25122 resultaten.
Marie 'Salomea' Curie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
653 Tussen Pruisen en Silezië,
En 't rijk der tsaren en Galicië
Lag ooit het 'Congres Koninkrijk' van Polen
Zo werd althans na 't Weens Congres bevolen *)
Daar, in hoofdstad Warschau werd geboren
Maria Salomea, naam: Sklodowska
Haar vader was er mathematicus
Zelf deed zij Physica, als physicus
Of physica - ach, 't kan me nu niet storen…
Heer van Everdingen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
768 Schepper wist niet wat hij hoorde
't Was of zij zijn ziel doorboorde
't Leek waarachtig wel zijn moeder...
Galmen deed zij, gans de dag
Waren 't psalmen?
Wie weet, ach...
Martinus Nijhoff zeide reeds
Zie dan, er staat niet wat je leest…
Zoet en zottekes
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
457 't Is zoet je tael,
het zweijmelt allemael
Maer als je 't mij vraegt
nèt iets te banael
'k Zou willen dat je kluunt
op hout en stael
Met vuurwerk - dàn pas
wordt het een verhael!…
Cookiebot
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
547 - voor even ster
op 't bal
Weg met die recensenten en
hun gal!…
Schuivende steen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
523 De Zoon van God aan 't kruis
Vervolgens Stille Zaterdag
Bezinning van kwaad en zonde
't Mensdom weet niet wat zij heeft gedaan
Geschreeuw van de onwetende mensen
Op Vrijdag, Zaterdag was 't stil
Daaropvolgend het geluid van de schuivende steen
Terwijl het geweeklaag van de vrouwen stopt
Ogen leken te bedriegen
Voor onz' zonden gestorven…
Bioresonantie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
565 ‘k Was naar lezing over resonantie,
wat een apparaat alles detecteert
Héél uitgebreid gaf ‘t aan
wat tekort en wat teveel
Degene die het apparaat bediende
zei ‘t ook op afstand
met wat haar, foto, nagel van cliënt
Daarna kon ze elke dag wel
alle golven sturen
Leken leken
‘t dure apparaat te willen kopen
Ik vroeg me
of we zijn…
Vrije compositie
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
450 eigenlijk is 't veel te dol
en toch fluit iedereen 't, dat is 't rare.
Zelfs hoorde ik vanmorgen uit de bomen
de voor mij zo duidelijk herkenbare tonen
een deftige dirigent had de wijs van mij overgenomen
wat zou en prutser als ik nog meer kunnen belonen.…
Toch verheugd
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
372 In mijn gedichten ben ik omringd
Door al mijn dierbaren,
Is ’t alsof ze hier nog waren,
Ben ’k weer blij als ware ik kind.
Maar ’k weet het is verlakkerij,
Zij zijn niet hier,
Neen, ze zijn niet meer bij mij,
Maar ’t biedt toch wel vreugd,
Waan me even in het toen,
Wat mij telkens weer verheugt.…
Explosief
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Als jij mij in jouw armen sluit,
Lijkt ik tot ontploffing kom,
Wil dat ’t nooit wordt gestuit.
Wanneer dan ’t stof van d’explosie
Mij terugbrengt in ’t hier en nu,
Weet ik waarom ik jou zo graag zie.…
Aan het strand%
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
180 Weids is mijn uitzicht over de zee,
Meeuwen kijken met me mee,
Golven rollen op het strand,
Rallen tekenen letters in ’t zand.…
Familie geschiedenis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
752 Ik wil de cirkel dichten,
Maar kom niet aan ’t eind,
Weet niet wat aan te richten,
Wijl ’t eind in d’verte verdwijnt.
De cyclus van mijn leven
Heeft een duidelijk, voor mij
’n Begin van horen zeggen,
En ’n onbekend einde.…
Toekomst
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
346 Het landschap schrijft geschiedenis,
D’ene treinreiziger ziet de toekomst in,
D’andere naar wat reeds is geweest,
De machinist is degene die dit stuurt,
Totdat de trein plots tot stilstand komt,
Iemand die geen toekomst bliefde,
Geen toekomstperspectief meer vond,
Met 't verleden in 't heden kliefde.…
Slachtmaand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
368 November nat, grijs en stormig,
Wandelaars diep in d’kraag weggedoken,
Fietsers over hun stuur gebogen,
Allen op weg naar de warme kachel thuis.
’t Snorren van ’t roodgloeiend houtvuur
Overstemt ’t spinnen van de kat,
De was hangt dampend voor de kachel,
De beslagen ruiten druipend nat.…
Soms
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
194 Soms kan ik haast niet wachten, vult
mijn ongenoegen heel de lucht en
ziet niet meer wat echt belangrijk is:
de tederheid bij 't zien van pijn,
het heel geduldig groeien van de
eerste lentebloemen, de lach van 't kind.
Vergeef me heel die drukte, 't onbezonnen
draven en het drukke bezig zijn.
