Alle inzendingen over verlatene

4280 resultaten.

Sorteren op:

Brechtje (deel 6)

hartenkreet
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.325
"tot over veertien dagen" zegt Brechtje en nog half in dromen gehuld verlaat ik het consult...…
Namasté9 oktober 2006Lees meer >

onder het zoek

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 654
de wetenschap drijft hem voorbij elke gekende grens waar herfstbladeren niet echt hun kleuren hoeven te verliezen noch hun stammen te verlaten zijn chemie creëert elke situatie die de natuur vergat te voorzien hij is schepper als in Van Dale uit ieder niets wel iets blijft hij zijn pad betreden soms verwijt men hem de zonde van de heuristiek…

Autonoom,

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 669
hun drachtige veren, zich uit als alle vogels te samen, in vrije vlucht van bonte specht tot Vlaamse gaai, veel herken ik niet bij namen, ik ben niet aan kleur en uiterlijk gehecht, de macht zit in een autonoom geluid, een belichaming van een perfecte geur die mij permanent laat blozen, steekt boven alles uit, en dan kom ik tot een verlate…
pama5 februari 2009Lees meer >

Drenkeling in de binnenzee

netgedicht
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 601
dan vast aan zijn levenstaak lijkt niet te beseffen dat ook dit een gril is van weer voorbijgaande aard dat er nog genoeg tijd over is om niet zomaar weg te kwijnen in deze zelfgekozen binnenzee wijl hij drijft op golven van pure vergetelheid vluchtend voor het leven en speciaal de pijn ligt het landschap van hoopvolle dromen verlaten…
Gerardo4 maart 2009Lees meer >

Tevredenheid

netgedicht
4.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 870
Een veld goud gele narcissen hun kroontjes wuivend in de wind met in hun midden die ene zich verlaten voelende hyacint wees die wie je bent zei moedertje natuur ook al ben je anders van kleur en van structuur het maakt jou niet minder prachtig de zon gaf kracht de maan gaf rust de wind gaf liefde de regen liet groeien de bijen…

Als een vader

hartenkreet
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 715
Dank U Vader, dat ik dat mag weten Dat U mij nooit zult verlaten U houdt mij altijd in de gaten Al ben ik U soms wel eens vergeten. Als een vader houdt U van mij Als kind mag ik U vertrouwen En kan ik steeds op U bouwen Bij U voel ik mij veilig en vrij.…

Einde van de Einder

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.142
terug in regen vol met ongeschreven brieven die wij schreven aan elkaar Zocht er mijn plaats langs muizenissen vocht de slaap het ongewisse zong mijn hart verweesde nacht door in een wezenloos gestaar Gleed langs sporen die er lagen meed de mensen en hun vragen deed mijn jas aan - stapte uit de laatste halte dan zowaar Keek er verlaten…

De jas

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 571
Nu hangt die jas over een steen in de verlaten hof en ergens bouwt iemand zonder jas heel opgelucht, vol lof. (Vrij naar 1 Petrus 2 : 1 t/m 10)…

Traan

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.465
Een traan rolt Vanuit ’n hoek van m’n oog In een boog Bolt Over m’n wang naar benee Zoals het water Van vloed naar eb Het strand verlaat Het zilte water zich bang Terugtrekt naar de zee Om zich te voegen Bij alle tranen Die ooit in al hun banen Stroomden Van alle zanderige gezichten Als stille gedichten Naar oceanen Van week ach…

verandering

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 960
vandaag sta ik aan zee en zie hoe golven doen alsof de wereld niet veranderd is nu ik door mij en jou verlaten ben blijf toch... smeek ik de zee die zachtjes uitwaaiert over het strand waar krullend schuim gelaarsde voeten streelt naar terugtrekkend water strek ik mijn handen uit tot de verbinding is verbroken en voetsporen zijn uitgewist…

Op de rede,

netgedicht
1.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 550
Getijdenstroom loopt niet parallel met de schijn, lijkt stil te staan, kost kracht om tegen stroom en mening in te zwemmen, en als drenkeling - op een door god verlaten kusten - te vondeling gelegd.…
pama4 december 2009Lees meer >

