5764 resultaten.
Met duizend draden
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
528 Een moeder aan haar oudste zoon
Voortijdig mij voorgegaan
Die uit mij geboren was:
Weet dat het goed is,
Eind aan lijden en pijn,
Adem die steeds moeizamer
Zijn weg naar binnen vocht -
Heb die me lief was laten gaan,
In liefde, in vrede,
Maar zie elke dag je lege plaats;
Heb er vrede mee dat jij
Er niet meer bent,
Er niet meer…
Die onsterfelijk is
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
636 Alles dat ooit op deze
Aarde is ontstaan
Is tijdelijk, waar het eeuwige
Vaak zo wenselijk zou zijn;
Elk leven, hoe zeer ook geliefd,
Zal zijn einde krijgen,
Mens, plant en dier
En zelfs de kleinste organismen
Zullen sterven, opgaan in
Een onbestemde eeuwigheid -
Slechts een die de dans
Ontspringen kan, 't is onverwacht
De dood…
open velden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
538 kleine huizen aan het
eind der akkers, hun wakkere bazen
strooien met water, waar
het veld te droge halmen draagt
zie de kraaien
hoe ze wentelen van oud
naar nieuw, de vleugels wijdgespreid
op wieken van een warme wind
het zomerkind ten top
dat bovenal haar wiegje vindt,
een baldakijn
een zachte wolk
een toermalijnen page
lichtvoetig…
Hemellicht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
696 drager van het licht
ziener in duisternis
dageraad en schemering
die tijd en ruimte bereist
in oneindige voorspoed
doorkruist het universum
van hart en ziel
tot leven en dood
begin en einde
zoektocht naar meer
gedragen in eindigheid
lichtjaren ver geboren
schitterend firmament
sterrenpracht in nacht
als wonder aanschouwt
gedragen…
Verzinnebeelden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 Symbool voor slechts het einde
in overtreffende trap nieuw begin
het volk ging voorwaarts, maar niet
iedereen proefde toen de vruchten
Gestudeerden blijven hangen in
een tijd die hen niet kwijt wil
maar toch is deze Nieuwe Tijd
voor best veel van hen, echt een
eeuwige strijd
Dit mooi monument verzinnebeeldt
staat symbool voor het verleden…
Hospita blues
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
637 Alsof ik haar met mijn laatste adem liefhad
intens was het spel der liefde, adembenemend
tot in de poriën van haar ziel hield ik van haar
ik had mijn hospita met haar bedrogen
in een vrijage in het hotel aan de kust
terwijl tijd ons nauwkeurig in het vizier had
er nooit meer een einde aan de nacht zou komen
had ik mij met haar hospita…
Duizend naakte bloesems 1
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
509 Tijd, opening, pijn, reflectie,
Het staat en het loopt, en
Het beweegt, naar, van,
Ongeveer, loopt het op zijn
Einde, ik was naderende
(Om mijzelf te zien verschijnen.)
Lig ik, hoor ik mijn oor,
Proef ik mijn lip,
Het hart loopt over
En het oor raakt niet vervuld.…
diepe tranen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
645 geen verdrietliedjes
of liedjes voor de
slaap en de troost noch
liedjes van amour
spreid je vleugels kind
strooi zachte aarde
in wankele harten
omarm ze met tederheid
sla je vleugels uit
naar je kindje in Irak
breng haar thuis samy
ze wachten op haar
zolang ze leven
zullen ze wachten
het zal een liefdevol
wachten zonder einde…
terminale
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 voorlopig blijft alles bij hetzelfde
geen ontkennen meer aan
bestaan is totaal afwezig
afstand door verte ingehaald
aan het einde van de dag
zijn de uren nog niet af
is ruimte gevuld met lege zachtheid
zijn gedachten blind en
is water ontkalkt, daartussen
valt onraad uit gestrekte hemel
blijven ogen onbewogen
en ratelt lucht ademloos…
Vergadering in mijn hoofd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
551 Ook aan het einde van dit jaar
toasten en een krachtige afdronk
samen ervaren als het nog kan
verrekijker of het theekopje wezen.
