3038 resultaten.
Zoute tranen
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.129 List door je eigen geest
Dwang door je eigen gedachten
Bedrog door je eigen zinnen
Onthul je voor de anderen
niemand mag je ontwijken
armen open, om een ander lichaam
niemand mag je verzwijgen.
Zoute tranen die niet meer druppelen
in je ogen blijven
verdampen in de lucht
in de vrijheid oplossen.…
Mompelende lezer
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
674 De zinnen van de dichter
geboetseerd op het papier.
Voorzichtig als Chinese vazen
neergevlijd, afgestoft.
De dichter schreef
en wat geschreven staat is waar.
De dichter schreef naar links,
tegendraads werd het
moment, idee, gevangen
tussen dunne lijnen.
Op papier staat geschreven,
door deze of gene dichter
naar L-I-N-K-S.…
En ik...
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
1.946 terug
Niks… alleen maar jouw streken,
Die raakte mij het diepst
Geen romantische liefde
En dat ik dat pikte
Dat jij mij soms zo pijn deed
En dat mijn hart het ook nog eens slikte
Maar buiten al die streken
Was ik superverliefd
Ik ben nu zo furieus
Dat ik het pikte
Ik had gelijk al hard moeten zijn
Als ik boos was
Of buiten zinnen…
ik ga gebeden kraken
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
893 woorden sprokkelden
hun klinkers tot vocaal
huilden in ruïnes
van gedichten
metaforen waren
krom getrokken tot
een zielloos perspectief
ritme danste een
waanzinnig spel
metrum joeg de lezers
met explosies door de hel
strofen scherpten zich
aan glas, gebroken
rond een muf verleden
alliteraties groeven
gaten voor het graf van
zinnen…
Dat Ene Woord
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
930 Woorden schieten mij te kort
Ze blijven steken in mijn keel
Hoe kan ik toch beschrijven
Wat ik zeggen wil, wat mijn hart bezwaart
Soms zegt één woord meer dan duizend zinnen
Eén woord meer dan een heel verhaal
Men kan vertellen, men kan verhalen, de uren volpraten, zogezegd
Begrijpt men dan niet dat spreken zilver is, en zwijgen goud?…
Vonkende God, of geest van Godes naaste neven
poëzie
3.4 met 9 stemmen
5.685 Sonnet
Vonkende God, of geest van Godes naaste neven
Die hart aan hart met vuur gezuiverd innelijft,
Waarin uw gouden grift gloeiende wetten schrijft,
Daar niemands wil af schrikt, of tegens denkt te streven;
Onttern mijn borst en bid de voedster van mijn leven,
Die met een zoete wind mijn teedre zinnen drijft,
Zo lang tot op mijn hart haar…
Slaap kindje, slaap
poëzie
3.3 met 9 stemmen
3.026 (daarbuiten loopt, daarbuiten loopt,
wat al je smachten heeft gehoopt
de vrede voor je zinnen....)
Slaap kindje, kindje slaap,
waarom wist je te minnen?
Slaap kindje, slaap,
zij loopt op witte voetjes
heel ver, onhoorbaar zoetjes ....
(daarbuiten loopt, daarbuiten loopt
wat je verwacht hebt en gehoopt
en nimmer meer treedt binnen....)…
de mechanische dichter
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
526 taalvaardigheid:
verwijdt betekenissen, polijst syllaben,
ordent klinkers op het klankbord van welluidendheid
duidt sublimerende berichten en verhalen
wringt de verhevene lyrisch uit,
hangt hemelse in schrale wind te drogen,
zet de dichtpers in gebruik
woordenstromen wroeten zich gestaag omhoog
onbezonnen tekst perst zich door ruimten
besmuikte zinnen…
Mijn Sharia ?