Strandstorm

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 848
lopend, verlaten stranden achterlatend denk ik aan jou. Verloren jaren van leegde liggend aan de vloedlijn golvend op het tij. De dagen rekken tot hun einder met de schreeuw van verre vogels. Een uitgestrekte vlakte lengt scheiding tussen vloed en branding aan.…
Chatfant8 december 2009Lees meer >

Oorlogstoerisme

gedicht
2.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 11.818
Wij rijden met een boemel door de Knin Waar enkel nog verlaten huizen staan, Gedeeltelijk in vlammen opgegaan Ofwel kapotgeschoten zonder zin. Het schouwspel dat wij zwijgend gadeslaan Is treurig om te zien, maar niettemin Laat blijkbaar de Kroatische boerin Bij ons in de coupé hierom geen traan.…

De strandjutter

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 681
Een blauwe maan dwaalt eenzaam over nachtelijke velden de strandjutter vertelt zijn zeewaardige verhaal over woeste golven merkwaardige helden avonturen in de nacht had hij niet zijn trouwe vrienden was hij misschien net zo gek geworden als al die vreemde kinderwensen of liep hij door verlaten straten in plaats van over eenzaam zand…
mobar13 maart 2010Lees meer >

Stedelijk nat

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 732
geur van verse natte straten verdwijnt de droge blues van een te vroege zomer het weinig groen leeft op door wat het kan absorberen te midden van het steen en neergeslagen stof het is stil in de stad een eenzame paraplu haast zich verdwaasd op weg naar onbekend twee verslaafden paffen hun genot onder de brede luifel van een verlaten…

Fictief?

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 538
Onafhankelijkheid ingebed en gewend aan ruimtelijke vrede, verlaat me op de dictie van de rede,wordt een beoogde zekerheid een louter relatief begrip, één door angst gevangen fictie,ver van het beoogde doel van zelfvertrouwen,geeft een misplaatst gevoel van verworvenheid in een begrensde duurzaamheid.…
pama4 juli 2010Lees meer >

Vanuit nergens, met liefde

netgedicht
4.8 met 39 stemmen aantal keer bekeken 1.312
naar een lichtheid van dagen die wij niet kennen in het hier en nu van later moet je toch bekennen dat ook daar het licht vervaagd wandelend door tuinen, dor en verlaten vallen er gaten in een zwervend bestaan vanuit nergens, schrijf jij met liefde...naar huis uit grenzeloos verlangen in vrijheid gevangen aan die overkant van…

In een prisma van mogelijkheden

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 534
Violen strijken melodramatisch een kakofonie van verwarrende klanken die de Tijdgeest kenmerken De klok wijst ons om schepen te verbranden oud zeer te verlaten op onbekend terrein We zullen onlosmakelijk onze geheimen herbergen op kernachtige wijze De droom waakt in ons bewustzijn, onophoudelijk...…

In herinnering aan Antonie Kamerling

hartenkreet
4.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 768
zijn studie maar meteen de brui Een soap werd ons nieuw nationaal produkt Van Peter werden snel posters gedrukt om acht uur was Nederland even lui voor de blonde held in gestreepte trui Menig kamer werd met hem opgesmukt Hij bleek niet alleen leuk te kunnen praten een hit, films, toneel; zijn vakgebied werd breed Antonie heeft ons nu verlaten…
René Turk7 oktober 2010Lees meer >

het voelt zo aan

netgedicht
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 723
woorden vallen zacht in warme regen dicht bij de dagelijksheid, gedateerd en waarin ik me stil houd waar stromen ze heen, waar zullen ze geven zonder het ultieme te verlaten zal jij ze leren zingen, de tijd er uit verdringen vermommen als herinneringen verzen die ik uit mijn lichaam heb geschreven met één grote beweging van het hart…

Engel.

