3341 resultaten.
Masker af
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.255 aanbidding niet op zoek
Blik van zaal naar bruine planken
Bordeaux velours daalt
Gestorven muziekklanken
Wat zich in mijn hoofd herhaalt
Het licht is gedoofd
Voor jou een lege zaal
Pruik van ’t hoofd
Weglopen van ‘t vertelde verhaal
Duizenden letters gezegd
Coupletten gezongen
Bij de roem neergelegd
Uit vrije wil, ongedwongen
Een vreemde…
moeder
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.341 Ik ben ook niet vreemd, nee zelfs heel normaal,
Ik ben vrouw, moeder,oma, ik ben het allemaal!…
Deja vu
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
901 zoveel is er verloren gegaan
toch dacht ik het opnieuw
te kunnen vinden
in dat magische moment
vreemd maar toch bekend
een vage herinnering
die ik voor heel even
op mijn netvlies ving...…
Infernale impressies
poëzie
3.5 met 16 stemmen
3.996 Dan kerend zaal-waarts naar mijn vreemde voêr,
Denk ik gedwee: 'k ben een verloren worm maar,
En ga dan stil wat schrijven of wat lezen.
Maar mèt begint het hortende rumoer,
Lawaaiend langs de wanden of 't een storm waar...
Mensen, aanschouw: ik word als een van dezen.
--------------------------
uit: Verzen (1894)…
VERDWAALDE ROTSEN
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
936 Eens schoven ontheemde stenen voort
met reizend poolijs, bleven op vreemde grond,
gaven mensen tehuis, bewaarden doden,
spreken na geheimzinnig bestaan dit woord:
"Onze kalme ouderdom maakt jong leven bont,
't verblijdendste wat alle tijden boden."…
WAS IK MAAR MOOI
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
925 Altijd als ze voor haar spiegel stond
voelde zij zich enkel onzekerder zijn
Innerlijk bang als een geslagen hond
was zij aan het einde van haar Latijn
Een lelijke draak zag haar altijd aan
één die haast stierf van onzekerheid
Zij met in het oog die eeuwige traan
wie was eigenlijk die vreemde meid
Altijd voor het naar school toe gaan
toonde…
De dagen verdragen.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
748 Hoe anders is het toch gelopen
vreemd kan toch het leven gaan,
wat is er stil uit weggeslopen
waarom met lege handen staan?
Hoe hard zijn de bevroren woorden
hoe leeg kan zijn een ogenblik,
wat was 't dat dit alles verstoorde
waar was het dat jij riep, och stik.…
DE JONGGESTORVENE
poëzie
3.9 met 8 stemmen
1.258 .'
Gij wist: - wij zwerven door dit vreemde leven
Bij vreugdes dag, bij droefheids duistre nacht,
Zoekend het woud waar liefdes klanken beven;
Maar eens vermoeid van aller dingen pracht
Vinden wij wat ons streven is gebléven:
Stiltes vallei daar 't vredig is en zacht.…
Tic
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
759 Zo’n Anton Kers gevoel,
als je begrijpt wat ik bedoel
Gebiologeerd, geobsedeerd
door rijtjes, ruitjes, rondjes, blokjes,
stipjes, streepjes, lijntjes, hokjes
door een gaatjesplafond met structuren
door een kleedje met vreemde figuren
of door de bouw van een boterham
Is er iets simpelers of stommers dan?…
Ik droomde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
546 Geluiden, vormen, alles was mij vreemd.
Traag was nu alles; voedzaam, onbenoemd,
Ik at en dronk het tot ik was verzadigd,
En spon mij in in herbeleven.
Wat is het dat zich in mij roert en groeit,
Is duur de zachtste adem van de tijd?
Waar kan ik anders zijn dan in het leven?
En in mijn eigen oerknal ingewijd?…
MIST
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.411 Want wind-stil weegt de kalmte van de dag,
Geboren uit de tranen van de kim,
Nog neder op de nacht met vreemd gezag.
------------------------------------
uit: Tonen en Tinten (1900)…
Onder de sterren geslapen
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.613 Lang in de tijd
liggen kijken, in de ijlende, krijsende ruimte,
de vreemde vreugde die dat ondenkbare schept.
Ik zag een foto die iemand vanuit een kuil had genomen.
'Uitzicht vanuit een graf stond eronder. je zag
een stuk van de hemel en de dunne kruinen van bene.…
Meisjes
gedicht
3.7 met 7 stemmen
8.423 Maar over het zand lijkt een vreemd,
steeds lager grommen aan te zwellen
en jaagt een rilling door de rij.
Elke seconde komen de jongens
op onverbiddelijke brommers
in grote golven dichterbij.
----------------------------------
uit: 'Servetten halfstok', 2007.…
MYCENE
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
678 stem
zij overtreft nu Klytaimnestra
zo als gij leest Mycene keert
uw proëtisch masker toch weerom
als Vlaamsinistra de godin
die haar zware Bruxellesdeuren
openstelde voor Christus intocht
achter grijnzende mommen
mombakessen zijn Grieken
ook niet wereldvreemd vraag het
Epidavros met aanwijsgebrek
Aristophanes weet er alles van
zijn vreemde…
Rouwzang
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.127 Veel liedren zong zij, doch de zang van rouw,
Die ze, in dat uur, hem mee ten hemel gaf,
Die bleef van hem, die gaf zij vreemden niet.…
Masker af
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
721 aanbidding niet op zoek
Blik van zaal naar bruine planken
Bordeaux velours daalt
Gestorven muziekklanken
Wat zich in mijn hoofd herhaalt
Het licht is gedoofd
Voor jou een lege zaal
Pruik van ’t hoofd
Weg van ‘t vertelde verhaal
Duizenden letters gezegd
Coupletten gezongen
Bij de roem neergelegd
Uit vrije wil, ongedwongen
Een vreemde…
Aanbidding
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
437 Meerkoeten dobberen op veilige afstand
van deze vreemde eend.
