2645 resultaten.
De pracht van de seizoenen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 Hoe wolken worden geschilderd in een palet van blauwe en roze
tinten, een enorm wit tapijt strekt zich eindeloos zacht glanzend uit naar de
horizon, ijskristallen in vormen en gedaanten van waar een laatste restant nog even
blijft hangen aan een oude boom waar wij uitkijken naar een licht en warmte voor het nieuwe jaar.…
De pracht van de seizoenen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 Wolken worden geschilderd in een palet van blauwe en roze
tinten, enorm wit tapijt strekt zich eindeloos zacht glanzend uit naar de
horizon, ijskristallen in vormen en gedaanten van waar een laatste restant nog even
blijft hangen aan een oude boom waar wij uitkijken naar een licht en warmte voor het nieuwe jaar.…
Dit is waarom ik jou nodig heb
netgedicht
2.8 met 22 stemmen
473 Ineens merk ik traandruppels die als ronde kristallen in glans
en weelde vloeien en onderweg zijn naar de blauwe wateren van het hart
maar net zo goed een moment lang blijven hangen aan een van de takken van een
duin van waar haar sporen van geluk en het verlangen naar meer worden afgedrukt op mijn lippen.…
De kracht van buiten zijn
netgedicht
1.0 met 6 stemmen
474 Bovendien is het meditatief ontspannend om
te luisteren naar het geluid van stromend water waar bezinnen
en reflecteren elkaar kruisen tegelijk ervaar je meer kalmte en rust terwijl hun
liederen vol lyriek en lieflijk versierd nog even blijven hangen in het hoofd; een zalige stilte nabij.…
schepen met bolle buik
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
464 op de zee drijven ook witte walvissen vadsig loerend
met een statige luchtpluim boven de dikke kop
of ze gevaarlijk zijn weten we niet
een vergeten vissersschuit schuift langs
de hongerige scheepslieden hangen overboord
maar door een ongewisse stroom verdwijnen ze spoorloos
de antieke Cyprioten.…
Een herinnering aan februari
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
436 De sneeuwklokjes laten hun hoofdjes hangen
in het schemerige winterlicht
gebogen als in gedachten verzonken.
Misschien zijn het filosofen
die de paradox overdenken
van hun eigen bestaan -
levend
maar omringd door dood
zacht
te midden van harde randen
ijs en steen.…
Roze morgen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
723 Hoe het linnen kreunt onder spanning van verlangen,
dat mijner ribben vuur, o hout dat zingend brandt—
zelfs nu de gloed moet doven, blijft de hitte hangen.
Roze morgenlicht dat door de oorschelp breekt,
wit als schuim waar oogwit golven kust.…
Lachliedjes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
367 rijden over bruggen, tunnels door,
langs ‘t water,
beluisteren lachliedjes
rijden nauwe straatjes door
arriveren na twee uur,
wachten op parkeerplaats
met onze mobiels
Zie ‘k ons op matrasjes zitten
in de verre spiegel
twee brave grijze kinderen
spelen een voorspelbaar spel
met groep en olie,
gladde lijven, leunen, steunen
hangen…
De Roep
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
279 Zo gaat men, met ogen vol van onbekend licht,
door dalen waar herinneringen als nevel hangen,
het verlangen brandt niet als vuur, maar als gloed in as
die wacht op wind om op te laaien tot ster.…
De schommel zonder grond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
233 Waar ik nu hang
is geen plek die stil kan zijn.
Zelfs mijn naam
komt niet tot rust.
Alles wat droeg
geeft langzaam mee,
en veert weer terug.
En soms lijkt het stil te worden.
Alsof alles even ophoudt met bewegen.
Maar zelfs dat blijkt een moment in de boog.…
Avondgroet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
211 Ik schrijf u thans,
waar de schemer nog blijft hangen
als een zachte, gouden draad,
en ver de torenklok haar lied
laat dalen over wei en pad
waar koeien schuifelen, traag en laat.
Ster na ster ontwaakt in stilte,
als ogen die elkander zoeken
door afstand en door duisternis heen.…
Waarom Nederland het songfestival gaat winnen.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
573 Zo groot, dat je er een snip aan kon hangen.
Zakgeld heeft vanaf nu een heel andere betekenis voor me.
