7023 resultaten.
gespoord
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
530 tanden
glimde hem open aan
ongewend aan de mens
bleef hij een seconde hangen
tussen wat en waarom
- spreken of zwijgen
de wereld of zichzelf -
en hij antwoordde
de rest van de reis
bleef het stil rondom
niets dan stuurse lui
te tam voor de ander
en zij waren twee
best ook wel één
ze sprak tot hem
met een open blik
ogen die afscheid…
Nu danst geen vlinder
netgedicht
4.2 met 24 stemmen
2.002 nu heegegaan
en is dit allemaal zo onwerkelijk -
al kunnen wij dit niet bevatten
of verklaren, niet invoelen of duiden:
er zal wel zin zijn, er is het grote geheel
waarin ook dit puzzelstukje past,
en al weten wij soms heel veel
(of menen dit toch): er zijn ook raadsels,
mysteries, duisternissen en dood,
vergankelijkheid, treurnis, afscheid…
HERFST
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
954 zomer,
als dode vlinders vallen bruingele bladeren,
dwarrelend weggeblazen door een stoere noordenwind
Elk jaar opnieuw weet ik dat dit moment komt,
het moment dat de zon zijn kracht verliest,
dat het noordelijk halfrond gaat verkillen en
elke hartstocht koelt bij de eerste sneeuwval
Wat is het toch, dat mij zo droevig maakt
over dit afscheid…
Nieuwe vriendschap
hartenkreet
4.3 met 20 stemmen
6.119 Met een handdruk komt het afscheid
geen tot ziens, of: het was fijn
samen praten zoals vroeger
nee, dat zal er nooit meer zijn.
Jammer dat het zo gelopen is
maar ach, ik kreeg ook nieuwe vrienden
mensen waarmee 'k het goed vinden kan
en die mijn vriendschap echt verdienden.…
Mijn moeders sterfdag
hartenkreet
4.4 met 27 stemmen
1.717 U was zo moe, het lichaam was op
we wisten dat het afscheid kwam
en wij u los moesten laten
toen God u in Zijn armen nam.
Uw lichaam kreeg een plekje in de aarde
uw ziel maakte een hemelse reis
nu mag u voor altijd thuis zijn
in dat mooie hemels paradijs.…
een andere balans
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
654 hier om deze vreemde hoek
schuilt het afscheid
de klauwen ver gekend
breed gespreid, hier ligt de sprong
voor- of achterwaarts te wachten
op de mens en zijn vergissing
een momentum van de eenzaamheid
of wat warmte in de kleinste hoek
ben je mens geweest, het antwoord
en de vraag een groteske rondedans
hij weet het niet, nog niet
een herkansing…
POORT VAN HET NIEUWE JAAR
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
2.355 Niet achterom
kijken
Beslist niet
achterom kijken
Januari al
een enkel etmaal oud
Decemberdagen met
feesten afgerond
Wisten even niet
van overgave
Wisten even niet
van afscheid
Wisten even niet
van wijken
Op klokke twaalf
gingen we de stadspoort door
De brug over
van het vergeten
En kijken nu,
kijken onze ogen…
Dag JIJ
hartenkreet
4.1 met 21 stemmen
2.698 Ik ontvlucht je gewilde handen,
vermijd zo het naderend afscheid.
Even dat moment van onzeker zijn,
van pijnlijke, zoete geuren,
van neerduiken
in een vreemd, warm gevoel.
Ik draai me nog
een keer om,
Zacht streelt
je stem mijn naam
- dag jij -
Ik doe de deur dicht,
de stilte barst het huis uit.…
persiflage
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
4.531 de verwenste dichter en ik zelf
wensen u een aangename nacht
een plaats onder het hemelgewelf
zoals je ’t zelf zou hebben bedacht
wij schrijven niet langer uit volle borst
eerder vanuit de hondse onderbuik
of vanuit een bijna ondraaglijke dorst
dit allemaal tot eenieders verbruik
zo nemen wij beiden plechtig afscheid
met dit laatste welgemeend…
Het kattenvrouwtje.
hartenkreet
2.4 met 13 stemmen
1.991 Dat oude vrouwtje, tachtig jaar
heeft op een keer de geest gegeven,
terwijl die vent als laatste gebaar
afscheid nam van zijn ellendig leven.
