeuw, dooi of blaadjes op de rails
Maar in Apeldoorn
wel 2 minuten stilstaan
om de gevallen oorlogsdoden
uit de 20ste en huidige 21ste eeuw
Aan het treintafeltje met koffie en koek
werk ik aan de wereldpremiere
van de muzikale vertolking BOMBARDE
over het Bombardement…
Twinkeltjes
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
598 En striemen buiten sneeuw of regenvlagen
en is het door de ijzel spiegelglad,
of hoor ik donder door de wolken jagen,
als jij vraagt: ~wil je koffie lieve schat,~
dan is ‘t dat mijn chagrijn voor blijdschap wijkt:
omdat je dan zo lief en olijk kijkt.…
Niet de hand
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
863 de hand waardoor het laatste uurtje slaat
en op welk ritme de dag des oordeels kreunt
niet de hand die zichzelf vergat en sloeg
of aan de mond gezet maakte dat het scheldwoord verder droeg
ook niet de hand die zichzelf heeft breed gemaakt
opdat in duisternis een ander 't licht verzaakt
geenzins de kille klauw waarmee de wind
van de daken sneeuw…
Het sterrenstadium
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
497 In rust, uitgedijd als sneeuw, staan de sterren.
Stokt mijn adem. Zij stralen en verbergen verten
als silhouetten. Die frivole ernst van zonnen
die zoenen! Liefde? Monsters vol mysterie?
De Pleiaden, het gezegend Zevengesternte
dat een bescheiden plekje inneemt in het zenit
zingt sterker dan Zen en wekt de sfeer op van
een haiku.…
Zomer
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
572 Ik weet dat dit zo is, want
strakjes als de winter komt,
het blad verdwijnt door sneeuw en ijs...
dan hangt het daar, als een bewijs
van een voorbije zomer.
Vol met zang en nieuw leven,
en met een zekere belofte...
Want die winter duurt maar even.…
De overlevende
gedicht
3.0 met 1 stemmen
2.578 Erbarm u mijner, treurboom die ik ben,
Gedoemd te bloeien onder de stadsrook,
In 't tweeslachtig plantsoen, geen stad, geen land,
Dalend als sneeuw en stijgend als de bruid
Boven mijn vaders dode handen uit
In deze aarzellichte tussenstand.
--------------------------------
Gestelsche liederen (1949)…
De overlevende
gedicht
3.6 met 7 stemmen
4.474 Erbarm u mijner, treurboom die ik ben,
Gedoemd te bloeien onder de stadsrook,
In 't tweeslachtig plantsoen, geen stad, geen land,
Dalend als sneeuw en stijgend als de bruid
Boven mijn vaders dode handen uit
In deze aarzellichte tussenstand.
--------------------------------
Gestelsche liederen (1949)…
Want de nacht uit wederom
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
455 Denk dan na tot de zon opkomt bij het talud
welke mogelijkheden heeft de nacht vandaag
geboden, geeft het opnieuw passende tinten
ongerepte sneeuw, een storm om te ontginnen
mijn haren weer de kastanjekleuren van huis uit.
Ik ben wellicht olifant, kind van lange zinnen
nee een torenvalk die verstilt bidt boven land.…
Tom Tom
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
594 In aerozit over zijn stuur
bij sneeuw en wind en regenguur
sloopt hij als Hannibal de muur
der Alpen - legt zo op den duur
zijn naast rivalen in de luur.
Zoals de Selfkicker in 't uur
der hoogste nood tegen een muur
verscholen in zijn schemeruur
de weg omhoog vond met zijn "VUUR!…
Boodschap?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
434 De boodschap trof
haar als een dolk,
een pijl die trillend
in de roos blijft steken,
soms gaat zij varen
op een grijze winterwolk
gehuld in sneeuw,
langs hemelse beken,
koos zij voor het zonlicht
in haar hand, die haar een
fonkelend uitzicht bood,
door liefde overmant, een
eindeloos brandende diamant,
zich liet ontvallen uit…
De Mistral
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
606 Het is de Mistral die waait uit het noorden,
met een belofte van vorst en sneeuw.
Na een veel te hete zomer wordt dit wellicht
een koude winter,
misschien de koudste van deze eeuw.
Het stadse van nu is hier nog niet doorgedrongen.
Hier heerst nog rust respect en genegenheid.…
De olifant
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 De kersenbloesems vallen
zie hoe vroeg ze vallen
ze sneeuwen in de nacht
ik zou wel willen huilen
.....Waar is de tijd gebleven
.....waarin de kleden zijn geweven
.....die hangen te vergaan?…
Delen met het natuur
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
458 Winter is de tijd voor witte dagen met het sneeuw.
Dieren geven liefde met de mensen zoals wij.
Bomen geven zuurstof zodat we kunnen ademen.
Vogels geven mooi gezang voor onze oren.
Zwanen betekent het schoonheid en bescherming.
Wat doen wij als mensen voor het natuur?
Delen wij het natuur het zelfde gevoel?…
Samhain
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
572 Ze zal rondzwerven, met storm, sneeuw en ijs
bereisd ze de erven
waar wat oud is zal sterven.
