4042 resultaten.
Naaste omgeving
gedicht
3.3 met 6 stemmen
3.602 Je verwijdert je op straat van
waar je niet naar kijkt. Het
liefst wil je iets zien dat
je zelf hebt uitgezocht of toch
iets bewaren van wat je nauw-
keurig omgeeft, zonder je om
te draaien. Een dakrand, een wolk,
wat je vanuit een ooghoek hebt
gezien. Je draait je om. Het
blauw zoekt de grijze hemel.…
loop de trap af
gedicht
1.0 met 1 stemmen
2.702 loop de trap af laptop onder de arm in het stoffige voetspoor van stu
denten om voor het eerst herkend te worden her opnieuw vereist een
vorig bestaan in semantisch systeem van individu [ ] niet gelijk aan
dat wil zeggen anders dan vroeger liep men op straat bananenschil rond [zijn
knie en kamde zijn borstkas met behulp van speeksel stond voor…
Harlingen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
532 Ik weet nog hoe ik daar mijn ouders bezocht,
hoe ze in een antieke woning woonden
met een prachtige open haard
hoe ik door de straten zwalkte, bij een
boekenantiquariaat naar binnen loerde,
kruidenlikeur in een ouderwetse slijterij
verschalkte.…
inwaarts
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
547 vanaf het moment dat we begonnen
onherroepelijk te zijn zal onze
passie vroeg of laat neigen naar
huisgenoot, gaat kindertijd verloren
in een gewichtige positie, zal de bakker
onbelegd brood aansmeren, gaan
klinkers in de straat wijken voor
betreden paden, is er geen weg terug
geen ogenblik meer om onbehouwen
emmers met een onschuldige…
buiten spelen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
549 begrijpen
grotemensenspel
zien geen gevaar
horen zware knallen
zij zwaaien vrede
naar de vijand
hun V- vingertjes
denken niet aan
het overhalen van
de kromme trekker
van de mitrailleur
zij gaan volledig op
in het daverend geweld
meespelen dat geldt
zij vinden stuk voor stuk
schuilkeldertje
het spannends, plots
schreeuwt op straat…
Troost
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
788 Iets wat vrees'lijk fout
nooit meer te herstellen lijkt
waarvan we zoveel spijt
de last toch maar niet slijt
dannog, zoals een kind
dat valt op straat en verdergaat
of dat zich verbrandt,
zich in gevaar wil storten
vergeven wordt, gewezen wordt op 't juiste pad
zo worden onze fouten ergens
als kreukels glad gestreken
om vroeg of laat…
Laatste restje hoop op waarachtigheid
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
470 geplaveide paden
alles wat gezegd is wordt herhaald
de televisie is een spiegel voor demonen
en in computerland staat de tijd weer stil
geestverwanten verstoppen zich in kinderspelen
alles wat gespeeld is werd uit het brein gemaakt
de computer is de dwaas voor eenzame spiegels
het laatste restje hoop op waarachtigheid
loopt eenzaam door de straten…
American Dream
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
427 , vanzelfsprekend
er had moeten zijn na jaren zwoegen:
moe maar voldaan op mijn plaats
wakker worden in een gemakkelijk leven
(vissen springen in mijn pan
..de katoen staat hoog
..te bloeien in de zomer)
Ik droom mijzelf in Amerika
Schijnwerpers wachten op mij
Ze volgen en bewonderen mij
waar ik kom, in lichte hallen
en schone straten…
herfstig
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
444 de daken dekken
de zwoelte af
ik tracht nog
die gedachte te vangen
het voorbije seizoen was ook laf
