Alle inzendingen over liggen

3140 resultaten.

Sorteren op:

Coma

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 383
Wat ik liet liggen. Afscheid hangt dichtbij — een woord dat ik al draag. Je deed me soms pijn. Uit onvermogen. Verlies was nooit de inzet. Laat me één zin achterlaten, niet uitgesproken, maar tussen ons in — waar tijd even stokt en stilte alles beslist. Denk je dat je het haalt?…
Nathan10 januari 2026Lees meer >

Een Dag Die Gewoon Zichzelf Mag Zijn

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 474
En dan naar huis, gewoon liggen op het gras, glimkijken naar de felblauwe hemel, die niet té felblauw is, het gras dat niet té koud of té nat is, geen scooter die snijdt als een mes door de tijd of een straal- vliegtuig door het frame, een koekoek mag wel, een meeuw.…
Simon K.19 januari 2026Lees meer >

rouw die rechtop gaat staan

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 312
de stad ademt rook sirenes snijden de avond knieën op nekken wetten op lichamen dit is geen orde dit is gewicht van een staat die leerde hoe hard stilte kan drukken op asfalt liggen namen geen labels George Breonna zoveel anderen hun adem bleef achter in de straat we zagen vuisten omhoog niet om te slaan maar om lucht te…
Cor Koene31 januari 2026Lees meer >

Sepultuur

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 277
Woorden zonder stem bleven liggen. Ik las hardop. Mijn stem brak waar jij ontbrak. Niemand keek weg. Niemand vroeg iets. Ik las je moeheid. Je woede. Wat je droeg tot het niet meer ging. Handen op mijn schouder. Ze zeiden iets over troost. Niets kwam aan. Iets in mij gaf mee.…
Nathan1 april 2026Lees meer >

Ik koos de kou

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 240
Niet uit twijfel, maar omdat ik wist hoe zacht een verzinsel kan liggen als de nacht te groot wordt. Toch bleef ik staan. Want liever de kou die blijft, dan een vuur zonder as — al moet je dan langzaam leren je handen zelf te verwarmen.…

Wat je mij meegaf

netgedicht
2.5 met 20 stemmen aantal keer bekeken 401
Je handen waren als een huis met open deuren, een plek waar woorden mochten rusten en elke storm ging liggen, daar je zelfs in de diepste schaduw een lichtje wist aan te steken.…
CB10 mei 2026Lees meer >

De laatste worp

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 128
Voor hem liggen dobbelstenen, glad gesleten door het geloof dat een nieuwe worp het verleden kan herschrijven. Buiten verplaatst de wind het stof van gisteren naar morgen. De aarde bewaart zwijgend wat mensen proberen te vergeten.…

Voetafdruk

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 143
Nu de storm in mijn hoofd is gaan liggen, blijft er slechts een ijzige stilte over. De aarde ademt door, traag en onverschillig, terwijl de klok de laatste uren weg tikt. Ik sluit mijn ogen en laat het rennen los; als de menselijke voetafdruk vervaagt, wint de natuur haar eigen adem terug.…

Verloren liefde

hartenkreet
2.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 415
Een roos ligt op straat haar schaduw houdt haar nog vast wat blijft is een spoor Op de grens van licht blijft stilte liggen, op de plek waar iets zachts ooit heeft gestaan, waar de lucht nog weet hoe nabijheid klinkt, en waar elke schaduw een herinnering draagt.…
CB26 augustus 2026Lees meer >

Tussen wat was en kan zijn

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 379
Niet om het verleden vast te grijpen, maar om te begrijpen wat we onderweg hebben verloren, en wat toch is blijven liggen, ongeschonden. Een woord. Een blik. Een hand die nog even op een schouder rustte. De wereld was niet zacht dit jaar. Soms leek het alsof de lucht zelf niet meer wist hoe ademen moest.…

laat die arme ziel toch met rust

netgedicht
3.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.102
wat fijn dat je gegroeid bent zeg je en ik denk dat je mijn ziel bedoelt maar jij, lief, jij had het over mijn rondingen, ook een compliment ik lach om lot en misverstand vandaag wil ik kijken alleen kijken in die ogen geen parels zoeken maar gewoon, ogen (29 mei 2005) mission impossible en als ik die oester nou eens laat liggen…

Hooi koorts

gedicht
4.4 met 78 stemmen aantal keer bekeken 9.832
Ik loop met vreemde hoge stappen en wil alleen nog kransen vlechten of loom gaan liggen in het gras. Een dekentje? Nee, dank je, hoeft niet, laat ik me vallen en daar kriebelen al mieren als jouw vingers en voel ik je handen jeuken. Verbaasde koeien staren en herkauwen onderwijl een spoor van kwijl.…

lente waar ben je

hartenkreet
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.140
zou de lente nog wel weten wat het is om te gaan groeien zou de lente nog wel weten wat het is om te gaan bloeien zouden de vogels nog wel weten wat het is om op te staan willen ze liever blijven liggen of heeft de tijd hun snavel dicht gedaan zou de lente het nog weten of is alles al vergaan is de lente alles vergeten en zal het nooit…
Monique smit16 februari 2003Lees meer >

wat sta je daar

hartenkreet
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.321
even rusten even liggen tussen het riet dan wou ik dat ik niets meer nodig had slechts kijken mocht omhoog…

Afstand

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.831
Jouw veren liggen nog vers in het nest. Een minnaar begrijpt niet alle tekens. De breuk is een dof bestand. Ik mis onze avonden en hun vervolg. In jouw bunker waarin we fluisteren, door de schietspleten: flarden van het slagveld. De muren zwellen en wij zweten.…
Wimper8 januari 2003Lees meer >