Schenk me opnieuw een hart dat vindt.…
Amoureus liedeke
poëzie
4.2 met 10 stemmen
4.573 Kon ik eens recht* bedwingen
Mijn vliegend wild gezicht*,
Maar ik misbruik deez’ dingen,
Daarom is ’t hart zo licht*:
‘t Lust altijd naar wat vars*,
Verandering is goed,
‘t Nieuw maakt mij ‘t oude wars*,
’t Veranderen is zo zoet
voor een die ’t doet,
dat werd ik vroed*
door wankelbaar gemoed.…
't Was maart---
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
3.739 Schreeuwde
Direct aandacht eiste, terecht
't Was maart
en middag
Een stem zei zacht: 'een jongen', echt
Op dat moment ontstond
een waarlijk nieuw gevoel
Zo groot is het
zo overweldigend en mooi
Samen met z'n drieën
Geborgen in liefde. Voor
Altijd…
Maak 't
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.219 maak 't liefste, beter
een laatste valt me hoog
maak m'n droogte ziedend
kiem mijn zaden vlak
ontdoe je schoonte, naar
onschuld blauwe weiden - je vloeit
uit mijn handen, grip graait je niet
uit mijn handen, ren rot ren
los
gelaten nacht en sterren tegemoet…
't Is niet eerlijk...
hartenkreet
4.8 met 79 stemmen
2.361 ‘t Is niet eerlijk...…
't Was niet het op- en neerslaan uwer ogen
poëzie
4.3 met 17 stemmen
4.250 't Was niet het op- en neerslaan uwer ogen,
't Was niet het heldre lachen van uw mond -
Ik weet niet, weet niet wat mijn lippen bond,
Toen gij daar zaat, het tere hoofd gebogen,
Dat hoofdje, als een bloeme, zacht bewogen
Op iedre adem van de ziel: ik vond,
Ik vónd geen woorden in die éne stond,
Dat ooit…
Wie 't Christendom verdrukt
poëzie
5.0 met 2 stemmen
3.669 Hij is, hij blijft de steun van 't menselijk geslacht;
De rots, waar ‘t smachtend volk een levens-stroom uit wacht,
Die vette beemden schept in zand en wildernissen.
Verblijd u, Christenschaar! Wie keert
Zijn arm, die heil verschaft, en steeds zijn rijk vermeêrt.…
Snoepen van ’t komende
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
153 de toekomste, al valt si somtijts
met ’t heden tsaem,
herkent haer selven oock uyt ghisteren,
dat wij verleden noemen
telcken bij dageraet
rijst in mij de vraghe
wat ick herkenne
uyt mijne stille verwachtinghe
.…
Klokke Roeland
poëzie
4.2 met 12 stemmen
3.286 Voorzang
Boven Gent rijst
eenzaam en grijsd
’t oud Belfort, zinbeeld van ’t verleden.
Somber en groots
steeds stom en doods,
treurt de oude Reus op ’t Gent van heden.
Maar soms hij rilt
en eensklaps gilt
Zijn bronzen stem door de stede.…
Minerva
poëzie
3.6 met 11 stemmen
4.207 De pijlen ramm’len door ’t gerucht;
De boogstreng krakt en drilt;
De schicht vliegt schuiflend door de lucht;
De bloedstroom ruist om ’t wild.…
FANTASIE.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.466 Zijn 't velden daar ginds, zich ontvouwend voor 't oog?
Maar neen! het zijn bergen!... Zij leven:
Hun sneeuwtoppen deinzen en stijgen omhoog,
Nu herwaarts, dan derwaarts gedreven.
Zijn 't wolken misschien, nu gezweept naar de hel,
Dan vliegend ten hemel gestegen?
Neen! neen! 't is de Zee!…
HET ONWEDER.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
3.642 Nu zingen weer de lieve vogels,
In 't bos, een dankbaar lied!
Nu vaart de Godheid, op de geuren
Van 't frisse lentekruid.
Nu durft al 't schepsel haar genaken!
De ganse Schepping juicht!…
DE WARE KUS
poëzie
5.0 met 2 stemmen
2.532 Voorzeker, ’t is een teedre lust,
Wanneer men ’t blozend roosjen kust
Op lieve maagdenwangen!
Voorzeker, ’t is een dierbaar pand,
Een lieve Maagdelijke hand
Met lip en mond te prangen!…
De bomen langs ' t spoor
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
637 de bomen langs ‘t spoor,
bewegen in de wind, zoals
ik stil sta in een trein…
Een morgen
poëzie
3.6 met 5 stemmen
2.606 o welle
thans uit ons borsten door de vreugd bevrijd
't hooglied omhoog onzer verwonderingen,
om 't licht Mirakel van al 't zijn te zingen,
't Geheim dat ook, in 't diepste van ons zelf,
óns vlam is, één met ál rythme der dingen.…
LAPPER KRISPIJN
poëzie
3.3 met 10 stemmen
2.821 't Verstand komt niet vóór de jaren.
De liefde? Wat vuur en wat rook!
Ach! wisten 't de vliegende gaaien,
ze werden 't vrij leven niet moe.
Ik zitte mijn schoentje te naaien,
en trekke mijn draadje toe.
Hoe groeide uit dat lustige Grietje
die knorrige, dolle katijf?
Een lief als een hemelbietje,
en nu zo een duivelig wijf!…
Toen ons kindje glimlachte
poëzie
3.8 met 18 stemmen
9.386 't Was alles hem oneigen en om 't even,
want niets verbond hem met dit nieuwe leven.
Tot hij zijn moeder en zijn vader zag,
opmerkzaam op het wonder van hun lach.…