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
588 Het koperen haantje op het kruis beleeft
zijn zonde in de weerschijn van de gouden
halve maan, het lijkt of zij beiden hun zinnen
claimen om de aardse pijn te keren in de
waarheid van het handelen naar een zinnelijk
leven in het dogma van mijn eigen sharia?…
De ware blues,
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
937 In de vroege
uren van de late oogst
omhulde je me met nerfdunne
zinnen, weinig afscheid om je
naargelang te minnen. Je
rilde door mijn vraag te blijven,
het laatste wat ik las was
mijn illusie in een frons.…
als het lied voor mij nog nooit bezongen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
604 Als het lied voor mij nog nooit bezongen
De zeeën nog niet bedwongen
In gedachten grote dromen
In een afgeleefde wereld staan de bomen
Met sterke wortels en de wind in de rug
Vaart het schip langzaam terug
Naar de plek van vertrouwen
De bodem om op te kunnen bouwen
Als een bouwval tussen de zinnen
Niet wetend waar te beginnen
Staat een onbewoonbaar…
Dichterlijk ademen
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.976 Als het huilen van de wind
de vlam doet flikkeren
en ik mijn wonden lik
Plastisch of koddig
verknip ik verloren eindjes
in een reeks verhalen
wil ik jouw lied vertalen
naar een dieper begrip
van leven en dood
met brood dat de vogels voedt
als het weer blijft druilen
en de bloemen meesmuilen
onder grijze lucht
Als ik mijn zinnen…
Wagner: The ride of the valkyries
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
1.723 Een karavaan dagenlang voorttrekkend met alle wind tegen
over stoffige slingerpaden, afgewisseld door zompige wegen
Smorend hete dagen en kille nachten rijgen zich aaneen
het mulle zand door uitputting en uitdroging vallend uiteen
strakke vermoeide blikken gericht op het groen in de verte
woorden en zinnen in scherpte verwoord maar met verve…
Hoe een kind het verschil tussen dikke dingen en dunne dingen leert kennen: Drieluik van de schaarste. Luik 2.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
549 Hij predikt in jargonne zinnen
en weet precies wat hij zegt.
Aan al wat hij ziet, wil hij winnen
Zegt: ‘d’ economie bestaat echt!’
De mensen, zij zien hem vaak in eh
programma’s waar uit wordt gelegd:
bezuinigen moet voor wie in de
toekomst ook aan zijn geld is gehecht.…
vreemde tijd nu
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
555 ergens sprak de meester
in talen wijd verspreid en huizen
grondgelijk door ‘ t hevig schudden
voor altijd buiten het gebruik
het syndroom kort van verhaal
buiten zinnen wacht allengs met
zieltjes winnen, het veracht stoïcijns
de wet met haar procenten
in het gelid van het afgebroken alfabet
de accijns geletterd en tevree
brengt…
Herinnering in penseellicht
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
604 de uitgesproken plek
onder je voetstap veert de vloer
lichter kan een dans niet worden
in elke hoek van het vertrek een ezelsoor
om niets te vergeten
nog altijd volle maan op het kussen
heldere sterren tussen de lakens
adellijke kometen aan de zoldering
sterven is in scherven vallen
en resten achterlaten van een verscheurd boek
de zinnen…
Lofzang op Het Leven II - Openbaring
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
631 Herinnering geschilderd door een meester;
impressies van de broeierig, rode dagen
waarin het vreemde, amarante vuur
mij zinnen streelt, me onderhuids beroert.
Haar wonderlijke schoonheid lijkt omgeven
door een indolente dorpsidylle.
Zij accumuleert de werkelijkheid en
buigt daarbij de tijd en ruimte om.…
Het zee-geruis
poëzie
4.2 met 5 stemmen
2.313 Zegen dan uwe zinne' en uwe dag!
Ik die dit schreef ging met een hart vol wonden
handen vol euvel, oren vol geklag,
en heb het leven toch zó schoon gevonden.
