3140 resultaten.
Coma
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
383 Wat ik liet liggen.
Afscheid hangt dichtbij —
een woord
dat ik al draag.
Je deed me soms pijn.
Uit onvermogen.
Verlies
was nooit
de inzet.
Laat me één zin achterlaten,
niet uitgesproken,
maar tussen ons in —
waar tijd even stokt
en stilte alles beslist.
Denk je
dat je het haalt?…
Een Dag Die Gewoon Zichzelf Mag Zijn
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
474 En dan naar huis, gewoon
liggen op het gras,
glimkijken
naar de felblauwe hemel,
die niet té felblauw is,
het gras dat niet té koud of té nat is,
geen scooter die snijdt als een mes
door de tijd of een straal-
vliegtuig door het frame,
een koekoek mag wel, een meeuw.…
rouw die rechtop gaat staan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
312 de stad ademt rook
sirenes snijden de avond
knieën op nekken
wetten op lichamen
dit is geen orde
dit is gewicht
van een staat die leerde
hoe hard stilte kan drukken
op asfalt liggen namen
geen labels
George
Breonna
zoveel anderen
hun adem bleef achter in de straat
we zagen vuisten omhoog
niet om te slaan
maar om lucht te…
Sepultuur
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
277 Woorden zonder stem
bleven liggen.
Ik las hardop.
Mijn stem brak
waar jij ontbrak.
Niemand keek weg.
Niemand vroeg iets.
Ik las je moeheid.
Je woede.
Wat je droeg
tot het niet meer ging.
Handen op mijn schouder.
Ze zeiden iets over troost.
Niets kwam aan.
Iets in mij gaf mee.…
Ik koos de kou
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
240 Niet uit twijfel,
maar omdat ik wist
hoe zacht een verzinsel kan liggen
als de nacht te groot wordt.
Toch bleef ik staan.
Want liever de kou die blijft,
dan een vuur zonder as —
al moet je dan langzaam
leren je handen zelf te verwarmen.…
Wat je mij meegaf
netgedicht
2.5 met 20 stemmen
401 Je handen waren als een
huis met open deuren, een plek waar
woorden mochten rusten en elke storm ging liggen,
daar je zelfs in de diepste schaduw een lichtje wist aan te steken.…
De laatste worp
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
128 Voor hem liggen dobbelstenen,
glad gesleten
door het geloof
dat een nieuwe worp
het verleden
kan herschrijven.
Buiten verplaatst de wind
het stof van gisteren
naar morgen.
De aarde bewaart zwijgend
wat mensen
proberen te vergeten.…
Voetafdruk
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
143 Nu de storm in mijn hoofd is gaan liggen,
blijft er slechts een ijzige stilte over.
De aarde ademt door, traag en onverschillig,
terwijl de klok de laatste uren weg tikt.
Ik sluit mijn ogen en laat het rennen los;
als de menselijke voetafdruk vervaagt,
wint de natuur haar eigen adem terug.…
Verloren liefde
hartenkreet
2.5 met 19 stemmen
415 Een roos ligt op straat
haar schaduw houdt haar nog vast
wat blijft is een spoor
Op de grens van licht blijft stilte liggen,
op de plek waar iets zachts ooit heeft gestaan,
waar de lucht nog weet hoe nabijheid klinkt,
en waar elke schaduw een herinnering draagt.…
Tussen wat was en kan zijn
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
379 Niet om het verleden vast te grijpen,
maar om te begrijpen wat we onderweg hebben verloren,
en wat toch is blijven liggen, ongeschonden.
Een woord.
Een blik.
Een hand die nog even op een schouder rustte.
De wereld was niet zacht dit jaar.
Soms leek het alsof de lucht zelf niet meer wist
hoe ademen moest.…
laat die arme ziel toch met rust
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
1.102 wat fijn dat je gegroeid bent zeg je
en ik denk dat je mijn ziel bedoelt
maar jij, lief, jij had het over mijn
rondingen, ook een compliment
ik lach om lot en misverstand
vandaag wil ik kijken
alleen kijken in die ogen
geen parels zoeken
maar gewoon, ogen
(29 mei 2005)
mission impossible
en als ik die oester
nou eens laat liggen…
Hooi koorts
gedicht
4.4 met 78 stemmen
9.832 Ik loop met vreemde hoge stappen
en wil alleen nog kransen vlechten
of loom gaan liggen in het gras. Een dekentje? Nee,
dank je, hoeft niet, laat ik me vallen en daar
kriebelen al mieren als jouw vingers
en voel ik je handen jeuken.
Verbaasde koeien staren en herkauwen onderwijl
een spoor van kwijl.…
lente waar ben je
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.140 zou de lente nog wel weten
wat het is om te gaan groeien
zou de lente nog wel weten
wat het is om te gaan bloeien
zouden de vogels nog wel weten
wat het is om op te staan
willen ze liever blijven liggen
of heeft de tijd hun snavel dicht gedaan
zou de lente het nog weten
of is alles al vergaan
is de lente alles vergeten
en zal het nooit…
wat sta je daar
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.321 even rusten even
liggen tussen het riet
dan wou ik dat ik niets meer nodig had
slechts kijken mocht
omhoog…
Afstand
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.831 Jouw veren liggen nog vers in het nest.
Een minnaar begrijpt niet alle tekens.
De breuk is een dof bestand.
Ik mis onze avonden en hun vervolg.
In jouw bunker waarin we fluisteren,
door de schietspleten: flarden van het slagveld.
