3375 resultaten.
Tunnelvrouw
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
653 Men heeft vandaag de tunnelvrouw gepakt
Als Papillon had zij zich uit de lik gegraven
En heeft zich even aan de vrijheid kunnen laven
Waar ze bij elke lepel zand naar had gesnakt
Het strafrecht wint, ze is na weken toch gevonden
Maar stiekem vind ik dat 'n heel klein beetje zonde.
---
LIMBRICHT - Hulda Kiel, de…
Jong als de lente
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.103 Ze bakt de taarten van zand,
Zij bakt de beste taarten
van het hele land
blootsvoets rennend,
springend, bevlogen
met een zonnige lach
Haar zanderige snottebel
spatte uiteen
met puntige pieken
van loodrecht blond haar
vlak daaromheen
ook sporen van verf
markeren haar dag.…
Het riet wuift
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
520 Een boterham in mijn tas
Een veertje in de heg
De takken wiegen langzaam
Een zwaan zwemt zonder bandjes
Een oma achter ‘t raam
Zij zit daar zonder tandjes
In de verte spelen jongens luid
Een poes rolt op haar rug
Ineens tikt regen tegen de ruit
De postbode fietst vliegensvlug
Het riet wuift
De merel zingt zijn mooiste lied
Het zand…
Alexander de Grote
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
965 voor Schone Kunsten
heeft haar poorten wijd opengezet
voor straatbeelden van Alexander de Grote
in een ongeëvenaarde systematiek
heeft hij de eeuwenoude legkunst
van de verwoestende ondergang gered
al bij binnenkomst zoekt het oog
naar werken van deze gigant
die zonder maar een steen aan te raken
zijn gedachten legt in ruimtelijk zand…
Mien wonderlijke Wad
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
664 onuitgesproken, het ruisend riet ritselt geheimen,
het ruist, fluistert en flinstert door de nacht,
de nieuwe volle maan verlicht al mijn mooie dromen,
en koestert een trage lome, nieuwe stille liefde,
ik zie de zee de stille maan in zilver spiegelen,
ik hoor de zee een zilt en zuiver licht fluisteren,
mijn brandende voetzolen verzinken in lauwzout zand…
Verheven nachtrust
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
817 En dan
slapen in het zand onder een kleed van rozen.…
Eijerland
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.582 verloren aan de Noordzee
die hen meetrok in de ginder
om opnieuw daarna geboren
als een onderwatervlinder
te verdwalen langs het lege
dat de zee er had verkregen
met de dominee - het scheepsjong
goudverdieners en hun zegen
Langs waar koele nachten gleden
haar Lutine had gelegen
zong het schuimlied van de Noordzee
losse mossels nu uit zand…
Valse lente
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
743 Op zondag ja en amen
de zonden om haar lijf
Het wad ligt nu verlaten
De zee is uitgewoed
Op het zand liggen vele gaten
reeds omspoeld door vloed…
zeeen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
635 niet langer
geniet
vol verlangen
naar meer
naar jouw
verleden
mijn heden
vergeet ik
verlies ik
je in mij
zink in mijn lichaam
behoedzaam
voorzichtig
krijgen gevoelens
de overhand
zie ik schelpen
stranden
vol gevoel
kijk uit over
oneindig water
later
echt later
vind ik jou
lees ik jou
in mijn handen
mijn handen
vol zand…
Fiets
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
599 De politici zouden op de fiets een kijkje nemen bij de Delflandse kust, waar vanaf dit jaar 21,5 miljoen kubieke meter zand aan de kust wordt vastgeplakt.…
lieve vriend
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.086 Dag lieve vriend het is niet anders,
ik kan niet voor je zijn,
de vervulling van jouw verlangens, ik weet het,
dat doet pijn en het is als schurend zand
in een mooie schoen. Prachtige leest, dat wel
maar het lopen is niet te doen.…
Sonnet
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.156 De Leider denkt terug aan het verleden,
De veertig jaren, noden allerhand,
Door heel het volk van Israël geleden,
In een te fel gebied van zon en zand.
Doch Mozes sterft, het hoogste was bereikt,
Aldus zal het geschieden met ons allen,
Als over ons de dood zijn schaduw strijkt.…
Binnenhof
gedicht
3.5 met 19 stemmen
7.435 Bestaat dit echt of zijn wij spoken,
figuren dansend hand in hand,
gedurig in koud vuur ontstoken
door woorden van dor zand?
Ga maar bij dichter, boeren kijken:
hun taal, hun grond, vast in de hand.
Hier blijft de werkelijkheid ontwijken -
net naast de rand.…
Namens mezelf
gedicht
2.5 met 16 stemmen
6.695 de eerste voorboden van de dood
maken hun opwachting en het lichaam glijdt als zand
tussen de vingers door. de zintuigen op non-actief.
wild en wanhopig klamp je je aan het leven vast
en je isoleert je van andere zodat je allengs
meer vertrouwd raakt met de introversie van de dood.…
OLTERTERP
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
430 Wilde meertjes, ruig maar bevallig klein,
vol jeugdig leven en luchtig bloeiend zand,
geven adem, zwevend als verdampte wijn.
Eiken en beuken worden door hem omrand:
die oude reuzen herwinnen hun kind-zijn,
sterken het hart der toekomst van Opsterland!…
Verzet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
873 Paniek schiep kracht om de pedalen
Van haar steunend, kreunend ros
In moordend tempo rond te malen,
Opstuivend zand versluiert bos.
