Alle inzendingen over zand

3375 resultaten.

Sorteren op:

Tunnelvrouw

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 653
Men heeft vandaag de tunnelvrouw gepakt Als Papillon had zij zich uit de lik gegraven En heeft zich even aan de vrijheid kunnen laven Waar ze bij elke lepel zand naar had gesnakt Het strafrecht wint, ze is na weken toch gevonden Maar stiekem vind ik dat 'n heel klein beetje zonde. --- LIMBRICHT - Hulda Kiel, de…
trawant18 maart 2010Lees meer >

Jong als de lente

hartenkreet
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.103
Ze bakt de taarten van zand, Zij bakt de beste taarten van het hele land blootsvoets rennend, springend, bevlogen met een zonnige lach Haar zanderige snottebel spatte uiteen met puntige pieken van loodrecht blond haar vlak daaromheen ook sporen van verf markeren haar dag.…

Het riet wuift

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 520
Een boterham in mijn tas Een veertje in de heg De takken wiegen langzaam Een zwaan zwemt zonder bandjes Een oma achter ‘t raam Zij zit daar zonder tandjes In de verte spelen jongens luid Een poes rolt op haar rug Ineens tikt regen tegen de ruit De postbode fietst vliegensvlug Het riet wuift De merel zingt zijn mooiste lied Het zand…

Alexander de Grote

netgedicht
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 965
voor Schone Kunsten heeft haar poorten wijd opengezet voor straatbeelden van Alexander de Grote in een ongeëvenaarde systematiek heeft hij de eeuwenoude legkunst van de verwoestende ondergang gered al bij binnenkomst zoekt het oog naar werken van deze gigant die zonder maar een steen aan te raken zijn gedachten legt in ruimtelijk zand…

Mien wonderlijke Wad

netgedicht
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 664
onuitgesproken, het ruisend riet ritselt geheimen, het ruist, fluistert en flinstert door de nacht, de nieuwe volle maan verlicht al mijn mooie dromen, en koestert een trage lome, nieuwe stille liefde, ik zie de zee de stille maan in zilver spiegelen, ik hoor de zee een zilt en zuiver licht fluisteren, mijn brandende voetzolen verzinken in lauwzout zand…
Tjoke16 september 2010Lees meer >

Verheven nachtrust

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 817
En dan slapen in het zand onder een kleed van rozen.…

Eijerland

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.582
verloren aan de Noordzee die hen meetrok in de ginder om opnieuw daarna geboren als een onderwatervlinder te verdwalen langs het lege dat de zee er had verkregen met de dominee - het scheepsjong goudverdieners en hun zegen Langs waar koele nachten gleden haar Lutine had gelegen zong het schuimlied van de Noordzee losse mossels nu uit zand…
jan haak16 november 2010Lees meer >

Valse lente

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 743
Op zondag ja en amen de zonden om haar lijf Het wad ligt nu verlaten De zee is uitgewoed Op het zand liggen vele gaten reeds omspoeld door vloed…

zeeen

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 635
niet langer geniet vol verlangen naar meer naar jouw verleden mijn heden vergeet ik verlies ik je in mij zink in mijn lichaam behoedzaam voorzichtig krijgen gevoelens de overhand zie ik schelpen stranden vol gevoel kijk uit over oneindig water later echt later vind ik jou lees ik jou in mijn handen mijn handen vol zand…
i23 januari 2011Lees meer >

Fiets

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 599
De politici zouden op de fiets een kijkje nemen bij de Delflandse kust, waar vanaf dit jaar 21,5 miljoen kubieke meter zand aan de kust wordt vastgeplakt.…
trawant27 februari 2011Lees meer >

lieve vriend

hartenkreet
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.086
Dag lieve vriend het is niet anders, ik kan niet voor je zijn, de vervulling van jouw verlangens, ik weet het, dat doet pijn en het is als schurend zand in een mooie schoen. Prachtige leest, dat wel maar het lopen is niet te doen.…

Sonnet

poëzie
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.156
De Leider denkt terug aan het verleden, De veertig jaren, noden allerhand, Door heel het volk van Israël geleden, In een te fel gebied van zon en zand. Doch Mozes sterft, het hoogste was bereikt, Aldus zal het geschieden met ons allen, Als over ons de dood zijn schaduw strijkt.…

Binnenhof

gedicht
3.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 7.435
Bestaat dit echt of zijn wij spoken, figuren dansend hand in hand, gedurig in koud vuur ontstoken door woorden van dor zand? Ga maar bij dichter, boeren kijken: hun taal, hun grond, vast in de hand. Hier blijft de werkelijkheid ontwijken - net naast de rand.…
Aad Nuis16 maart 2022Lees meer >

Namens mezelf

gedicht
2.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 6.695
de eerste voorboden van de dood maken hun opwachting en het lichaam glijdt als zand tussen de vingers door. de zintuigen op non-actief. wild en wanhopig klamp je je aan het leven vast en je isoleert je van andere zodat je allengs meer vertrouwd raakt met de introversie van de dood.…

OLTERTERP

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 430
Wilde meertjes, ruig maar bevallig klein, vol jeugdig leven en luchtig bloeiend zand, geven adem, zwevend als verdampte wijn. Eiken en beuken worden door hem omrand: die oude reuzen herwinnen hun kind-zijn, sterken het hart der toekomst van Opsterland!…