Een dag latere liefde

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 915
Samen naar boven kijken wanneer de nacht valt, vaststellen dat daar van sterren een diepte bestaat alsof dat besef lang geleden verdwaald is geraakt In de ochtend de bergen zien liggen, grote ogen opzetten, hee zeggen, wist jij dat?…

Misdeelden

poëzie
3.4 met 27 stemmen aantal keer bekeken 3.604
En voor ze 't vernemen, Geen een, geen een, Liggen ze schoon op arduinen steen, Waar ze lijken gestorven door zachtheid van zoen En geen antwoord de ziele meer zeer kan doen. ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ...…
Alice Nahon21 augustus 2023Lees meer >

Passiviteit

hartenkreet
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.225
Passiviteit kruipt in mijn zere huid, houdt dadendrang volleerd in toom: “Doe kalm aan, ga lekker liggen, maak van je hart geen moordkuil, neem tijd!” Passiviteit zeurt aan mijn moede hoofd, drukt me terneer, plat op de natte grond: “Hou je gedeisd, goud van morgenstond is al lang geroofd, Penelope breit en breit”.…

Une succession ab intestat

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 589
Wanneer mijn leven stopt wil ik gaan liggen aan de voet van die bastide. Wie mij zoekt kijkt op mijn graf, in oostelijke richting vanaf het pleintje bij de kerk daarna draait hij of zij zich om en gaat terug naar de Arcades drinkt witte wijn bij 'le Jardin' eet mosselen en gouden frites en viert het leven "comme-il-faut"…

Nog

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.316
... liggen velden rijp en hebben schuren geheimen is de stad een plek de avond bruist in al schaarse bomen Nog waaien winden schoon door mist in zeelucht bevaren door statische wollen schepen en laat de zon bij het zien zijn al droevigste kleuren vrij Nog zijn er tranen om de schoonheid het bos en het veld bewuiven met vleugels geuren…

1940-1945

netgedicht
4.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 922
Geen honger kennen geen bominslagen horen, geen nachten wakker liggen van het oorverdovende geweld. We herdenken hen die vielen in de oorlog van veertig/ vijfenveertig, want zij vielen toch voor ons.…
Johanna19 april 2007Lees meer >

Vreemde

hartenkreet
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.938
De wegen liggen te ver uit elkaar om er iets op te bouwen De verbinding is te zwak en hapert om te zeggen, ik kan je vertrouwen Verleiding wordt te groot van de zoete geur van de vreemde Waardoor ik stiekem steeds een klein snuifje er van zit te nemen Maar niet alles in één keer want, anders weet ik het niet meer Want het doet mij zeer om, vanuit…

Lome traagheid der dagen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 767
In lome tred tikt traagheid door de dagen lobbig liggen de uren onder de zon verdampen en vervliegen tot zuchten in dit magische moment van ‘nu’ in de nacht flonkeren sterren vanuit een steeds verder schijnend firmament de koele bries draagt duisternis ongezien tot de grens van het ochtendgloren vogels jubelen de morgen toe overtreden…

Rejoice

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 466
(voor James Joyce) De witte eindeloosheid achter het zwarte ooglapje van een Ierse druide, een dag vol groeiende doolhoven twaalf kilometer onder de zeespiegel, zeeslangen liggen roerloos achter purperen pilaren,dat ene oog,zoals de vervaarlijke cyclopen,speurt sneller dan het hoogste licht, dwars door de stalen muren van een ziekelijk…

Noa en Mira

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 536
Sinds wanneer liggen Israël en Palestina in Europa werd er gevraagd. Dit kan niet, het is zo politiek beladen werd er geklaagd. Een Joodse en een Arabische vrouw die samen zingen ? Het is echt ongehoord. Maar ze zongen het tóch… Puur en rechtstreeks uit het hart. En kijk eens aan, er werd zowaar een aantal punten mee gescoord.…
fairouz10 augustus 2009Lees meer >

herfst

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 789
Wanneer door regen en wind en tijd de kastanjeboom van ons plein bladert en de kinderen er met alles wat ze vinden kunnen, de stekelige vruchten naar beneden hebben gehaald en er de noot van hebben uitgekleed en hebben ontdaan van de stekelige bast en de naakte kastanjes, teveel om te rapen, teveel om nog interessant te zijn laten liggen…
fp. tuinder29 augustus 2009Lees meer >

Sonnet

gedicht
2.2 met 118 stemmen aantal keer bekeken 27.919
begrijpen hoe ik wandel onder welke luchten ik wandel over welke bodem ik wandel ik had je bloemen willen zenden een soort van winterbloemen met de bruine kleuren van de laatste roos en de geur van nachten lopen in gevaarlijk terrein door verwaarloosde heggen omgrensd waarachter men narcissen kon vermoeden van de maanden die achter ons liggen…
Remco Campert25 september 2021Lees meer >

In mineur

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 757
Volgens mij heb je je laptop nooit meer aan en ga je helemaal op in je nieuwste vluchtroute, versier je hen daar met je boterzachte glimlach en laat je Nederland inclusief de schade links liggen, alsof je er nooit gewoond hebt.…

Kom me eens vertellen...

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 650
Kom me eens vertellen waarom je 's nachts dronken in je bed gaat liggen, schokkend van het verdriet, je ondragelijke eenzaamheid, de wonden in je hart. Terwijl je zulk mooi lang haar hebt en je ogen zelfs glinsteren in het donker, mooi nachtdier, ik zou je lichaam iedere centimeter willen kussen en zalven met geurige, etherische olieën.…