En als die Hollandse Indiaan niet wint eet ik mijn hoed op.
Waarom? Sinds Udo Jurgens heeft er niemand met kwaliteit gewonnen.
Er staan me enkel maar wat Oost Europese wildebeesten voor ogen.…
Op weg naar Darmstadt
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.128 De bui zagen wij al hangen
met kilometers nog te gaan,
monotoon geraas van banden
op de Duitse autobahn.
Heidelberg, Ladenburg
en door naar Heppenheim.
De ruitenwissers maakten overuren.
Je vroeg: "hoever zou het nog zijn?"
We hadden de borden net gehad:
26 kilometer tot aan Darmstadt.…
Losgeslagen verhoudingen
hartenkreet
2.7 met 31 stemmen
5.659 ik moet zorgen voor het kleintje
en koken voor de grote
ik hang de was weer aan het lijntje
en snijd het vlees in moten
ik moet leven voor mijn kind
voor mijn man, mijn gezin
en dat is ook het enige
waar ik ooit voor leven wil
nee, ik hoef niet een carriére
geen huis met dure hypotheek
geen sauna in een luxe serre
niet bij elke koffie…
Jongens van de straat
netgedicht
2.2 met 13 stemmen
1.640 Je moet het schreeuwen van de daken
Deze straat is nu van jou
Deze jongen gaat het maken
Nee je moet niet verder denken
Als je die kinderen weer slaat
Denk vooral niet aan ellende
En de man
Aan het einde van de straat
Lachen om de zwerver
Peuken in zijn hoed
Kindertijd bederven
Pesten voelt zo goed
Vuilnisbak omtikken
Borden hangen…
Sprookjes voor het slapengaan
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.388 De voordeur wagenwijd open
De kokosmat schreeuwt je welkom
Zo een, die knus je voeten kriebelt
Grote mannen passen, je komt binnen lopen
Het gangpad waar ik je met mijn eau de toilette bemin
Ik hang ik je jas op het haakje vol aandacht
verlegen lachend ontwijk ik je handen
maar streel je met mijn blik de woonkamer in
De bank, ik kus je…
De perenboom
poëzie
3.2 met 11 stemmen
4.249 Valt het zomerblad der bomen
Gaaf en groen en onverdord,
Waar gewoonlijk toch het lover
Hangen blijft de zomer over
Tot het welhaast winter wordt?
Is het soms een boze ziekte,
Die de boom zijn groengewiekte,
Stille vlinderkens ontrukt?
Houdt zich iemand soms verstoken
In die boom, die weggedoken
Tussen 't groen, de blaadje plukt?...…
Nog een keer die zoen
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
3.913 bij het leger van de bangen
Deze laatste dagen, deze maanden
Ik weet dat ik jullie al te vaak vertel
Dat ik het niet meer red, dat ik ga malen
Dat ik jullie nodig heb, mijn niet te vinden vrienden
Dat alles logisch is, da’k dit na alles wel verdiende
Maar toen ik jullie weg liet gaan, was het nog niet zo koud
Kom terug, vanavond met mij hangen…
Hommeles
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.095 De hommels worden wakker omdat het lente is
rupsen beginnen aan het jonge pril te knagen
kikvorsmannen laten zich naar het water dragen
woeste woerden achtervolgen menig eendenmiss
De rijen kaal gekopte wilgen staan te twijgen
graaien naar wat wolkjes die van de zon af hangen
terwijl katjes stuivend voortplanting verlangen
komen velen…
Spreuken
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
905 Kom je in de keuken, hangen er om de muren op te leuken,
tegeltjes in vormen en maten, met leuke spreuken, de mindere daargelaten.
