5774 resultaten.
Reizen: deel I Oosterpoort
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
414 Aarzelend sijpelt morgenlicht
doorheen nachtelijke resten,
verdringt duisternis uit grondvesten
kleurrijk ochtendconcert: zo helder aangezicht.…
Een tijdloze beleving?
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
459 de dagen te beitelen op
de slijpsteen van de morgen
vloeien samen tot een droom,
in licht en duisternis
verborgen te kiezen en te
wenen, de blik te scherpen
naar alles wat ik heb lief
had en mogelijk zelfs nog
meer om me te bevrijden.…
Een Roepende In De Woestijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
637 Wil ik dat licht in de duisternis zijn,
Die dominee, die priester of rabbijn?
Die belerend zijn vinger in de hoogte steekt,
Maar die zelf geen houvast vindt in het woord dat hij spreekt.
Wil ik die redder zijn in de nood,
Die revolutionair, die anti-despoot?…
Het mysterie van het leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 Het mysterie sluit de duisternis
voor het licht. Het ziet op ogen
en kent elk gezicht. Het straalt
als het zonlicht, maar kan slechts
bestaan als het ontsluiert wat in
de weg kan staan.…
Surrealistische dromen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
515 Zij een eigen wereld
vervullen waarin de
duisternis kracht geeft
aan de nacht.
De spiegel van de geest
kracht geeft aan een nieuw leven.
Meer zin geeft aan het leven
dan vaak gedacht.…
Het straalt als het zonlicht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
424 Het mysterie sluit de duisternis
voor het licht. Het ziet op ogen
en kent elk gezicht. Het straalt
als het zonlicht, maar kan slechts
bestaan als het ontsluiert wat in
de weg kan staan.…
Ongewoon gewoon?
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
493 Ween niet als dat al
gestorven is, haar
schim die op de winden
rust, als een leeuwerik -
in volle vlucht – naar de
eindeloze kim en naar een
streepje zonnelicht, die
hij in vervoering kust,
onttrokken aan de duisternis,
een smetteloze vlam,
haar vonken heeft mijn
hemel opgericht, zodat ik
aan de hete hel ontkwam,
van alle zonden waarvan…
Wanneer de zon …
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
691 Bracht ook duisternis in mijn hart
en ijskoude tranen op mijn gezicht.
Onze reis, ruw gestuit vlak na de start,
begon niet alleen met wat vage dromen,
wij schuilden bij elkaar, intiem en dicht,
door het wrede lot ons plots afgenomen.…
De Kern
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
474 Een kale vlakte
ogenschijnlijk stil
Een jonge scheut
buitengewoon pril
Een blaadje groen
ontluikend fris
Een schuchtere knop
verstopt in duisternis
Een lentebui
Een zonnestraal
Een lichte bries
En dan brutaal …
Een kleine scheur
tussen de bladen
van de kelk
die doet verraden
wat een schoonheid
binnen huist
die vol van lust
en…
Gewekt door de liefde
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
844 In een gesloten graf
met de diepe duisternis
om HEM heen
werd HIJ plots
door de liefde gewekt
en uit die kiem van leven
stortte een morgenlijke bron
van onuitputtelijk Licht
zo krachtig en sterk
dat de zware steen
werd verdreven
en verbaasd
keek Hij naar buiten
met alle vezels
van Zijn vernieuwde wezen
zag Hij hoe de zon kwam opdagen…
de wandelaar
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
531 door de wind geleid loopt de wandelaar
eenzaam niet alleen
langs groene paden met broedende berm
die vol verwachting
in eieren genesteld die nieuw leven dragen
door zon verwarmd loopt de wandelaar
door groene weiden
waar lentegras pril de liefde omarmt
die sterren fonkelen
in ogen die branden vol verlangende lust
in vallende duisternis…
Schaduwen en schimmen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
511 Obscuritas en duisternis
zij kleuren de novemberis
de mensis die geen mens is
maar de sombermaand
van eenzaamheid
we zien ze door een breedbeklens
is homo deus mens of god?…
dorpsgod
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
468 denk aan meerdere middel-
punten van één cirkel
en zweet door de duisternis
van ’t instinctieve ‘Es’
op schoteltjes geserveerd
als crème-des-levens-filosofie
één lichtstraal
en de schaduw
rolt naar de zon
of ‘t licht tolt
als ’n dwaling
[rond]
cirkels in cirkels in cirkels
‘t lepeltjesmeisje gedraaid
in één omlijsting gegrepen…
Gedoofd licht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
409 huizen spreken soms, en tonen hun gezicht
En ik verdwijn in zwijgen als een steen
Ontstoken wordt er niets meer, zelfs geen gesprek
De dagen sluieren eindeloos voorbij
Een ontmoeting bergt men op in een gebrek
Alleen het water klinkt nog zij aan zij
Waar ik heen ga verpozen de weiden
De woningen zijn slechts nog schouwspelen
Waar de duisternis…
In Sluimerende Dromen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
344 Drijvend,
in vierdimensionale dromen
dansend op het getij
breek ik door de illusie
voor even ben ik vrij
Ontketend,
een sluimerend geweten
knagend aan mijn essentie
mijn geest geschonden,
geketend aan existentie
Meegesleurd,
naar diepe duisternis
verlangend naar het lumineuze licht
het koude ijs dat langzaam scheurt
woede getemd door…
Droomwereld
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
895 geweten
van jouw intieme innerlijk
jouw naam staat zelden
in de krant kent niemand je
in dit land ben je onbekend
hoor ik je weer
aan mijn deur kloppen
het zou de deur
van mijn hart kunnen zijn
in de benevelde droomwereld
van mijn eindeloze fantasie
om met mij de huwelijksdans
te voltooien onder maanlicht
o donkere prins der duisternis…
De doodstrompet
gedicht
4.0 met 1 stemmen
339 Mijn rug keerde zich
naar duisternis en water. Kraakbeen, zenuwcellen
en haarvaten vulden zich, los van elkaar.
