4425 resultaten.
Het rood van laatste uren
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
671 stroom emoties binnen
het enige dat ging bestond
uit wat emotieloze zinnen
dat waren mails die
om hun schaduw logen
er is geen licht dat ooit
zijn waarheid kan ontlopen
ik was er bijna voor gezwicht
de maan te zien als mijn gezicht
ze scheen een werkelijkheid
in ruimten die oneindig leken
voor mij een dwaalhof bleken
mijn voeten…
Bloeide blauw boven het koren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
533 ik zag je in de verte staan
je bloeide blauw boven het koren
je zachte lichaam sprak me aan
voeten in het groen verloren
je zwaaide toen ik nader kwam
het zonlicht danste op de wegen
zag hoe je mijn schaduw overnam
met lippen vochtig van de regen
je blikken maakten sprakeloos
verlegen kleurden ook mijn wangen
je keek hoe ik mijn ogen sloot…
tragiek van een dichterskind
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
533 zoals haar haar vervilt tot een hoed
drapeert ze zich met haar voeten
aardend uit haar bladzijde
haar vel verschrompelt naar de rand
op het boek wil ze vloeien
gelezen worden om nog eens
een vermoeden van een leven te voelen
zij is het kind van een dode dichter
reeds lang vergeten
sinds de schimmel aan het papier
begon te knabbelen…
Het rood van laatste uren
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
669 emoties binnen
het enige dat ging bestond
nog uit wat zakelijke zinnen
dat waren mails die
om hun schaduw logen
er is geen licht dat ooit
zijn waarheid kan ontlopen
ik was er bijna voor gezwicht
de maan te zien als mijn gezicht
ze scheen een werkelijkheid
in ruimten die oneindig leken
voor mij een dwaalhof bleken
mijn voeten…
Pluk de dag
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
583 wind
te fluisteren
dromerig keek ze op
in een wereld
van witte wolken
ontdekte juist
die ene
met dat zilveren randje
toen begon de zon
te schijnen
een warme glimlach
kleurde wangen
in een verrukte blos
met ogen als sterren
wilde ze
de dag gaan plukken
toen voelde ze
de bedauwde grassprietjes
kriebelen
aan haar blote voeten…
Mijn vorige leven als Jonkvrouw
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
554 En ik kreeg ’s avonds kouwe voeten.…
O, heerlijkheid
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
486 van erfelijkheid
van dag tot dag
keer ik steeds weer terug
naar het beeld
van de zee
opgewonden golven
bedelven mijn dijen en bekken
op goede voet
op zilveren stromen
word ik naar je toegezogen
jij hebt in mij iets ontketend
waar ik in ronddrijf
met vastgeëbde golven
aanraak jij mijn hart
(als het ware)
wanneer ik dorst heb
adem…
LENTE
poëzie
3.6 met 5 stemmen
1.907 Zon op dunne lenteblaren,
Dans van schaduw voor de voeten,
Wind door opgehuifde haren,
Kushand, lach en vluchtig groeten…
Moet de druk van lange dagen,
Moet de gaaf der ogenblikken,
Dan zo zwaar zijn om te dragen,
Dat die last de knie doet knikken?…
Tijd over en tekort.
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
523 tijd over en tekort
maar toch
verwaarloos mijn vrienden
denk wel aan ze
voel dat zij ook aan mij
tijd over en tekort
loop nu het pad naar het oude
loop straks het pad naar het nieuwe
zoek naar nieuwe verbindingen
nieuwe impulsen
naar handen, voeten, ogen, oren
naar jouw arm,
jouw hand, jouw mond
zoek naar mijn handen
mijn handen in…
MIJN LICHAAM DE AARDE
hartenkreet
3.1 met 16 stemmen
1.805 niet
begrenst mijn kunnen
beperkt mijn weten
de hemel eindeloos
mijn gedachten vlieden voort
stromen verder
groot verval
gèèn vergelijk
rivieren zijn gèèn gedachten rijk
mijn geest het heelal
zo groot, zo immens
ongrijpbaar, ontastbaar
het leven beheerst mijn geest
is nooit in het heelal geweest
mijn lichaam de aarde
met twee voeten…
Cumulus humulus
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
919 Met het water aan de lippen
omhelst ze mijn voeten,
ze kust me, ik ontspan
het zilte schuim,
het wassende water
met een vloed die ebt
in een zee van ruimte
de tijd verbleekt,
overspoeld door het moment,
ik denk slechts
gisteren was gisteren
en later is later……
Even voor eeuwig bevrijd
netgedicht
4.8 met 11 stemmen
525 Met het water tot aan de lippen
overspoeld door het moment,
omhelst zij mijn voeten,
ze kust me en
ik ontspan bij
dit zilte schuim
van het wassende water.