Eten wat de pot schaft, de hond in de pot vinden,
wat gij niet wilt dat U geschiedt doet dat ook een ander niet.…
Duizendkunstenaars
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
1.570 vlogen in de nacht
veel hoger dan gespitste torens
waar de tijd werd doorgeschoven
Nimmer was hij uitgedanst
en draaide hij rond ons ontzag
liever droegen wij zijn piepzak
op ons kromme rug gebogen
voor wat kussen onderweg
een vlinderstrikje weggevlogen
dan te branden in een goudvuur
door hemzelf aangebracht
en waar hij woorden in zou hangen…
- Nacht zwijgt als kristallen inkt -
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
590 hand van mij, ze wuift
overtuigingskracht, ze schrijft
vormvast zwijgt nacht als kristallen inkt,
mijn nacht van tijdelijk afscheid nemen
onwezenlijk, bijna kunstmatig
om zonder klankmogelijkheden te gaan
omlijsten voetgangers, die zwijgend staan
de donkerblauw fluweel verlaten straat
stilstaand kijken voorbijgangers
hun naambordjes hangen…
tweegedicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
988 Tharukshan en Fleur
Vergenoegd kijkend, hangen zij onderuit,
zij hadden het pesten tot cult verheven
de gevolgen waren hen om `t even.
Dus pestten zij dag in dag uit.
Het geeft hen een gevoel van macht
de meisjes vinden hen evident
als pester juist een hele vent;
als elk ander er om lacht.…
HET KRUIS VAN JEZUS CHRISTUS.
poëzie
3.7 met 3 stemmen
2.510 gij marteltuig van God en mens vervloekt,
Daar 't zinlijk oog de Slaaf of Booswicht slechts aan zoekt,
Aan u zien wij Gods Zoon, den vlekkeloze, hangen!
Hij, Hij is 't offer, gij 't Altaar -
De wereld hoort verbaasd die maar,
En eeuwig lofgezang heeft Dood en Hel vervangen.
Mijn geest, o wonder Kruis!…
Naar een lockdown kerst 2020
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
650 wat voor een volgende kerst bijleren
dat kerst ook met veel minder glitter gezellig kan zijn
de warmte moet immers vloeien recht vanuit het hart
we missen natuurlijk met de familie het lijfelijk samenzijn
maar van ver en dicht verbonden, blijft toch iets aparts
verre wensen, verre kussen, en verlate geschenken
de mooiste outfits blijven hangen…
Een nieuwe winter
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
611 Afgelopen melkwegnacht met tintelende sterren en vorst-
maan van waar hun rijm nog even blijft hangen op rozen en takken
terwijl ijskristallen worden getekend in veel verschillende vormen en gedaanten
Blauwe – en grijze tinten verweven met laagjes ijl wit licht kleuren een daghemel in rust.…
Een Menu van Inzichten
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
533 "Hier is je bestelling," klonk het simpel,
maar iets bleef hangen in de lucht.
Een stem net te warm, een blik te lang,
een onzichtbare, onverklaarbare zucht.
Hij nam zijn plek bij het raam,
hapte in zijn burger, dacht aan niks.
Maar toch, steeds weer—die krullen, die lach,
de scherpe kaaklijn van die gast bij de kassa.…
een dag uit de vrije hand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
406 drommen wandelaars
hangen jongens tegen wagens op zoek naar een dronken vaart
de kust is zowat leeg aan de donker wordende zee
auto’s zoeven met weemoed van het gastmaal
hoe zullen de lifsters het vertellen zwoel en moe.…
‘Ghazelen II’ (45-71)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
406 ik zweer vrij naar ‘t brein van Hawking
en dank de kracht waardoor wij draaien
onder ’t genot van ‘t lot der stille nachten
hang ik al lang niet meer aan heur haren // 48
nu Google de kleur van haar ogen kent
zal hen ze mogelijk beter omschrijven
en daar ook geen gevoelens bij hebben
waarin we waarheid zullen bespeuren // 52
de grond waarop…
We noemen hem Kees XII; keer-op-keer
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
343 Intussen hangen mijn armen op de tafel,
-loslaten is een populair thema-
mijn vingers willen zinnen blijven schrijven,
stapelen De Bergmannen hun ruige riffs
als antigif voor de dreigende afdaling mijner gemoed,
maar het komt goed:
één dezer dagen zal
de ware toedracht van zijn einde,
en wat daaraan voorafging,
boven komen drijven,
sublimeren…