Duidelijk wel het werkwoord
in een oudere volzin
maar ook een roze blos
op onze wangen zijn.…
Eenzaam
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
516 Omdat het kleinood zo meesterlijk is
en ik het einde alsmaar wil uitstellen,
koester ik het als een oude fles cognac,
waarbij ik ook niet tot de bodem wil gaan.…
Sommige dagen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
470 Mij geheel in beslag nam,
als einde toch een lach gaf.
Vandaag is het kalm.
Ontdaan van laatste resten,
Is het weer warm.
Vandaag zal niet kwetsen.
Neemt de leegte aan de arm,
En bied liefde als geste.
San…
Wormen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
508 Hoe maak je een einde als je denkt
dat je nog maar een fractie
verteld hebt.
Op de terugweg wilde ik zien
hoever de worm gekomen was,
maar er waren er plots zovele
wist niet meer welke en waar.…
Onweer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
499 De wind valt stil
de hitte neemt nog toe
zelfs de vogels zwijgen
alles lijkt in afwachting
plots begint het hard te waaien
daar flikkert de eerste bliksem
gevolgd door donderend geknetter
even later breekt de regen los
als een zondvloed zonder einde
maar even snel als gekomen
verandert alles weer naar stil
het eerste vogellied klinkt…
Memento Mori
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
686 Het eind van de tunnel:
een leeg zwart gat,
rust in onwetendheid,
eindelijk.…
Rood verbonden
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
390 jij hebt met
subtiele hand en
lange armbeweging
geluiden aan
elkaar gevlochten
met een rode
draad als toon
daaromheen
vibreerden golven
rapten teksten
hun akkoorden
vloekten dissonanten
in een straattaal
die hier niet hoorde
in de veelheid van
muziek knoopten
losse einden snel weer
hun begin in eindeloze
mantra’s en repeterende…
Gewone mensengedachten
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
493 verschil tussen de goden en de mensen
is op de vingers van een linkerhand te tellen
mensen doe niet groter dan je bent
de nietigheid valt niet te vieren
de natuur heeft geen geheugen voor verdriet
het zandpad leidt uiteindelijk naar een moeras
waar het rotten de gassen van weemoed verspreiden
alles alleen zonder erkenning, het uiteindelijke einde…
Siddharta
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
672 Het schijnt dat Boeddha Gautama Siddharta
Op deze dag het licht
des levens zag
In 't Sanskriet noemde men hem
de Verlichte
Ten tijde van de Gouden Eeuw
van Grieken
Als Plato Socrates Euripides
Die talloze theaterstukken
dichtte
Dharma was zijn leer, 't Pad van het Midden,
Achtvoudig, dat een einde maakt
aan 't lijden,
Dat door…
plaats relict
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
460 hier moet het zijn
-dit is de plek;
hic locus est
bomen, regen, zon
verweerd maar onverdreven,
het water is stil gebleven
aan het einde van de dag
als adem is neergedaald
begint het roerloos herhalen
heel even lijkt alles nog gisteren,
onaangetast door werkelijkheid
en autonoom naast elke gebeurtenis
een rimpeling vlucht voor de…
een stippellijn van struisvogelveren
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
554 en zo gebeurt het dat het vee
naar het water komt en het vee
komt drinken in de ochtend
het lijkt erop dat de springbok komt
de springbokken lijken op het water van de zee
ze bestrijken heel dit land
onze taal zou net als wijzelf
net zo weinig te betekenen
hebben als vogelgekwetter
aan het einde zullen de gedachten
ons verlaten…
Untitled
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
499 De mens wacht tot het laatste letterwoord het vonnis af
Wordt hem/haar vrijspraak gratie danwel levenslang verleend
Ruggespraak of ruggengraat -
