3511 resultaten.
Vleugjes wind
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
406 op luwe plekjes
langs muren met ramen
die al decennialang
in vage verten turen
dwarrelen vleugjes geur
mengen zich zonder
kleur tot een database
van alle liefde en leed
dat in de wereld gebeurt
pas als de grote
schoonmaak komt in
het seizoen van stormen
worden de geuren
geüpdatet door het blad
dat in de herfst gevallen is
en meegenomen…
Het muisje
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
576 best wat geven
een stukje kaas misschien
dan kan ze overleven
en kan ik ze dagelijks zien
Mama wil er niet van weten
muizen horen niet in huis
dan wordt alles stukgebeten
dat vindt ze echt niet pluis
Dus zet ik ze buiten
waar ze nog het beste woont
met wat kruimeltjes beschuiten
heb ik haar beloond
Nu kijk ik dagelijks door het raam…
De kop is eraf!
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
617 Ramen trilden in hun sponningen
mensen liepen letsel op, alweer
‘t nieuwe jaar is weer begonnen
met opnieuw gewonden, ook deze keer!
Het nieuwe jaar is reeds begonnen
praktijken lopen vol met:
hen die dachten te kunnen kijken
maar dit betaalden met:
Ogen, vingers, handen, kortom:
Gelukkig Nieuwjaar, op naar……
najaarswee
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
453 strooikwistig met gekregen rot wrijft er
gebenedijd haar code in. en gras sterft af. en
foptonen benadrukken het gammele van de
mensdijken. en hollands plat de ramen neigen
openlijk naar hun kader. en geen lust wekt
het besef van de algehele ontoereikendheid.…
Al spelevarend...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
761 't wordt tijd
dat ik de ramen open gooi, de boeken
van vroeger met een zwiepzwaai buitensmijt…
Gelijkgestemden
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
385 gekomen en waarvan
de inhoud mij tegenstaat
evenals de omgang
met elkaar en de manier
waarop respectloos
gecommuniceerd wordt
conformeren is niet
mijn stijl daarvoor zijn
de afstanden
te groot de kloven
te diep om soepel
te overbruggen zonder
eenling te worden
dwaal en zoek ik naar
gelijkgestemden in een
wereld vol geblindeerde
ramen…
Op weg naar huis
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
510 De lichten achter onbekende ramen gaan langzaam één voor één uit,
een kerkklok die op de achtergrond treurend de komende nacht inluidt.
Ik ben op weg, op weg naar huis,
echter wanneer kom ik eindelijk weer eens thuis?
Ik voel een koude wind langs mij gaan,
zie mij eenzaam voor een lege etalage staan.…
KLOEKE WOONPLAATS
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 Terwijl bezadigd leven voldaan honkt,
strijkt verhalenglans over ramen en meldt
dat avontuur hier of in den vreemde lonkt.…
Wolf
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
592 flevorand
Tienduizend jaren na de laatste ijstijd
- de rijn noch ijssel waren dichtgevroren -
werd op de veluwe een dier geboren
dat hooglanders verschalkt
voor z'n ontbijt
De beul heet naar de baas
z'n hondje Bram
dat hij te grazen nam op klare
dag
out of the blue, zodat geen mens hem zag
en voedt zich sedertdien met schaap en ram…
Onverharde weg
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
464 Voor het niet meer lukt
om de kieren van ramen
en deuren af te dichten
tegen verraad, moeten we
andere risico's nemen
om onze dromen te behouden
Tot het niet meer lukt
om met handen en heupen
onze onmacht met elkaar
in liefdesliedjes weg
te dansen en mee te zingen
met het geluk en het verlangen
Dan samen met ogen en lippen
te dansen…
Weerstand
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
381 De regen valt, zacht als een vraag die niemand stelt,
op ramen vol vingerafdrukken en plannen die niet doorgaan.
We oefenen in verdwijnen:
achter schermen, onder dekens, tussen regels door.
