3517 resultaten.
Eindeloze passie
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
414 het was
jouw macht
de donkere
schemering
van de nacht
waarin raken
gevoelige openingen
bleken te maken
waar privé
nog heilig
lijkt en
onschendbaarheid
het privilege
van ongenaakbaar
aan het verliezen
is van genieten
waar donker
nog een oogje
dicht knijpt om
het laatste licht
in sterren te zien
brengt spanning
vertes van…
LOS EN AANEEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
458 broederscha[p
dikwijls zonder begrip voor elkaar
stoken feestelijke vuren
die oplaaien en weer doven
rook verdwijnt tussen bomenwirwar
maar stijgt naar de Hemel
wordt daar voorgoed bewaard
zowel vloeibaar gepolijst staal
als oorlogszuchtige golven
omspoelen de oneindige keten
van talloze stukjes land
waarover een helende zucht blaast
sterren…
monding
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
475 in het schuren van planeten aan het donker van hun baan
in het lonken van de sterren naar de nevels van andromeda.
in het zwoegen van de slak
in het krijsen van de meeuw
in het spinnen van de poes
in de kruin van kromme bomen
in zwermen spreeuw
in scholen vis wier bewegen haar geschrift in zee en hemel is.…
Van cultuur naar cultfiguur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
723 Maar dan komen de meningen,
de interpretaties en de adviezen:
'Waarom superbe toegewijd
na jaren pas de sterren bereiken?
Niemand wil die moeite zien.'
Aldus ontpopt zich de cultfiguur.
Altijd al een gladde geweest.
Maar nu helemaal in voor het toetje:
als een uitgelaten apartski
etaleert hij de holle frase...…
niet meer weten wie we zijn
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
582 wie ben je op die foto
als je hart bitter weent om
het kind op je schoot
omzwachteld in gebroken wit
laat het prille leven niet gaan
nu wanhoop uit de hemel stort
begraaf het kind niet in haar laatste slaap
we willen het wiegen in onze armen
in het open veld
onder de zwarte hemel
in het hoge gras zullen we
naar de sterren kijken…
Nachtvlinder
netgedicht
4.7 met 82 stemmen
781 Fietsend door de wereld
Over weilandwegen
Door heimweeregen
Tot trappen stil gezet
De wind die mij belet
Dim de lichten en zie
Het donker van natuur
De sterren fel en vuur
Om planetenbanen
Met opgroeitranen
En vlak voor mij vliegt
Een heel klein beestje vlug
Haar hoofdje zijdezacht
Verstopt zij van de dag
Vragenvrager
Antwoorddrager…
Panta rhei voorbij
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
412 De zon schiet diamantjes op de golfjes,
Wolken varen mee naar de zee,
Maan en sterren flonkren in de diepte,
Ook ruisen van ’t water reist mee naar zee.
Als de gletsjers zijn verdwenen,
De regens zijn opgehouden te bestaan,
Verdwijnen ook de rivieren,
Gaan ook de planten en dieren er aan.…
Muziek van het hart
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
537 lach
naast geleerde filosofen
door bizarre lucide illusies
die toonladders beklimmen
je danst over het landschap
van de vroege nacht in deze wereld
met muziek van het verlangende hart
als reisgenoot van jouw smart
je streelt de tranen in fantasieën
het moedeloze van de regenstromen
die heldere katerlach onder het licht
van duizenden sterren…
Honderdduizend keer
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
670 Kon ik mijn leven overdoen
Dan alleen met jou
Kon ik de sterren van de hemel plukken
Dan alleen voor jou
Zou ik stinkend rijk of straatarm zijn
Het zou niet uitmaken
Zolang het samen is met jou
Mag ik honderd jaar worden
Dan alleen samen met jou
Samen met jou wil ik oud zijn
Samen met jou wil ik zingend door het leven gaan…
De adelaar die boven ons zweeft
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
259 Met elke vlucht, elke sprongetje van kracht,
Herinnert hij ons aan de fonkelende sterren in de nacht.
