4358 resultaten.
Goed hoor...
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
500 het
je zegt
goed hoor
en je denkt
het gaat eigenlijk
helemaal niet goed
maar je wilt het liever
niet zeggen
want je hebt geen zin
om het allemaal
uit te leggen
men vraagt
hoe gaat het
je zegt
goed hoor
en je denkt
het gaat eigenlijk slecht
maar je wilt niet klagen
want iedereen heeft
zijn eigen portie problemen
te dragen…
Alex uit Ivanovo
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
608 aanschouwen
moet je in de verte kunnen kijken
fluister je langs de wind
van het naaiatelier
aan de gehorige kade
donder en bliksem
doorklieven de
eenzame regenavond
in de rivierenbuurt
van de geliefde oude stad
en je blijft niet naakt naast me liggen
omdat je zonder kleren bent geboren
je kleedt je aan en duwt de deur dicht
ik draag…
anti-canto II: 'als ’t van Marietje mag'
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
500 in de contrawind hagunnan
bij De Ander stonden de sterretjes
’t wenen ‘closer’ dan ’t schateren
dito data
de dato
donderdag de derde
quam hij voorgelogen
wijdbeens als ‘n feit
strijdwagens dragen
‘pluie de pleurésie’ pleurde
en ’t geurde naar groen gras
(dit is geen pleonasme meer)
zwarte duku in ‘n sneeuwwit
gespreide rozenbedjesgrijns…
Gestrikt en brandschoon
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
500 Een masker hoeft u niet meer te dragen.
Bij uw kleren zwijgen stil de gordijnen.
Voor mij hoeft u niet meer te verschijnen,
of verschuilt u zich achter hoge kragen.
In de kast hangt nu, gesluierd, het antwoord;
verpozen de laarzen bij de kleren,
en ligt ieder daad, gestrikt en brandschoon.…
Een dictator dicht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
561 Ik draag mijn kroon,
schrijft hij,
op mijn schouders,
als een huis waarin ik woon.
Ik heb mijn eigen God.
Voor de spiegel
spreekt een stem in zijn hoofd:
Elk huis dat gebouwd wordt,
zal ooit instorten.
Elke dictator die oprijst,
zal ooit vallen.
Neem dit nachtelijk gewauwel
niet te serieus,
fluistert hij verder.…
Vrijheid is niet gekleed
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
278 Ik heb geoefend me niet te verroeren
niet te zuchten, kuchen of hoesten
In ondergoed ben ik onderweg
Door de dertien deuren dragen ze
me, opgevouwen in een kist, boeken
onder mijn knieën, onder mijn hoofd
De wereld heeft wetten nodig
die boven de partijen staan, ik denk
al jaren over grenzen heen
over het recht op vrijheid:
de vrije…
Oud en nieuw
snelsonnet
3.4 met 5 stemmen
756 Het lijkt of er een wereld valt te winnen,
draag af en toe een steentje bij (of ster)!…
Grens
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
310 geen boom weet
dat vallen hem eens wacht
geen vogel
kent zijn laatste vlucht
wij dragen het einde
als een stille schaduw
achter onze schouders
wij
kennen de grens
en juist daarom
brandt in ons
het felle verlangen
te worden wie wij zijn
de dood staat niet alleen
als sluiting van het leven
maar als een open deur
die fluistert…
nabijheid zonder aanraking
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
296 huid
in de stilte vóór een woord
ik proef haar niet als einde
maar als een zachte druk
die elke keuze laat wegen
alsof niets licht mag blijven
soms fluistert ze
niet in woorden
maar in het openen van ruimte
waar ik niet omheen kan
dan sta ik stil
en voel hoe ik besta
tussen wat ik nog kan worden
en wat ik ooit zal loslaten
ik draag…
met een speelse eenvoud
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
162 Olympus bedwongen
deze handen
bomen verzaagd tot molens
die ijdele winden opjoegen
deze schouders
