3936 resultaten.
Plein '40 - '45
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
527 meer
want zij citeert niet in haar laatste snik
al kwam voor overlevenden
op tijd
een nieuwe lente vol hypocrisie
zwart zelf is nooit genoeg, ook niet voor hen
die als kosmopolieten hemelden
in excellent gezelschap, engelen
ballonvaarders in een opwaartse vlucht
de kunst van eenvoud ligt echter veel dieper
dan de wortels van het innerlijk…
Waanzinnige radeloosheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 tussen wollige wolkenkastelen
en lichtgevende luchtspiegelingen
jouw gelaat stond afgebeeld op het gescheurde etiket
van een in de hals slanker wordende glazen fles
waaruit hij een donkerrode drank had gedronken
tijdens het achteraf dromen over jullie vrijpartij
waarbij jullie niets achterwege hadden gelaten
bekeerde hij zich tot een innerlijke…
Leven met autisme
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
299 ze heeft een roze paraplu en ze draagt witte snobkousen
ze loopt voorzichtig in een cirkel als een balletdanseres
tussen neergestreken vlot gebekte vogelsoorten
en luidruchtige baard dragende buurtbewoners
ze zegt dat ze jouw gedicht niet begrijpt
en ontevredenheid zorgt voor een reactie
handgeklap en boegeroep door leken
de hele innerlijke…
Eenzaam in het duister
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
174 mij wachten
het hoofd heeft zich eindelijk geordend
het zoekt niet langer naar het felle licht
ik leid de droom niet langer voort
er is geen verhaal, er komt geen gedicht
ik luister naar wat echt bij mij hoort
een nieuwe fase is nu ingegaan
mijn twee voeten op de grond
ik ben soms gelukkig in het zoete duister
omdat ik naar mijn innerlijke…
Herfst
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
954 Waar het voor altijd herfst blijft,
en zij haar innerlijke rust weer vindt.
Haar bruine teddybeer houdt trouw de wacht,
terwijl zij in haar domen langs blonde duinen dwaalt.
Totdat de herfststorm daarbuiten bedaart,
en de vroege ochtend zachtjes straalt.…
Heerlijk de lente...
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
991 De lente ontwaakt in frisse kleuren
Het prille groen laat zich omarmen
Langzaam zal de lente gaan geuren
Weldra zal de zon de aarde verwarmen
De lente ontwaakt in alle rust
Krokus en narcis laten de aarde bloeien
Langzaam is het de lente die de aarde wakker kust
De eerste voorjaarsregen laat de bloemen groeien
De lente ontwaakt in een voorjaarslied…
een wereld zonder woord
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.050 van de wind
vond ik het kind
met lentebloemen
in haar handen
ze was de winter
net voorbij, bekomen
van de kou en blij
haar ogen stralend in
de vroege voorjaarszon
ik zag haar blikken
en zij won, ik kon me
schikken in haar lach
die kwam zo onverwacht
ik dacht te weten hoe ze was
ze raakte aan
het kind in mij
verdwenen in het groeien…
in samen zomer
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
712 we lentten in een nieuw begin
ontplooiden in ontdooien
bevruchtten tot een eeuwig samenzijn
de ballast die er was
gaf ons steeds minder last
ik pluk je niet
maar laat je bloeien
groeien in mijn liefdeslied
je wiegt op ongekende tonen
in een onbekend gebied
op nieuwe klanken
van de wind die zon
weer als haar partner vindt
in samen…
Je eerste liefde
hartenkreet
4.5 met 14 stemmen
1.602 Samen hollen in het hoge gras
Met je eerste liefde,hand in hand
Wie vergeet nu hoe fijn dat was
Pure onschuld,tere liefdesband
En dan je eerste echte zoen
Wangen gingen er van gloeien
Je was in dit alles nog zo groen
Het moest gewoon nog groeien
Ook kwam dan je eerste liefdesverdriet
Als bleek dat hij niets meer om je gaf
Verder zonder…
schraalhans mij de honger leert
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
890 ik heb een boompje opgezet
takken zwiepen in mijn kop
strooien dooie bladeren volop
er is niemand om te ruimen
in het feeëriek tapijt
dat door afval is gespreid
mis ik het kleurig groen
dat overal tot groeien leidt
ik moet kappen en
de vruchten binnenhalen
voor de oogst verteert en
schraalhans mij de honger leert
ik snoei het dode…
herfst
gedicht
3.2 met 114 stemmen
28.035 prikt zich aan kastanjes
maar raapt
bouwt beesten en mensen
zet ze met lucifers
in leven en vlam
paddestoelen trekken als nomaden
komen gaan komen gaan
laten sporen achter op het mos
de herfst kijkt op zijn horloge
het is al vijf voor winter
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
uit ‘In de groei…
Liefde op afstand.
hartenkreet
4.8 met 12 stemmen
1.385 Een liefde die eigenlijk
nog geen kans heeft gehad om te groeien.