ijsblokken versteenden in
doodlopende straten
"die Welt ist etwas vergangen"
ik ben achtergelaten
in de koele kelder,
een klein venster
toonde eerst wat mist
later, veel later
werd het trager helder
de lust verdween
in de geijkte…
Mijn zinnen?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Soms blijven ze flikkeren
als een neonlicht
Dan toch gaan ze eens uit,
opgenomen waar alle woorden vandaan
waar alles in rust,
verweven met elkaar
tot niets meer rest
En ik nadien opsta,
nadenk wat ik dacht
Maar ook hoe nieuw
hoe mooi de wilgentakken wapperen
hoe vol de boom vol blaadjes
als sneeuw de straat bedekt
voeding is…
ik koester haar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
448 het jaar nul, toen alle
flauwekul begon
alles is vreemd nu mijn
voeten uitgeput haar stappen
volgen en de geur van chemo
mijn geest bedwelmd zoals
ik oliebollen vermijd
het leven is mij in haar
nabijheid wereldvreemd
geworden, en voel me
een reiziger die pioniert
langs zijn eigen gedachten
belofte gelofte geloof
en beloven, de straat…
stadsschip
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
525 er werd verteld dat de stad
op een zweem licht dreef
lage plassen door straten
blonken onder een steven
van loom varende gevels
je moest geloven dat torens
staand tot het want behoorden
scherp getekend door wolken
die grauw over de toppen joegen
gebogen wandelaars verdroegen
het was een bekend gerucht
dat dagen laveerden op gedrang…
Waterdicht
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
363 zwartgallige angst
heeft een lichter
kleurtje gekregen
omdat doemdenken
de laatste tijd
uit vergaande
slijt ineens tot
nieuws is verheven
en doordat
het patina
van de publiciteit
dolgraag de
donkere kanten
van alle emoties
verlicht in hun jacht
op potentiele klanten
stilte regeert
uitgestorven straten
argwaan schijnt
nog…
Dauw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 De ochtend gloort, ik stap uit bed
Omdat ik het wil voelen, doe ik het
geboren worden over in het openbaar
Ik kleed me uit op straat en dat voelt raar
Ik streel mijn kippenvel, het is gênant
dat ik moet plassen aan de waterkant
We staan stil om niet te vallen
Schouder voor schouder met zijn allen
We staan stil voor de foto als atleten…
Dom op weg
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
392 In elke Dappere Straat.
In ons eigenste huis,
of waar dan ook.…
Talenten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
485 Er is een nieuwe jongen in onze straat
Onhandig in hinkelen en knikkers
moet hij lenen
Vandaag heeft hij iets, een bloedknikker
Volgens hem is het echt bloed
maar niet van mensen
De knikker rolt in zijn hand
Het is zwaar bloed, zegt hij
je weet wel, net als zwaar water
Er bestaan gemuteerde dieren
die beter overleven…
Hou vol
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
694 Het is heel vaak bijzonder
stil en als mensen zich op
straat voortbewegen, is er
nauwelijks een groet.
Velen lopen er teleurgesteld
bij en weten zich geen raad.
Het maatschappelijk leven
wordt hard geraakt.
Een ding is zeker, we
moeten sterk blijven.
Zie naar elkaar om.
Hou vol....…
Het geluk van vandaag
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
654 Nieuwe liefdes bloeien er,
zelfs op straat misschien,
zoals rode rozen bloeien.
Zo lezen we in dit moment,
dat geluk ons zoeken zal.
Hoe wijsheid ons begeert.
