2916 resultaten.
Zo gezegd
gedicht
3.2 met 19 stemmen
7.720 Ze vergrijpen en verzetten zich,
Opgetutte lege dozen, ze zwijgen als vermoord.
Als het gedicht zichzelf dicteert
als de lezer dit gedicht betreedt
als de dichter het gedicht verlaat
en tomeloos ten onder gaat.
-----------------------------------------
uit: Over woorden gesproken', 2006…
Een flat in mijn stad
hartenkreet
2.1 met 10 stemmen
1.792 Om even
nog maar te zwijgen van alle ramen buiten zicht,
waarachter ook mijn donker en mijn licht
ergens dan wel zal moeten zijn.…
- Stormen vormen de zee -
netgedicht
4.4 met 24 stemmen
599 gemanifesteerd en zoet vastgeklampt
niets meer kan het tegenhouden,
geen port, geen toegang
doen diep gewoel in sluizen zwijgen.
Krachtig, soms beangstigend,
volgt de felle storm,
die droevig hard kan rijzen
onbewust aanwezig in de verre onrust
van een dag die windstil was.…
Binnen de krijtlijn ?
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
537 lekken op geschreven
tafels, waarmee papier is
bevlekt, in de kantlijn van
een verstilde melancholie
omfloerst de glorie als
zij de nacht weer doven,
tevreden achterover leunen,
om daarin zelf te geloven ,
steunt op een onvolprezen
goed, wat uit de mond en
ogen bloedt, de zinnen
te wegen in de zonvloed
van het levensbloed, zwijgen…
De volière
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
752 mijn geschiedenis talloze malen bijgesteld
seizoenen zijn verworden tot gelijkmatig vaal
ook mijn ruggengraat is eerbiedwaardig
vol geloof naar de aarde overgeheld
samen lopen we hand in hand
over het aangeharkte pad
rondom de volière in de tuin
kijken naar fladderende kleuren
en luisteren naar onverstaanbaar gefluit
we gaan zitten en zwijgen…
'k Stond over 't wonder...
poëzie
3.6 met 7 stemmen
1.184 En móet gij zwijgen, moogt gij niets verraden
Van 't vorig leven? Boet gij boze daden
In eeuwen-kringloop van geboorte en dood?’
Maar 't kind bleef ernstig mij in de ogen staren.
En 't leek mij oud, of 't leefde al duizend jaren,
Wijl 't rond mijn vinger 't weke handje sloot.…
vuurwerk
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
941 and lost
Than never have loved at all
Samuel butler
Gevoelens als vuurwerk aangestoken
En met hartstocht uitgesproken
Schieten gelijk pijlen omhoog in de nacht
En spatten uiteen in duizenden kleuren
Gevoelens van woede uitgebarsten als vulkaan
Beuken op mijn trommelvliezen
Maar zijn boven stom zwijgen…
Niemand
hartenkreet
4.4 met 21 stemmen
1.787 Nu word je dan op handen gedragen
en door bloemenpracht omringd
Nu de mensen eindelijk zwijgen
Horen ze je naam die door de ruimte klinkt
Nu eens gaat de aandacht naar jou
En luistert men ademloos naar wie je bent
Ik zie tranen van verdriet, of is het van berouw
Dat niemand jou ooit écht heeft gekend?…
Verdriet om Boyke
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
844 Het besef van jouw plotse, eeuwige zwijgen
heeft ons hart gebroken.
Boyke toch...
Woede.
Verdriet en woede.…
Onder de boom
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.308 De laan gloedt ver, de bank staat ledig,
De vogels zwijgen, 'n bosduif spreidt
Zijn waaierstaart in 't zon-vuur vredig,
Al henen vlerkend wit en wijd...…
Schokdempers
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
529 Lippen nopen tot pillen
monden noden de maan
te zwijgen in stilte.
Laten we punten slijpen
de polsbanden doorknippen
die slippendragers van uren.