Een kat springt op tafel,
de koffie wordt koud,
buiten groeit het gras zonder dat iemand kijkt.…
Met het oog op morgen
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.069 Zo vlak na elf uur 's avonds
hoor ik pas
dat mijn oor ergens welkom
wordt geheten
waar of ik ben, of ik iets
heb gegeten
en of ik al halfnaakt aan 't
luisteren was
of ik bij haar op kussens
heb gezeten
achter de ramen van de
tropenkas
waar mister x z'n smartphone
was vergeten
dood als een pier en werkloos
achter glas…
Rabbit holes
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
351 - over liefhebsters van pets
en mannelijke mensensoort gesproken
eerst in mijn dagboeken moet zijn gedoken -
dit onderwerp het liefst nu laat terzijde
Ik vraag mij echter in gemoede af
hoe groot is in de stad survivalkans
van 't lieve aaibare proliferatieve
knaagdier binnen de bebouwde kom
de glas- en asfaltjungle van beton
en ramen…
begin van de dood
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
292 Wij, zachte tikken op de ramen
als bezinksel van voorbije jaren
in de fijnste lijnen beschrijvend,
die onderhands het einde keren
van ingeblazen adem,
-niet het leven zelve,
dat is feitelijk oneindig!’ –
zien wij dat het losstaat
van vreugde, nooit aflatende lof
voor het verstarde ontoegankelijke.…
Kerstkaart
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
392 Buiten gingen lichten aan
in ramen waar men elkaar kent.
Binnen bleef het stil,
een stilte die niet wacht
op een gedicht.
Ik zette de kaart recht
tussen rekeningen en reclame.
Ze paste perfect
bij alles wat mij bereikt
zonder mij te willen.
Misschien was ze niet voor mij.…
De open horizon
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
216 de weg ligt open
onbepaald en zonder hekwerk
wie beweert te weten wat achter de sluier rust
metselt langzaam ramen dicht
en noemt die stilte zekerheid
maar juist het zoeken houdt de geest in beweging
de vraag loopt voor ons uit als een lamp in mist
geen waarheid gestold in steen
geen antwoord dat voor altijd blijft passen
alleen ruimte…
muren met dingen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
174 Er waren muren met dingen
deuren en ramen die open konden
en ook weer dicht gingen
aan stoelen zeker geen gebrek
een eettafel en kasten
twee fauteuils én zo’n skai-leren bank
ze sliepen in schone bedden
aten netjes met bestek van borden
en kregen horden aan cadeautjes
ze gingen op vele vakanties
moesten er voor dag en dauw op uit
om…
De dichter
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
124 De regen wist namen van de ramen vandaan,
alsof hij en de ander nooit hebben bestaan.
Het masker sluit nauw om het holle gelaat,
terwijl hij de as van zijn dromen verlaat.
Geen troost in de morgen, geen helende hand,
slechts letters van ijswind een stervend land.…
Zij ziet mij zitten
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
180 Zij ziet mij zitten, starend door het raam,
Tot mijzelf komend voor stromende taal;
Hij, met de zachtste ogen, noemt de naam
Van kromme wegen en verzonnen praal.…
Wat nog niet bestaat
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
40 De verbeelding trekt een stoel bij
waar nog niemand zit,
zet een raam in een muur
en kijkt naar buiten.
Zij maakt van een handvol letters
een brief aan iemand
die nog geboren moet worden.
Ze weet niet
of het waar is.
Ze begint gewoon.
En soms gebeurt het
dat wat gisteren onmogelijk leek
vandaag voor onze deur staat.…
Contact verbod
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
9 Ik wil het kussen zijn
Waarop je slaapt
Het likje verf op de muur
Dat jou ziet als je ontwaakt
Ik bespied je vanuit
De ramen die je glimlach
Weerkaatsen
Ik wil naar jou kijken
Door alle ogen
Die je gaande slaan
Wat, zelden,
Tot achterdocht
Zal leiden
Wil ik nog deel uitmaken?
