5945 resultaten.
achter dubbel glas
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
894 speels in
haar verschralend raken
zij rolt en tolt het
drogend blad vertelt
van troosteloze kou
in eerste winterse verhalen
de zon is later in
verschijnen haar licht
lijkt langzaam te verijlen
de warme gloed
van zomer is nog
enkel voor de dromer
achter dubbel glas
nog heeft de vorst
niet toegeslagen
probeert toch in een
koude…
doods
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.005 ik ben vandaag
opnieuw gestorven
droeg mijzelf
naar het graf
de dood had mij
weer ingehaald
de verlatenheid
tikte met
haar koude staf
turend overzag ik
het bekruiste veld
van eer
bezaaid met
versteende tranen
ik stond hier al vaker
ja, meer dan één keer
de gegraven kuil
weerspiegelt
de schaduw in mijn ziel
als onbegrepen…
Gebroken glas
hartenkreet
4.1 met 12 stemmen
2.063 Voor mij ligt een veld
bezaaid met koude, scherpe stukken
Herinneringen aan toen
aan hoe het vroeger was
Daar sta je dan
op blote voeten
En overal
gebroken glas
Ik laat me vallen
moedeloos
tussen alle scherven
van dat wat ooit geweest is
van alles wat ooit was
Daar sta je dan
op blote voeten
En overal
gebroken glas
Vang jij me…
Waarom jij.
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
2.733 Jij draagt een hoofddoekje
en kijkt angstig de wereld in
het gaat wel goed zeg jij
en braakt
jij draagt een hoofddoekje
buiten is het niet koud
binnenin warmt de angst
die nog zieker maakt
jij draagt een hoofddoekje
chemisch slik jij de pijn
hoopt op een leven zonder bang
tot zo bang niet meer raakt
jij draagt een hoofddoekje
tot…
Uit de kom en terug
netgedicht
3.9 met 25 stemmen
2.963 Terwijl ik aarzelde, me verbaasde
je drie keer kuste, mompelde je
iets over geestdrift
Bekeek de schilderingen in je huid
de ring door je onderlip
je handen waren zo koud
dat ik hen zachtjes masseerde
een vuist maakte van je hand
en draaide op de gewrichtjes
in de pols, je wist wie ik was
een stem in het duister die
je troostte met dat…
In foetus houding
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
652 haar nog vers bij
alsof het de dag van gister was
hoe ze daar zat in die kamer
van drie bij vier
het was januari hartje winter
piepend ging de deur langzaam open
een walm van sigaretten en bier
drong naar binnen
berekenend kwam hij op haar af
zijn ogen rood doorgelopen
stonden scheef op zijn brede gezicht
angstzweet droop koud…
Bevroren woorden
gedicht
2.7 met 69 stemmen
25.723 In de strenge winter van '96
Was het zo koud
Zelfs de woorden bevroren
Zodra zij werden uitgesproken.
Ze lagen bij handenvol op straat
Als gekleurde kralen,
Sommige rood, sommige goud,
De meeste grauw als zand.
En toen het begon te dooien
Was het een onvoorstelbaar kabaal,
Hulpgeroep, gelach, ruzies, gefluister.…
Woorden schieten mij tekort
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
3.678 overdaad
Mijn hart is leeggebloed
Mijn ziel voor altijd geschaad
Het vrolijke licht in mijn ogen
Is voor altijd gedoofd
Vertrapt is onze vriendschap
Waarin ik zo heilig had geloofd
Je bood mij een warme plek om te vallen
Je schouder om op uit te huilen
Een vriendschap waar ik op kon rekenen
En je armen om in te schuilen
De plek is koud…
soms is de nacht
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.330 soms is de nacht
heel koud en hard
je hoort zelfs het kraken
van de sneeuw op de daken
soms is de nacht
heel zwoel en zacht
je hoort dan de krekels
dat geluid is zo hemels
soms is de nacht
heel vol met gedacht’
de slaap wil dan niet komen
verloren zijn je dromen
soms is de nacht
heel goed en tracht
met duizend hete kussen
je verlangen…
hout...
