3836 resultaten.
Bloedrood
netgedicht
3.7 met 33 stemmen
1.663 De zon schemert bloedrood
Het bloed van de schaamte
Rood van naderende dood
Machteloosheid en kalmte
Koester ik in mijn schoot
Vergeet alles in deze nacht
Blijf hopen op een wonder
Macht van mijn wilskracht
Stuur ik nu in 't bijzonder
Naar mijn schoot en wacht
Handen strelen weg de pijn
Verzachten het verscheiden
Van mijn kleine poppedein…
Waar het Friese land .....
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
808 Waar het Friese land door aderen stroomt
jaagt mijn bloed van onvervuld verlangen
heldere lucht heeft mij weerloos gevangen
ademloos worden mijn grenzen omzoomd
pure kleurenpracht heeft mij totaal verblind
blote voeten in het gras voelen leven
de natuur omarmt mij als haar kind, even
word ik door hartstochtelijke stilte bemind
in dit stukje…
een mond zonder gezicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.095 de schreeuw is niet
van jou alleen
ze splijt de rotsen
en vergruist het steen
echoot door de dalen
jankt door merg en been
bloed schandt in
het niet verstaan
kruipt bergenhoog
geen regen wist het
onbegrip maar sluiert
slechts haar eigen mist
het stugge linnen gidst
je streken in gebarentaal
nagelt de verkeerde kleuren…
O Liefde, Liefde
poëzie
4.1 met 7 stemmen
3.254 Zo moge ik zijn als dun albasten vaas,
Boordevol bloed van uwe rode wijn.
In ´t nachtehart als een weekgele schijn,
In donkere nis weerlichtende topaas;
Maar in de dag een levende fontein,
Die de dorstende haar zoet solaas.
----------------------------------
uit: Gegeven Keur (1942)…
Gestriemd
hartenkreet
3.0 met 17 stemmen
3.936 Haar roomblanke, gave vel bevalt me
Het dons op de bovenlip vertedert
Alhoewel ik al te jongensachtig
Weiger te verweken
Ze veegt een ontsnapte traan van mijn mondhoek
Als een klopgeest jaagt ze door het bloed
In schijngestalten opgesplitst
Haar tomeloze vloed verandert
Tekent nieuwe lijnen
En haar gelaat glundert weer
De hand vat moed…
Lentebries.
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
1.432 Een warm gevoel dringt door mijn huid
kruipt in mijn aders en stroomt met het bloed
naar mijn hart dat zingen gaat, in een
klein kamertje bewaar ik alle mooie dingen
als juweeltjes.
Telkens als ik me eenzaam voel ga ik
naar mijn schatkamertje toe en als
het gouden deurtje open gaat...…
Ravage
hartenkreet
4.4 met 19 stemmen
1.225 flippen
De ravage wordt enorm
De zon zal verdwijnen
Bloemen verliezen geur
Door droogte geteisterd
Het leven verliest kleur
De liefde lijkt verloren
De warmte wordt koud
Eenzaamheid is geboren
Niemand die van je houd
Tastend in het duister
In de uitzichtloze nacht
Door een zee van tranen
Geen mens meer die lacht
In voetsporen van bloed…
Weer verloren
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
672 mijn geweten blokkeert
langzaam word de kamer zwart
de stilte verstomt
het mes ligt voor me
loert me aan
uitnodigend
een lichtpunt in de duisternis
mijn hand begint
een eigen leven
een leven vol dood
een leven wat de mijne verdringt
tegen mijn huid voelt het mes
koud en scherp
koud als de mensen
scherp als de pijn
maar het bloed…
voorgespiegeld
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
669 afgebeten zin noch ooggeknipper
er staat een verhaal dat
niemand kan ontwijken
net zo min een pas gedoopte
het water kan vergeten
nog blinkend op het hoofd
hij zet een ontzette pas
achteruit, geen afwerend gebaar
behoedt hem voor de kracht
die zo humorloos naar hem lacht
noch dempt de geluidloze gil
nog stiller dan voorheen
er kleeft bloed…
straaljager
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.127 hij haalt zijn lawaai in
straalmotor in de neus
bom onder de oksel
zweet druipt langs mijn kin
een opblaaspak belet het bloed