--------------------------------
Van de passielooze lelie (1901)…
mijn zoon
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
544 het sterven nadert als een sluipeling
die aan mijn tijd begint te knagen, de scherpte
neemt af van alles wat kan snijden en zelfs
jouw woorden raken bevreemd wanneer
jij als man tot mij spreekt, ik volg dan de wolken
in de lucht en maak zinnen van vogels die nestelen
in mijn gehoor
mijn zoon, ik zie nog steeds de nacht in de bekken…
Rijkdom
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
507 Rijkdom, je kunt doen en laten wat je wilt
Heel veel is er te koop voor het aardse slijk
Al je lusten en zinnen kunnen worden gestild
Maar als het geld alles is, dan ben je niet rijk.…
de wolf van Eristoff
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.101 Een hete zomeravond, de meeuwen vielen van het dak,
ik zou de tuin nog gieten maar daaraan had ik lak
toen schonk ik menig wodka in, ik zoop me buiten zinnen
mijn oude vader zei het nog; van drank kan je niet winnen
Toch ging ik aan het slempen, ik zoop als een natte dweil
en toen ik toch de bodem raakte ging ik snel onder zeil
Diep slapen…
Geen echt gedicht, alleen wat woorden
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
554 Soms heb je lieve vrienden die
wel tussen lijnen lezen wat
er echt niet staat,
maar anderen kunnen dit helaas
nog niet en die moet je verwennen
met zinnen die een diepe zin verbergen
maar toch doorzichtig zijn als glas.…
Geschreven vraag
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
476 De vraag waarom ik schrijf zal ooit een antwoord krijgen
Zolang ‘t denken stil in binnenst gesloten blijft
Dan zullen woorden, zinnen nooit tot daden rijgen
Omdat geen mens het doel van werk en leven beschrijft
Misschien ligt in ’t vragen naar ’t waarom beschreven
Het alom weten van een steeds verzwegen woord
Als oorzaak vanuit een stille tijd…
Zus
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
724 gewaad dat we samen dragen
afschuw is geen pijn maar een vermijding die
de liefde draagt in het ontwijken van elkaars evenbeeld
afkomst is als water van de zee, niet te drinken
en onhandelbaar om er mee te kleien - kunst is een
handicap als de geest gegeseld is door de onraad
van verleden tijd, niets bindt ons, doch de getijde
wreekt de zinnen…
de wereld draait
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
434 goh, om van haar te houden
is makkelijker dan haar loslaten
aan de artsenij van goed bedoelde
handelingen die vooraf gaan
aan ellenlange zinnen
tjee, hè gisteren zag ik de ganzen
nog landen op de kwelder
van het prehistorisch Wad
dat gelegen ligt onder het gif
van de kolencentrale in de Eemshaven
man, geen wonder dat ziekte en
onheil…
Met de vlag halfstok en ogen vol tranen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
427 ik denk aan jullie
waar ook, aan mensenredders
artsen het verplegend personeel
ik denk aan jullie
waar ook, aan kinderen uit 't veld geslagen
omringd door coronaplagen
ik denk aan jullie
waar ook, die het land moeten besturen
schrijf de zinnen gekooid als een tijger in mijn huis
en veeg het gruis, bouw aan mijn huis, geen onheil
zal ik vrezen…
Eeuwig Kind
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
491 Geef al uw zinnen ruimte.
Sta steeds vaker stil.
Ervaar het wonder.
Zie medemensen om u heen.
Sla uw gedachten gade alsof.
Alsof het trage wolken zijn
die komen en weer gaan.
Vertraag uw tijd. Uw snelle tijd.
U bent uw gedachten niet.
U bent uw angsten niet.
U kwam van verre.
U bent nu hier.
Samen.…
Witte vredesduif.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
551 Ze spuigt haar letters
door een trechter,
Chaotisch vormen woorden
niet te begrijpen zinnen
in een wereld waar alleen structuur wordt (h)erkent...
Ze giet ze op witte vleugels
van een vredesduif
die door de verholen klankzwaarte
van elk bedacht fragment
het luchtruim niet haalt
en verslagen onbegrepen
aan de grond kleeft...…
Eau de sospiro
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
473 Is er een geuriger synthese denkbaar van eeuwenoude beelden uit een rijk en kleurrijk erfgoed
dan die welke onze verbeelding tart en inspireert en onze zinnen raakt
Imaginaire beelden existerend
in onze voorstelling die onze fantasieën representeren
Slaakte Pyramus niet een zucht
in de nis tussen hem en Thisbe
die zich materialiseerde…
EEN GEDICHT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 En schrijf een blad vol met losse zinnen.
Gedachten slaan op hol.
Lieve hemel, dit tempo houd ik niet vol.
Verleden en heden meanderen door elkaar.
Hier raak ik een gevoelige snaar.
"Tevredenheid", daar wil ik iets over kwijt.
Zoals zovelen heeft het leven mij niet gespaard.
Toch, geen zelfbeklag, geen spijt.…