Konijnen bij de vleet sterven
het geworden leven ontwortelt
de grond begraaft zichzelf.
Telkens als stenen tekens slaan
en plots planeten vervagen
vervelt de zon als een slang.…
Vergroeid
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
623 meer maken
tussen kijken en zien
spreken met één mond
onze lippen zich sluiten
buiten die van de ander om
de waarheid in het midden blijft
bij een te veel aan woorden
nog steeds geboeid
vergroeid van ik naar wij
lief, hoe kan het zijn
dat jij en ik wij samen door de tijd
het geluid van stilte ongehoord verstaan
altijd bereid het zwijgen…
Avondnevel
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.173 Het zwijgen werd pijnlijk.
De avond, de aarde, mijn leven werd zeer,
zeer onwaarschijnlijk.…
Arcanum IX: De Kluizenaar
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
691 onbevattelijke betekenis krijgt
het is hard te verzaken
aan de veilige haven
van vertrouwde zekerheden en gezag
die ons leven verankeren
maar de waarheid versluieren
de reis eindigt
waar niets meer is
dat in woorden en symbolen
te vatten is
waar de tijd gestold is tot stilte
voorbij de twijfel
blijft enkel nog
hermetisch zwijgen…
In plaats van, vervolg
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
567 En laat ik van de melkboer en de groenteman maar zwijgen . . .
Wel bliksemkater nog aan toe ‘k begin weer zin te krijgen.…
Aan New-York (6)
poëzie
4.0 met 1 stemmen
823 Het plegtig zwijgen der woestijn,
Slechts zonnebrand, slechts maneschijn,
Daar gij de volken zaagt verzamen?
Het zou u dragelijker zijn,
Dan of er vreemdelingen kwamen,
En hun Geschied'nis, streng maar koel,
Uw bouwval koos ten rechterstoel!…
weduwnaar
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
781 terwijl ik met de hond jouw silhouet ontwaar
tussen de vele mensen die aangelijnd
het leven eens zullen verlaten
bij het ontwaken ligt het laken koud
aan die kant van jou, ik durf het niet
te raken want mijn hand spreekt de nachten
die ik heb gehuild terwijl de kraters op mijn
huid zich vullen met het zoute water uit mijn ogen
lief, het zwijgen…
Verloren in behagen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
467 Het werd zo stil vanbinnen
verscheurt van willen zwijgen
en roepen van niet verstaan en willen begrijpen,
terwijl woorden van wie haar lief zijn
haar raakten,
haar verdrietig maakten
en in haar 'zijn' gingen verkleinen .…
Gedachten of inzicht
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
592 Los het op met LIEFDE
Waarom niet met VERTROUWEN
Gewoon doorgaan met ZEKERHEID
Je komt AANRAKING tekort
Praten goed, ZWIJGEN soms beter
Denk eens aan je MEDEMENS
Verleden, heden, TOEKOMST
Gedachten, dromen, REALITEIT
Roepen, gillen, LUISTEREN
Kijken, zien, DOORGRONDEN
Jij, ik, wij allen SAMEN
De wereld, ons land, het HEELAL
Mijn…
Bomen
gedicht
3.0 met 2 stemmen
3.987 Haar zwijgen is vergeven aan de grillen
van de wind, gniffelt met giechelende vogels,
juicht over daken, toont de portieken.
Laat maar waaien zingt het loof. Haar stammen
kunnen dragen. Haar stilte wortelt diep onder
de schaduwkronen. Hoe ik nooit stilstand zie,
maar altijd nijver werken aan een groter plan.…
Het horrorspel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Het hemels horrorspel
doet mij schrikken
doet mij bibberen
doet mij zwijgen
doet mij kijken
naar bliksems als spots en stratoskopen
in zalen vol volk,
binnengestoven lijk druppels,
voor de grote vlaag op de vlucht.
Onwennig doe ik m’n cel open
uit angst voor het vonnis.…
Hoofdspelen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
486 Ik zwijg.
Ik hoor.
