8234 resultaten.
De magie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
452 vloeiend zacht
spreiden haar ogen
hun warme blik
iedereen voelt de
licht intieme klik
als zijn ziel ontwaakt
het contact met
gelijken is weer even
in de hemel verblijven
het goddelijk moment
waarvan de magie
overal wordt herkend
veraf en toch
intens dichtbij zo delen
wij haar mystieke zijn…
Mijn paarse regen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 De kaars op de badrand knettert
en over mijn lichaam bruist de bal
de paarse regen
van mijn rode bloed
in de blauwe weerspiegeling
van de hemel in het water
mijn huid lost op, mijn skelet
rilt, zo mooi is dit
einde, vaarwel mijn lief
laat me maar gaan, ik huil
maar ik houd van mezelf
sinds jij wegkuste wat lelijk was…
In kleur gevangen
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
498 ik scherpte
het onzichtbare
glas dat alleen
in kleur gevangen
nog reflectie had
het curfde in
oplopende spiralen
raakte de hemel
daalde glinsterend
als waterval
stuiterde in
duizend stukjes
omdat volmaakte
schoonheid slechts
een moment zou zijn
ik heb dat altijd
betwist want ook
beweging kent zijn
eigen mist waaruit
feniks…
Zo ineens
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
594 dan bereikt mij het bericht
dat je er gisteren nog was
maar vandaag niet meer
mijn lieve tante
zo maar ineens weggevlogen
wat doet dat ongelooflijk veel zeer
ik lief jou van hier tot aan de hemel
had je nog zoveel willen zeggen
want het was nog lang niet jouw tijd
ik mis nu al onze warme gesprekken
en om jou te knuffelen nooit meer…
Met haar doornen bloot
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
450 In dit decadente
gedeelte van de kosmos
zwijgt de rede
en bedekt een zwarte wolk
het verstand
dat buiten aan
de hemel
hangt dat zodanig door
het vlees is bezwalkt
dat men de mens
niet meer
met nieuwe inzichten
kan verrijken en iedere poging alleen
maar paarlen voor de zwijnen
gooien wezen zal
zij is als een roos…
Haiku plus #4
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
612 Achter de horizon
springt het touw een gat in de dag
hoger dan de hemel.
Mensen praten luider
dan parkieten - heel de dag lang
lawaai is hun masker.
Ik til je op in mijn hoofd
op het ritme van een liedje
gedragen door de wind.…
Gewoon geluk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
562 Zo blij dat hier altijd slootjes
met aan de kant wat bootjes,
bossen met donker bebladerd pad
boompjes die geel blad bewaren
zwammen uit stammen vlammen
wandelaars die groeten, praten,
joggen, fietsen, hond uitlaten
vaarten, waarin rode hemels,
zwanen zwemmen
Er een genieten van een luie zatermiddag is…
Twee vogels
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
431 vlogen op, voor de rietkraag
De ene ver voor,
de ander gehaast erachteraan
Dan samen,
blij,
leek het
Wij op een bankje,
aten brood, dronken wat
Onverteerd verleden lag
stil op de maag
De hemel staalblauw
weerkaatstend in sloten
Mooi hè, zei ik. Ja zei je…
Bloemlezing
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
545 Ik was die dag niet zo verbaal
zag dat de bonte vlinder
haar vleugeltjes voor me spreidde
daarop schreef ik mijn verhaal
vouwde ze voorzichtig dicht
zo bleef mijn boodschap droog
stuurde hem omhoog, keek hem na
tot hij niet meer zichtbaar was
ik groet de mooie dagpauwoog
mijmert mijn lentegeest
dat mijn lief ginds in de hemel
de…
opgeheven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
507 het kind weet niet wat de hel is
alleen dat zij die veroorzaakt heeft
mama bestuurt de aarde
dàt is wat het zeker weet
de bittere stem van moeder
de kilte van het winterlicht
het venster op de wereld