konden al die verschillende wereldbeelden
nog verdragen of af laten glijden
met het grootste gemak bleven zij overeind staan
met de vloeiendste bewegingen kwamen zij overal doorheen
met een speelse eenvoud leken zij alles te kunnen dragen…
fenomeen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
99 het verleden draag ik als een
blijvende metafoor in het dagelijks
bewustzijn in deze alsmaar
voort schrijnende tijd
er is geen klok, stuk of lopend
die mij thuis laat keren naar daar
waar ik in node mijn zelfspot heb
weten te waarderen
maar zij, in haar violette verschijning
die ik lees in telkens een ander verhaal
wijl haar aura de biografie…
klaren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
115 luchten dragen dagen die komen
en altijd weer zullen gaan, iets
ervan “ afzagen “ is slechts
het weerleggen van de vrijheden
die ons steeds meer beletten
om mens te zijn
het gaat gepaard met overheden, stelsels
van toen en het heden, doch de traliën
worden dikker en schuren mondiaal
tegen het monddood maken van
moedige sprekers
het…
oor en luister
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
78 de horizon klimt uit het nachtelijke
dal, schuurt langs de silhouetten
die de nacht tot stilstaan hebben
geroepen, geruisloos en zuiver zacht
toegerust en met het oog op de klok
draagt een wondere wereld bij
aan de opsmuk die ik als een
offer draag in de vele wankele
momenten waarin ik het duister
lees al ware het een plaag
van historische…
Wij
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
133 scheiden, in
Wij klein, als zandkorrels in de zee
Wij kunnen niet aarden, niet aarden
Wij woelen door de baren
Wie we zijn of ooit waren
Wilden in een wereld die zichzelf niet weet
Maar Ik ben
Als Ik in de mensen
Met wat tijd, met wat ruimte
Soms iets vind en soms vergeet
Maar altijd weer verder ga
Op zoek naar Mij
Want in Mij dragen…
Onvoorwaardelijke Liefde
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
3.264 Moeder zit over haar aangepaste schoenen te klagen
vader zegt dat ze toch heel mooi zijn om te zien…
Hij zou haar desnoods overal heen willen dragen
om haar vrolijke gezicht wat vaker terug te zien.…
Waar ik naar verlang vandaag
gedicht
3.1 met 45 stemmen
17.278 Waar ik naar verlang vandaag
een frisse zomerjurk te dragen
met blote schouders, een uitgesneden
hals en rug en vooral goed
los om de heupen
waarmee ik dan de tuin in loop
de zon schijnt warm, maar de wind
houdt het draaglijk en brengt
de jurk in beweging en dan
ben jij er natuurlijk ook die
de jurk al even mooi vindt en samen
trekken…
Bij nacht zijn alle minnaars grauw
gedicht
3.0 met 29 stemmen
11.947 Dan dragen weer de schemerdagen
sporen van sluiers, hagelwaan.
En als bezeten worden wij
grauw van begeerten, kwade trouw.
--------------------------------
uit: Chrysallis nr. 5, 1980.…
in vliegende galop
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
993 omgekeerd geaard
ik houd je
warmte vast als
jij weer galoppeert
schuur langs je flanken
je steigert als ik je heel
plotseling diep penetreer
we rijden samen
in gestage draf
versnellen dan de pas
gaan in vliegende galop
met af en toe vertragen om
elkaar wat zachter te behagen
er is geen stop
liefde is nooit op
we zullen elkaar dragen…
Ach, ja, mijn vader.
hartenkreet
2.6 met 12 stemmen
1.513 Ik mis nog steeds die verhalen
net als het gemis naar jullie twee
'k moest er opeens even weer aan denken
en draag het in gedachten met me mee.…
Hou mijn hand vast
hartenkreet
3.2 met 18 stemmen
2.186 Maak mijn angstig hart weer rustig
draag mij door de donk're nacht
laat mij steeds mogen vertrouwen
op Uw grote liefde en Uw kracht.
