3375 resultaten.
Kribbige kerstgekte
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
2.404 Al zal er ergens nog een laatste strootje liggen
Begraven onder kilometers zand van geschiedenis
Ook Hij die voor onze zonden het loodje moest leggen
Gaf na z’n dood door aan de mens zijn grote ergernis
Want met de juiste woorden van de kerk
Het op de juiste toon intoneren, het vakbekwaam zeggen
Dan Hij zelfs zich in zijn kribbe zou omdraaien…
stadsontwikkeling
netgedicht
4.3 met 33 stemmen
1.369 dit is een prachtig bos, haast ongerept
met vogels, vlinders en volwassen bomen
de schoonheid naar een eeuwenoud recept
hier kunnen minstens vijftig villa’s komen
dat duingebied, de onschuld niet verloren
nog rusteloos, zoals het altijd was
met stuivend zand en vrolijk wuivend gras
de ideale bouwplaats voor kantoren
dat landgoed, nog zo…
Wezen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
635 Als de wereld morgen open gaat
vouw ik grauwe wolkenluchten
zachtjes samen en fluister vlug
wat woordjes richting jou
Als de wereld morgen open gaat
breng ik kleine kiezelsteentjes
naar het laatste kruisjespad
waar armen wijd grenzen vervagen
Als de wereld morgen open gaat
verschuif ik het laatste restje zand
en plant een rode roos in…
Zilt bloed
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
960 Langzaam klim ik hoger,
klevend aan het zand.
Druppels zoeken de weg naar beneden
of verdampen snel in de lucht.
Beetje bij beetje, begin ik te geloven
dat ik het ga halen,
maar dat wordt vergeten
door een enkele diepe zucht.
Water lijkt steeds hoger te komen,
zou ik dan toch falen?…
Nu baant zich 't nat
poëzie
3.8 met 17 stemmen
3.341 Nu dartelt vrij,
Op gouden zanden,
De stroom voorbij.
Hij schuurt zijn randen
Allengskens uit,
En sleept de buit
Van kleiner vlieten
Geweldig voort;
En golven schieten,
Van ver gehoord,
Langs 't rotsig boord.
Nu vangt een dal
De waterval.
Een glinsterend kleed
Ligt stil verbreed,
In 't nieuwe perk.…
Verlos!
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.134 Een dag echter zijn wij aanbeland,
de nagels uit het kruis geramd,
onze lichamen ineen
en koesteren in zacht wit zand
het lijden van voorheen.…
Eén uit duizend...
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
2.023 Als 't beige zand,
Verstikkend om mijn voeten,
Soms warm,
Maar vaak te heetgeblakerd.
Als 't grillig duinenpad,
't Wisselend gemoed,
Als " 't lieve" weer,
Stijgt naar 't hoog debat.
Als harde rotsengrond,
Waarbij geen stem noch bijl,
Helpt te veranderen,
Slechts spaanders in het rond.…
Halve Marathon Egmond
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.903 het ging niet echt soepel
leek op hink-stap-sprong
honderd meter in de loop
dan weer aan de wandel
gevangen door de ademnood
ondanks zwak gestel
na twee uur
negenenvijftig minuten
vierenveertig tel
kwam deze kruk
juist op tijd
door het finishlint
strijd tegen de elementen
de zee het strand
het duin het zand
het was weer zwaar
ik was…
Launching the Boat
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.672 De last sleept over eb
modder en slip bedekte
blootgelegde schuur en
vuur vonkstenen
Onomstreden onheilspellend
krassend over de pas gestopte
tot flinterdun vloeipapier
versleten aangevreten
schimmelpanelen
Het zand tussen de aangeslagen
stukgebeten pijpsteel tanden
wrijft langs de ontblote zenuw
einden teneinde de herinnering
van heel…
perspectief
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
722 de geknapte halm
die zolang de hoop vertolkte
ach, ik laat het gaan als een walm
uit de laatste kreet die nog kolkte
in wat leek als een oeverloos geluk
een blindstaren op klavertjes vier
de storm van gedwongen naaktheid
naderde plots als een hongerige gier
mijn afgehakte handen
eens zo als schenkende schalen
verdwaalden in brandend zand…
onderstroom
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.078 namen me mee, nu leef ik
