3063 resultaten.
Storm
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.428 Uit wolken, dreigend duister,
Valt regen plassend neer,
De zon verbergt haar luister
‘t Is donker heinde en veer,
Geen vogel hoort men kwelen,
De bloempjes, ons zo waard,
Ze wieglen op hun stelen
En buigen ’t hoofd ter aard.
En op de wilde baren
Der opgezwiepte zee,
in talloze gevaren,
Daar rijst er meen’ge bee.…
Dakloze
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
596 Zwaar klinken de slagen ter middernachtelijk uur
Over ’t verlaten plein, door lege donkere straten
En in de stilte weergalmt de echo van muur tot muur
En in regen ondergaat de stad ’t duister gelaten
Lopend in het donker mis ik sterren en maan
Kijk slechts somber naar ’t glimmende wegdek
In zwarte etalages kijk ik slechts mijzelf aan
Verder…
twintig graden celsius in oktober
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
585 open ik het venster wagenwijd
een boeket om 't huis mee op te fleuren
wandelend door straten als een jonge meid
zonnebloemen naast een bos met okergeuren
kleuren de ezel in een landschap van krijt
ach kom - laten wij niet zeuren
tot in de treuren - het is de nieuwe tijd
sluit deuren die naar sikkeneurigheid meuren
licht splijt het duister…
luisterend naar de stilte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
564 wanneer als oude vriend
het duister van de nacht
zich weer bij mij voegt
kruipt zachtjes naast mij
de herinnering aan jou
om in geluid van stilte
weer met mij te praten
rusteloos zijn de dromen
waarin ik loop alleen
over geplaveide kinderkopjes
door straatjes en steegjes
waar nauwelijks nog
het lichtend schijnsel komt
van het lantaren…
Aarde
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
520 Geen duister waarin je kwijnde!
Richt je op in je Scheppers trouw!
Aarde, elke hoop gaat nog door!
Er blijft nog blijdschap gloren!
Aarde, wees niet bang en blind!
Nog steeds blijft het lied te horen,
van jouw redding, door het Kind,
bezongen door de engelenkoren!
Aarde, niemand die jou bindt
in nacht, zonder ochtendgloren!…
Lieve Lieve
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
664 dat verwarmt
Wakkere vogels zingen en strelen het oor
met een vrolijk fladderend ochtendlied
een kat sluipt tergend langzaam dichterbij
Het is verlangen naar jou, vervlochten
raken met verlies, eens ons voorgoed
beroerd, maakt los om te behouden
Zonnestralen wriemelen op de huid
kruipen als rode mieren door aderen
bereiken elke duistere…
Ontnomen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
601 vormt
depressies maakt
de waarheid is volkomen naakt
Staat op een dag voor je
Je masker ontnomen
het kwaad
Broeide laaide
als een helle vuur
als bloed in een vaat
Dat in het leven
Zijn eigen weg gaat
Zijn eigen spoor volgt
het hiernamaals
Zwijgt als
een dikke mist over de planeet
Daar waar de regen valt
de hemel openbreekt
en het duister…
Glinstering
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
561 Glimp van oker schemering
en vermiljoenen tempering
van avonduren duistering -
zuilomstuwde schildering,
picturale uitbeelding
van meesterhand voor edeling
en godvrezende kloosterling.
Koepel van gebroken wit
daalt neer in de verzonken glans
van wijwater en amethist.…
Voor vrede strijden
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
865 vredeslicht nooit meer gedoofd
Vrede mag niet enkel een droom blijven
we moeten met z'n allen ervoor strijden
zodat iedereen in rust en liefde kan leven
daarom heeft God ons zijn zoon gegeven
Vrede mag niet enkel een droom blijven
wereldleiders moeten elkaar leren begrijpen:
dat er een Vorst op aarde kwam vrede stichten
die met Zijn ster de duistere…
nachtelijke sedatie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 Ik spreek het nachtelijk hart
Aan en vernoem mijn slaap
In de schotel van het gedragen
Servies waarmee de nacht me een
Vroeg ontbijt aanbiedt
Ik mis het beleg, het brood en zélfs
Het erbarmen om mij dan toch
Ter ruste te willen leggen, doch
Niets spreekt het duister aan
Ik kan slechts nog dwalen met
Mijn geest, bakkeleien met onwelwillende…
OP EEN KIER
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
501 binnen te lopen
ik kijk even om de hoek
ik zie geen hand voor ogen
geen enkele sier
ik voel het zwarte gat daar
zuigend aan mij trekken
maar ik voel in mij nog te sterk
de wil en het blijven hopen
dat ik mijn verblijf buiten
die deur zo lang mogelijk
kan rekken
wie weet wat zich in dat
zwarte gat bevindt
maar verderop achterin het duister…
waar vinden wij dan nog waarde in
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
460 Maar laten wij vandaag beseffen,
terwijl de wereld huilt;
dat morgen in ieder duister hoekje
nog ergens een mensenhart schuilt.…
Gelijkenis?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
471 mijn toekomst is nog te duister om een sprong
te wagen, onmiskenbaar zijn het vragen
waarop de tijd z’n zin en stempel heeft gezet…
Voorkennis?