Geef dat ik weer mag ontwaken
uitgerust en zonder zorgen
dat ik zeker zijn mag van Uw trouw
geef mij ook een nieuwe morgen.…
Honderd jaren
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
1.064 De zomer zal mijn groen wel proeven
als de dagen langer worden dan
de nachten die geen duister hoeven
mijn gegroefde stam
draagt bladeren aan
de uitgestrekte takken
die zwaar gebogen staan
ze dragen lasten wijd
van rode vruchten spijt
uit voorbije lentedagen...…
Stil
netgedicht
3.3 met 16 stemmen
2.052 Het is zo stil geworden,
zo angstig om je heen
en al je vele zorgen
draag je welhaast alleen.
Die eens je vrienden waren,
daar hoor je niets meer van
en vaak vraag je vertwijfeld
hoe dit nu zomaar kan.…
door stilte in je ogen
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
2.503 je kleine witte hand
gespreid de vingers
die meer vragen
dan je dragen kunt
je houding is verkrampt
door stilte in je ogen
je telde toch niet mee
jouw waarheid was gelogen
ze grepen wel je lijf
verzwegen nooit hun eisen
belaadden je met schuld
en lieten je geweten krijsen
ze haalden angsten op
die je betaalde met je zwijgen
de pijnen…
het wonder van leven
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.281 Nu komt het verdriet binnen geslopen,
draag dit ook samen als je kunt.
Dit kindje zal altijd jullie kindje zijn,
wat er ook gebeurd of waar het ook is.
Velen voelen ook jullie pijn,
en kennen ook dat gemis.
Probeer op je vrienden ook te leunen,
als het te machtig voor jullie wordt.…
...
netgedicht
2.6 met 15 stemmen
3.698 Hawaï-bloes paars met rood,
je lange vingers op het bruidssatijn,
een hoofd waarvan ik weet dat
het van jou moet zijn
Ik heb je langzaam zien vervagen
tot ik de ramen van de kamer
sloot
bang dat een zuchtje wind je weg
zou dragen…
Houten Pyama
hartenkreet
4.6 met 17 stemmen
2.000 Moge de engelen je dragen
naar de plek waar vrede heerst
Toen heb ik je achtergelaten...
in mijn hart huilde ik, onbeheerst...…
Siberiatska
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.975 versnippert tot dwaallichtjes
zo vernevelt mijn werkelijkheid zich tot vage lijnen
de kosmos balt zich tot hier en nu aan deze tafel
lichtend in het donker zijn de ogen niets ontziend
ik proef hoe zij hun zinnen zingen in zacht gebrom
tandengoud beantwoordt mijn gebrabbel in de taal
die ons volmaakt tot een Siberische drie-eenheid
ze dragen…
De meiskes uit de taveernen
poëzie
3.8 met 33 stemmen
3.947 Zij dragen van vurige zijde
een keurske dat spant en splijt.
We ontwaken aan hare zijde
met de houten mond van de spijt.
De ronde zee waar wij zwalken,
die eindeloos wenkt en geeuwt,
en ons doet van begeren balken,
en ons verre vrouwe verweeûwt:
wij ankren in de taveernen
waar geniepig een rust ons smijt.…
Tegen avond
gedicht
4.0 met 15 stemmen
10.270 Hemels staan op mijn hand gebogen;
ik zing mijn lied -
zon en maan draag 'k op mijn ogen,
ik sluit ze niet.
Zeën kome' aan mijn voeten breken:
zij missen kracht;
zwart maakt hij alle hemelstreken,
mijn vriend de nacht.…
de zon ontspande
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.086 van verdriet
zwemmen was krampachtig
de slagen net niet machtig
drijven ging nog niet met twee
de zon ontspande
in koesterende handen
de snaar die kwetsbaar
maakt wordt onbewust
nog altijd aangeraakt
dan spoelt de
vloed je tegemoet
moet je springen om
te overleven en die
kunst versta je goed
kom naar zee
laat strand je dragen…