Nu moet hij dagelijks zelf zijn potje koken.
Gezelschap is er nu niet meer,
zelf moet hij nu de kachel op gaan stoken,
want het kattenvrouwtje komt nooit weer.…
het samenzijn is een refrein
netgedicht
3.2 met 15 stemmen
1.542 bezeten hebt
zijn lach en lijf
de warmte van het ogenblik
dat zijn passie jullie schikt
het samenzijn
is een refrein waarvan
de woorden al vergeten zijn
je droomt nog lente
weet dat je talenten
steeds aanwezig zijn
breek schuld die je
is aangepraat, steel
de uren die hij overlaat
kies je eigen lijn, neem
de pijn van afscheid…
Leven, hou mij bezig!
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
985 Kom, geestrijk leven, kom rode wijn,
zoete drank die werkt als verwacht
en 't harde afscheid zo verzacht.
Kom, stralend leven, kom dan, kom,
gooi mijn roer nog radicaal om.
Glas, portemonnee zijn nu ledig:
Leven, hou mij in godsnaam bezig!…
Tien over tien
hartenkreet
4.2 met 30 stemmen
3.872 treinen gaan
ik stond alleen op het vijfde perron
keek naar de klok die stil was blijven staan
Zou dat het laatste zijn vroeg ik me af
een stipje dat in de verte verdween
langzaam kwam de mist opzetten
waar eerder nog de maan zo helder scheen
Was met die trein ook mijn liefde verdwenen
had het mijn liefste met zich meegenomen
zou dit het afscheid…
Leven
netgedicht
4.6 met 23 stemmen
1.227 De abeel zijn loten delen mij mee dat ze nu gaan hangen
De berk heeft het begeven toch niet zo alleen
Zijn familie is echt totaal in tact gebleven
De laatste poging van de herfst tot kleuren
Verzand in rottend vies schimmelrijk bestaan
Hoewel ook schimmels vrolijk leven geven
Is het met het meeste leven dan gedaan
En na het afscheid van hun…
moederhart
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
3.192 het juiste woord kan ik niet vinden
zo een dag als vandaag verwacht je niet
het leven volgt een omgekeerde weg
verdriet en vooral veel vragen
afscheid nemen was nog verre toekomstmuziek
mama, onze moeder, wou nog met haar kinderen een stuk levensweg bewandelen
ze hield van ons
een dipje werd met een blik naar een kind weggevaagd
vol energie…
Optellen!
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.025 Zomaar vier dagen
die mij nog resten
van het afscheid.
De aarde zal je dragen
terwijl mijn grond nu
is weg geslagen.
Zomaar drie dagen
kaarten verstuurd.
Nu staat op papier
jouw leven, jouw lijden
niet lang geduurd.
Blijf toch maar hier!
Zomaar twee dagen.
Ik mag je nog zien.
Straks ben je er weer.…
Heemziek
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
1.041 Doch afscheid gloort nu al pijnlijk voor
mijn geestesoog…. niet aan denken,
eerst maar genieten van gastvrijheid
en jolijt…. Straks terug in die andere plaats
komen weer dagen van schrijnpijn en
snikkend heimweegevoel.
Dezelfde tranen maar dan omgekeerd
zullen mijn hoofdkussen benatten…
Ik wil niet terug naar huis…….…
Poëzie
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
672 Maar hersenletsel is een nare voetganger
Die niet echt passeert
Deels grammaticaal een beetje blijft haken
Zonder afscheid te nemen.
En dan toch opstaan
Dan toch opstaan
Opstaan stemt tot nadenken
Dat het best mogelijke geschreven is
Of was
Een nieuwe dimensie aan de realiteit geven.…
Over drempels
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
672 Onzichtbaar
vaar je mij tegemoet
op mijn eenzame tocht
langs wijde oceanen
van de grenzeloze tijd,
onhoorbaar
dringt je wezen
door tot mijn intiemste
luisterpost,
je kent mijn wegen,
die je ontcijferd en
gelezen hebt,
vaak gezwegen,
omring je mij,
ik adem met
een brok van
afscheid in mij keel,
ik zal huilen als
mijn lot mijn kist…
Hij bleef nog even
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
850 Doch het landschap om hem heen desolater
wanneer hij afscheid neemt ervan;
Haar kleuren een beetje valer,
de mensen die op haar leven, een beetje stil.