Overal wordt vee geslacht, vlees en bloed
geven moed, geven kracht
voor de lange winternacht
waarin de poort van Annwn open staat,
menig ziel gaat lopen,
de Sith op offers hopen.…
Edele dame
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
617 Op maffiose crimi
Witteboorden
In hun onaantastbare
Bunkers van boardrooms
Ego's die de climate
Change ontkennen
Hun wereld is geen
Aarde van de mensen
En negeert de
Econoodkreet
Van het klimaat
Een pinguïn, net zo edel
Als een leeuw of koningspaard
Zwemt tweeduizend mijlen
Van Zuidpool naar Nieuw-Zeeland
Weet zich van de sneeuw…
Twintig teentjes
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
647 Vier voetjes en twintig nageltjes giechelen erg stilletjes
Potjes vol intieme en lol zo vol geneugten, ik word haast dol; iets van boordevol
Ik lik je neusje lief en schattig, voel me ergens een verwend klein prettig doetje en geniet te volle, fijner hoeft haast niet
Ooit samen erg zwarte sneeuw gezien, priemend in onze halzen, foei ook oei…
Kerstnacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
604 Sneeuw dwarrelt om hen heen,
ze spelen Stille Nacht.
De klanken zijn fragiel, wat onzeker,
niet helemaal zuiver en eigenlijk te zacht,
maar nooit heb ik het zo horen spelen
als in die barre winternacht.…
herfst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
376 sneller naar lange nachten
de grijze ochtenddauw glinstert als diamanten
gevangen in het zijdezachte rag van de spinnen
tot zij in druppels zich traag dan vallen laat
niet omdat zij mij de zomer voorbij verklaart
wel omdat zij ons het verval zo kleurrijk kroont
geniet ik vreugdevol het najaar van seizoenen
tot koning winter de belofte met sneeuw…
de kapper
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
549 de haarlokken
ooit donker bruinend
tegen het zwarte aan
met de jaren
langzaam grijzer
tot nu wit als sneeuw
bladeren in een boek
dat modellen toont
hoeft bij hem niet
hij knipt snijdt en scheert
het laatste nieuws vertellend
zijn mening klaar heeft hij
over alles en iedereen
niets kan ik bedenken
waar hij niks van vindt
over hoofddoekjes…
Schoonheid en stilte (3)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
472 ik heb
de top nooit
beklommen
langs steile
wanden omhoog
vorst en kou
trotserend om
het intense wit
van de eerste
zonnestralen te zien
ik gleed uit
in een peilloos
diepe spleet
vol donker en
begon te rollen
met ijs sneeuw en
divers formaten
steenslag steeds
sneller in een bocht
aan de buitenkant
in vertraging
duwde ik me van…
Een parabel: everything is going to be alright
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
650 toen de vuren in de tempels
doofden niet voor eeuwig
bleven leven
verdwenen priesters
als sneeuw voor de zon
de vuurtempels verasten
andere tijden braken
aan onrust verdriet
en vage verhalen
verschenen en verdwenen
zou iemand de weg
vrijmaken zouden mensen
uitgroeien tot een nieuw
verhaal zouden we
de hemel van as bevrijden…
Witte stilte muziek
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
236 toeverlaat
in samen stromen
warmte en energie
naar onze wereld die
wij aan het bouwen zijn
flitsend snel in tal
van vormen en kleur
in de gewijde
witte stilte muziek
begeleidt door
het palet van de
karaktervolle donker
rood scharlaken
schakeringen van de
bijna verdwenen zon
net als mijn
altijd aanwezige
stilte frustraties
die als sneeuw…
Schagen - Bergentheim
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
346 't Kan vriezen 't kan dooien
't is maar net waar je woont
ten noordoosten van de lijn
- meteorologisch gezien -
Schagen Bergentheim
tot vlakbij de Duitse grens
in Friesland waar 't wintert
door sneeuw de arreslee
met Jelle en Froukje glijdt
met stoere pake en beppe
Nienke van Hichtums kinders
die, als bekend, pas ontdooien
als…
Thermodynamica
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
308 Metaal ligt gescheurd,
rook valt als zwarte sneeuw,
verbrande olie in mijn neus
Ik zit in het wrak,
handen op het stuur,
ogen op een horizon
waar de hulpdiensten nooit zullen komen.
Zij zoeken overlevers;
ik ben alleen de abstractie van wat verging.
Het bloed, de modder,
het geschreeuw – laat ze het hebben.…
Het eenzame wintervogeltje
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
711 En toch blijft het zingen, steeds maar weer opnieuw
tegen de winter, tegen de vaart der wereld,
een minuscuul liedje van volhouden
dat niemand hoort of ziet
behalve de sneeuw en ik.
Henk Dekkers
2026…
Wat boven blijft drijven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
48 Dan de herfst met haar koper en haar ruis,
de bladeren die dwarrelen,
daarna de sneeuw, die alles
tot zwijgen en tot zuiverheid brengt.
Misschien is het geen troost,
maar iets stillers, een oud verbond
tussen ons en wat groeit en vergaat,
waarin wij, hoe geschonden ook,
telkens weer kunnen zeggen:
ja, ook dit is er.…