De adelaar die ons leidt, met wijsheid en eer,
Verbindt ons in de reis, keer op keer.…
Oktoberfest
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
714 Tussen de sterren, groot en klein,
zal vriendschap altijd met ons zijn.
De maat van trommels vult de straat,
waar vreugde door de harten gaat.
Een krans van bloemen, kleurenpracht,
verlicht de herfst... verwarmt de nacht!…
Volmaakt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Jouw ogen gloeien, als sterren die nooit doven,
ik ben de schaduw, verdwaald in gescheurde kloven.
Jij staat zo recht, een zuil van tijd en steen,
ik struikel, gebroken, en blijf echter alleen.
Jouw stem is muziek, die de stilte verdringt,
de mijne valt stil, tot een echo die zinkt.…
Wat ik tegenkwam 11
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
274 Zij is aan èèn stuk blauw
Toch steken de kastanjes
hun kaarsen aan zo langzaamaan
De witte meeuwen met hun zwarte kop
spelen met de glinstering
en de sterren in het kanaal…
De blinde bedding
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
197 De sterren lichten op als een dwingend schrift,
een perfecte bedding waarin het raderwerk spint.
Geen splinter mist, geen letter verspringt.
Ik sta in de wind en mijn breekbare blik
drinkt de wetten van dit reusachtige zilver.
Hoe kan de kosmos zo feilloos glimmen
in het smalle bezit van mijn trillende pupil?…
Smidse
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
153 Het schuurt, vonkt en vliegt
in een grot te groot en te donker
om te zien, te diep om te peilen
Signalen
....schieten rond
........in een paradoxaal evenwicht
Lichtjaren suizen voorbij
In de witte ruis slaat een hamer
Het knettert
....nieuwe stelsels
........oneindigheid
Sterren borrelen op, diep uit de pan
fonkelen ze naar een plaats…
Niet voor lang
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
875 Niet voor lang herworteld leven,
steeds weer moeten verder gaan,
dàt is 't lot ons hier gegeven,
dàt de wet in ons bestaan,
lijk de bomen vruchten dragen
als de bloesems zijn vergaan,
lijk de zon de dag kan vragen
als de sterren niet meer staan -
maar de steppe zal gaan bloeien,
in woestijn valt regen neer.…
Wat nog niet bestaat
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
40 Kennis weet
hoe ver de maan van de aarde staat,
hoeveel sterren er zijn
en waar het licht naartoe gaat.
Maar wie vertelt de nacht
dat hij ook een hemel kan zijn?
De verbeelding trekt een stoel bij
waar nog niemand zit,
zet een raam in een muur
en kijkt naar buiten.…
Gedicht van een moeder
hartenkreet
4.0 met 23 stemmen
2.732 Toen jij werd geboren
Had ik geen vermoeden
Hoe snel ik jou
heb kunnen baren
Met diezelfde snelheid
Vervlogen jouw
baby-, peuter-, en kleuterjaren
Blauwe ogen straalden als sterren
Keken dwars door je heen
Tot de dag dat het stralen
van die sterren
geleidelijk verdween
Een vreemde angst
beheerste ons dagelijks leven
Jij leek niks…
Het epos van de zeven dode dichters
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
1.302 Wie brengt de sterren naar beneden
en keert mijn ziel weer richting heden
De vrouw, de dichter of de duivel
quaestor van verloren stemmen
Wie kan dit perpetuum remmen
en mijn wilde paarden temmen?…
Zoals
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
835 bloemen bloeien heel vroeg al in Mei
omdat haat weet dat liefde steeds geneest
hoop ik dat je dit weet en leest
dat ik van je hou voor altijd
zoals de klok niet begrijpt wat morgen is
maar zijn uren leven door in eigen tijd
zoals wij leven samen één
moet je weten , heus ik meen
dat ik van je hou voor altijd
totdat de regenboog de sterren…
Ruimte
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
548 Het was donker buiten, de maan was nog niet op,
alleen Venus zag ik rustig glanzend
tussen miljoenen sterren staan.
