4214 resultaten.
Gave
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
503 Ik smeet
de stok als een slang op de grond -
Daarmee was het sprookje bekeken.…
Wat ik tegenkwam
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
598 Heden zag ik hoe twee zwanen
spiegelend in 't blauwe water gleden
Hoe madeliefjes met hun witte sprietjes zich ontdeden van de koude grond
Hoe een onbekende uit een busje naar
me zwaaide alsof we een verbond
Hoe een vrouw haar mobiel uitliet en hond
Hoe hij blij, opspringen wou naar mij
en zij die hem nog net op tijd verbiedt,
zich excuseert…
Nest van steen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
482 Het huis dat haar droeg
reikte niet langer naar de hemel
op de grond spatte het in duizend stukken uiteen.
Met dichtgeknepen keel schuilt een vrouw
- laat haar even -
tussen de geblakerde bomen
Soms moet een mens loslaten
- laat haar gaan -
om op een andere plek thuis te komen.…
Palmzondag 13/04/2025 Songkran,Pesach, Boeddhistisch Nieuwjaar vandaag in volle maan
hartenkreet
4.7 met 11 stemmen
650 ontluiken
wisselvallig maretakken palmbomen
ontstruiken
speelse geluiden
licht dat de wissel van verduisterende nachten
vreedzaam wil aansluiten
sleutelbloemen willen ontsluiten
deuren die welkom luiden
"Je rusalem lied van goud"
bevochtigde ogen in scheepswrakken
onheiligende lichaamvormen
mono-toon...uitgezonden
cultuur van zure gronden…
Herfstdag
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
762 Voel de koude regen neerslaan op mijn blote handen,
zie goudgele bladeren stervend vallen op de grond.
Zet me schrap, bijt op mijn tanden,
harde wind speelt teder om mijn mond.
Als een kus vanuit de verte, vanuit het verleden,
zo ervaar ik dit geluk schenkend moment.…
kiezelsteen
netgedicht
1.9 met 290 stemmen
1.569 een desolate plek
in zachte regen krast
de stilte op schuldige grond
je noemt de naam
van je dode vader
je gedenkt zijn naam
je ziet hem
hij zwaait halverwege
het tuinpad
nog één keer
kijkt hij achterom
een laatste maal achterom
je legt een kiezelsteen
op zijn graf
in uitgesproken taal
noem zijn naam
blijf bij…
Tombe
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
660 Verweerde graven in zwarte grond verzonken
Kleurrijke korstmossen groeien op
de oude grafmonumenten
Laaghangende takken van de treurboom
bedekken de uitgehouwen naam
Voor het diepste verdriet zijn geen woorden
Als zij haar ogen dichtdoet verdwijnt hij niet
Het oog van Horus in zandsteen gebeiteld
Gespreide vleugels van een marmeren engel…
Chrysanten
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
938 najaarsbloemen
veranderen van het uur
verwarmen met een licht vuur
Het rimpelen inkeren van de dagen
op glad ijs wagen
paal en perk stellen
bloementapijt vol kleuren
grafzerken laten zich tooien
Oude herinneringen komen tot leven
reîncarnatie borrelt op
chrysanten Japans staatssymbool
steeds meer variëteiten
praal en pracht tot in de grond…
Beerput
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
175 Daar moet je niet lopen
zegt oom, je weet het
zegt vader, je wilt niet
wegzakken in de stront
We durven tot aan de rand
van de kuil en verplaatsen
ons gewicht om de grond
te voelen deinen
De wc staat achter, tegen het huis:
een hok met een rond kijkgaatje
in de deur, op een put
die oom Sjef komt legen
De kuil doet hij samen
met de…
Weelderig land
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
325 Op die ene plek moet een rivier stromen,
de grond wieden, haar ermee verrassen;
en de zee de zilte kust laten wassen,
zelfs al moet ze van het knopen bekomen.