krijgt hij/zij onbetaald verlof
Is hij of zij nog vrijgesteld
van wederrechtelijk vermogen
Is hij of zij genoeg voorzien
van doorzettingsvermogen
Vangt hij of zij aan 't eind
der tunnel…
Droom lustig
netgedicht
4.0 met 21 stemmen
1.657 De werkelijkheid
kent vele gezichten
de wereld komt binnen
onrustige berichten
gedachten zaaien nieuwe dromen
droom lustig viert het hart een feest
om het einde te vieren
van een vers begin
afscheid nemen
van wat is geweest
droom lustig
gaat het hoofd
op avontuur
en hangt haar spiegel
aan de zwarte muur
de rituelen worden…
Het zwarte gat
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
475 ik bonkte
met mijn
vuisten tegen
het donker dat
ondoordringbaar
voor mij was
glad en gesloten
het echoën
was in de pijn
van mijn handen
verdwenen slechts
een beurs gevoel
aan het einde van
krachteloze armen
straal voor straal
had ik het laatste
licht ver achter mij
zonder reflectie
of weerkaatsing
bleek ik totaal
gedesoriënteerd…
kinderwereld
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
471 op haar
laptop
het kleine
meisje roze
gekleed raakte
steeds verderop
op de
stenengrond lag
voor haar
zo geliefde
pop
er was
daar narigheid
mee wanhopig
probeerde het
kindje het
te herstellen
er volgde
een dikke
traan
moeder bleef
maar turen
op het
venster maar
daar kwam
plots een
engelhondje kwispelend
aan
einde…
Op naar Kerst en Nieuwjaar
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
683 Het lopend jaar is bijna naar het einde gekropen,
één jaar waarin ook weer vele tranen zijn vergoten.
Eerst nog Kerst het feest van licht,
dat echter ook sterk laat voelen het gemis
Van geliefden die er niet meer bij kunnen zijn,
achterlatend voor altijd een sluimerende pijn.…
Goud in beweging
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
416 waar jij neerdaalt
breekt lucht open
zingen trappen hun zwijgende lied
een hand —
vogel, vlam,
geraakt en weer verdwenen
jij, zonder grens,
schenkt ademen
in glinsterend goud
wij, verloren
in jouw lichte dwinging,
zwenken
als bladeren in de adem van dromen
leven
aangetikt,
wakker gedanst
op de stroom van wat geen einde kent…
Zomer in jouw woordenwoud
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
311 onze voelbare correspondentie
probeer ik kreukvrij te bewaren
terwijl ik stille gordijnen sluit
kom je terug in mijn herinnering
met die ondeugende feiten
het is zomer in jouw woordenwoud
we dansen tot de zon verdrinkt
in onze vijver van verlangen
ik heb je lief met al mijn tranen
we putten moed uit oude wanhoop
en beseffen dat het einde…
Dankbaarheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
260 toch is dit niet het einde van het verhaal
want straks komt lente weer opnieuw
met bloesems die de takken sieren.
Waarom toch kunnen we
niet elk seizoen gaan vieren
want steeds er is een reden
voor veel dankbaarheid,
al zien we ook niet elke dag
de blauwe luchten
en houden we het liever
bij wat diepe zuchten.…
Maan
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
316 In haar stille gloed leren wij
dat duisternis geen einde is,
maar een plaats van worden.
Zoals de maan mogen wij rusten,
afnemen, opnieuw beginnen.
Zelfs wanneer we onzichtbaar zijn,
blijft ons licht bestaan—
wachtend op het juiste moment
om op te staan.…
Voel dan, als je durft
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
310 Ik voel dat mijn einde weer in zicht is
als ik bijna weer van iemand houd
Want liefde is slechts tijdelijk
En die tijd vind ik niet meer vertrouwd
Want als ik hier dan stil en rozig zit
en ik merk ik verlang plots naar haar
Dan gaat mijn linker hoofd redeneren
het wil niet weer in scheur vergaan
“Doemdenken”, pleit dan de rechterkant…