Ik keek omhoog, heel diep tot voorbij de sterren
en vloog zo snel als een gedachte naar waar het eens begon.…
Dans dag, dans .....
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.318 Wanneer het voorjaar door de dagen danst
licht kust in de vroege morgenuren
maan en sterren eerder weg zal sturen
het vroege vogeltje zich niet verschanst
open ik mijn hart dwars door alle muren
woorden worden liefdevol tot bloei gebracht
zacht uitgesproken zinnen klinken als verwacht
zonnige dagen zullen eindeloos duren
zakt de…
Sterrenstof .....
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
830 Het dakraam straalt licht
in deze donkere nacht
ik tel de sterren een
voor een en doe stil
een wens, onbereikbaar
maar toch grijp ik naar
die ene ster, stralend
knipoogt ze naar mij en
laat wat stof dwarrelen
langs ijzige zinnen,
letters ontdooien langzaam,
ik puzzel wat en vorm zo
maar wat kleine woordjes,
ik voel dat een zachte…
Vandaag smelt mijn toekomst
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
1.158 Wanneer de nacht de dag inhaalt
en zij jou dichter droomt, tekent
vorst in het schijnsel van sterren
ijzige bloemen op beslagen ramen
een prachtig boeket spreekt nooit
gesproken woorden en groeit naar
morgen, waar in een glazen vaas
gisteren snel verdort, langzaam
bedekt een witte laag ooit gelopen
verleden, als schoonheid een nieuwe…
Etran Finatawa
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.338 In Tamasheck en Fulbe-taal
Jubelt
Vrouwen en Dieren Dartelend
achter de naar binnen gekeerde blikken
Hitte in Hertme
Peul en Touaregs
Harmonische
Nostalgische
Melancholische
Nomadenblues
-----------------------------------------------
Etran Finatawa, letterlijk: "de sterren van de traditie"
is een groep bestaande uit Peul…
Zonder jou
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
955 duister is er niets verlicht
De vorst eist koude overal
De mist zorgt onverbiddelijk voor mijn val
Wanneer de regen eindelijk staakt
En de zon voorzichtig ontwaakt
Voel ik jouw warmte in mijn lijf
Een wolk drijft weg
De kou slaat haastig op de vlucht
De mist trekt naarstig uit de lucht
Ik zie jou eindelijk voor mij staan
Ik dank de sterren…
Het kind in mij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
2.083 nog aan mijn kind zijn bindt
Soms dartelt nog het kind in mij,
het speelt, lacht en het huilt
ik was in mijn kind zijn nog vrij
In de slaap moegespeeld en levensvrij
dan gaf ik mijn dromen ruim baan,
luchtkastelen bouwend op de maan
Met verwondering keek het kind in mij
naar de hemel, bloemen en de bomen
vervuld van vragen
wie er op de sterren…
De zegen van een bejaarde
hartenkreet
4.8 met 20 stemmen
2.269 Gezegend ben je en ik zal,
als ik in de hemel ben, de sterren voor je aansteken…
In extase
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
925 sterren
voortdurend
fladderend en dansend op een bries,
schijnend en twinkelend op hun weg,
uitstrekkend in een onbereikbare lijn
langs de kust
zag ik tienduizenden in een glans
hun hoofden tossend in een plezierige dans
golven
voortdurend
ruisend en wiegend in zaligheid
glinsterend en spelend op het zand
omhelzend in een oneindige stilte…
Hemeltranen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
2.437 De zon die nam mijn schaduw mee tot achter donkere wolken
waar uitgeblonken sterren treuren over vaal verbleekte kleuren
van een gestorven regenboog
Waar de maan probeert haar schone schijn nog vol te houden
en hoog verheven blauw plaats maakt voor diepgrijzend grauw
dat zich droef vol tranen zoog
Waar wolken zich verweven tot dichte deken…