Haar land is weelderig, zijn eigen voortuin,
die ze af en toe verschoond en maait;
ook al ligt het voorjaar nog niet ingebed.…
Drentsche Aa
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
312 komen langszij baltsen
vrolijk als boven mij een woelmuisje
gespietst wordt waar
doornig struweel
gedijt
door een baars verstoord
dwarrelt en danst, als een wolk
het lemige zand, waarop
een zomerse bui tikt
en trommelt op mij, terwijl een
blauwe ademtocht de waterlijn
doorklieft
zonder rimpeling of plons
in de diepe grijze grond…
De organist
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
380 handen gaan
waar het hart zijn wil
zij maken luide dingen stil
de tijd vertraagt
de ruimte wijkt
en wat verdween
wordt weer bereikt
Reinaert ging door bos
en hof
met list, met schijn,
met lichte spot
maar de organist
speelt geen rol
hij speelt wat is-
en dat is vol
en wie hem hoort
die weet terstond
hier spreekt kunst
hier spreekt grond…
boos blatende schapen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
439 Hij had alle boos blatende schapen
eindelijk weer netjes tussen het gaas;
zoals hij aan zijn vriend schreef, daar
dreef er geen één meer in de plomp,
of lag nog verloren in zompige grond.…
Schijnbeweging
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
397 Maar de grond is slechts een startpunt,
als je er zelf voor kiest.
Want mislukking is een fabeltje,
een stempel van de zijlijn, onterecht.
Zolang je ademt, zoekt en struikelt,
is het laatste woord nog niet gezegd.
De enige grens is je eigen besluit.
Pas als je stilstaat, dooft het licht.…
Nissen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
101 teruggebracht tot hier,
en nu, nauwelijks een geheel,
de wrijving tussen contouren
de omtrek van teveel
ergernis in nissen,
op de grens van het ongewisse
een opening zonder kieren
een ruimte die niets ontsluit
Een schaduw, met aanspraak op grond
zonder diepte of gewicht,
de afwezigheid zorgvuldig bewaard
enkel het deksel gelicht…
Hoe schrijf je een Van Gogh
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
78 hoe schrijf je kreupelhout
boomstammen in het gras
groenmosbegroeide stammen
griezelgrilliggroeiende takken
armen uitgestrekt in wanhoop
hun scherpe schaduwen op je pad
schors als uitgedroogde grond
van houtrot afbladderende verf
schubben van een oerreptiel
hoe schrijf je het okerste oker
het diepblauwste blauw
groen van mos en blad…
HET KOELTJE
poëzie
2.8 met 6 stemmen
1.548 Was 't een bosje van jasmijnen,
Dat U 't eerste zag ontluiken,
Weemlend woelend uit die struiken,
Om, waar Gij de grond komt raken,
Tijm en marjolein te smaken?…
Vogels zonder vleugels
hartenkreet
4.9 met 19 stemmen
1.046 meisje bij een boom
Ze zei: Ik had vannacht een droom
Een open veld, een lange man
Die prekend uit een boek daar stond
Na elk woord dat hij had verteld
Boog elk wezen van dat veld
Vogels zonder vleugels
Mensen zonder mond
Niemand durfde de bossen
Die schaduw, die vertwijfeling
Ze dachten: Elk nieuw begin
Is veel kouder dan de open grond…
Waar rees 't eenvoudigst volk door eigen kracht zo hoog
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.061 hobblig vocht te slapen,
Met gene schat, dan met zijn want en vangst bekend,
En aan geen tooi, dan die der ruwe pij, gewend,
Waar bracht die 't ooit zo ver, dat zwijgend onder 't lijden,
En nimmer afgerecht op ridderlijke strijden,
Al 't rijk bezit van hem die hunne vrede schond,
Hem viel uit de ijz'ren klauw en 't deel werd van hun grond…
Na de dood
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
753 Dood en begraven
Onder de grond gestopt
Zand erover, grond erop
Om je vervolgens door de wormen
Of andere op te laten eten
En de resten verteren wel
Tot op het bot
Afstaan aan de wetenschap
In zo een pot
Zodat de dokter nog eens naar je kan kijken
