3341 resultaten.
Harem
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
721 Hij dacht: er jaren mee weg te komen
zij dacht: wat doet ie vreemd
Hij dacht: elke dag een andere schone
zij voelde zich ontheemd.
Hij liet zijn mobiel onbeheerd
dat kon hij makkelijk doen
want zij zou toch nooit, nee nooit
iets raars zoals ' gluren' doen?…
LIBERA NOS, DOMINE!
poëzie
4.8 met 5 stemmen
2.205 De wind woei om het eenzaam huis
In 't laatste avonduur;
Toen lichtte een vreemde de klink der deur
En zat bij 't open vuur.
Ik dierf niet vragen wie hij was
En hij gaf teken noch taal;
En ik noodde hem niet, maar hij zat aan
Naast mij aan 't avondmaal.…
Alle Zeven
poëzie
4.3 met 6 stemmen
2.054 Maar, boven al de Schijn des Tijds uit, staat
Gij in uw koelte, al-enig-vaste-en-reine,
O, Cijfer, waar 'k op tuur, in vreemde schroom.…
Rust.
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.068 Vertoef nog, vreemde weelde van die kalme nacht;
naar dees vergetende uur heb ik reeds lang getracht;
laat om mijn moede ziel uw eeuwge schaduw hangen.
Maart 1893…
Theekransje
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
638 En al voordat ze begon
Transformeerde meneer Frits
In een ietwat vreemd figuur
Het was een spin of nee - een varken
Met een ultradun figuur
Oh, we moeten ook wat koekjes
En van lucht bakte zij cake
En taart, en snoep en zuurmatten
Ze deelde het in twee
En de theekrans kon beginnen
Toen het sparken thee inschonk
Maar de thee was veel…
WANHOOP.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.165 Ik ben zo droef omdat ik niet kan horen
Uw zachte stemme met haar zoete taal;
Terwijl 'k langs de besneeuwde straten dwaal,
Klinkt mij 't gelach der menschen vreemd in de oren.…
Sehnsucht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
646 Zo liggen we verzaligd thans, de zon schijnt door de ruiten
Met hoofden licht en leden zwaar en vogels die gaan fluiten
En later op de dag, dan zijn we vast weer vreemden,
vervoegen we met tegenzin het leger der ontheemden.…
Troosteloos weder.
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
700 het is een vreemd onrustig gevoel
't openbaart zich bij mij soms zomaar overdag
vooral als ik de zon weer opnieuw niet aanschouwen mag
misschien begrijpt u een beetje wat ik bedoel
komt voort uit de troosteloosheid van het Nederlandse weder
dat reflecteert bij mij niet aan 't voortschrijden der dagen
noch verandert het iets aan het vullen…
Aarde, wees niet streng
gedicht
3.5 met 12 stemmen
10.937 Inzicht,
er sloop een vreemd inzicht in het hoofd, de tong
werd scherp, er huisden vuisten in de vingers,
de hand bevocht brood, geld, liefde, licht.
Je kunt er heel wat boeken over lezen.
Je kunt er zelf een schrijven.…
Voor een onbekende
gedicht
4.3 met 3 stemmen
4.549 Zó zwijgend scheiden vreemden van elkaar.
Dit was het bitter einde van een waan.
Ik heb u nooit gezien, ik ken u niet;
En toch voor u dit vaagbedroefde lied
Nu gij alléén uw weg moet gaan.…
Diffuse?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
504 Op de rand van mijn
innerlijke beschaving
waarin ik zwelg, ik
leg mijn huid af maar
ongeacht de huidskleur
blijf ik een vreemde telg,
een dwarrelend blad
de wind wrikt vergeefs aan
de verandering van kleuren,
hoe spreekt men de taal uit waarin
de dichters zijn gestorven?…
Eind goed, al goed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 Ik kende de buitenwereld
uit verhalen: er zijn wouden
en vreemde mensen, gemene ook
Maar altijd komt er iemand
om te helpen, en ik leerde
je kunt een held zijn
Het gaat om de afloop
(het zalige leven begint pas
bij het happy end)
Zo werd ik groot
en de wereld groeide met me mee
zodat mijn buitenwereld steeds verder
weg kwam te liggen…
Zoals de dichter zijn zwarte letters grift in poëzie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
481 Daar sta je dan eenzaam in de kosmos
doortrokken van ziekte en allerlei andere gevaren om je heen
Is er nog een weg terug uit dit aan waanzin grenzende tijdperk
de vreemde wanorde die ook ons huis is binnen gedrongen
soms hebben we geen andere keus dan ons te verzoenen met ons lot
Zoals de dichter zijn zwarte letters grift in poëzie
iets…
Leidijken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 zijn niet wat ze lijken
gemaakt om te voorkomen
dat water uit het hoogveen
weg zou stromen
drassig moest het hoogveen blijven
vreemde legers te verdrijven
ondoordringbaar bolde
waterlinie Westerwolde
achter leidijken op
schansen soldaten
bewaken en kijken
dat die dijken niet bezwijken
weggegraven het begeven
in onze dagen
is het veen weg…
Licht hautain
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
466 zij kwam onverwacht
nam als entree
een licht hautaine
houding mee in
een lieve fris
spottende lach
er ruiste verleden
in haar kledij
zonder dat de
aanslagen van tijd
zichtbaar waren
in haar verschijnen
waar geroezemoes
de boventoon voerde
lijkt stilte nu de
overhand te krijgen
uit pure verbazing om
het vreemde gebeuren
zij…
van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
786 ik wens je een fijne verjaardag
in de hoop dat alles in orde is
in deze vreemde en lastige tijd
waarin de liefde van ons vraagt
elkaar nabij te zijn op afstand
het maakt vandaag niet minder
een dag vol van dankbaar geluk
omdat wij terugkijkend genieten
van de mooie momenten samen
in prachtig zomerse maanden
net zo goed als…
Kon ik je maar haten.
hartenkreet
5.0 met 12 stemmen
561 Je hebt me buitengesloten, in een klap werden we vreemden en nu zijn mijn tranen op aan een liefde die niets waard was.