Mijn vloed ebt weg
in de zee van ruimte
verbleekt tijd.
Gisteren was gisteren
later is later,
het voelt voor even
als eeuwig bevrijd.…
Steken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
517 Daar, achter die rode geraniums
zoekt zij het goede vertrouwen
in haar rechterhand prijkt een
grote stopnaald die het laatste
gat in de zwarte sokken dicht
hetzelfde paar dat ooit de voeten
warm hield van haar overleden man
plots herinnert zij zich ook de schoenen
met de stalen neuzen op weg naar
de dagelijkse strijd tegen onrecht…
koningin
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
508 dwars over land, in gratie, mooier dan de bloemen
die zo onderdanig kleine tronen boden
ze bleef maar dwalen
haar kleine voeten raakten slechts de zoetste grond, verfijnd
geurig
langs kleuren en de schaduwen van vogels
vloog ze, als een ademtocht vol leven
en heel even
gaf ze ons een glimlach, want heel even bleef ze,
als een mijmering…
- De Strijd van Kracht als Vrede -
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
782 het zwaard van zeezout,
vluchtelingen van ongekende vrede
dat zijn vele doden rouwend telt
De vervallen stenen huizen lijken torens,
de witte zand onder je voeten is vergaan,
jij voelt het gisteren van de morgen..
Yerushalayim..…
een schijnbeweging demonstreren
hartenkreet
4.3 met 26 stemmen
1.217 terwijl je op de reservebank zit
raken je voeten amper de grasmat
tóch maak je een onnavolgbare
beweging waarmee je 22 man
plus alle reservespelers
op het verkeerde been zet
als de bal vervolgens luchtledig
als een pannenkoek op het hoofd
van de scheidsrechter terechtkomt
verwijst hij je resoluut naar een plek
op de tribune alwaar jij…
Achter bloemen van ijs
netgedicht
4.8 met 27 stemmen
804 grijs verlaten
waar warmte verdween
achter bloemen van ijs
scheurt soms het gordijn
kleuren dagen kouder
dan ze werkelijk zijn
tussen vroeger en nu
wordt elk jaar ouder
mijn rug naar 't verleden
draagt een verhaal
van eens...lang geleden
bevroren in tijd, sneeuwt het
stil voorbij
spreek tegen mij
in een taal van hoop
en mijn voeten…
retraite
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
479 ach, de lamp legt weer haar licht
op mijn doorgeleefde tafel en daaronder
rusten slechts m’n voeten, warm
in luchtdoorlatend wol
er liggen zwarte dagen rond wat oude tijd
waar vogels zwijgen, als de wind weer
kille tonen fluit
reten -vol met stof- vergeten dat het helder was
en dat rauwe korrels zand
een schurend ritme maakten
overal…
Houvast?
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
539 Ik vond steentjes voor
mijn voeten, ik schopte
ze niet weg, wachtte tot
ze bergen werden en de
juiste houvast vond om
omhoog te klimmen.…
Mijn Gemis
hartenkreet
2.6 met 10 stemmen
1.009 De trillende grond onder mijn voeten, de breuk in de hemel boven mijn hoofd.
Het donker nadert, mijn omgeving door iedereen gekloofd.
Door de dichte mist is niets meer zichtbaar, daarbij verdwijnt mijn tast.
Door het gebrek aan jou, zie ik nu het heldere contrast.
Langzaam reik ik naar het oneindige, de troebele zee.…
De grote boom
gedicht
3.0 met 19 stemmen
5.221 Blote voeten raken amper de grond,
de volmondige contouren gloeien
als wangen van een opgewonden
kind. Weinig bindt hem aan de aarde.