Een liefde die nu al
volop had moeten bloeien.
Ooit komt voor jullie de dag
dat jullie voor altijd bij elkaar zijn.
Tot die tijd moeten jullie het doen met mooie herinneringen
en ook met het gevoel van gemis en pijn.…
en verleden wat gebeurt
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
1.310 ik liet handen
groeien uit de muur
we werden vrienden
ik denk ze maar huur
ze lichten wit uit beelden
en verleden wat gebeurt
ik proef het kale heden
verdwenen is de kleur
zwart beweegt de handen
in schaduw zonder tijd
streelt de diepe angsten
voor dood en eeuwigheid
bespeelt mijn ziel
ogen heb ik dicht gelaten
kijken hoe het mij…
mag ik de bloem zijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.060 ik was een plant
jij bracht me tot bloei
jouw koestering en warmte
gaven groei een nieuwe kans
de aarde was volmaakt
met norm en waarden toegedekt
het water sijpelde maar heeft
de echte wortel nooit gestrekt
we kenden zon
zagen de vruchten van ons leven
een vroege herfst begon omdat
het stukje lente ging ontbreken
ik bloei in jouw…
Zorgen
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
2.144 Gewikkeld in beweende doeken
draag ik de dagen naar de dood
en vlij ze stervend in zijn schoot
terwijl m’n ogen zorglijk zoeken
naar die ene zwakke schicht
dat ik vast zou willen grijpen
om zijn groei te laten rijpen
tot hij vlamt van levenslicht
Ik omklem met al mijn macht…
Laat me
netgedicht
4.0 met 21 stemmen
1.170 onbewogen
Maar ik heb alles nog eens overwogen
Als jij zo door gaat met mij te behagen
Is dat automatisch om moeilijkheden vragen
Altijd ongevraagd het bad vol laten lopen
Kleding ondergoed naar jouw keuze kopen
Altijd die gestreken overhemden spierwit
Begrijp je niet dat er ook een eigen ik in mij zit
Dus laat mij nu de baard eens laten groeien…
de ommekeer
netgedicht
0.7 met 3 stemmen
701 Waar en wanneer zal ik aan
de eenzaamheid ontkomen
Het heldere brein zal verschroeien,
het ongenoegen zal groeien.
Alleen ikzelf heb het in handen
Alleen ikzelf leg het aan banden.
Misschien wordt alles weer goed,
verdomd nog aan toe… het moet.…
Verdriet
hartenkreet
2.9 met 17 stemmen
1.399 Verdriet maakt ook dat we emotioneel groeien,
Om na een tijd weer op te bloeien.
Verdriet maakt een strijder van een mens,
want we vechten er tegen heel intens.
Verdriet doet een ieder altijd pijn,
Maar we weten dat er ook goede tijden zijn.…
Adem ik Adem
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
1.213 Vrijer wordt mijn lijf
in iedere warme zucht
Luister naar muziek
zwoel relaxt geluid
Zielenpijn stil gesust
spanning loopt eruit
Soms sluit ik mij af
even helemaal alleen
Orden mijn gedachten
door alle emoties heen
Kwetsbaar toch sterk
dat ben ik van binnen
Bang en strijdvaardig
is verliezen winnen…
Maar ik leef hier en nu
ik groei…
Blauwe vlinder.
netgedicht
3.1 met 40 stemmen
4.716 Alsjeblieft, ga hier maar je gang,
want hier, hier bij mij
staat alles zomaar te groeien,
hier vindt je het allemaal!