Van jouw servies?…
ontmoeting
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.671 Buiten is
het guur, overal damp
op de ramen en buiten
de gebouwen die rook
walmen van de daken...
2
(binnen)
en nu is een kachel waar-
aan we ons warmen nog
voor één keer....laten we t
nieuwe zeer rusten en het
oude vertekend verbeelden
en aan t raam de vluchtig-
heid van voorbijsnellende
passanten met slechts een
half…
Ruimte
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
548 Iets wekte mij uit mijn betovering,
ik stond nog bij het raam en ging maar weer naar bed.
De tijd was enkele minuten voortgekropen,
en ik bedacht hoe stilte en duisternis emoties doen komen,
als diepten in de ziel worden opengezet.…
WOONZORGLOCATIE DE UYLENBURGH EN HET HUISCONCERT VAN PIANIST/COMPONIST CÉSAR LÜTTGER
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 verrassende akoestiek
in de Uylenburgh
César Lüttger speelt
bracht me naar het Noorderlicht
‘Aurora Borealis’
Klonk in de Uylenburgh
Ik waande me in Noorwegen
keek de goede kant op
En zag het licht en de zon in de tuin
De tuin van de Uylenburgh
Toen klonk er plotseling
Een stem luid en duidelijk:
“Meneer er zit een poes voor het raam…
Het beest in de kelder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 bang
heb niets te vrezen
omdat het wezen mij vertrouwd
De buurvrouw durft niet meer naar binnen
wordt van de gedachte koud
dat hij kruipend langs de buizen
vergezeld door 100 muizen
zagend, knaagt aan kelderhout
Ik ben niet bang
heb niets te vrezen
omdat het monster mij vertrouwd
De buurman is me toch een angsthaas
heeft deur en ramen…
Hallo meneer de Uil...
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.045 Mijn moeder druk bezig in de keuken,
beslagen ramen; de avond viel al in.
"Dag schat, was het leuk?"
de geijkte vraag die ze stelde,
en of het koud was op de fiets;
altijd in de weer met iets.
"We gaan zo eten..."
Dan voelde ik me zo tevreden,
geborgen thuiskomen in het verleden.…
Vandaag smelt mijn toekomst
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
1.158 Wanneer de nacht de dag inhaalt
en zij jou dichter droomt, tekent
vorst in het schijnsel van sterren
ijzige bloemen op beslagen ramen
een prachtig boeket spreekt nooit
gesproken woorden en groeit naar
morgen, waar in een glazen vaas
gisteren snel verdort, langzaam
bedekt een witte laag ooit gelopen
verleden, als schoonheid een nieuwe…
Ik heb u lief
poëzie
3.5 met 16 stemmen
3.998 Door de open ramen luwt de lindengeur,
Zo loom en zoetjes als bemind getreur,
Dat men vertroetelt om niet te genezen.
Ik leed om u als 'k om geen ander leed,
Gij mindet mij, zoals geen ander deed,
Ik heb u lief! gij zult gelukkig wezen!
----------------------------------------------
uit: Het kostbaar bloed (1918 -1921)…
Hyperventileren
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
832 Een kleine schemering langs de ramen,
mijn eeuwige liefde kan jij beamen.
Schoonheid en gevoel die jou verteren,
verdriet en angst doet me hyperventileren...…
Taalknobbel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
940 Oom agent stuurt uit de losse hand
zijn motorfiets door het Franse land
in mijn spiegel opgedoemd
volg ik trouw de Franse wet
en houd angstig nauwgezet
mijn blik op velden zongebloemd
Zijn manoeuvre, tamelijk fors
zet mij stil, zijn blik staat nors
een gelaarsde stap tot aan mijn raam
brengt mijn klein gezin in trilling
kent hij wellicht…