3808 resultaten.
Na even wachten
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
527 Soms kan ik haast niet wachten, vult
mijn ongenoegen heel de lucht en
ziet niet meer wat echt belangrijk is:
de tederheid bij 't zien van pijn,
het heel geduldig groeien van de
eerste lentebloemen, de lach van 't kind.
Vergeef me heel die drukte, 't onbezonnen
draven en het drukke bezig zijn.…
Chemo strijdt
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
915 weer wordt het gif
per hartslag rond gepompt
trekt rode strepen
in een kwetsbaar lijf
zonder onderscheid
doodt zij meedogenloos
de lichaamseigen cellen
waarin ook kanker nu verblijft
chemo strijdt
zonder onderscheid
tegen cellen die snel groeien
ten koste van hun eigen veiligheid
soms ontspringen zij de dans
in vluchten naar de luwte…
AAN C. TER LINDEN (04)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 Dat verdient vervolgen
Ik worstel met u mee wat dat betreft
Het is een zaak van onderricht en groei
De mens heeft nog een lange weg te gaan
Voordat zijn beest tot engel zich verheft
Dus heb geduld met onvervalst geknoei
Bewustwording breekt door in het bestaan…
Liefde en mededogen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
495 deze deur opent zacht en schuift
de oorsprong van het begin voor zich uit
het laat zich raken wellicht tot aan het beminnen
toe, we zijn één en drinken uit dezelfde kom
er is geen geboorte zonder de vlucht naar
het einde, we zijn het universum hier op aard,
laat de are groeien totdat het zaad zich wieden laat
in elk bedenkbare vorm…
In goede aarde
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
502 Graankorrel in vers geploegde aarde,
Milde regendamp die jou ter wille is
Geen vogel in de buurt die je op komt snoepen,
Op twee richels vanaf de rotsgrond
Waar je geen schijn van kans had gehad
Ben jij in goede aarde gevallen
Zonder het zelf te beseffen
De zon geeft warmte en laat je groeien -
Wat gun ik dat ook jou, vreemdeling…
Een onbekende angst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
615 jij wist de kleur
voordat de knop zich opende
in groei en vorm
herkende je de bloei
natuurlijk scheen de zon
in een warm ontvangen
maar een onbekende angst
bleef in ontluiken hangen
seizoenen werden volgemaakt
zorgen voor even vergeten
omdat alles goed leek te gaan
maar de alertheid is gebleven
signaleerde stilstand
in vooruitgang…
Bestaansrecht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
531 kan stappen
Eindelijk al je parten
kan ik zien en delen
De dunschiller glinstert
in jouw steriele hand
vederlicht begint het strelen
Van mijn lippen vallen
druppels sap op de grond
in een oogwenk ontstaan
bloemen van vliegen
tot regen van een zondvloed
hen verjaagt naar een plek
om te schuilen
Wij kijken, vallen om tegen elkaar
groeien…
Overpeinzingen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
596 Hoe kunnen kinderen groeien
al krijgen ze soms
alleen maar klappen?
Waar schuilt de lente
wanneer de regen valt
en de zon niet schijnt?
Hoe kan ik jou ontmoeten
als je ver weg bent
niet in afstand maar in denken?
Hoe kabbelend dit leven
als het donkere water
steeds weer anders.…
In de tuin van de oude pastorie
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
580 mijn hand in grootvaders hand
ik ben het kind uit stille dagen
in de tuin van altijd zomer
bomen groeien naar de hemel
uit andere eeuwen zal ik woorden horen
die ik ken en voel en schrijf.
ben ik het kind met oude verhalen
geborgen in de stille dagen
in de tuin van altijd zomer.…
Bodem
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
755 doodgewaande oorden
waar nuchter de gesloten noorderlingen
totaal doorweekte klei amechtig knechten
en kale kromgebogen struiken vechten
aleer een trage dood ze zal bedwingen
de bodem van het verre wingewest
wordt door verblinde hoge Haagse heren
met ogen vol afstandelijk begeren
geplunderd als een weerloos vogelnest
en elders groeien…
Per omnia saecula
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
505 Laat je ervaren als nú de geuren rond de esdoorn
en groei in mij, blij als de bloesem in mei.
mijn hart is die Rococo-lotus tempel,
dat innerlijk juweel waarin je woont.