dat naar mijn tenen zakt
ik genees hier hoog van overmoed
schotels op een vliegdekschip
volgen hun schichtig doelwit
ik ben de stip op een scherm
het snelvuurkanon op scherp
er valt hier weinig te ontwijken…
Stille getuige
netgedicht
4.9 met 15 stemmen
1.716 met voorbedachte rade
heeft de dood
het schaduwnaakt
van uitgebraakt bloed
op de grond geworpen
longen spuwen gal
en gif op haar lijf
haar minnaar breekt
haar tong, ze is
de schaamte voorbij
hij snijdt het spreken
uit haar mond
martelt de woorden
in haar schoot waar ze
zwijgt in de kelder
ontkleed en beroofd
ik schreeuw barsten…
INDISCHE NACHTEN (3)
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
2.159 laken
al tastend trachtte ik je aan te raken
de duisternis stond bol van het geluid
we ademden als blaasbalg in en uit
ik sperde bij je rode mond mijn kaken
en proefde van je lippen, onder 't slaken
van zoete zuchten, sap van oosters fruit
de spanning bouwde op, de grond ging kraken
het rommelde, de lava moest eruit
gestremd scharlaken bloed…
Overleven
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
983 Haar hitte doet de sleutel smelten,
het bloed verdunt de klei.
De schelle, hese stem
verjaagt de zwarte vogels.
Een overwinningskreet
verscheurt haar lippen.…
uit Het Requiem van Julius Dreyfsandt zu Schlamm : Credo
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
765 van geloof en hoop
versplinteren en doopvonten
met oeverloze tranen dempen
als verdoofd en verblind
lijkt de Geest onbereikbaar
om wat is, te verstaan
en verwordt tot aardse duivel
die ontvankelijkheid in
schreeuwend hellevuur
zwijgend laat vergaan
machteloos roept de mensenziel;
tot waartoe dient de Liefde
waarom is mijn bloed…
en als zijn blik ontdooit
hartenkreet
2.0 met 11 stemmen
2.153 en als zijn blik ontdooit
novemberwind dompelt gezichten
in ‘t water van de zee
in haar gaan zij onder
blikken die vasthouden
groeien later in ’t ijs
de boten liggen aan de ketting
en de man in ’t bloed
gaat ruggelings een eenzaam pad
dat hij onder gevallen loof vermoedt
de as van het vuur is nu nat
en hij zwijgt de zomer
zo licht…
Vrouwonvriendelijkheid
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.953 Vibrerende hormonen in een lijf van een man
Stormen door het bloed in filevormende vaten
Hier en daar nog wat opstoppende passanten
De hersens zijn volledig in de ban
Gehypnotiseerd door dat ene stukje bloot
Die gemene en opzwepende geuren
Odeurs die vrouwen als kwelling kleuren
Het is lang geleden dat de man genoot
Dan die knalrode…
Zondagmiddag
gedicht
2.5 met 58 stemmen
20.837 Ik volg de spoorbaan, de brandnetels bloeien,
de bramen smaken naar niets en naar bloed.
Het dorp ligt verscholen in dichte grijzen.
Ik herken het, dit lopen: zo kwam ik thuis.
Van het nog warme huis staan de ramen wijd open.
Het bijna doorzichtige hoofd in de kamer
is van mijn vader, hij kijkt niet naar buiten.…
wat je lichaam produceert
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
710 eerst al zoveel soorten haar
hoofdhaar,schaamhaar,okselhaar
wenkbrauwen, wimpers
borsthaar,baard en snor
haar in je neus en oren
op je armen en benen
en ook nog al die vochten
bloed, urine, sperma
zweet, speeksel, oorsmeer
melk, tranen
slijmen in soort en kleur
vooral niet te vergeten
nagels, tanden, baby's
geuren en winden
etter,…
stiltecoupé
netgedicht
4.0 met 19 stemmen
1.043 het is onwennig stil in de coupé
een knappe vrouw heeft naast me plaatsgenomen
ik zwijg, dat spreekt voor zich, m’n bloed gaat stromen
de trein vertrekt bedaard uit Enschede
hoe maak ik nou contact met deze fee
zo weggelopen uit mijn stoutste dromen
mijn tong kan ik met moeite slechts betomen
dan moet zij niezen en ik roep: SANTÉ !…
Er broeit iets in mij...