Ik wil vluchten naar een wereld waarin mijn zorgen en pijn weggenomen worden, maar helaas bestaat deze niet en zal ik deze klus zelf moeten klaren.
Ik wil stoppen, stoppen met het leed die mijn leven leidt.…
Het geheim van de natuur, het wonder van buiten!
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
630 Somberheid is mij ook niet vreemd
En dezes vrijdagmorgen was ie ernstig
Het beloofd ook geen fijne dag te worden
'Radio Oranje' gaat weer (s)preken om zeven uur
Want uiteindelijk gebeurt alles, echt alles
In de naam van de Vader des Vaderlands
W.A . zegt ook te balen als een stekker
En M. sluit zich daar charmant bij aan
Doch ik laat mij…
Schellen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 In dit licht geen kleur meer,
maar nog wel de huizen,
bevolkt,
verdraaid,
groeiringen
van een stad,
nooit gepland,
wel geplant:
mezelf,
naakt, vreemd veranderd,
kind verankerd
in een zee van zonlicht
dat te fel was.…
Sferen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
573 om precies te zijn
Bildungsroman
Nog specifieker:
Weltbildungsroman
Het wereldvormend wezen is
de man
Hoho, niet steigeren, 't gaat
om 't idee
Bij Peter doet de vrouw net zo
goed mee
De mens als sferenhabiterend
wezen
Al sferenbouwend in zijn
"binnenzee"
Als een omhulling van zijn
binnenruimte
Immunisering tegen al het
vreemde…
VRAGEN ZONDER ANWOORD
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
603 Mijn haar is grijs, lichtgrijs mag ik zeggen;
er is echter iets dat ik absoluut niet begrijp
Iemand moet 't mij toch uit kunnen leggen
op mijn armen en elders is 't blond, 't is lijp
Toch is zulks wat vreemd, vind jij ook niet
is 't dat mijn hoofdhaar meer te lijden had
Vaak sturen ze mij met een kluitje in 't riet
en vragen ze mij ben…
Thuiskomst
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
564 In de kamer, zowel vreemd als vertrouwd,
rijst in hem een beklemmende vraag:
wat doe ik hier, ben ik verdwaald?…
Het duister van de zomer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 Het duister van de zomer
vertelde je
over een leven
in digitale brieven
officieel verzonden
door het moraal
van mensen
in een keurslijf
een ingeblikte zon
en zwermen vogels
rond de schemerlamp
iedere avond voor de beeldbuis
een vreemd en wild verlangen
Soms stond je stil
bij de schaduw
die waanzin vertolkte
dan was je even…
Cucina
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
724 Kom kijken in mijn keuken, naast de smid
die houdt nu open huis, heeft geen geheimen
een paardenhoef laat hij op ijzer rijmen
hij hakt en klinkt, bekokstooft tot het zit
Het edel dier raakt slaandeweg gewend
aan het gehengst in smederij Hephaistos
de stokebrand slaat stevig onder 't ros
toch vreemd dat hij die Aphrodite kent
Dat is…
Sint Maarten
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
690 de late herfstdag was mild
wij praatten soms wat met elkaar
maar waren meestal vreemd stil
of zo jong als we allemaal waren
we het geheim van het licht
voor ons zelf wilden bewaren.…
Onverschillig heelal
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
443 van komieken, ze geven het leven bravoure
en zorgen menigmaal voor lachsalvo's
perfecte echo's voor het ego
het is meer dat ik jouw verdriet
nu beter begrijp door jouw humor
die vaak zonder kleren over straat gaat
terwijl waarheid in fluistertaal spreekt
over een onverschillig heelal
waar mensen naast elkaar heen leven
we allemaal vreemde…
De dans die blijft
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
475 Het is vreemd:
ik sta stil en ben tegelijk onderweg.
Mijn botten tellen jaren,
mijn verbeelding telt geen enkel getal.
Misschien is dat de ware vrijheid:
dat wat vertraagt mag rusten,
terwijl iets anders in mij
blijft dansen, ongezien,
maar onverminderd waar.…
Op de vlucht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
443 Slaap is een vreemd woord,
vertrouwen een gevaarlijk cadeau,
ik tel de ogen die me volgen
en de stappen die ik niet kan missen.
Ik besta in tussentijd:
niet helemaal gezien,
niet helemaal gehoord,
niet helemaal vrij.
Maar ik beweeg,
ik adem,
ik overleef —
een schim die blijft hopen
dat morgen nog een morgen is.…
Je nam wat geen naam had
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
323 Het voelde vreemd,
alsof mijn huid mij losliet,
alsof ik achterbleef
in een kamer zonder deur.
Je kwam dichter.
Te dichtbij.
Je adem bitter —
ik kende het woord ‘fout’,
maar niet de weg naar buiten.
Je lippen raakten me —
en iets in mij gaf geluidloos toe.
Niet luid,
maar definitief.
En toch…
ik verdween niet helemaal.…
wij: nog komt de lente
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
170 uitgesneden
op het perkament van een oud verlangen
zou nu nergens anders willen zijn
dan hier bij jou, wandelen door het
fiere gras, jij een halve stap voor mij
omdat ik zelfs nog de warmte vind
in de schaduw die je telkens achterlaat
reeën knagen aan het weiland waarop
gisteren nog koeien graasden, iets van
schuchterheid is ze niet vreemd…