Alle inzendingen over dragen

4358 resultaten.

Sorteren op:

Goed hoor...

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 500
het je zegt goed hoor en je denkt het gaat eigenlijk helemaal niet goed maar je wilt het liever niet zeggen want je hebt geen zin om het allemaal uit te leggen men vraagt hoe gaat het je zegt goed hoor en je denkt het gaat eigenlijk slecht maar je wilt niet klagen want iedereen heeft zijn eigen portie problemen te dragen…

Alex uit Ivanovo

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 608
aanschouwen moet je in de verte kunnen kijken fluister je langs de wind van het naaiatelier aan de gehorige kade donder en bliksem doorklieven de eenzame regenavond in de rivierenbuurt van de geliefde oude stad en je blijft niet naakt naast me liggen omdat je zonder kleren bent geboren je kleedt je aan en duwt de deur dicht ik draag…

anti-canto II: 'als ’t van Marietje mag'

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 500
in de contrawind hagunnan bij De Ander stonden de sterretjes ’t wenen ‘closer’ dan ’t schateren dito data de dato donderdag de derde quam hij voorgelogen wijdbeens als ‘n feit strijdwagens dragen ‘pluie de pleurésie’ pleurde en ’t geurde naar groen gras (dit is geen pleonasme meer) zwarte duku in ‘n sneeuwwit gespreide rozenbedjesgrijns…

Gestrikt en brandschoon

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 500
Een masker hoeft u niet meer te dragen. Bij uw kleren zwijgen stil de gordijnen. Voor mij hoeft u niet meer te verschijnen, of verschuilt u zich achter hoge kragen. In de kast hangt nu, gesluierd, het antwoord; verpozen de laarzen bij de kleren, en ligt ieder daad, gestrikt en brandschoon.…
Wijnand Raben17 augustus 2025Lees meer >

Een dictator dicht

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 561
Ik draag mijn kroon, schrijft hij, op mijn schouders, als een huis waarin ik woon. Ik heb mijn eigen God. Voor de spiegel spreekt een stem in zijn hoofd: Elk huis dat gebouwd wordt, zal ooit instorten. Elke dictator die oprijst, zal ooit vallen. Neem dit nachtelijk gewauwel niet te serieus, fluistert hij verder.…
Akbar Ilbegi25 augustus 2025Lees meer >

Vrijheid is niet gekleed

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 278
Ik heb geoefend me niet te verroeren niet te zuchten, kuchen of hoesten In ondergoed ben ik onderweg Door de dertien deuren dragen ze me, opgevouwen in een kist, boeken onder mijn knieën, onder mijn hoofd De wereld heeft wetten nodig die boven de partijen staan, ik denk al jaren over grenzen heen over het recht op vrijheid: de vrije…
Zywa27 oktober 2025Lees meer >

Oud en nieuw

snelsonnet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 756
Het lijkt of er een wereld valt te winnen, draag af en toe een steentje bij (of ster)!…
Wim Meyles29 december 2025Lees meer >

Grens

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 310
geen boom weet dat vallen hem eens wacht geen vogel kent zijn laatste vlucht wij dragen het einde als een stille schaduw achter onze schouders wij kennen de grens en juist daarom brandt in ons het felle verlangen te worden wie wij zijn de dood staat niet alleen als sluiting van het leven maar als een open deur die fluistert…

nabijheid zonder aanraking

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 296
huid in de stilte vóór een woord ik proef haar niet als einde maar als een zachte druk die elke keuze laat wegen alsof niets licht mag blijven soms fluistert ze niet in woorden maar in het openen van ruimte waar ik niet omheen kan dan sta ik stil en voel hoe ik besta tussen wat ik nog kan worden en wat ik ooit zal loslaten ik draag…