In het theater van de natuur,
kijk ik met nieuwe ogen rond.
Hier zijn geen gedachten meer.
Buiten is wat werkelijk waar is.
De reservaten zijn hier overvol.
Buiten drijven wolken in de wind.
Hier vind ik wat ik altijd al zocht.
Eerlijke gedachten beleef ik hier,
die ik binnen in mijn volle hoofd,
nooit vond.…
de zachte weemoed van vaarwel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
515 de wandeling langs sluimerende straten
waar nevel het nachtcafe verbergt
geluiden dempt en wij
de swingende pas reproduceren
van Mulligan's "walking shoes"
en dan weer de kamer
waar handen en lippen
de weke plooi strelen
tot de ochtend in scherven valt
bij het hongerig krijsen van een reiger
en weet je nog, denken wij,
maar wij zwijgen…
zo hij is
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
451 van de schep
aan een tijdelijke stop is hij gewend
hoewel hij mij spiegelt
zie ik mezelf niet staan
überhaupt, ik zit meestal, zo ook thans
en valt mijn oog op zijn welvaart
het moet gezegd
daar is veel doorheen gegaan
ooit zei hij, "jij helpt mij het best
(na een aanbod van hulp)
door voor mijn hof-taken niet op te staan
ook jouw zwijgen…
JE WAAKTE OVER MIJ DIE BANGE NACHT
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
625 Eigenlijk is het moeilijk om hierover te schrijven
lang heb ik er zelf willen over zwijgen.
Waarom brak toch die lange levensband
en kreeg ik die nacht een helpende hand?
Een engel die altijd aan me dacht
spreidde zijn vleugels over mij zo zacht
En je waakte over mij
die bange nacht.…
Hoedendragers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
513 van ze gevraagd
Een wolk van somber zwijgen hangt de zware tongen open
Blootshoofds iets getuigen van een noeste drang naar zwart
Afkeer van de luiheid en een eerlijk oog naar boven
Faro’s volk een enakskind, het harde hart verhard
Als koren op de libanon, mijn hart zal hem nog loven
Een rijnaak maakt een trage bocht, de zon stroomt in het…
Hypocrisie ten top
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
519 Hypocrisie ten top
Nog maar te zwijgen over de
wapenleveranties aan een land
in oorlog waar ons volk ongewild
in betrokken is geraakt
waardoor de oorlog in
stand wordt gehouden , en talrijke
gezinnen uit elkaar zijn gerukt en
waarvoor nooit geen gezinshereniging
meer van toepassing is…
'all included'
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
565 tegenwinden van loze verwijten
als ik vrijzinnig filosofeer over
de moraal
wat menselijkerwijs mag
wat ‘all inclusive’ dacht te zijn
maar ‘all included’ had moeten zijn
dan moet ik wel vloeken in kerken
om luie lui aan ’t denkwerk te zetten
door quatsch geplette oren te openen
niet weglopen voor verziekend venijn
als ik vrijblijvend zwijg…
Vrijheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
507 ethisch te kalibreren
in vrijheid
zo dicht ik en open
jouw blikken op tekens
die ik over alles orden
als de zucht naar hopen
opdat we wetend worden
dichters zullen nooit
zonder hun tekens zijn
er zijn zoveel kloven
o zo bijzonder
nog om te dichten
gewetens kun je
nooit totaal vermoorden
want slechts tijdelijk
zullen dichters zwijgen…
wel/geen ongerijmdheden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
197 voorgaande
subjecten en enkele
persoonsvormen ‘t dicht]
vóór mij ligt ‘t leven
nog even onbeschreven
als toen jij plots
mijn kleuren omschreef
als te vrij of benauwend
‘t moest lichter zijn
minder verleden/heden
wel/geen ongerijmdheden
[ik weet ‘t niet meer]
de toekomst voor jou
zonder deze woorden
dus moet ik weer zwijgen…