Hij liet los waar paden kruisen,
Belagers zijn gemeenlijk laf.
Zij was gered, doch vrees doet bruisen;
Angsten wisselen afschuw af.
Haar wereld is aantoonbaar kleiner.…
Christophoros.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.201 En in de beek stond reeds mijn voet gebaad,
- Een beek, door dubble dorst van zon en zand
Half leeggezogen - toen een kinderhand
Mij vasthield bij de zoom van mijn gewaad.…
Slingertijd
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
677 Handen omklemmen
het koude metaal,
zittend op het plankje
reiken voeten achterwaarts
tot aan de tenen het zand.
Benen recht naar voren
wiegt ze zich vooruit
om langzaam
met het lichaam
vaart te maken.
Wind suist langs haar haren,
schakels kraken,
in haar maag zweeft vaag
het draaierig gevoel.…
Veel gelukjes
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 Ik heb ze vaak wanneer ik op het strand
de zee, de golven en het zand zie
waar ik graag mijn uren slijt
om wat te dromen in de tijd
en waar ik vecht tegen de wind
en loop te schreeuwen als een kind.
Dáár ligt voor mij zo'n groot moment
waar mijn geluk geen einde kent.…
SCHRIFTUURLIJK
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
440 Speurgedachten zullen nooit verzinken,
zijn dieren, die zeulen over zand en steen,
twee rugbulten hebben, dikwijls slechts één,
voldaan onder schaduwpalmen drinken.
De oase herbergt een murmelbron:
"Duidelijk geschreven woorden weergeven
hetgeen menselijk overwegen kon.…
Avondroos
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
946 buiten lijfelijk bereik
vloeit een warme gloed
als zwijgende voorbode
van de tanende hartsvloed
dit weemoedige vuur
zinkt in de oever van het land
de avondzon blijft achter
als kringen in het zand
’s avonds wordt het stil
alleen wat doffe klanken in ’t riet
’n roerdomp, alsof die zeggen wil
je hoort me wel maar ziet me niet
de wind…
Heldere kijk op de zandbak
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
716 Wat zit 't manneke
Heerlijk te werken
In de zandbak - zijn domein, zijn wereld,
Niet te groot, niet te wijd,
Overzichtelijke wereld
Binnen redelijke grenzen -
In zichzelf iets mompelend
Van vakman of zoiets,
Schept hij uit het zand
Zijn eigen gebouw, zijn
Eigen schepping zoals
Alleen schepping maar
Maar zijn kan - tot er
In…
Mijn wereld de zee
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
533 Ik bouw mijn kastelen hier in 't zand,
droom de dromen die ik wil, in kleur.
Ik leef míjn leven hier op 't strand,
ver weg van gedoe, gehannes, gezeur.
Met niets anders voor me dan de zee,
kijk ik naar wolken die overdrijven.
Waar ik heen wil of ga, géén idee,
ook niet of ik wel hier wil blijven.…
Duinlied.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.279 door duinen omschorst;
Wat u belaag' op de vloed of op 't land,
Zwichte als de golven voor 't schuttende zand.
-------------------------
uit: De Gids (1839)…
Brekend in een kus
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
492 je mijn vriendin,
zwanger in een schuimende golf
toren van levend licht
veraf, nu angstig dichterbij,
wie niet wil winnen,
heeft al verloren,
kom aan mijn borst
spat in mijn hoofd uiteen, ook jouw
uur komt al rol je weg,
je kromt je, als wolf
stort je op je prooi ,
ebt weg, stervend in je zelf,
brekend in een kus op het zand…
Wat witte wolken
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
438 ik heb de zomer getekend
diepblauw de lucht boven groen van de bomen
wat witte wolken in oplossende vlucht
zon zee en strand spelender hand
maar ben het intense genieten vergeten
gehurkt in het zand
tong uit het bekkie speelt hij
met de wereld op zijn eigen stekkie
water en schelpen in een stralende zon
wind door de krullen hij maalt er niet…
Vanmorgen, vroeg ik mijzelf af
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
550 op, remt af, trekt op, rinkelt erop los
Links slaat een paard met wagen op hol
dat vindt hij leuk, hij is zo van het leven vol
Rechts is de Schildersbuurt, links het spoor
langs Haagsche Markt, snijdt hij De Laan door
koerst als een piraat naar het Statenkwartier
Hij rijdt kalmer bij de Duinstraat aanbeland
ruikt het zoute water en het zand…
MASTBOS
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
463 De wind van het jaar tweeduizendvijftien
zwerft door het grote bos bij Breda's Zuidkant,
fluistert in hoog lover, op begroeid zand
geschiedenis, lang vergeten misschien...…
De Zee
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
617 Een ochtendbries wentelt zich in een zalig zuchten
dat het mulle zand bestuift en landwaarts gaat,
diep het gebergte in, een wemelend suizen
klagen van stervende baren, vastklampend aan de levensbron,
uitgerolde golven met wee verguizen
vol verlangen naar de troon van Oberon.…
Over-vloed
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
525 Blootsvoets waadde 'k me in zacht schuim,
golfjes vierden talloze randjes
en landschapjes die allen mochten zijn,
daaronder in 't zand
sierden triljoenen rimpels.
Mijn lichaam echode na
door het wijde ontvangen
van jouw overvloedig verlangen te geven,
te voeden,
zoals de wind en de golven
voorzagen en gaven,
eindeloos het bevloeden.…