Hun lach bitterzoet, minimaler.
Hun tranen zouter, godswil.
En de rimpels in het water
herinneren aan gestorven gedachten.…
Hoe te zoenen op straathoeken
gedicht
2.8 met 5 stemmen
17.434 Men neme afscheid evenmin
al is de hoek er om uiteen te gaan –
de weg is geen verwijdering.
men neme alles mee, alleen.
-----------------------------
uit: 'Verschiet', 2001.…
niets blijft behalve jij
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
678 de zinnen
van beminnen in woorden
ongehoord tot de klanken
voor jou galmend misvormd
daar ik hen niet over mijn lippen kon tillen
zodat slechts de stilte
over onze ruggen kroop
en de hoop op later
de reis per seconde vertraagde
onverteerbaar blijft jouw streektaal
haar weg door mijn bloed voeren
alsof mijn spijt van het afscheid…
Gestrande liefde
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.598 Soms zo bang dat er iets mis met me is
dat er niemand is die er voor me zal zijn
spijt krijgen van het afscheid vol met pijn
van iemand die beweerde van me te houden
maar waarom voelde ik het dan niet
waarom voelde ik dan in plaats van geluk,
zoveel verlatenheid en verdriet?…
tijdloos nabij
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
858 vaker
vooral op een lange winteravond als
ik bij een aantal portretten op de kast
een kaarsje ontbrand
en later, wanneer de nacht weer valt
nog een poosje naar elke foto staar
voordat ik ze in het donker zet
juist dan, op dat moment lijken hun
gezichten nog even op te lichten
alsof zij hoe jong of oud ze ook waren
nimmer afscheid…
Nuchter
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
982 schaduw op jouw huid
een insect danst op de maan
bij dageraad begint de therapie
die maakt alle dichters sober
zoals het gras dat welig geilt
dit is het topje van de ijsberg
jouw erotiek is grenzeloos eenvoudig
op het hoogtepunt glijd je naar beneden
in het glibberige doen we niet moeilijk
alsof een volkse vrouw je bewondert
neem je afscheid…
het trage net van de zee
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
570 regendruppels vallen in zee
de wind drijft mensen huiswaarts
ik keer noch richt mij verder
naar vragen, luister enkel naar weemoed
en verdwaal tussen geruis, de mond
verlaten
sinds het afscheid ken ik
de weg van de regen en hoe meer ik waai
hoe meer ik tot zwijgen kom
ik wil de vloed staande houden, de meeuwen
die in zilte plassen de…
Bloemen op een zondagskleed
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
678 Voor Micheline
haar ogen vinden de schaduw
het licht in mijmerwolken
boven een stille zee
ze draagt haar leven
als kunstgeverfde bloemen
op een zondagskleed
ze weet
de zomerzwaluwen gaan
het afscheid rust
in een vleugelzwaai
elk jaar weer de herfst
waarin ze vergeet-mij-nietjes
wiegt in lenteliedjes
ze gelooft
in de streling…
Blik van verstandhouding
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 Voor Fred Bos
Na twee chemokuren
Lijk je weer de
Oude Fred, breed
Lachend, trots op
Je eigen haar
Dat terugkwam na
Wat begon als
Een ongelijke strijd -
Bij je afscheid
Van onze school,
Op de tijd die
Jezelf gekozen
Hebt, wissel je
Met mij voor niemand
Zichtbaar een blik
Waarin al je mensenkennis
Besloten ligt -…
Karakter lezen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
636 timmerde zijn hart
uit de ingewanden
van de dood
liep langs
onbewogen kusten
bouwde vogelpaleizen
voor uitgestorven mussen
was nooit ergens
anders te bekennen
dan onder
moeders wil
die grenzeloos
en ontoereikend
worstelde
met Brabants verleden
in eindeloze bossen
gewonde soldaten
die de rivier overstaken
doodsgedichten prevelend
afscheid…
Raven en zwanen
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
626 obstinate droom
hoe ze jouw graf hebben verlaten
met het geluid van dode boeken
ontmoedigd op weg naar de zon
in hun duistervlucht over de meren
waar zwanen dromen over dronkenschap
en het lied dat hier weemoedig klinkt
als ik weer terug keer naar de kelder
terwijl de meid het zolderraam opent
bedenk ik mij, deze keer helder
hoe het afscheid…