De muren zwellen en wij zweten.…
Een dag latere liefde
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
915 Samen naar boven kijken
wanneer de nacht valt,
vaststellen dat daar
van sterren een diepte bestaat
alsof dat besef lang geleden
verdwaald is geraakt
In de ochtend de bergen
zien liggen, grote ogen
opzetten, hee zeggen,
wist jij dat?…
Misdeelden
poëzie
3.4 met 27 stemmen
3.604 En voor ze 't vernemen,
Geen een, geen een,
Liggen ze schoon op arduinen steen,
Waar ze lijken gestorven door zachtheid van zoen
En geen antwoord de ziele meer zeer kan doen.
... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ...…
Passiviteit
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.225 Passiviteit kruipt in mijn zere huid,
houdt dadendrang volleerd in toom:
“Doe kalm aan, ga lekker liggen, maak
van je hart geen moordkuil, neem tijd!”
Passiviteit zeurt aan mijn moede hoofd,
drukt me terneer, plat op de natte grond:
“Hou je gedeisd, goud van morgenstond
is al lang geroofd, Penelope breit en breit”.…
Une succession ab intestat
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
589 Wanneer mijn leven stopt
wil ik gaan liggen aan de voet
van die bastide. Wie mij zoekt
kijkt op mijn graf, in oostelijke richting
vanaf het pleintje bij de kerk
daarna draait hij of zij zich om
en gaat terug naar de Arcades
drinkt witte wijn bij 'le Jardin'
eet mosselen en gouden frites
en viert het leven "comme-il-faut"…
Nog
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.316 ... liggen velden rijp
en hebben schuren geheimen
is de stad een plek
de avond bruist in al
schaarse bomen
Nog waaien winden
schoon door mist in zeelucht
bevaren door statische wollen schepen
en laat de zon
bij het zien
zijn al droevigste kleuren vrij
Nog zijn er tranen
om de schoonheid
het bos en het veld
bewuiven met vleugels
geuren…
1940-1945
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
922 Geen honger kennen
geen bominslagen horen,
geen nachten wakker liggen
van het oorverdovende geweld.
We herdenken hen die vielen in de oorlog
van veertig/ vijfenveertig,
want zij vielen toch voor ons.…
Vreemde
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
1.938 De wegen liggen te ver uit elkaar om er iets op te bouwen
De verbinding is te zwak en hapert om te zeggen, ik kan je vertrouwen
Verleiding wordt te groot van de zoete geur van de vreemde
Waardoor ik stiekem steeds een klein snuifje er van zit te nemen
Maar niet alles in één keer want, anders weet ik het niet meer
Want het doet mij zeer om, vanuit…
Lome traagheid der dagen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
767 In lome tred tikt traagheid door de dagen
lobbig liggen de uren onder de zon
verdampen en vervliegen tot zuchten
in dit magische moment van ‘nu’
in de nacht flonkeren sterren
vanuit een steeds verder schijnend firmament
de koele bries draagt duisternis ongezien
tot de grens van het ochtendgloren
vogels jubelen de morgen toe
overtreden…
Rejoice
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
466 (voor James Joyce)
De witte eindeloosheid achter het zwarte
ooglapje van een Ierse druide,
een dag vol groeiende doolhoven twaalf
kilometer onder de zeespiegel,
zeeslangen liggen roerloos achter
purperen pilaren,dat ene oog,zoals
de vervaarlijke cyclopen,speurt
sneller dan het hoogste licht,
dwars door de stalen muren van een
ziekelijk…
Noa en Mira
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
536 Sinds wanneer liggen Israël en
Palestina in Europa werd er gevraagd.
Dit kan niet, het is zo politiek beladen
werd er geklaagd. Een Joodse en
een Arabische vrouw die samen zingen ?
Het is echt ongehoord.
Maar ze zongen het tóch… Puur en
rechtstreeks uit het hart. En kijk eens
aan, er werd zowaar een aantal
punten mee gescoord.…
herfst
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
789 Wanneer door regen en wind en tijd
de kastanjeboom van ons plein bladert
en de kinderen er met alles wat ze
vinden kunnen, de stekelige vruchten
naar beneden hebben gehaald
en er de noot van hebben uitgekleed
en hebben ontdaan van de stekelige bast
en de naakte kastanjes, teveel om
te rapen, teveel om nog interessant te zijn
laten liggen…
Verzinnen
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
920 Er liggen veertien regels op de loer.…
Sonnet
gedicht
2.2 met 118 stemmen
27.919 begrijpen
hoe ik wandel
onder welke luchten ik wandel
over welke bodem ik wandel
ik had je bloemen willen zenden
een soort van winterbloemen
met de bruine kleuren van de laatste roos
en de geur van nachten lopen
in gevaarlijk terrein
door verwaarloosde heggen omgrensd
waarachter men narcissen kon vermoeden
van de maanden die achter ons liggen…
In mineur
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
757 Volgens mij heb je je laptop nooit meer aan en
ga je helemaal op in je nieuwste vluchtroute,
versier je hen daar met je boterzachte glimlach
en laat je Nederland inclusief de schade links
liggen, alsof je er nooit gewoond hebt.…
Kom me eens vertellen...
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
650 Kom me eens vertellen waarom je 's nachts dronken
in je bed gaat liggen, schokkend van het verdriet,
je ondragelijke eenzaamheid, de wonden in je hart.
Terwijl je zulk mooi lang haar hebt en je ogen
zelfs glinsteren in het donker, mooi nachtdier,
ik zou je lichaam iedere centimeter willen kussen
en zalven met geurige, etherische olieën.…