Open snijden als er tijd voor is
Op sterk water gezet
Cremeren
Dat wordt heet onder…
sneeuw smelt dorst
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.039 ik zie de winter
in hun vachten
gebogen staan ze gras
en sneeuw te happen
wind giert hen voorbij
vlaagt verstuivend door de wei
lange haren dragen
pegels door de vorst
sneeuw smelt dorst
honger vraag geschraap
van ijzeren hoeven
langs bevroren grond
zijn warme tong
brengt maar een schrale
oogst naar roze mond
de ogen zijn geloken…
geef je wolken om te spelen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
821 je gooit ballen hoog
andere handen vangen
je fluit een lied, de tonen
blijven ergens hangen
je voeten dragen je alleen
ze gaan nog nergens heen
de weg is onbetreden
je ogen zien geen horizon
de lucht kun je niet pakken
je hoort de mensen wel
maar voelt de grond
onder je voeten zakken
je strekt je handen naar ze uit
en schreeuwt zonder…
Open roos
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.592 Zij grijpt naar het heft
Een lemmet vonkt in de zon
Dan werp ik me plat op de grond
Want haar hortende zegekreet
Met een tongval uit het zuiden
Bekroont de luwe veldslag
Nabij het kookpunt
Wankelend over stapstenen
Loodst ze me door een grijs moeras
Waar een geweldig oog lonkt en uitlokt
Hoe ik zwetend in haar nevel val
Me vasthaak aan…
Onuitgesproken
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
836 woorden zomaar op
Puur vanuit het hart uit eigen goedheid
Je opent je mond al om toe te geven
Als je plots pijn voelt ergens binnenin
En alles… alles komt weer naar boven…
De zon die je net nog verwarmde
Verdwijnt voor je eigen getuigende ogen
Geen zicht…
En de aarde die net nog vrolijk draaide
Stort in onder jouw trillende benen
Geen grond…
Helga, de weervrouw
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
2.018 Maar ook al mist het aan de grond,
ijzelt het fors en vriezen alle wegen op,
als zij van het weer bericht met haar warme mond,
begint de dooi en komen de bloemen uit de knop.…
Ik kom om 't groene hout
poëzie
3.8 met 8 stemmen
3.177 Ik lig en ik lig als in uwe landen
o aarde, met het hoofd in mijne handen,
in uwe winden en in uwe stormen,
in uwe luchten op de grond, waardoor men
zien kan de schoon verlichte ronde bomen
bewegen als de winden er toe komen.…
Kun je me vergeven?
hartenkreet
2.9 met 25 stemmen
3.793 de werkelijkheid ver achter me
kan ik uren naar de lucht staren
en laat ik je zonder je daadwerkelijk te zien
net als de wolken door mijn gedachten varen
Liggend op mijn rug
zondig ik mijn gedachten en tijd
enkel denkend aan jou
raak ik de afstand tussen jou en mij even kwijt
Ondanks wat ik jou heb beloofd
met mijn beide benen op de grond…
De wolf
hartenkreet
3.2 met 14 stemmen
1.622 Ik ren zo snel als de wind
mijn poten raken de grond nauwelijks.
Mijn tong hangt uit mijn bek,
ik word moe.
Ik drink uit een beekje en merk een afgedwaald hertenjong op,
ik neem een goede positie,
een snelle flits en ik heb het.
Ik heb genoeg gegeten en ik voel de aandrang om te gaan zingen.…
ach, huil maar niet
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
3.065 Ach
huil maar niet
mijn vriend
Zie ’t als een nieuwe start
als tulpen in de koude grond
bollen groeien en ontspruiten
tot bloemen met een kloppend hart
Ach
lach nu maar
mijn vriend
En voel de warme stralen
‘t gevoel van
puur geluk
waarmee de zon kan pralen.…
maanden met een fletse kleur
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
2.901 jaar zal blijven hangen
veel blaadjes zonder tekst
op enkele wat krabbels
de neerslag van iets geks
muziek bij flauwe babbels
een paar zijn zwart
de kleur van slechte uren
wanhoop die lang duurde
tot dood verlichting bood
een enkeling is niet gevallen
en zweeft verdwalend rond
die dagen zijn zo goed bevallen
die raken nooit de grond…