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
404 naar de hemel, de bomen
hebben zich niet vermomd met
ijzel of sneeuw, maar met het
fluweel van mossen maakt hun deel
kraaien krassen met een klagende
geluid de stilte uit van weer en
wind heeft met passende voorkennis
een ander klimaat al heeft ingeluid,
elke dag kruipt het licht iets nader
uit de cocon van de horizon, het
duister…
Na vreedzame dag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
543 Het woord dat nacht’lijk duister weer op zal doen klaren
het leven als het ware uit de dood weer wekt
dan zal de aarde weer het nieuwe leven baren
zolang de zon met licht en warmte overdekt.…
Fragmentarische liefde
netgedicht
4.9 met 352 stemmen
457 fantoom in een
uiteenspattende droom
van fragmentarische liefde
jij had strelen en
struwelen als
hogere kunst in het
assortiment adoreren
jij zalfde preventief
beurse en kapotte
plekken die de
levensspiegel liet zien
sloeg bruggen van
liefde als afgronden
niet begaanbaar waren
in heilzame ontmoetingen
voelde intuïtief dat
duistere…
Met brandend hart
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
425 Geleerden tasten in het duister. Dichters steken kaarsjes aan,
die ze gedichten noemen.
Velen schrijven het liefst,
in de holsten van nachten.
Ze doen dat bij een vlam,
die in alle harten brandt!…
De poëzie van 't leven
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
572 In de schaduw van het leven, mysterieus en diep,
Waar het duister fluistert en de stilte spreekt,
Dwaal ik, verloren, zoekend naar de zin,
In een wereld vol chaos, van buiten maar ook binnenin.
De nacht is mijn vriend, mijn trouwe bondgenoot,
In haar armen vind ik troost, hoe bitter de nood.…
WILDE DOBBER
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
418 De ernstig strevende christen
drijft op een boomstam voort
over de woeste wereldzee
omringd door dreigend duister
torenhoge golven
vol Satanswoede
tillen het hout hoog op
smakken het weer neer
in het brullende schuim
van kwaad en verderf
de gewezen boom wordt steeds
door het tierende water
verzwolgen ondergeduwd
maar komt weer koppig…
HELENDE PIJN
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
391 Het strijdperk
van Christus' volgelingen
waar engelen leiding geven
wordt voortdurend belaagd
door demonenlegers
die zich roofzuchtig of
suikerzoet kunnen voordoen
vanuit de hel waaien geuren
beloven allerlei pracht
waarachter kwade toekomst wacht
de Hemelse geesten
willen dat lokkende duister
tegemoet gaan
met vechtlustige…
Maanloze nacht
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
399 verleden
zo grijs als de zee in de
maanloze nacht
die alles wat waarde heeft weerloos verpacht
aan donkere mantels
en tulbandendragers bazaarbezoekers
verboden geldzoekers
overdag handel
in loodgrijze pakken
maar in de avond
vermomd in verscholen
gebogen moskeebezoek
terug in de schoot
van de eenzaamheid
der maanloos duistere…
Droomloze nachten
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.546 De zon overweldigt het duister,
laat mij vergeten wat ontbreekt.
De dag overschaduwt het gemis.
Kinderen spelen in de zon,
weten niet het missen dat hen wacht.
Vogels zingen uit volle borst alom.
En ik, ik zwijg zonder te luisteren,
hoor alleen het bonzen van mijn hart
in de stilte van d’droomloze nacht.…
getrokken cirkels
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
258 Een duistere kennisafbraak
het verlies van de smoesjes
voor de spiegel der waarheid
in een hopeloze zoektocht.
De klap in het inzicht
een eindeloze onschuld
zonder straf
zonder prijs.
Geen lijdenskolonie
noch een bekroning
enkel het naakte zijn
binnen de getrokken cirkels.…
De wet van de schaduw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
258 Jouw schoonheid bracht het duister in het licht,
en wiste elk brutaal weerwoord direct uit.…
Voor vlinders en wolven
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
465 In het holst van de duistere nacht,
toen de zwakke halve maan
zich achter donkere wolken verschool,
tekende ik met een bibberend hart
voor vlinders en wolven.
In de vroege, druilerige ochtendregen
begon ik aan een korte brief
voor een vreemde in de verte.…
Stervende zwaan
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
273 vergeten is de hand die beelden wilde schilderen,
wanneer het duister zacht de oever omhelst.
Daar glijdt de zwaan, een eenzame, ijzige schim,
zijn vleugels dragen het bleke licht van de maan.
geruisloos snijdt zijn borst door het stervende riet,
een zilveren varen op een zwart en bodemloos pad.…
De vergulde eenvoud
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
127 “als men het vergrootglas richt op onnozelheid
vindt men vaak een spiegel terug in eigen hand”
haar vlammen sloegen over bergkammen
waarmee zij lichter zijn ogen ontsloot
voor de naaktere waarheid van voorheen
zijn dromen stierven onder naaldbomen
waarna hij duister haar lichaam genoot
door de ontdekte dekens van destijds
hun woorden…
De stem die blijft
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
19 Zij dachten dat het duister overwinnen zou,
dat angst de stemmen van de waarheid dooft.
Maar ik zweeg niet, bleef aan het licht getrouw,
omdat mijn ziel nog in de eindzege gelooft.
Nee, nooit zal ik in dit aardse dal gaan zwijgen,
al stormt de boosheid om mij heen met luid kabaal.…
Rouw is als de wind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
824 Zeer onverwachts komt
de intens duistere tijd
donkere wolken.
Een stevige storm
starend vanuit je glazen huis
naar onstuimig weer.
Trillende handen
tastend in de duisternis
suizen van de wind.
Breekbaar en angstig
stap voor stap, deur op een kier
wind raast door je haar.…
Een handvol zand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
778 Je zag aan haar, het leven lachte toe,
keerzijde waren dagen vol duister.
Ze dacht een uitweg te hebben gevonden,
het duister achter zich te kunnen laten.
Maar hoe bedrogen kwam het uit,
hoe zeer voelde ze zich verraden.
De tijd tikte weg, terwijl de klok stilstond,
uren telde ik, de seconden slechts zelden.…