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.054 hout
we voelen de nerven
blijven zwerven
tot de volgende jaarring
wortel
dieper verworteld in de koude aarde
voor het hout, geen grotere waarde
muziek
uit het hout klinkend
vrij of niet, voldoen aan behoeftes
niet zuur of zout, maar smaak
refrein
ontstaan uit het hout
waarom refrein, is dat waarom er liedjes zijn
liedjes
blijven…
Vooravond
gedicht
3.3 met 80 stemmen
76.543 De kachel doet haar best, maar hij blijft koud.
Alles is nog precies zo om hem heen -
Maar hij is uit de symfonie verdwenen.
Het boek, de maan, de kachel en de rook -
Eens, op een dag, verdwijnt dat alles ook.
Dat is de dag waarop de dood zal wenen.
--------------------------------------
uit: 'Rook zonder vuur', 1998.…
Faro
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.328 land zich schier tot eiland tongt
en bunkers kaal uit duinen zweren
wieken zich stralen door de nacht
als dorsers die de polders scheren
grauwend uit zwarte duisternis
hoor ‘k schepen en baleinen hoornen
weergalmend in d’onmeetlijkheid
van trage lankmoedige tonen
bundels priemen door mist en zwerk
klauwen verloren, blind en koud…
Storm
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
882 De deken als de ozonlaag
wordt het gordijn van de storm terwijl
een koude opperbries
door de regenval zwiert
en zich bonkt tot brullen,
verstrikt in de wolken.
Een schurende omarming
laat de hemel kruimelen
en de merrie haar manen,
wit als de maan,
roteren om de nacht.…
De bomen steken
gedicht
3.5 met 20 stemmen
8.758 Het is koud, verhoudingsgewijs,
goed schilderijweer,
oudhollands voor later,
de oude zonden
en gruwelijkheden van God
vergeten en, in zoverre,
vergeven.…
Grote mensen
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.517 En niemand die me zei dat sterven
vraagt om stevige conditie, de vlucht omhoog
naar vensterbank en hoe je daarna vallen moet:
een salto voor de nieuwe vlinders -
Maar niets spreekt vrij de nacht, het koude
licht waar al haar pijn blijft spoken.…
Broodkruimels
poëzie
3.7 met 15 stemmen
3.018 daar zit hij, koud en stram;
Hoe sjilpt hij om wat eten...
Och, dat ik nu mijn boterham
Maar niet had opgegeten!
Of had ik al de krummels maar,
Die moeder weg moest vegen,
Dan was het arme diertje klaar
en stond ik niet verlegen! -
Och, Moeder! Help mij uit de nood...…
De deur naar buiten blijft gesloten
hartenkreet
3.5 met 30 stemmen
3.016 Gevangen in de kamer van mijn hoofd
Met tralies voor de ruiten
Wordt het laatste licht gedoofd
Kon ik maar vluchten naar buiten
De ruimte geheel leeg
Koude lucht omklemt mijn hart
Een bloedende traan die ik wegveeg
Levend in een wereld apart
Opgesloten in een gesticht
Want die is niet goed snik
Maar de pijn wordt niet verlicht
Mijn grootste…
Buiten de wereld
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
663 meegesleurd door het intense
bittere gevoel dat haast afstandelijk
de buitenwereld omheint
in hooploze berusting
op aarde
koud van ledige woorden
leg ik mijn hoofd en gebreken
verder omlaag, lager dan
mijn geschramde knieën
in bedorven waan
met gezwollen buik van zwarte angsten
schuurt mijn ziel het laatste uur
langs rode vruchten…
Mijn eerste liefde...
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
3.018 Het was koud voordat ik jou zag.
Maar toen je er was
werd het licht in mijn hoofd,
voelde ik me warm vanbinnen.
De manier waarop je beweegt,
de manier waarop je lacht,
van je ogen met lichtjes erin
hou ik nog het meest.
Een tijdje was ik onzeker,
wou ik je gewoon als vriend?
Of was het meer?
