2904 resultaten.
Lieflijk leven
netgedicht
4.5 met 28 stemmen
1.157 waarin je als kind ooit begon
toen met lege handen
en nu begrijpt en herkent
omdat het leven je went
de wreedheid doet ervaren
de geest voldaan berusten
geniet met volle teugen
het leven heeft tot nu toe
niet geheel willen deugen
maar met een grote aanloop
en een flinke portie hoop
zal de episode voor de dood
de plooien doen verdwijnen…
Morgen?
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
583 Morgen als het lente wordt
vlecht ik voor de wereld
een biezenmand, waarin rotte
appels zullen verdwijnen, een
voorwaarde voor een
duurzaam bestand.…
Pleiten voor euthanasie
hartenkreet
3.1 met 15 stemmen
2.059 zacht en mooi
Ik geef mijn lichaam op
die meegesleepte vuile hoop zooi
Ik geef mijn lichaam op, god neem het terug
Want mij hiermee opzadelen
is een messteek in mijn rug
Mijn ogen worden leeg
en mijn zicht wordt troebel
Ik glijd maar niet weg
Men haat mij, mijn hele zijn
men gaapt me na
Mijn zieke ik
Ik koester er geen haat voor
verdwijnen…
een beetje God
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
502 dag ging ik kijken
zachtjes opdat ze zich niet dood zouden schrikken
één stekje lag onderuit
had het niet gehaald
en in de loop van enkele dagen volgden de andere
toch wel verdrietig
dat God zich niet liet evenaren
haalde ik de vochtige zakjes van de dode plantjes
met mijn ogen dicht plukte ik ze uit de aarde
en liet ze in de afvalbak verdwijnen…
"Ontheemd..."
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
1.014 Dus ga ik "hem" binnenkort
mijn sleutels teruggeven,
en verdwijn weer een stap verder
uit "jullie" nieuwe leven!…
Kerstwens
hartenkreet
3.7 met 26 stemmen
3.685 Wat is een kerstmis zonder hoop
dat in ons leven licht zal schijnen
dat duisternis nu zal verdwijnen;
waar is dat lichtpuntje te koop?
Wat is een kerstmis zonder woord
dat eeuwen al wordt doorgegeven;
een nieuw begin, het nieuwe leven
voor allen die de boodschap hoort.…
Hereniging
hartenkreet
3.7 met 23 stemmen
2.296 manipuleert,
dat gaat uiteindelijk toch verkeerd
En ik als toeschouwer aan de zijlijn
zie de blootlegging van het venijn
en knijp oprecht in beide handen
nu zij valt door vele manden
Wees niet bitter maar negeer de slang
en sluit haar buiten levenslang
zodat zij met haar giftige beten
jullie zusterband niet meer kan verbreken
Laat het gif verdwijnen…
Volle maansmagie – 4-
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
592 zeer buitenaards
Aan de donkere kant van de maan
klinkt de muziek al van verre
-Het is een prachtige nacht
voor een maandans, fluistert hij
-Na middernacht laten we ons
helemaal gaan, antwoordt zij
Dier met dier, dier met mens,
mens met mens, allen dansen
bijna zonder zwaartekracht
tot de zon de maan verblindt
de sterren weer verdwijnen…
De zee
poëzie
3.8 met 10 stemmen
5.288 De zee, het enige leven dat strekt
Van begin tot einde
- Terwijl alle andre, voor kort gewekt,
Gedwee en weerloos verdwijnen -
Geeft in eeuwige breking
De grote, zachte verzekering
Dat, wanneer allen versterven, verstijven,
Zij bevallig zal blijven.…
Zie ginds...
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
1.780 Hier heeft u een drankje en doe me een lol,
verdwijn snel, de wachtkamer zit overvol.
de Sint schaterlachte, hij lag in een deuk.
Wat hij toen verklapte, dat was echt niet leuk.
Ik ben niet Sint Nicolaas, maar een verklede vent
de naam is Cho Lesterol, ‘k weet niet of je me kent.…
Lieve Joelia
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
714 Daarna snel ik naar je gevangenis en
weet ik je van al die debielen te
bevrijden, ik kus je wakker, streel
je gehavende lichaam, neem je mee
naar het Vrije Westen en laat de
trauma's door toppsychiaters
verdwijnen.…
Kasteelheer
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
614 Het boekenkasteel is leeg zonder hem,
want er wordt niet meer door hem gelezen,
de stof zal toenemen zonder dat iemand
zich daarover bekommert, de letters
zullen miraculeus verdwijnen als
door teveel zonlicht of boekenwurmen.…
Zwarte lelies
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.230 Schimmen verdwijnen in het schemeruur van
de dood, ze staren ons aan, veel eerder en
verder dan we ooit begrijpen, als het boek
wordt gesloten over de klopjacht naar het
ware bestaan, ontsproten in onze geesten.…
ZIJN....
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
607 Hoe verleidelijk ben je
"Gedachte"
opkomend en verdwijnend
alle kanten opzwervend
in-concreet en vluchtig
maar zo verlokkelijk
om in mee te gaan?
