4657 resultaten.
- De koren zingen -
netgedicht
4.1 met 34 stemmen
724 De koren zingen opmerkelijke liederen
de langere frasen mooi gebonden,
van dromerige componisten
en volgen verenigd hun hart..
jaarlijks terugkerend in het concert.…
Dagen van sneeuw
netgedicht
4.5 met 59 stemmen
1.522 Soms weet ik niet meer
of het sneeuwde, die dag
toen stilte schreeuwde
en licht dat over de jaren lag
van een leven... samen, later
als droom verdronk
tussen weilanden van
wind en water waar ik jou
de laatste rozen bracht
zie ik de reflectie van een
glimlach in de lucht ,volg een vogel
op zijn verre vlucht
zijn vleugels dragen…
Schrikreactie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
446 mij naderbij,
haar opengevallen hoepelrok van 100% zijde
ligt als een grote binnenkantschelp,
een volop geopende waterlelie,
uitnodigend op mij te wachten
(ik denk aan iets)
de rest van haar toverlichaam verstopt ze
diep in de aarde, die zij immers is,
juist door die anonieme overgave
spring ik niet als een dolleman op haar,
maar ik volg…
alweer 2 jaar...
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
813 2 jaar …alleen
2 jaar….verdriet
2 jaar….pijn
2 jaar….ongeloof
2 jaar….onwerkelijkheid
2 jaar….verslagenheid
2 jaar….geen woorden
2 jaar….waarom
zo zullen er nog vele jaren volgen
en gaat m'n leven door
al weet ik niet waarvoor
'k weet zeker dat het nooit went
nu jij er niet meer bent
'k doe maar alsof en speel toneel
maar diep…
ENGELEN BESTAAN
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
3.517 Ik weet het zeker ze bestaan
ik laat ze altijd maar begaan
ik weet ze zeker dicht bij mij
ik zie ze ook, een hij, een hij, een zij
ik weet waarvoor ze bij mij zijn
ik moet leven naar hun levenslijn
ik weet ook wat ze willen
ik volg zonder er zwaar aan te tillen
ik weet nu wat ik in dit leven moet en doe
ik voel me sterk en word nooit…
afdruk van je tenen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
473 droog door buien danst
maar met gewicht
je aankijkt
in een leeg hoofd als het mijne
blijft zo’n gedachte hangen
weerkaatst weerkaatst
vergeet tot hij
zich niet verder weet
en instort
stop een storm in mijn hoofd voor een spelletje pong
de gedachte die droog blijft, heel blijft
in een lege kom met regen
die geef ik weg aan jou
en volg…
Geen wezen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
661 Je ogen volgen haar wanneer ze door
de kamer gaat, het stof afneemt, de doek uitslaat.
Zo is ze je het liefst, in stille uren overdag,
en dat je haar dan helpen mag.
Totdat de schoolbel gaat, totdat de voordeur slaat,
ben jij het die zij het meest bemint, is zij alleen
van jou.…
ZOEKTOCHT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 Kan de weg niet vinden
in deze steenhoop van de stad
Kille druppels, koele monden
kussen trachten steun te geven
Ik wil de weg die ik ooit vond
maar die weg lijkt afgedreven
Harteloze winden, kille stenen
geen die door dit somber gaat
Ik moet door, volg mijn benen
geen die ooit die weg verraadt
Koude nachten, alleen duister
zelfs de…
En de zee was niet meer
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
643 op de door eb schoongespoelde bodem
een zwoele bries blaast de kleuren droog
dolle meeuwen storten zich
op een zeekaart zonder water
duinen en dijken kijken werkloos toe
in het stuifzand dolen de schippers
er valt vers licht op eeuwenoude wrakken
de zon wringt zich door roestige patrijspoorten
ik verlaat het eiland van mijn jeugd
volg…
Wereld oh wereld
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
529 gelaten loop ik door
straten vol met kuilen
vol met gaten
rood het tastbare bewijs
van dood, altijd op de vlucht
levensloos in moedersschoot
harteloos volg ik school, kleurt lesstof broos
nutteloos zo lijkt het want
iedereen is geslaagd werkloos
geweren klinken honderden keren
al lijken kogels mij niet te deren
zal ik blijven of 'm…
het losse zand
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
452 leegte huist in mij
doch mijn onbewoonbaar bestaan
is het middenrif waardoor ik adem
- lucht is de zekerheid die ik aanbid
ruimer dan de leegte kan mijn kamer
niet zijn, het meubilair misstaat wanneer
de zon als een nimf haar schaduw werpt
tegen het fors beslagen plafond
ook de vloer die los van vast mij
laat bewegen in de koers die 'k volg…
Angst = een...