Zon en regen, hagel en storm
zijn rampspoed noch zegen.
Geen adders onder het gras krijgen
grip op die stam.…
bemind
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
805 Ik heb je bemind met mijn voeten en handen
maakte los alle banden die jou zo knechten
en waardoor je niet meer kon hechten.
Ik heb je bemind met al mijn zinnen
ik wil je blijven beminnen
tot het einde der tijden
en sterk zijn aan jouw zijde, mijn Lief
ik wil je alles geven
en oneindig liefhebben
tot het einde van ons leven.....…
Verstandig ouderschap
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.701 onder zijn zolen kronkelpaden
tussen de verscholen witte gebouwen
Het vliegend zaad van een vlier
tikt droog en hard het voorhoofd aan
maakt zo verdeelde gedachten één
Het zou een meteoor kunnen zijn
maar neen, er is niets ongewoons
geen gat dat van voor naar achteren loopt
Het hart klopt onvervaard en gedachten
ruisen in regelmaat, voeten…
Over de bessen...
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
2.233 Over de bessen en de bladeren gaat mijn voet,
en ik kijk naar de kleuren die dagelijks veranderen nu.
Morgen ben ik jarig en ik kijk terug op een tijd die
anders was dan anders; veel droeviger en met meer tranen.
Maar werd ik wijs? Heb ik echt illusies losgelaten?…
Vanuit de opgang van de zon
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
536 breekt God hun harten open,
in eerbied en verwondering
-dit wonder niet te vatten-
ontsluiten zij devoot
hun toegewijde schatten
als teken in de tijd
waar in de eeuwigheid
de heersers van de aarde
van Oost tot West
de Heer zullen ontmoeten
en nederig van hart
Hem al hun schatten wijden
en knielen in aanbidding
aan zijn doorboorde voeten…
Zo gij mijn lief wil zijn!
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.269 Ik min u, och bemin me weer,
En seffens leg ik al de schatten,
Die aarde, zee en lucht bevatten,
Aan uwe voeten neer!
Wat uwe dromen u voorspelden,
Wat u der Hope zangen meldden:
Dat alles ja is uw en mijn,
Zo gij mijn lief wilt zijn!…
Kristal
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
908 Verdorde bladeren aan de voet van de boom.
De glans van dauw ligt op het blad.
De bij, geroepen door de geur van liefde.
Zoekt ijverig de nectar in het hart.
Een vlinder zet zich naast de bij.
Sluit vriendschap voor het leven.
De zon doet de nectar vloeien.
Geen distel houd ze tegen.
Te zoeken naar het zoet der liefde.…
Gespeeld
netgedicht
4.9 met 35 stemmen
610 Zie haar
zitten
een gespeelde
glimlach
eenzaam
gebroken
alleen
op de wereld
in een groep
zie je haar
dansend
door het leven gaan
haar voeten bewegen
haar hart zwijgt
van ellende
tranen van geluk
stromen
over haar wangen
wordt fout gedacht
verdriet laat ze
lopen
in het holst van de nacht
zwart
net als de put
waarin ze
gevallen…
DAT HEERLIJKE DING
hartenkreet
2.0 met 7 stemmen
640 Twee goedgevormde benen
plus twee goddelijke voeten
Ze loopt warempel alleen en
waarom zou dat nou moeten
Twee zalig gevormde billen
plus nog die prachtige ogen
Zou ze misschien wel willen
wat zij ook niet mag mogen
Twee heerlijk stevige dijen
plus nog haar zalige knieën
Zal ik eventjes mogen vrijen
tot wij erna zijn met drieën
Twee…
inventarisatie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
500 pijn
in m'n voeten
een oude blessure van squashen
in een kies
weer eens angst voor de tandarts
in m'n nek
draait u eens naar links
in m'n knie
dat moet nog berghellingen op
in m'n rug
daar waait de kou langs
in m'n neus
van alle sigaretten
in m'n elleboog
gevallen met de fiets
in m'n ogen
vermoeidheid zonder bril…