in de slapeloze nacht
wit van vergeetachtigheid
zwevend tussen hemel en aarde
zingt het plots geen liedjes meer
de hel is opgeheven…
Bewondering
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
633 jij schenkt stukjes hemel
aan de aarde
je bent te goed
je bent te gek
het blijft een wonder
hoe je soms zo liefelijk
in zeven sloten
tegelijk loopt en
hoe het sorry's regent
als je lacht
als je me kust
groeit ons geluk
naar ongekende hoogten
echte liefde bestaat
ik heb ze gevonden
voor altijd bij jou…
Het goud
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
438 wolken
die jij het
goud aan de
randen schuurde
in jouw poging
lente vroegtijdig
te laten beginnen
eenvoud was
het mozaïek
waarmee de
plantsoenen
werden opgesierd
en dan nog in een
veelvoud van
herhaling
in kleurpaletten
bleef ook variatie
het ondergeschoven
kind in blauw
groen en geel
in hun strijd
wie er het eerst
bij de hemel…
Tijd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
528 Toen de goden nog geen doden waren
en als glanzende goden sliepen in de zee
toen onze ziel nog niet haperde
Verborgen we in een kruik de huiver
van verdwenen jaren lieten haar achter
in een zee van barmhartig zout
Toen de maan in de hemel hing
een vleugel achterbleef in het web van de spin
snakte de tijd onder het asfalt naar lucht…
Vleugjes stilte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
453 ik zag
hoe jij
voorzichtig
gracieus de
koude druppels
regen van je
bloem-
bladeren
liet vallen
daarna je
steel weer
rankte om
het kleurige
bed aan de
hemel te tonen
klaar voor de zon
om met die
energie
samen
wiegend
op vleugjes
stilte naar het
volmaakte om
het natuurlijke
beeld van
een zijn gestalte
te geven…
De beeldjes
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
411 gerimpeld
lacht zij de
stilte weg van
de bevende
hand en vingers
op het kleed
waar zij nijver
de beeldjes
maakt van
haar familie
zoals zij denkt
dat zij ooit
zijn geweest
zo uit de geest
zij is zelf
lang geleden
ook even
weggeweest
in een hemels
moment
dat zij nooit
heeft vergeten
en nu tekent
zij in de vleug
haar beelden…
Onsterfelijke ziel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
360 Ik wacht in de branding
op het hemelse genot
waarvoor ik besta
Verlangen schuimt
tussen mijn benen
waar mijn hart klopt
om aangeraakt te worden
door vreemde handen
die me uit laten stromen
in de wereld, een oceaan
van zon en maan, eb en vloed
wit van zoetzilte vlokken
die de kusten bevruchten
met mijn onsterfelijke ziel
mijn wezen…
Guess who
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
255 Had je er veel aan
jong en mooi te zijn
je borst en je haar
natgemaakt met fatsoen
stil op je kamer
vol liefde en smart
op een antwoord gewacht
waarom deze jaren
der overvloeds hoorn
niet laten bruisen
dag en nacht
op hemels blazoen
zonder strelende handen
in looking glass mirrors
beelden in spiegels
van magie-fantasie…
Avondschrift
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
638 Hoe zou het zijn wanneer
we in elkaars onderbewustzijn
konden dromen
met elkaar
en voor elkaar
in een eindeloos hemels vrijen.
Alles opgeschreven in het avondschrift.…
Wereldeinde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
182 De hemel is stralend blauw,
maar de zon schijnt niet.
Wat krijgen we nou,
het regent dat het giet!
De natuur staat op z‘n kop,
klimaat wordt bedreigd,
broeigas vormt een strop.
Het wereldeinde hijgt
in de nek van de mensen.
Onze erfenis een wereldramp,
die wij toch niet wensen.
Stop met CO2 uitstootdamp…
Wereldeinde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
297 De hemel is stralend blauw,
maar de zon schijnt niet.