met een speelse eenvoud

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 162
Olympus bedwongen deze handen bomen verzaagd tot molens die ijdele winden opjoegen deze schouders konden al die verschillende wereldbeelden nog verdragen of af laten glijden met het grootste gemak bleven zij overeind staan met de vloeiendste bewegingen kwamen zij overal doorheen met een speelse eenvoud leken zij alles te kunnen dragen…

fenomeen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 99
het verleden draag ik als een blijvende metafoor in het dagelijks bewustzijn in deze alsmaar voort schrijnende tijd er is geen klok, stuk of lopend die mij thuis laat keren naar daar waar ik in node mijn zelfspot heb weten te waarderen maar zij, in haar violette verschijning die ik lees in telkens een ander verhaal wijl haar aura de biografie…
elze23 juli 2026Lees meer >

klaren

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 115
luchten dragen dagen die komen en altijd weer zullen gaan, iets ervan “ afzagen “ is slechts het weerleggen van de vrijheden die ons steeds meer beletten om mens te zijn het gaat gepaard met overheden, stelsels van toen en het heden, doch de traliën worden dikker en schuren mondiaal tegen het monddood maken van moedige sprekers het…
elze4 augustus 2026Lees meer >

oor en luister

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 78
de horizon klimt uit het nachtelijke dal, schuurt langs de silhouetten die de nacht tot stilstaan hebben geroepen, geruisloos en zuiver zacht toegerust en met het oog op de klok draagt een wondere wereld bij aan de opsmuk die ik als een offer draag in de vele wankele momenten waarin ik het duister lees al ware het een plaag van historische…
elze24 september 2026Lees meer >

Wij

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 133
scheiden, in Wij klein, als zandkorrels in de zee Wij kunnen niet aarden, niet aarden Wij woelen door de baren Wie we zijn of ooit waren Wilden in een wereld die zichzelf niet weet Maar Ik ben Als Ik in de mensen Met wat tijd, met wat ruimte Soms iets vind en soms vergeet Maar altijd weer verder ga Op zoek naar Mij Want in Mij dragen…

Onvoorwaardelijke Liefde

hartenkreet
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.264
Moeder zit over haar aangepaste schoenen te klagen vader zegt dat ze toch heel mooi zijn om te zien… Hij zou haar desnoods overal heen willen dragen om haar vrolijke gezicht wat vaker terug te zien.…

Waar ik naar verlang vandaag

gedicht
3.1 met 45 stemmen aantal keer bekeken 17.278
Waar ik naar verlang vandaag een frisse zomerjurk te dragen met blote schouders, een uitgesneden hals en rug en vooral goed los om de heupen waarmee ik dan de tuin in loop de zon schijnt warm, maar de wind houdt het draaglijk en brengt de jurk in beweging en dan ben jij er natuurlijk ook die de jurk al even mooi vindt en samen trekken…
Jo Govaerts27 oktober 2023Lees meer >

Bij nacht zijn alle minnaars grauw

gedicht
3.0 met 29 stemmen aantal keer bekeken 11.947
Dan dragen weer de schemerdagen sporen van sluiers, hagelwaan. En als bezeten worden wij grauw van begeerten, kwade trouw. -------------------------------- uit: Chrysallis nr. 5, 1980.…

in vliegende galop

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 993
omgekeerd geaard ik houd je warmte vast als jij weer galoppeert schuur langs je flanken je steigert als ik je heel plotseling diep penetreer we rijden samen in gestage draf versnellen dan de pas gaan in vliegende galop met af en toe vertragen om elkaar wat zachter te behagen er is geen stop liefde is nooit op we zullen elkaar dragen…

Ach, ja, mijn vader.

hartenkreet
2.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.513
Ik mis nog steeds die verhalen net als het gemis naar jullie twee 'k moest er opeens even weer aan denken en draag het in gedachten met me mee.…
Moeke24 maart 2005Lees meer >