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
800 Als dan de angst een slechte raad geeft
dan volg ik die wel op
beter dan de confrontatie aangaan
zeg ik bij deze: STOP!…
grindpad
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
551 grindpad
achter het hek
aan het eind van
het grindpad vraagt
de stilte om aandacht
geen geruis in bomen
geen bewegend gras
de vogel zingt geen lied
de dood maakt me hier wakker
ik wist nooit goed
wie je was en waar
kon je moeilijk volgen op
je zelfgemaakt kompas
je achterstevoren denken
je eindeloze fantasie
je knikkeren met…
Gevoelens 2
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
659 Gevoelens moet je niet weg stoppen
maar volgen met je hart
het helpt niet ze op te kroppen
al klinkt dat misschien apart
zonder gevoel kun je niet leven
dus moet je deze gaan gebruiken
een kwestie van nemen en geven
waarin je zeker moet gaan 'ruiken',
voor je, je eigen gevoel laat spreken
dien je jouw hart open te stellen
om geen foute…
Grip op Begrip
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
597 Moeten we elkaar wel volgen,
zoals volgers in een kudde?
Willen mensen dat?
Willen we wel logisch begrijpen,
dat één plus één méér is,
dan één maal twee?
Kunnen mensen moedig loslaten?
Willen we ons angstig veilig wanen,
in de greep van ons begrip?
Los van wel en wee?…
dit alles
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
859 weerleg mijn droefheid niet
wanneer het winterlicht langs
koude daken druipt
naar een stil woord dat
langs het raam omhoog kruipt
in de lucht staart
alsof het de vlucht van wolken
wil volgen
om vervolgens in mijn oog te breken
door een ijzige korrel
door jou, door mij
onuitsprekelijk verzwegen
nu is het duidelijk
hoe de tijd aan…
Zelf-loos gebied?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
437 De augustus-zon raakt
de haartjes in je hals,
daarachter rollen paarse
schaduwen eindeloze lopers
voor ons uit, terwijl ik je spoor
nauwelijks volgen kan, wat over
het inzicht van de horizon reikt
geen woord over beide lippen,
alleen zichtbaar op de tere huid,
tinteling tot in het bot, plekje
ingeruimd in ons heelal, hemel
vol nectar…
Van dezelfde tijd?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
409 Ondragelijk, maar goed te dragen op de vleugels
van eigenzinnigheid, een koers te volgen zonder
voorspelbaarheid in de uitdagende waarheid
voor de komende tijd, die er nog te delen is.…
De zon is goud voor wie ervan houdt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
449 kreunend
naar de ijskast loopt
van de ronde blokjes
uit het diepvriesvak
bestemd
voor de cola-rum tover je
ijskompressen:
legt ze op je ogen
een gebroken stem
uit de duisternis
grijpt je bij de hand
fluistert met
omfloerste stem
in je oor
ontsteekt daarbij
een lucifer
en zegt:
dit is het licht
voor jou
volg…
treden
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
503 naarmate de tijd vordert
kleurt het afscheid
zich steeds verder in
mijn gevoel dooft
voor al wat ik bemin,
het lijkt alsof de huid zich sluit
wijl een zucht zich weliswaar
vast in een herinnering neder vlijt
wordt wat mij nog rest
vaker door gongslagen ingeluid
en volg ik het opstapelen
van komende momenten
onvoorspelbaar,
onvermijdelijk…
Magie
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
447 zij spreidde
haar handen
hield hun
blikken gevangen
goochelde snel
ieders verlangen
het waren
niet haar
vlugge vingers
of afleidingstrucs
pure magie bracht
ieder van stuk
in verbazing en
niet begrijpend
zag je hun