En als het zonnig is,
er sterren schijnen op het water,
zwem ik er naar één,
om er in op te gaan.
Wanneer ik, terug, er weer uitklim,
zie ik de zon door plukken pluim,
die als wezens met verlichte haardosjes
bewegen op hun stengel.…
DE TOEKOMST.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.107 Hij sprak zonder eerbied noch medelij
Over 't onheil van vreemden en vrienden,
En zei, dat de rampspoed geen wakkeren trof,
En de andren hun onheil verdienden.
Mijn zoon, riep hij ontroerd en fier,
(Men hoorde in de keuken hem wenen)
Die zal in zich met twintig jaar
Al de gaven des levens verenen!
Met twintig jaar!…
AVOND-MIST.
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.759 Veel vreemde witte dampen
die waasden alles weg,
alleen matgoud van lampen
glom, boven zwarte heg.
Daar zong een teder meiske
met kindje aan haar hand,
een zacht en teder wijske
door 't witte avondland.…
Zeventien
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
466 Zeventien, 5 vwo,
Met de hele groep naar
Een voor ons vreemde school,
Gemeenten verderop, onbekende buurt,
Beroepenvoorlichting is het toverwoord,
De hele dag worden we doorgezaagd
Over alle mogelijke ambachten
Die naar ons lonken op het moment
Dat ons werkzame leven zal beginnen -
Tegen half vijf zit de lange dag erop
En stap ik…
Onwankelbaar licht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
595 Strijd om het ego is haar vreemd.
Liefde, onwankelbaar licht.
Haar gratie,
boven alle schoonheid verheven.…
Herinnering
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.671 Hoe vreemd, hoe dwaas: hoe kan hem dat behagen!’
en keerden weer naar de eigen grijze dagen.
Doch geen van hen gaf mij 't verwachte loon.
En 'k schreide zacht wijl sinds wij beiden scheidden
geen warme hand mij leidde bij mijn dwalen,
mij die alleen zo droef ben en zo zwak.…
Diffuse?
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
389 beschaving
verklaart zich het onwrikbare
van deze telg, hierin zijn de
melancholieke glitters
niet weg te denken,
verstrooiing heeft zich in
formule van de taal vastgelegd,
Het zwijgt, maakt stil,
de duisternis wordt diffuse
en is mij kwijt, ik zie de schaduw
die met zijn ego vecht en bedriegt,
ik leg de huid af
maar dan ben ik een vreemde…
Als 't latere geslacht dees woorden leest
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.512 Voor niets méér dan een groot gevoel bevreesd,
Dat zich Beschaafd Publiek noemt, dat een kners
Hoort in een gil of klacht, en van elk vers
Rijm-zottertje maakt een familie-feest; -
En ook véél andren zij dit hier gezeid
(Mensen met hart zijn schaars in deze tijd)
Maar zo één is, dan heb ik 't hèm gewijd:
Wees hard, èn koud, èn vreemd…
Voorhang
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
473 Gordijnen kun je lang op doorborduren:
Je schuift ze ‘s morgens open ‘s avonds dicht,
dit ter voorkoming dat een vreemd gezicht
je in je eigen huis staat te begluren.
Ook wil je zeer beslist niet dat de buren,
terwijl je snurkend op de sofa ligt
-want zeg nu zelf dat is toch geen gezicht-
je zo vanaf de straat staan te begluren.…
Grauwe zee
poëzie
3.5 met 2 stemmen
916 . - Gij maakt mij bang:
ik hoor het doffe dreunen van uw zang,
aanzie uw glanzenloze grijsheid onder
grauwe luchten, gij sarrende verkonder
van onze kleinheid; 'k voel een diepe drang
u fel te haten, 'k vloek de vreemde dwang
waardoor ik, weer gevangen, u bewonder.…
Druppels.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
593 Kijkend in 't aards theater
neem ik in gedachten mee
druppeltjes van levend water
samen vormen zij de zee
Zeeën zonder grenzen
nemen druppels mee
druppeltjes van mensen
uit onze eigen mensenzee
Druppeltje uit de mensenzee
vluchtend uit 't vreemde land
't kon niet verder met ons mee
ligt als druppel op 't strand
Door ons eigen onvermogen…
Novalis
gedicht
2.6 met 11 stemmen
11.766 Er hingen - wonderlijk - over het paars
Behangsel schaduwen van vreemde dingen -
Hij kon zijn angst niet dempen door te zingen,
Het leven droeg iets stils, dood-stils en zwaars.…
Zin van het leven
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.511 lieftallige madeliefjes
en honingdauw in de zomer
waar de libellen van proeven
mijn man is te jong gestorven
en liet mij achter als weduwe
maar ik voel me geen spin
door mijn gerimpelde onderkin
ik pieker over de dagen die gaan komen
het kerstfeest alleen bij de piek aan de boom
ik verlang geen cadeautjes
of hoffelijkheid van vreemden…
het klooster
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
542 keurig klooster,
later, veel later
ruige ruïne
eenzame pater
heilige ramen
goddelijk licht
akkers en weiden
vruchtbaar gezicht
losse planken
scheef op de brug
“eenvoudig leven”
stond op de rug
dik was het boek
muffig de zaal
vreemde geluiden
vloerkleden kaal
verbrokkelde toren
stinkende gracht
uitgesleten treden
nostalgische…