Hoe verleidelijk ben je
"Gevoel"
dat spelend
elke seconde
mijn adem kan ontnemen
afdwalend
van huidig moment?…
Selma troost me
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
423 Weer zie ik haar
op het strand bij Ouddorp-aan-Zee verschijnen
en ze wuift me naar haar toe, terwijl ik zie
hoe ze poedelnaakt in de golven staat en hoe
haar borsten deinen als de golven van de zee,
en ik voorgoed in haar verdwijn als een Vis.…
Sporen in het zand
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
1.373 Met jou in mijn gedachten, mijn voeten
in het zand, de zee hernieuwt mijn krachten,
een leeg verlaten strand, een zon die niet wil
schijnen, een schelp die open is, de krabben
die verdwijnen, naar eeuwig duisternis.…
Ondergegaan
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
627 wacht
Ze kijkt met een blik van meewarigheid
Om haar heen
Ik weet haar hart is niet van steen
Nu zie ik haar niet meer aankomen
Ik zie haar niet meer op straat
En er is niemand die over haar praat
Die blik in haar ogen
Die meewarigheid
De sympathie die ik voelde
Op afstand bleef ik
Al die tijd
Maar ik wist van binnen
Die kan zomaar verdwijnen…
Sinterklaas
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.461 Het zou spijtig zijn moest Sinterklaas en Piet
uit het straatbeeld verdwijnen.
Hij is misschien de laatste echte heilige
die in het publieke leven een rol speelt.
Wat ik mij van hem herinner:
“Wel hij kwam uit het niets”.
Deed het goede en verdween in stilte
Iedereen wilde hem zien
daarom bleef hij discreet en onzichtbaar.…
Verdwenen Oude Talen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
494 Met het verdwijnen der klassieke talen
van het toneel, als afgedankte balen,
werd doorgeknipt de band met de Annalen
van Tacitus, de kunst van het vertalen
Beken het maar, hun rol is uitgespeeld
en roemloos weggemarginaliseerd,
hen resteert geen eeuwge wederkeer
hun exit nadert, dankzij ict.…
Dikkere lagen van vergetelheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 Wat moest verdwijnen,
wegglijden in de vergetelheid.
Hoor hoe ook nu voorbij de half kale
els en berkenbomen de lijster en merel
een mus de stilte geleidelijk doorbreken.
Weten zij en wij wellicht toch teveel
anderzijds juist echt vele momenten
veel te weinig over onwetendheid.…
Verzameldrift
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
449 Afdrukken langs de
vloedlijn,
ze verdwijnen
na elke getijde, hoe
vluchtig is mijn bestaan.
Waarin ik regelmatig
de zee bewonder die zo
vlakbij is, dreigend soms
maar vaker slechts
miraculeus mooi.
Verzamel mooie
momenten,
herinneringen en
indrukken.
De zon bezorgt ons
onnavolgbare
kleurschakeringen.…
Dromen...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 Afstand en ruimte verdwijnen,
Jij maakt mij gelukkig en blij.
Die wens komt door een belofte.
Mijn Schepper gaf hem mij.
Het netwerk dat jou nog omsluit,
zal verbroken worden,
de banden die jou binden maakt hij los.
Daardoor gaat mijn hart jou wensen.…
majorettes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
723 achter
ok, af en toe valt een stokje op de grond
en stuitert verder als een ongestuurd projectiel
tot een meisje de rij doorbreekt
en na het oprapen blozend weer haar plaats opzoekt
één keer, god, één keer
mee mogen opstappen
één keer die stok omhoog mogen gooien
en, terwijl hij de moeilijkste capriolen maakt,
hem in de lucht zien verdwijnen…
de zachte weemoed van vaarwel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
515 bijvoorbeeld de uren
die nog flaneren in de kamers
van het vertrouwde huis
waar ik mij de woorden
en de passen herinner
toen wij op elke geheiligde
zondagmiddag dansten
op Blakeys " blues march"
de zomeravond aan het strand
waar in aarzelend licht
de verlegen zinnen
van het te vroege afscheid
verdwijnen in een ruimende zee
en de nacht…
De zomertijd
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
1.114 Morgengroet
telkens vroeger ontmoet
nachten die ontwaken
licht verlengde dagen
maartse buien afscheid nemen
weinig regen is er gevallen
smaken ver-schillen
nachten verkleinen
mistbanken langzaam verdwijnen.
Open hemel
vrolijke tred
voetstappen verder reiken
natuurlijk springen
zomerse getijden schrijven.…
De brug in de mist
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
590 Elke pas is een vraag,
een hoop, een besluit, niet wetend of de grond zal dragen of verdwijnen.
De brug rust op alles wat
nooit werd gezegd, op blikken die aarzelden,
op brieven die bleven liggen. Hij leidt naar een plek die
misschien niet bestaat— een oever waar dromen en waarheid vervloeien.…
Als de zomer juicht
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
465 Ik sluit mijn ogen niet om te
verdwijnen, maar om te landen — om zacht te raken wat zich alleen in stilte laat zien.
Ik ben een wezen van licht en
diepte, geworteld in momenten die anderen
soms niet opmerken — en toch draag ik het leven in volle kleuren.…
Wanneer woorden ademen
netgedicht
1.8 met 15 stemmen
752 Ik schrijf niet om uit te leggen
wat ik bedoel, maar om te bewaren wat anders
onopgemerkt zou verdwijnen. Een zin is voor mij geen antwoord,
maar een plek waar ik even mag zijn zonder opheldering of verklaring te geven.
Regels vormen zich als sporen
in verse sneeuw: voorzichtig, zonder haast,
alsof elke stap respect verdient.…
Vergankelijkheid
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
532 Dauwdruppels glinsteren
op een spinnenweb, teer en kortstondig,
en ik blijf staan, luister naar het ritme van verdwijnen,
merk hoe mijn verwaaide gedachten vervagen in de stilte om me heen.…
De dag die altijd terugkomt
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
376 En terwijl jij vluchtte,
klemde je mij vast
tussen ja en nee,
tussen blijven
en verdwijnen.
Toen je terugkwam,
brak ik weer —
als een val
uit een vreemde hemel,
waar niemand weet
waarom je valt.…