Hoe liefde liefde vindt.…
Negeer Die Stem
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 onraad ruiken
een zweem erachter
hangend van
macht misbruiken
een zielig respectloos
iemand bezigt hem
kijk hem misprijzend aan
zing hem met je zuiverste
klanken omver
en dan moet je gaan
en jezelf vooral danken
omdat je hem in z’n hemd
hebt laten staan
en blijf trouw aan jezelf
dat ben je waard
met opgeheven hoofd
door elke straat…
Passagiers
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 Mama's nachthemd aan
midden op straat schaatsen
en op zolder met treinen
verre reizen maken, maar
als iemand later zegt
...Het zat er al in
...weet je nog, toen?…
wandelen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
511 wandelend langs woorden
is ontdekken van plekken
of doorleefde oorden
die ik probeer te wekken
in kruiken van mijn gedachten
door straten waarin men statig woont
vaak met een rijk verleden
waar herinneringen op huizen plakken
naargelang gecultiveerde
historie wordt beleden
in die sfeer kijk ik rond
teken ik dromen, opgeroepen
door…
Ukraine
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
562 verstilde straten huilen vandaag
ik zag immers ontelbare rode stenen
daar ver weg, met bloed als water
stromend uit lijven met gemankeerde
armen en benen, aangericht door beren
aangemoedigd door gestoorde heren:
het is niet alleen de directeur van zijn eigen theater
maar ook de chef de l'église, in een goddelijk kleed
die bidt voor vrede,…
Oudejaarsavond
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
589 Met rugzak en een tas
liep ik tussen knal en plas
Overdacht onze arme gemeente,
maar waar 't vuurwerk rijk altijd
Toen ik zo liep door de straten
bedacht 'k: 'goddank geen granaten'
En in de warme winkel
waren de bloemen daar,
waarvoor 'k kwam
nog wat boodschappen gevonden
in schappen die vol stonden
En terug tussen knallen en…
Pravdapreker
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
453 Wie schrijft die blijft zei
d' Oude woordenkramer
Nikolaj Viktorovitsj Podgorny
Emeritus van vijftig jaar geleden
Vergeten en al heel lang overleden
Ooit apparatsjik oekraïneborny
Die bullebak dacht in z'n bovenkamer
Iquorny goed van teenenweer geschrijf
Maar tout me van de straat en
in bedrijf
Zo dacht hij in zijn sovjettijd, Podgorny…
No. 44.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
433 toen zij met kinderogen de grote
wereld mat het grasveld een
oneindige vlakte was en de overkant
van de straat een ander land
was moeders lijf de onneembare vesting
torende boven alles uit en het kind wist dat
papa rijk was als het munten hoorde rinkelen
in de zakken van zijn bruine overjas
toen moeder in een zwarte zware kist…
Oversteken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
425 Het is leeg op de Grote Markt
De gids vertelt over vroeger
Zijn woorden waaien over
Vogels boven de daken
witte wolken, het duurt lang
voor we iets gaan drinken
In het café steken we
in elkaars taal over
naar de straten waar we wonen
en alles anders hetzelfde is
We zingen mee met de liedjes
van onze tienerjaren en toosten
op de wereld…
HAAKS
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
473 het ziet mensen in de straten, ratten in de val
van ratten. alles is tot alles opgeteld, niets
van waarde weert zich nog, want alles is goedkoop
en van plastiek. en alles wat is, heeft een code.
het draait de handen af en doet ze in de was.
het geeft de armen aan de armen, maakt ze blij.…
ontluiken
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
620 ik draag haar door de nacht heen
wijl overdag vlagen van mist heersen van binnen
daadwerkelijk heb ik onze adem niet meer gemeen
dat roert mijn denken, vraagt om mij te bezinnen
allengs gaat alles nog verder op slot
en kan ik slechts kijken in een enkele richting
het blijkt ook nog eens een doodlopende straat
waar niemand voor mij een deur…
Iedere dag gewoon
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
360 Door de straten
lopen gewoon gewone mensen
die zich gewoon haasten
om hun gewone
dagelijkse inkopen doen
en vervolgens zich gewoon haasten
naar hun gewone huizen
om hun gewone maaltijd te nuttigen.
En aan het eind van deze gewone dag
als de gewone avond valt
zit ik nog even gewoon te filosoferen.…
Max
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
445 hoe vaak hou jij een pitstop, rust je uit,
droomt staal en rubber van een zachte doek,
jubelt de bel bij ieder warm bezoek,
en staakt de straat na een fout besluit.
die overwinning wilde jij zo graag,
boven die snelheid, de vlijmscherpe bochten,
en het voorzichtig laten uitrollen.…