Alles voor het eerst, alles voor het laatst.
Daar liep iemand voor mij uit die ik mij
herinneren kon. Ik fluisterde, maar hij keek niet om.
Merels vlogen op toen ze hem verblind
door het raam zagen staren.…
TUCHT EN KWIJTSCHELDING
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
86 Strenge wijsheid wil liefdevol streven
naar mild aankloppende geheimenis,
waarin licht en minzame duisternis
veel omhullen, daarbij verklaring geven.
Genade en boete ontmoeten elkaar
om samen voort te gaan: het Rijk vinden,
dat mateloos ruim heerst, toch onwankelbaar.…
Puzzelen met God
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
740 Deze stille schoonheid; die ik
niet bevat maar ik geniet ervan…
Plots hoor ik het gakken van
een zwerm ganzen en kijk ik
omhoog, naar de blauwe lucht.
Ze vormen samen een prachtige V; de
ganzen roepen tijdens hun vlucht:
“Dit is de V van Vrede”.
Toch iets wat ik wél snap.…
gemoed
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.116 De woorden van vroeger,
zijn nog alleen stille klanken.
Het lichaam en de ziel
zijn nog één.
Het hart klopt onophoudelijk,
van vrees en pijn.
Laat het ophouden,
zodat ik weer vrolijk kan zijn.…
Druppelvangers
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
705 Sommigen ruiken het, gevoel van
wrijving, trilling – donkere handen
reeds tot vuisten gebundeld – dan
een schot in de tijd, kristalhelderheid
vult een leegte, jagend en zo windklaps…
Enkel de stille getuigen roeren zich
met genoegen in het geweld. Een hoekje
gereserveerd, reikhalzend en hongerig.…
stil verlangen
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
2.034 mag ik van de nacht verlangen
dat hij jou in dromen hult
waar het oneindige van sterren
jouw diepste wens vervult
zal ik vragen aan de zon
te stralen door jouw lach
waar stille hoop verborgen
de dag aanschouwen mag
en de streling van wind
gefluister uit mijn hart
jou liefde laat bezorgen
als dromen in de nacht…
MIJ IS DE WRAKE
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
874 Waar blijven stille tochten, monumenten
Voor déze slachtoffers van blinde haat?
Wie praat er ook gezwollen van dít kwaad?
Waar blijven onze fulminerende regenten?
Ach, zonder twijfel zijn de daders hier (goddank)
Van zuiver Neerlands bloed, beschaafd en blank!…
witte roos
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
882 Wit is voldoende
ik hoef je niet in kleur
wel sterk en fier rechtop
je zeldzame parfum
dat subtiel rondom je zweeft
het stille symbool van
kracht, liefde
met doornen
altijd aanwezig.…
Het zachte hijgen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
856 heb de treden gezien
de voetstappen uit
het verleden weer geteld
het bonken en humeurig
naar beneden klossen
maar ook het stille sluipen
als de uren korter
bleken en het buiten
ongehoord gezellig was
het zachte hijgen
in de trap bestijgen
nacht verschralend in de mond
het drama van ontwaken
als je geest nog lag te slapen
en jij…
Bij een leeggelopen waterfles
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
879 Ik ben een eiland in de stille oceaan
gevangen in haar golvenstromen
laat ik mijn gedachten gaan.
Mijn vele levens verzamel ik
als korrels zand. De nacht bewaar
ik in mijn maanvaste handen,
de tijd versnipperd in mijn dromen.…
nieuwgelaten traan
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.005 in haar hand hield zij geborgen
een nieuwgelaten traan
intens verdriet
lag diep verscholen
niemand die het zag
geen mens wou het horen
door vertwijfeling gebroken
in de stilte geraakt
haar lach ooit verloren
hoe bitter is de vraag
waar de droom is gebleven
haar wens nog te leven
in elke traan gelaten
schuilde
stille hoop…
Binnen de gekuste dageraad
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
641 onmiskenbare adem
uit stille naam gefluister
achter een sluier van wolken
bewegen niet alleen maar klanken
nee, een boventoonzang begroet
binnen de gekuste dageraad
laat regen tranen wegwassen
de wind houdt je uitademend wakker
ramen verdampen rond nachten
ten aanzien van woordgefluister
wat zich ook al voordoet
van hoog naar laag…
Vlaams Clichéoutcast
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
998 Klassieke muziek, drank en poëzie
in verder ademloos stille nachten.
Prachtige avonden van formaat
indien geen tentamen op me wacht.
Proberen de volgende dag te vergeten,
de middag voorbij te slapen.
Verdoofd door Koning Alcohol
- slechts de lol
die telt -
word ik gapend wakker
en zie weer de Avond
me lachend
verleiden.…
Zuurstofsieraad
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
580 Misschien weet ik wel wat ik bedoel
maar zonder bomen geen gevoel
van lente en een stille droom
gewoon het natuurlijke dromen
van een statige berkenboom
zoals die in de stilte staat
gouden zonneschijn op het gelaat
grijze wolken rond de hoge kruin
een zuurstofsieraad in de tuin
die takken als zijn armen strekt
tot in het zuiver…