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.031 Er broeit iets,
maar ik weet niet wat
Er broeit iets diep in mij
in mijn urine, in mijn bloed,
vond de dokter niets dan goeds!
Toch broeit er iets,
maar ik weet niet wat
Er broeit & bloeit iets
’t maakt mij zielig ongerust;
het woelt & stoeit,
het groeit & gloeit,
het heeft me in zijn macht!…
Emmaüs
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
758 Blijf bij ons, Heer, Gij hebt uw bloed vergoten;
Ga met ons mee voorbij de laatste bocht
en wil ons klein geloof in U vergroten.…
Venster op de wereld.
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.364 Zie bloed
op straten
en pleinen,
zie de plunderende,
moordende mensen.
Massa graven,
kindsoldaten
leren haten.
De mens,
u weet wel,
met intellect
en rede
waart rond.
Wij kijken
naar beelden,
zien de onterende,
ontaarde mens,
zonder vredeswens.
Avond aan avond,
u, ik, wij allemaal.
Wie niet?
wij raken de
rede kwijt.…
Promillage
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.974 Om aan de veilige kant te zitten,
praat men in ’t jargon van promille,
dat mag zichtbaar in je bloed zitten,
bij ’t afnemen van een blaastest.…
Onechtgenoot
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
705 Ik bloed nu mijn aderen rood
de hitte gloeit van al het zweet
vergoten om jouw man te zijn.…
Coming out
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
1.692 steels gluur ik naar je prachtige borsten,
met nu nog die zachte rozeknoppen,
naar de tere welving van je buik,
naar je mooie, ronde dijen,
nu durf ik niet meer naar je te kijken,
omdat je naakte schoonheid mij onverbloemd onthult
wat ik niet weten wil,
mijn hart bonst
mijn ademtocht versnelt
het bloed raast door mijn onderbuik,
ja, heel…
DE STERVENDE
poëzie
4.3 met 11 stemmen
4.973 en toen hij de ogen sloot
over een leven, tot de dood toe vermoeid,
was wat het donkere bloed had misdreven
in een blind brandend wenen vergeven
en uitgeroeid; en behoed
door een vrede, die hem begroette en overstraalde
doorheen de hemelse regenbogen
die uit de barnstenen zon harer ogen
door een sluier van tranen naar hem neerdaalde,
is in…
Waheko
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
2.109 Denkend aan jou
Stroomt mijn bloed
Echt heel veel sneller
Denkend aan jou
Voelt mijn lijf warmer aan
Een voortreffelijk
Gevoel....
Denkend aan jou
Voel ik een
Enorm verlangen
Denkend aan jou
Bemin ik jouw mooie lijf
Klaar voor een heel mooi
Doel....…
Er slaapt een man in huis
gedicht
3.5 met 23 stemmen
11.898 Te veel zijn lucht, zijn bloed, zijn brood dat ik wel eten moet.
De hand die ik dan bijt en die me steeds weer voedt.
En dat ik zwaarder werd van heupen met de jaren.
Dat is het kind van hem waarop ik eeuwen broed
en wellicht nooit zal baren. Alleen de man zuigt zog,
hij sloeg de diepe wond.…
Geel
netgedicht
4.7 met 21 stemmen
1.403 je ogen tonen moe
jouw strijd om overleven
als toekomst zoek is
leven ziek
wat nog op te geven
dan buig jij je over boeken
duikt in elk geschrift
richt je zelf op leren
almaar meer
omdat het bloed verplicht
je zwakke lijf vereelt
van zware studienachten
als slaap gedachten overstemt
en jij de donkerte in rent
om bij de les te blijven…
Op de oorlogsgrens
poëzie
3.4 met 14 stemmen
2.960 Wie ontkomen kan,
Bedreigd, of andren moordend, met de kogel,
Ziet land van bloed, van vuur de hemel rood.…