Hou mijn hand vast

hartenkreet
3.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.186
Maak mijn angstig hart weer rustig draag mij door de donk're nacht laat mij steeds mogen vertrouwen op Uw grote liefde en Uw kracht. Geef dat ik weer mag ontwaken uitgerust en zonder zorgen dat ik zeker zijn mag van Uw trouw geef mij ook een nieuwe morgen.…
Moeke2 april 2005Lees meer >

Honderd jaren

netgedicht
2.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.064
De zomer zal mijn groen wel proeven als de dagen langer worden dan de nachten die geen duister hoeven mijn gegroefde stam draagt bladeren aan de uitgestrekte takken die zwaar gebogen staan ze dragen lasten wijd van rode vruchten spijt uit voorbije lentedagen...…

Stil

netgedicht
3.3 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.052
Het is zo stil geworden, zo angstig om je heen en al je vele zorgen draag je welhaast alleen. Die eens je vrienden waren, daar hoor je niets meer van en vaak vraag je vertwijfeld hoe dit nu zomaar kan.…

door stilte in je ogen

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.503
je kleine witte hand gespreid de vingers die meer vragen dan je dragen kunt je houding is verkrampt door stilte in je ogen je telde toch niet mee jouw waarheid was gelogen ze grepen wel je lijf verzwegen nooit hun eisen belaadden je met schuld en lieten je geweten krijsen ze haalden angsten op die je betaalde met je zwijgen de pijnen…

het wonder van leven

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.281
Nu komt het verdriet binnen geslopen, draag dit ook samen als je kunt. Dit kindje zal altijd jullie kindje zijn, wat er ook gebeurd of waar het ook is. Velen voelen ook jullie pijn, en kennen ook dat gemis. Probeer op je vrienden ook te leunen, als het te machtig voor jullie wordt.…

...

netgedicht
2.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.698
Hawaï-bloes paars met rood, je lange vingers op het bruidssatijn, een hoofd waarvan ik weet dat het van jou moet zijn Ik heb je langzaam zien vervagen tot ik de ramen van de kamer sloot bang dat een zuchtje wind je weg zou dragen…

Houten Pyama

hartenkreet
4.6 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.000
Moge de engelen je dragen naar de plek waar vrede heerst Toen heb ik je achtergelaten... in mijn hart huilde ik, onbeheerst...…

Siberiatska

netgedicht
2.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.975
versnippert tot dwaallichtjes zo vernevelt mijn werkelijkheid zich tot vage lijnen de kosmos balt zich tot hier en nu aan deze tafel lichtend in het donker zijn de ogen niets ontziend ik proef hoe zij hun zinnen zingen in zacht gebrom tandengoud beantwoordt mijn gebrabbel in de taal die ons volmaakt tot een Siberische drie-eenheid ze dragen…

De meiskes uit de taveernen

poëzie
3.8 met 33 stemmen aantal keer bekeken 3.947
Zij dragen van vurige zijde een keurske dat spant en splijt. We ontwaken aan hare zijde met de houten mond van de spijt. De ronde zee waar wij zwalken, die eindeloos wenkt en geeuwt, en ons doet van begeren balken, en ons verre vrouwe verweeûwt: wij ankren in de taveernen waar geniepig een rust ons smijt.…

Tegen avond

gedicht
4.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 10.270
Hemels staan op mijn hand gebogen; ik zing mijn lied - zon en maan draag 'k op mijn ogen, ik sluit ze niet. Zeën kome' aan mijn voeten breken: zij missen kracht; zwart maakt hij alle hemelstreken, mijn vriend de nacht.…

de zon ontspande

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.086
van verdriet zwemmen was krampachtig de slagen net niet machtig drijven ging nog niet met twee de zon ontspande in koesterende handen de snaar die kwetsbaar maakt wordt onbewust nog altijd aangeraakt dan spoelt de vloed je tegemoet moet je springen om te overleven en die kunst versta je goed kom naar zee laat strand je dragen…
wil melker8 augustus 2004Lees meer >