op de bodem van de zee
wring zuurstof uit het water
licht uit duisternis
soms voel ik een trilling boven mij
druppels keren terug naar huis
volmaakte cirkels trekkend
lossen ze op en worden één
dan ga ik naar boven
schep zilver van het water
plak het op mijn huid
met vloed spoel ik aan
ren cirkels in het zand…
Alles grijzigjes modaal
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
601 wat ik voor ogen heb
je talenten zijn versneden
gedrag is heel sociaal
geen wondertjes in heden
alles grijzigjes modaal
ik wil je anders
meer gekte dat normaal
je niet laten binden
overleef maar de moraal
ga zon verhitten
zodat polen dolen
en niet eeuwig pitten in
hun diepvrieskist van sneeuw
geef regen groen
stenig rood tot zand…
Vervanger
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.525 Als de tranen het zout van de zee verzachten
En een glazen blik op oneindig is gesteld
Als mijn voeten het rulle zand verkrachten
En de hemel schuin omlaag helt
Als de wind zachtjes door mijn haren streelt
En ik zou willen dat jij degene was
Als ik wacht op een dag, waarvan ik niet weet of hij zal komen
En mijn pijn gemaskeert wordt door een…
Die ene ware man
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
2.122 Overdag zit ik te dromen
Over die ene ware man
Maar of hij ooit terug zal komen
Daar heb ik geen notie van
Ik zie ons tweeën samen lopen
Over een verlaten strand
Hij zal bloemen voor me kopen
En mijn naam schrijven in het zand
In zijn ogen zal ik verdrinken
Zijn lieve lach maakt dat ik smelt
Maar moet het maar laten bezinken
Want ook…
zij de duinen en de zee - ik de zon en de wind
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.050 nu met elke gouden zon weer haar borsten komen
onder mijn strelende hand ademtocht vol fijn zand
alles bestrooiend met de liefde van nieuw leven
haar zachte haar op trillende hellingen zichtbaar
onder mijn ijle lichaam luid haar bonzend hart hoorbaar
over mijn hijgende longen strelen haar vochtige tongen
als de zon rood wordt strekt zij haar…
Ouderdomszand
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
929 Nee, ik zal niet op jeugdig strand
met mijn hand klauwen in het zand
en dan zeker niet als de Sibylle
een eeuwigdurend leven willen.
Apollo negeerde z'n liefje's geween,
telde de korrels in haar hand bijeen,
houwde de ouderdomslast uit graniet;
met het jaar hield ze de gezondheid niet.…
Jouw tour de poëzie
hartenkreet
2.5 met 17 stemmen
1.955 jouw huis in zand geklommen
van geleende korrels, duimtoppen hoog
zoemt in mijn oren
droom mij jou in een land
van fris lentegroen
en mijn gedroomde huis
op kousenvoeten van slapeloze nacht
is een stad zonder keurslijf
de zon trekt jouw zwarte maan denken eruit
stort ik volle zinnen met dauwdruppels uit
totdat alles in jou glinstert
leg…
Versteende golven
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
569 Wereld van zand en wieren,
ontbloot in eb, verpakt in vloed
schoot van gewervelde dieren,
bron die kroost behoedt,mild
ingelegd, gekaakt en machtig
gesteven door natuurlijk vuur
afwachtend, altijd krachtig
z'n stand tot de meanderende
maan in elk veranderend uur.…
Kleine Krijger
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
786 Mijn starre ogen staren
Wezenloos in verre leegten
De lucht is drachtig
Van geuren des doods
Het verderf is tastbaar
Mijn verdriet onzichtbaar
Doch immenselijk groot
Ik zak op mijn knieën
Betast met mijn vinger
De koperen stank van
Smerig verhalend zand
Mijn geboortegrond is rood
Doordrenkt van het leed
Getekend en besmeurd
Door de moordende…
Zandloper
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
646 levenspad,
omzoomd met distels af,
langs gladde keien, tussen
wieg en soms het graf,
maalt de molen haar tijd,
ruist het alom aanwezig leven
in stof door de vingers glijdt,
haar blik mijn toekomst kuist,
bedekt met open hand, de
opening van vele monden,