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 979
zilveren draden gesponnen uit liefde die mijn hart ontwarren uit verdriet en mijn hoofd te ruste draagt gouden blik tussen jouw wimpers die mijn tranen drogen als de zon en mijn leven weer kloppen laat saffieren pracht die mij doet zoeken naar de schoonheid van een vrouw en mijn nare gedachten verlaat diamanten kracht die mij verleidt…
J.J.v.Verre20 november 2010Lees meer >

De kunst van muziek en lyriek

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 663
ogen lezen het muziekblad vingers raken de toetsen de musicus verlaat zich in een lentesymfonie een gevoel van perfectie en intense harmonie tonen treffen het hart in een verademing speel maar, speel een zachtmoedige wijs verpoos, bloos droom jezelf een paradijs waar nachtegalen in meidoorns zingen zo hun Meester het eens had bedoeld…
Hilly Nicolay17 december 2010Lees meer >

zwart wit

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 786
aan jou trekt het donker het tekent je gezicht ik wil de nacht verlaten binnentreden in het licht wil je optillen van waar je nu zit de oplossing voor je problemen is wit echter mijn lief je sluit je hart denkt het te vinden in het zwart ik geef je de ruimte, misschien vind je me wel, je heb teveel interesse in zaken uit de hel…

Zonbeschenen, (Haiku’s)

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 503
Boot, die het land verlaat, zon die op de toppen schijnt, gevlucht zonder doel. IJverige mier die met dode vliegen sjouwt wordt een centaur. Naast mijn schouder loopt een vriend die niet meer bestaat, straks word ik ouder. Ganzen in vijvers, wat kunnen ze foeteren, bemoederen kroos.…
pama31 december 2010Lees meer >

Aan mijn prinses

gedicht
2.2 met 236 stemmen aantal keer bekeken 30.917
Baby-face, bijou, scharminkel Voor wie ik alles weer wil tarten Tot ik, als vroeger, blind van pijn Weer neerlig, eenzaam in het laken Het gaat niet om het zijn Maar om wat wij er van maken, ENVOI: Prinses, ik beschrijf wat ik bewonder, Wat ik vrees, bemin of haat Prinses, nu ik u ken kan ik niet zonder, Gedoog niet dat ik u verlaat…

ver licht

hartenkreet
2.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.266
verborgen licht in het middelpunt verscholen vlam gevat kaarsvet druipt dansend vanuit een eenzame nis diep in de muur houvast lief vergezicht ieder uur verlaten ligt de straat in tranen nacht huilt inscripties in houten tafel labyrint beschermt ons raadsel laarzen vies in dit atelier niet voor maar na het gevecht touche woord voor…

Gekte

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 627
ik loop al dagen in mijzelf te praten conversaties met nieuw gemaakte maten ben niet langer meer verlaten alle straten zijn als mijn staten gekte is nu de baas en mijn wapen wijsheid is mij onsnapt en mijn geweten is als een voortdurende grap lachend bij elke stap ik ben nu weg van de realiteit gekte is mijn nieuwe identiteit mensen wijzen…
DN27 februari 2011Lees meer >

Trouwe kameraad

hartenkreet
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 792
En als mijn zekerheid mij verlaat, ben jij op z'n tijd m'n lieve trouwe kameraad. Met 't gooien van de ballen komen plooien in je wangen. Mijn lieve reusachtige rottweiler beest, onze liefde voor elkaar treft mij het meest.…

Remedie?

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 479
Ik me op de private tekst verlaat, het ene dicht de ander toe in de maat- en meetlint van de poëzie, fluitend riet waar de wind van de me toegemeten tijd in blaast, steeds hoger en altijd gehaast, reikt naar de toonhoogte van mijn verdriet, een odyssee naar een remedie tegen dyslexie.…
pama16 augustus 2011Lees meer >

Dag

hartenkreet
0.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.808
De laatste noten zijn gespeeld Op het podium nu twee, eenzame mensen Alle harmonieën hebben ze laten horen Alle klanken hebben ze gedeeld Het podium verlaten valt niet mee Voorzichtig dalen ze af Verstild is de achtergelaten ruimte Nu nog ogenschijnlijk met z'n twee Een schreeuwend hart hoor je niet Ze lopen maar waar naar toe Navigeren…
Franklin22 augustus 2011Lees meer >