vlugge kijkers
haar gangen
minutieus volgen
zij wierp
haar licht op
donkere wegen
waar hun aandacht
dan even…
Door God geroepen
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
689 Moet ik al mijn bezit verlaten
U volgen in dienstbaarheid
daar wil ik toch over praten
laat ‘t mij doen in eerbaarheid
Hoe kan ik ‘t mijn ouders zeggen
mijn vriendje die ik trouw had beloofd
hoe moet ik het al die mensen uitleggen
die echt in mij hadden geloofd?…
De slag bij nacht
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
490 int donker, met bewegende ogen
is er sprake van een ridderlijke strijd
ieder vecht nobel en vaardig
ieder wordt in zijn Zijn meegezogen
het is een strijd in warrige tijden
ieders doel is het horen waardig
ik heb geen voorkeur te bepalen
het is als leiden en lijden en volgen
soms doet het denken aan malen
het is wachten op een gericht
dat…
Tasten naar elkaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
603 Wat jij meemaakt, beleef ik
door jouw verhalen, het wordt ook mijn
ook mijn herinnering, mijn identiteit
Jouw verlangen, jouw verrukking
is ook mijn emotie, mijn behoefte
mijn reden van bestaan
De liefde die jou omarmt
verwarmt ook mij, de liefde
die jij mist, bedroeft ook mij
Met jou volg ik de keuzes
die jij maakt, ongeacht welke…
Mijmerend
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
668 Zo zal het gaan en in mijn laatste gedachten
volg ik een bospad dat leidt naar een meer.
En dan komt het uur, waarom dan nog wachten
tussen gerieflijke varens leg ik mij neer.…
Waar angst regeert
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
414 ik hoorde
haar zeggen
het gaat
minder goed
als dat we
gehoopt hadden
de uitkomsten
van onderzoek en
volgen blijven
beneden verwachting
wij adviseren als team
ter voorkoming van
een onverwachte
dood de plaatsing
van een icb controle
die indien nodig
juist die extra
impuls kan geven
om fatale gevolgen
voor te zijn
mijn lichaam…
monstertocht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
498 bij de laatste grote stad van
Brazilië ontbreken kaarten
en navigatie
volg het schuimspoor op het
water wijst de lokale loods
daar is de rivier het diepst
we zijn nog niet eens
op de helft van de reis
roept de gezagvoerder
hij geniet van de trage
bewerkelijke terugweg
de reis duurt drie keer zo lang
met zeemanskunst en improvisatie…
Veertigdagentijd, morgen Aswoensdag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
536 Vandaag kunnen we opnieuw beginnen,
de juiste weg weer volgen naar het licht,
ons bekeren en elkaar tot vrede zijn.
Als pelgrims van de hoop geloven dat een einde komt
aan pijn, verdriet en oorlog, dat we weer herschapen
aan een nieuw bestaan tezamen kunnen bouwen.…
Fixeren
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
80 Geen vrije tred
langs wegen en wind,
geen lichtvoetig volgen
van wat zich bevindt
Het ritme van rust en gemis
de maat van een dag,
die verdraaid en
geheel anders is
Een lichaam in stilstand
de blik op de tijd,
een vleugje onmacht
een sprankje strijd
De kunst van het wachten,
de weemoed erbij,
het verlangen naar ruimte,
naar…
LAIS CCIX
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 't mengsel mens wil van zijn vrijheid blijven
dromen, en morrelen aan de sloten,
wijl elk ander dier van schrik verstijven
zou, omdat heel klaar de dood besloten
ligt in waar het in leek opgesloten.
't kille lot heeft in de mensillusie
met de tijd catastrofaal een fusie
aangegaan, en zijn zou al 't bedachte.
zo, verdurend in eigen confusie…