Ik ken je al vanaf mijn 10e.…
Kindergraf
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.917 Dit monument vol treurnis
verscholen en ook zo dodelijk stil
vertolkt zo koud en pijnlijk schril
de eeuwige grendel die op zijn deur is
zijn gulle lach uit het volle leven
is peilloos diep in het graf gedreven…
Lied van de lapjespop
gedicht
3.5 met 127 stemmen
28.300 Ik ben de lapjespop die niet praat
en zich alleen op je liefde verlaat
's Avonds lig ik blind en stil en doof
en slap is dan mijn zaagselhoofd
Mijn handen rusten en mijn lijf
wordt na je heengaan koud en stijf
Zonder je hulp kan ik niet lopen:
je hebt me zomaar kunnen kopen
en zult me nog op een oudejaarsnacht
domweg verbranden terwijl…
Heimwee 6 maart 2004
hartenkreet
4.0 met 16 stemmen
1.135 het gaat nu over ons gemis
daar scheen de zon en hier
verschijnt de grijze mist
een nevel die me koud bedekt
de haren nat, glimmende huid
ik hoor hoe je stem verlegen
aarzelend klinkt, me roept
met een zachte, tedere lach
ik hou mijn handen op mijn oren
verdikke ik wil je niet meer horen
vanmorgen toen ik van Waasland
vertrok om boven…
Antwerpen Zoo
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
4.917 kamelen met slappe bulten
de brug waarop wij stonden die
in reparatie nergens naar leidde
mijn armen om jou heen bewoog jij
leunde voor en achteruit, raakte mij
met koude, rode wangen die vanzelf
leek het wel mijn warme lippen vonden
je was gevangen en je ontsnapte
hoog boven ons in de lucht schreven
zilveren vliegtuigen een teken
wist zeker…
Ga maar lieverd..
hartenkreet
3.6 met 15 stemmen
2.621 Ik streel je koude wangen
Voel je handen nog één keer
Ik wil niet dat je gaat
Blijf hier in mijn leven
Ik sla mijn armen om je heen
Streel door je prachtige haar
Ik wil niet dat je gaat
Dood..breng mijn liefste terug..…
interactie
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.938 de stilte onder gedichten
verwoord slechts een amen
het kleuren van gezichten
geluk zonder voeren van reclame
zuiver lijkt het in de zomer
in de winter is het koud
Ik ben vaak een dromer
en soms toch wel wat stout
weet dan dat mijn gedachten
speels verwijzen naar het leven
waar nog veel valt te verzachten
om ook even een glimlach te geven…
Vergankelijk
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
857 Je koude haar is een doorwaadbaar weefsel.
En op je nauwelijkse lippen ligt
De oude dauwglans van je lauwe speeksel.
Je siddert en uit trillingen bestaat
Je naakte slaap. Bijna alsof je luistert
Of aan mijn niemands mond een kus ontstaat
En ik mijn adem in jou adem fluister.…
laat de lente komen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
924 Waarom is hij van lange duur,
deze winter, koud en guur.
Laat de lente nu maar komen,
Nieuwe bladeren aan de bomen.
Laat die zachte zonnestralen,
Heerlijk op ons nederdalen.…
Turfsingel (Groningen)
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
890 Het koude water in de oude gracht
spiegelt stil in het kille ochtendlicht.
Tevergeefs wacht de kade op een vracht,
zware ankers worden niet meer gelicht.
Nooit doorklieft een scheepskiel nog het water,
ook de brug kan zelfs niet meer omhoog.
Op de gevels klinkt nu eendengesnater
waar ooit de stad zich luidkeels bewoog.…
Ik hoorde van je komen
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
908 Ik hoorde van je komen
zware stappen morrelend aan mijn deur
kom schenk wijn in voorzichtig
leg je hoofd naast mijn gezicht
mijn handen de koude tegels
sterven van verlangen
het blauwe ijs bekruipt
het web is met je haar verweven
het kruis krast je wervels bloot
jij omhelst de geur thuis
ik sta hier buiten uitgeloot van geduld
geef haar…
Februari in Brunei
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
865 Alles tegelijk
De lente vond ik er in zachte geuren
in witte bloesems in de wind
De herfst bracht vallend blad
in houten kleuren
met sterke adem
van een kruidenbad
De winter was er in de kale bomen
alleen de koude werd electrisch
binnenshuis gevoed
De zomer zong haar warme krekelliedjes
de kikkers zeiden 's avonds alles na
de tjitjaks…