Verzet

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 873
Paniek schiep kracht om de pedalen Van haar steunend, kreunend ros In moordend tempo rond te malen, Opstuivend zand versluiert bos. Hij liet los waar paden kruisen, Belagers zijn gemeenlijk laf. Zij was gered, doch vrees doet bruisen; Angsten wisselen afschuw af. Haar wereld is aantoonbaar kleiner.…
G.B.Scipio12 november 2012Lees meer >

Christophoros.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.201
En in de beek stond reeds mijn voet gebaad, - Een beek, door dubble dorst van zon en zand Half leeggezogen - toen een kinderhand Mij vasthield bij de zoom van mijn gewaad.…

Slingertijd

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 677
Handen omklemmen het koude metaal, zittend op het plankje reiken voeten achterwaarts tot aan de tenen het zand. Benen recht naar voren wiegt ze zich vooruit om langzaam met het lichaam vaart te maken. Wind suist langs haar haren, schakels kraken, in haar maag zweeft vaag het draaierig gevoel.…

Veel gelukjes

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 580
Ik heb ze vaak wanneer ik op het strand de zee, de golven en het zand zie waar ik graag mijn uren slijt om wat te dromen in de tijd en waar ik vecht tegen de wind en loop te schreeuwen als een kind. Dáár ligt voor mij zo'n groot moment waar mijn geluk geen einde kent.…
Zeni9 februari 2013Lees meer >

SCHRIFTUURLIJK

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 440
Speurgedachten zullen nooit verzinken, zijn dieren, die zeulen over zand en steen, twee rugbulten hebben, dikwijls slechts één, voldaan onder schaduwpalmen drinken. De oase herbergt een murmelbron: "Duidelijk geschreven woorden weergeven hetgeen menselijk overwegen kon.…
Han Messie10 februari 2013Lees meer >

Avondroos

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 946
buiten lijfelijk bereik vloeit een warme gloed als zwijgende voorbode van de tanende hartsvloed dit weemoedige vuur zinkt in de oever van het land de avondzon blijft achter als kringen in het zand ’s avonds wordt het stil alleen wat doffe klanken in ’t riet ’n roerdomp, alsof die zeggen wil je hoort me wel maar ziet me niet de wind…
Iniduo15 maart 2013Lees meer >

Heldere kijk op de zandbak

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 716
Wat zit 't manneke Heerlijk te werken In de zandbak - zijn domein, zijn wereld, Niet te groot, niet te wijd, Overzichtelijke wereld Binnen redelijke grenzen - In zichzelf iets mompelend Van vakman of zoiets, Schept hij uit het zand Zijn eigen gebouw, zijn Eigen schepping zoals Alleen schepping maar Maar zijn kan - tot er In…

Mijn wereld de zee

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 533
Ik bouw mijn kastelen hier in 't zand, droom de dromen die ik wil, in kleur. Ik leef míjn leven hier op 't strand, ver weg van gedoe, gehannes, gezeur. Met niets anders voor me dan de zee, kijk ik naar wolken die overdrijven. Waar ik heen wil of ga, géén idee, ook niet of ik wel hier wil blijven.…
Jos Witteman17 augustus 2013Lees meer >

Duinlied.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.279
door duinen omschorst; Wat u belaag' op de vloed of op 't land, Zwichte als de golven voor 't schuttende zand. ------------------------- uit: De Gids (1839)…

Brekend in een kus

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 492
je mijn vriendin, zwanger in een schuimende golf toren van levend licht veraf, nu angstig dichterbij, wie niet wil winnen, heeft al verloren, kom aan mijn borst spat in mijn hoofd uiteen, ook jouw uur komt al rol je weg, je kromt je, als wolf stort je op je prooi , ebt weg, stervend in je zelf, brekend in een kus op het zand…
Pama11 maart 2014Lees meer >

Wat witte wolken

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 438
ik heb de zomer getekend diepblauw de lucht boven groen van de bomen wat witte wolken in oplossende vlucht zon zee en strand spelender hand maar ben het intense genieten vergeten gehurkt in het zand tong uit het bekkie speelt hij met de wereld op zijn eigen stekkie water en schelpen in een stralende zon wind door de krullen hij maalt er niet…

Vanmorgen, vroeg ik mijzelf af

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 550
op, remt af, trekt op, rinkelt erop los Links slaat een paard met wagen op hol dat vindt hij leuk, hij is zo van het leven vol Rechts is de Schildersbuurt, links het spoor langs Haagsche Markt, snijdt hij De Laan door koerst als een piraat naar het Statenkwartier Hij rijdt kalmer bij de Duinstraat aanbeland ruikt het zoute water en het zand…

MASTBOS

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 463
De wind van het jaar tweeduizendvijftien zwerft door het grote bos bij Breda's Zuidkant, fluistert in hoog lover, op begroeid zand geschiedenis, lang vergeten misschien...…
Han Messie2 januari 2015Lees meer >

De Zee

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 617
Een ochtendbries wentelt zich in een zalig zuchten dat het mulle zand bestuift en landwaarts gaat, diep het gebergte in, een wemelend suizen klagen van stervende baren, vastklampend aan de levensbron, uitgerolde golven met wee verguizen vol verlangen naar de troon van Oberon.…

Over-vloed

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 525
Blootsvoets waadde 'k me in zacht schuim, golfjes vierden talloze randjes en landschapjes die allen mochten zijn, daaronder in 't zand sierden triljoenen rimpels. Mijn lichaam echode na door het wijde ontvangen van jouw overvloedig verlangen te geven, te voeden, zoals de wind en de golven voorzagen en gaven, eindeloos het bevloeden.…