Wat krijgen we nou,
het regent dat het giet!
De natuur staat op z‘n kop,
klimaat wordt bedreigd,
broeigas vormt een strop.
Het wereldeinde hijgt
in de nek van de mensen.
Onze erfenis een wereldramp,
die wij toch niet wensen.
Stop met CO2 uitstootdamp!…
avond
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
425 van heel ver
de zachte zang
van een merel
opgaand in z’n
dagafsluiting
een zuchtje wind
het zachte sidderen
van een esdoornblad
de hemel open
en zo helder als
een bergkristal
en een mens
soms zo iel
aangevreten
door de hitte
soms zo krachtig
gemeten naar
de eeuwigheid
niet meer dan
een korreltje zand
achtergebleven…
Allerzielen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.131 De doden zitten in de wachtkamer voor de hemel maar voor de reformatorische wereld waarin hij opgroeide was heel het aardse bestaan al wachtkamer voor hemel of hel. Van jongs af aan werd hij er diep van doordrongen dat we ‘een eeuwige ziel te verliezen hebben voor die grote en nimmer eindigende eeuwigheid’.…
Geschapen naar jouw evenbeeld
hartenkreet
1.4 met 5 stemmen
1.133 Liggend op mijn rug, starend naar de hemel
De vogels vliegen met de wolken mee
Trekken traag en loom aan me voorbij
De bladeren krullen om me heen
De bomen wiegen in de wind
Draai me langzaam op mijn zij
Ik aanschouw de helft van je gezicht
Nog kijkend naar de vogels en hun vlucht
Bedekt met de prachtigste herfstkleuren
Ik bewonder je schoonheid…
'S AVONDS ZIE 'K DE STERREN GEREN
poëzie
3.7 met 20 stemmen
4.893 Duister is ‘t alom en dovig,
niet en zegt mij de aarde meer:
nu is ‘t dat ik mij gelovig
opwaarts naar de hemel keer.…
Een dag latere liefde
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
915 Maar even zo goed ook
is latere liefde
wonderlijk kijken
in een paar ogen, je ziet
een avond van
bergen en sterren,
een gespiegelde hemel
en weet dat het goed is
net als in het begin……
Op de dood van Sterre
poëzie
4.0 met 119 stemmen
19.722 O Hemelen, die mij haar aangezicht verbiedt,
Spreek mensentaal, en zeg, waar is mijn Sterre henen?
De hemel slaat geluid, ik hoor hem door mijn stenen,
En zegt, mijn Sterre staat in 't heilige gebied
Waar zij de Godheid, waar de Godheid haar beziet,
En, voegt het lachen daar, belacht mijn ijdel wenen.…
Even als voorverleden jaar
poëzie
3.4 met 14 stemmen
3.098 Even als voorverleden jaar
Straalt de hemel blauw en klaar,
Door geen wolk betogen.
Ach, die hemel zie ‘k niet meer,
Die mij tegenloech weleer
Uit twee minlijke ogen.
Even als voorverleden jaar -
Ja, het waar zo zag ik haar,
Die in ’t hart zich prentte.…
Avondliedje
poëzie
3.8 met 19 stemmen
3.526 Maar klaarder tinkelt ster na ster
De hemel spant zijn sterrekleed
Weer over ‘s werelds last en leed
En schenkt wat alles zorgt en strijdt
de weldaad der vergetelheid.…
O, rust van Tonbridge na 't rusteloos Londen
poëzie
2.7 met 19 stemmen
2.497 En elke dag zet in één zaalge brand
De hemel en uwe hemelsblauwe ogen.
Wij dwaalden, nu verdiept, dan opgetogen,
Ik zag naar u, de hemel, 't akkerland.
En 't was uw vraag: 'Gij waart een blij bewoner
Van rijke steden en van weidse streken
Is mijn dorp schoon? Mijn land?…
Corneille
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
640 Geef je hemelse banknummer maar even door, kun je lachen!…