Waarom druk je niet op míj jouw stempel?
Onrust en wellust verdwijnen snel, zelfs in mei.
Wij zijn één. Het hinnikt hier... Ja, een eenhoorn.…
Verre verten
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
861 ze groeien tot: lieveling,
omhels me en… hou je van me?…
De vrije hand
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
416 de meeste bomen
willen enkel bos
laten hun zaden los
dicht bij de stam
groeien samen tussen
beschuttend struikgewas
in eerste levensjaren
later snel naar hogerop
zij ruizelen warmte
van de zomerwind
buigen voor de vlagen
als storm ze gaat plagen
vaak zonderen zich
wat exemplaren af
willen een ruimer bestaan
in hun gaan van wieg…
Gods blote hand
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
499 hoor een vaag geluid
voel het zacht gebrom
dat eeuwig leven heet
het is alom
ik kijk pas om als het
octaafje hoger wordt
waar bestaan
zich ook laat zien in
groei en bloei misschien
in het spel van harmonie
dissoneren valse tonen
schaduw in de melodie
het zijn oneffenheden
die men moet leren in het
zingen van een eigen lied…
Het snufje zout
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
489 jij weet
het snufje zout subtiel
aan anderen te geven
het vroeger
zogenaamde witte goud
als verrijking van het leven
de smaken zijn gekeerd
met zoetigheid worden de
meeste tegenslagen gepareerd
maar in een wereld
vol onzekerheid ben jij
al snel de remmen kwijt
we lopen vol en
groeien dicht gezondheid
raakt steeds meer uit zicht…
Doei winter, adieu
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
522 De windvlagen krijgen toch geen vat
op mijn jonge loten, zij groeien al na Nieuwjaar.
Vergeefs hunkert een kind naar vlokjes.
Crocussen krieken al aan de voet van mijn stengels.
In Maartse buien stuif ik en ontvang gretig
mijn eigen wolkjes, blozend van verwachting.…
Doei winter, adieu
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
579 De windvlagen krijgen toch geen vat
op mijn jonge loten, zij groeien al na Nieuwjaar.
Vergeefs hunkert een kind naar vlokjes.
Crocussen krieken al aan de voet van mijn stengels.
In Maartse buien stuif ik en ontvang gretig
mijn eigen wolkjes, blozend van verwachting.…
Jonas
gedicht
2.5 met 2 stemmen
4.689 daarnaast mol ik ook nog haar stikdonkere baarmoeder,
moedertje, ik moet me toch ergens verbergen
achterhaal me niet met 'n katheter -
zal ik me slapend houden,
jonas wil wel zingen zachte hits desnoods en en
en even zachte kasjmierharen krijgen 'n opgerold schootkatje
fijn dat je kasplantje likt en laat groeien,
nee nee
nee, en er…
Einde wintertijd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
855 De wachttijd is van korte duur
ook ik sta op in 't lengend licht
dat groei en bloei ontspringen doet.
De eerste klus met zachte hand,
wordt na de vorst, ter hand genomen.…
Stukjes dood
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
573 ik wieg mee
met de vlammen
van mijn klein
vuurtje hoop dat
ik gesprokkeld
heb uit gevonden
stukjes dood
om me heen
zij waren
al verloren
hun groei gestopt
door structureel
tekort aan
continuïteit die
in het leven van
de soorten snijdt
diversiteit is
al geminiseerd
door economische
belangen waarbij
de mens zichzelf
met hoofdprijzen…
Wait a second
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
400 Geluk moet wachten, groeien.
Geluk dat later komen moet.