stokt alles, al is het maar even,
in de stilte van een adempauze
de laatste korrel zand…
Ameland
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
625 AMELAND
de lucht vibreert van geur en kleur en ijs
met boven zee een blauwe wolkenband
daar aan de rand van prachtig Ameland
dat eigenwijze duinenparadijs
er staat één ster, gekleed in parelgrijs
ik tel konijnenkeutels in het zand
en leg een doornig takje aan de kant
er klinken zachte klanken: kyriëleis
bij vlagen is het net alsof ik…
Godenleer
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.243 nog
vizier op kop in overmoed van stof
die jou mijn hart terstond de vuilnis geeft
de aarde uit haar bol mijn verzen eet
de hemel de wijn de hel de wiet
vooral de dingen weet die in verschiet
het paradijs nooit aan de galg vergeet
geloof mijn ogen lief, zo niet, roep luid
om zand…
Lege relikwieën
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
800 Op
de vloedlijn verzameling van
relikwieën, stille getuigen, die
buigen voor gespoelde dromen,
die in het zand tot stilstand
zijn gekomen. Volstaat als
voedsel voor emotioneel vuur,
waarin alleen de verpakking
wordt verbrand.…
Als een troost zoekt
netgedicht
4.0 met 39 stemmen
1.416 ik traande de
wereld tot stilstand
voeten kleefden
aan zand en mieren
toen ik de waas zag van gras
in groen gespreid
door wimpers henen
langs randen van ogende bossen
en ik
gedachten moest vangen
in volgorde van ruimte en
gevoel
de benen stramden
terwijl ribben deden schudden
en de buik jaagde
achter diepten
leegblazend tot…
op zee gedragen
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
525 die uithaalt
naar de wereld
van mensen
het krult er
onder boze deiningen
van dingen
die we niet kennen
golven
komen van andere planeten
onder ons voeten
over de kim
en nog vele einders verder weg
zoals ik
met mijn linkerhand
geen raad weet
hoe die moet schrijven
draag ik iedere kustlijn
op mijn rechterpalm
wat onder het zand…
En dan ben je weg
hartenkreet
3.7 met 27 stemmen
2.480 en dan ben je weg
het zand glijdt uit mijn handen
misschien is dit het punt
waar mijn dromen stranden
en dan ben je weg
alles is verloren
al schreeuw ik nog zo hard
niemand wil het horen
en dan ben je weg
in mijn zomer komt geen zon meer op
alleen de herinneringen
waarin ik me verstop
dagenlang lig ik op bed
ik wil niet drinken wil…
Winterweer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
521 Zand is geen echte oplossing, omdat daardoor de riolen verstopt raken. In Etten-Leur hebben ze een alternatief gevonden. Een plaatselijk bedrijf gespecialiseerd in natuurproducten, heeft 18 ton zeezout aangeboden en dit aangevuld met badzout.…
Winter(3)
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
543 het ruikt hier nog steeds
naar zeewier, zout en zand
ook al zijn er oceanen
aan jaren voorbij gegaan
toch is geen waarheid
hier ooit hetzelfde
vandaag schrijft de hemel
in een nieuwsoortig ijzig licht
waaruit sneeuw in welwillendheid neervalt
vanuit rondbuikige wolken
de meeuwen zweven in grote bewondering
of kijken toe van op de golfbrekers…
Verbloeming
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
704 Tuin bloemt in het hoofd,
verlangen schiet uit moedergrond,
vlinder streeft met gemak, een
schaduwrijke winter overleefd,
geen hinder van gestreden strijd,
beken zoeken bedenktijd,
slagaders van uitgeslepen vlijt
om erosie te verschragen in het
losse zand en tegenlicht van
nooit gestelde vragen, de weg
haar bestemming kiest,
ontluistert…
Violen blauwen zacht
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
598 dirigeerstok als penseel
het orkest is mijn palet
de zaal het linnen waarop het
muzikale schilderen kan beginnen
violen blauwen zacht
de ochtendlucht
een harp speelt roze
schaapjes op de vlucht
slagwerk rolt
in schuim de golven om
tot de trompet het eerste
rood van zon doet stralen
een klarinet speelt geel
het warme zand als
de…