Bij mij,
pal voor mijn wijds openslaande deuren
staan bloemen intens te bloeien
in alle kleuren, in alle geuren
van hier tot zover je kan zien en ruiken,
van hier tot aan daarginder.…
LIEVE MAMA
hartenkreet
4.0 met 118 stemmen
8.347 Ik word ouder en besef elk jaar,
Dat we steeds verder weg groeien van elkaar.
Maar mama, ik weet wat er ook nog zal gebeuren tussen mij en jou,
Niets kan het feit veranderen dat ik voor eeuwig en altijd van je hou!…
BLIJVEN DROMEN DROMEN ?
hartenkreet
2.5 met 11 stemmen
1.545 Waar ik de zon kan laten schijnen
de bloemen kan laten bloeien
de honger uit de wereld help
en de bomen weer doe groeien
Zullen dromen mij voeren
langs goudgele stranden
en mij morgenvroeg weer
in de werkelijkheid doen belanden ?…
WEERLOZE, EENZAME, RODE ROOS
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.538 Twee kontjes diep
Onder de koude grond
Ligt mijn lichaam begraven
Naast een eland en een hond
Gestorven aan het metalen kruis
Het kruis van intense liefde
Gestorven door jouw hand
En het mes dat mijn hart doorkliefde
En nu, decennia later
Kijkend vanaf het duister hemelrijk
Zie ik in het gitzwarte zand
Een roos groeien uit mijn lijk…
door de hemel gebaard
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
1.059 ik wil je niet breken
groei maar en bloei
je talenten zijn legio
beperkt door je regio
maar je bent zo begaafd
ik zag je verschijnen
door de hemel gebaard
de bevalling was heftig
je bent niet gepaard in
voortdurend verdwijnen
je hangt in structuren
gemapt in dossiers
je leest in hun zielen
te veel vaak ineens, jij,
hebt de macht over…
je ogen schenen langer zon
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.241 woorden vol geluk
ontloken ze als nieuw gekozen
de wind blies zachte lentelucht
in vleugjes voor het snelle rijpen
je ogen schenen langer zon en
lachten met de warmte van begrijpen
we dachten nog de winterkant
maar kou en sneeuw waren geleden
het tintelde van hand tot hand
we roken voorjaar in het heden
je wees de zomer aan
in de groei…
Leef, jonge rank
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
771 Leef, jonge rank, op 't hartebloed
van d'oude stam, geteisterd door de tijden,
ontleen je kracht aan wie je voedt
en groei je volheid tegemoet,
de landman die zijn ronde doet,
verwacht de vrucht in overvloed,
leef, jonge rank, op 't hartebloed
van d'oude stam, geteisterd door de tijden,
draag voller vrucht door meerder lijden,
het snoeimes…
Een mooie herfstdag die vertedert
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
686 Is de herfst al in de verte aan 't kijken
naar het nieuwe begin, zoals de scheuten
nu al onder de dorre bladeren groeien?
Wie weet, ik zal vanavond zingen.…
Langzaam
hartenkreet
4.2 met 21 stemmen
2.441 steeds iets meer
Mijn hart geneest
doet minder zeer
Langzaam afstand
van de liefdes pijn
Vind het zelfs fijn
soms alleen te zijn
Langzaam wennen
aan wat niet meer is
Soms vergeet ik even
dat ik je nog zo mis
Langzaam uit de put
terug naar het licht
Eindpunt tranendal
hoofd omhoog gericht
Langzaam besef ik
dat ik elke dag groei…
Jij
hartenkreet
3.3 met 23 stemmen
2.272 Jij doet me opbloeien
Jij maakt mijn dag
Mijn liefde begint te groeien
Jij zorgt voor mijn lach
Jij weet me te raken
Jij brengt me op 'n idee
Jij kan mooie dingen maken
Jij leeft met me mee
Jij doet me zweven
Jij maakt me blij
Jij doet me opleven
Jij geeft om mij
Jij bent in mijn gedachten
Jij doet me goed
Ik kan haast niet wachten…
uit vrijheid
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.304 hoe dicht
kan perfecte imperfectie
bij het volmaakte komen
als leesrozen
tussen woorden groeien, verlangen
zichtbaar wordt in het lettertasten van
schoonheid (zachtgelijnd)
hoe dicht
zal ik je vinden wanneer je
in mijn denken ligt, touwtje springt
met ieder seizoenslicht
in oceanen van papier duikt
-golvend- en poppenscheepjes…