Datgene wat ik nu nog mis.
Gelukkig wachten momenten nooit.
Het NU trilt zinvol in al wat leeft.
In al wat levensrechten heeft.
In planten en ook in dieren.
In broeders en in uw zus.
In alle mensen dus.…
Klimaattop - Glasgow 2021
netgedicht
4.7 met 38 stemmen
1.619 Zolang de aarde ons warm laat draaien
en wij haar trachten te doorgronden
beter niet aan haar kern geraken
want het verschil zit daarbuiten
in ons.. waar wij met ons gebruik
denken te groeien naar voorspoed
en geluk bij hogere waarden
beter toeleggen naar minder
liefst tot maar 1,5 graden.…
Het schip der dwazen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
490 geweldig
een prachtig schip
Helaas zonder scheepskabouters
om de vege boel te redden, nee
er zijn alleen dwazen aan boord
die vrijheidsliederen zingen
en toosten op verre stranden
Ach, we verliezen koers
Het magnetische veld wordt zwakker
en de noordpool schuift weg
Havens blijven ongelezen
Zeepokken grijpen ons bij de kiel
Ze groeien…
Paasplant
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
584 Alles wat zijn groei belemmert,
groen en geel ziet van jaloezie,
glijdt langs zijn glanzend pantser
naar een hopeloos verleden...
Hier staat Het Leven!
'Ziet u het ook?'
'Doet het u wat?'
Dan duurt het 'even' voor u antwoordt.
Dus zeg ik: 'Ga meebewegen.'…
schaduwen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
566 de diepte van de dood
gesloten smalle lippen
roerloze handen huizen
niet meer in onrustigheid
zonlicht zeeft door de ramen
een briesje strijkt langs je slapen
en ik zie het kind dat ik was
onder een lange schaduw
in de kiem gesmoord
ondoordringbaar zwart
jouw schaduw onderschepte
het kierende fragiele licht
doofde wat wilde groeien…
De onpersoonlijke dood
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
490 mijn wereld
verraden
geslagen en
vastgenageld langs
de krachtlijnen
van golgotha
we zitten heden
in de tuin van eden
waar groei in natuur2
de stikstof van de
huizenbouw zal
neutraliseren
zoals geweren
het geweld waar de
drone de held is van
de onpersoonlijke dood
in de strijd tegen hun
zusters en broeders
om verborgen roots…
Naar de maan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
492 gebruiksfrequentie
in breekpunt zijn
dat doet de
sfeer geen goed
mijn tegenzin kleurt
de moeite om een
en ander uit te leggen
dus valt er stilte en
die wordt steeds meer
fundament voor
nieuwere discussies
over hetzelfde
de aanleidingen
zijn identiek en het
inzicht omtrent
verandering verbetert
voor geen meter
het naar elkaar groeien…
Nieuwe bladzijde
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
517 Uit de verlegen zinnen
die je me gisteren stuurde
vallen eenzame woorden
alsof ik jouw fraaie bloem
niet frivool zou bewonderen
zonder intense genegenheid
een nieuwe bladzijde
in het open liefdesboek
de letters zijn nog wit
onzichtbaar op blank papier
uit jouw stille waaiershand
groeien verse zaailingen
in vruchtbare geboortegrond…
1001 Nacht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
500 Al genietend groeien de dromen als bloemen
en leven de menselijke fantasieën
koesteren de dagen zich in licht en zonneschijn
tot 's avonds de maan samen met sterren
de hemelkoepel bezaait met beeldend romantiek.…
Golflengte
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
518 We zitten niet meer
op dezelfde golflengte
de horizon wordt vaag
lieve dromen verdwijnen
natuur krijgt veel te verduren
eenzaamheid lijkt dwangmatig
herhaalt zich in het handelen
zoals bij eb en vloed de zee
ik ben een land zonder vader
in een man zonder minnaars
waar jouw boom begint te groeien
verdort de taal van onze woorden…