3181 resultaten.
Het weggeven van andermans goederen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
459 ik kijk omhoog er hangt
een boog avondrood in de lucht
zo zoel en zacht, o wat een pracht
deze stille
vredige avondschemering
waar hooggezeten de zangvogels afdalen
langs twijgen glanzend in de avondzon
de hemelkleuren zichtbaar voor 't oog
in ziekte en gevaar
van het in nood verkerend leven, en het voelt
alsof alle troost is weggenomen…
Bestendige madelieven?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
455 In het oog van de pauw
waarin al mijn dromen
zijn verborgen, als magische
spiegel van een nieuwe dag
te pronken met zijn veren als
dat mag.…
De zwaarste storm?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
589 nooit ver van ons vandaan, de troost
doorbloedt in de bedding van iedere traan
uit de aardse ogen eerder zijn geoogst
prikkelt zenuwbanen als lichtstralen, die
te vroeg werden gedorst en valt het
afscheid zwaar aan een herinnert leven
spatten bakstenen als kristal uiteen,
restanten zoals het was of moest zijn
de stilte in het wakend oog…
In de maak
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
534 Edoch vooralsnog ongezien
voor het merendeel onzer tijdgenoten aangezien
het ontsnapt aan het alziend oog
der eigentijdse historie…
Stroomstoot
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
673 Het gas, de prijs wordt torenhoog
geen gas uit Groningen hoor
die mensen zitten in alles wat bewoog
scheuren en kieren, kou op ‘t oog.
Maar als we bliksem kunnen vangen
die ratelend langs de wolken vliegt
wie weet wat we dan ervaren
of is de kolder in m’n hoofd gevaren?…
zo hij is
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
451 ken ik niet
misschien gevuld met verwachten
hij enkel voelt wat hij ziet
in de hartslag van dit moment
en zucht, dat wel, en verdraagt pijn aan zijn lend'
hij leunt derhalve op 't hout van de schep
aan een tijdelijke stop is hij gewend
hoewel hij mij spiegelt
zie ik mezelf niet staan
überhaupt, ik zit meestal, zo ook thans
en valt mijn oog…
Carpe diem dag
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
523 god-in-de-hemel
toe sta-me-bij dag
of was het een pluk de dag
wereldkinddierendag
verjaardag verwendag
op eindeloze vrouwendag
of wacht, 't was
een bevrijdingsherdenking allerzielenheiligen dag
geen-dag-zonder-bach dag
een mooie pinksterdag
voor mijn dagboekdag
Laatst was het jom kipoerdag
verzoendag als alles mag
wat het oog…
afmatten
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
529 wij, het oog waardoor wij blind de ganse wereld denken
en denken te zien: ons uitputtende beweegt het voortdurend naar links, rechts, boven, onder, naar ons heen, van ons weg en dwars door ons.…
Hoedendragers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
513 van ze gevraagd
Een wolk van somber zwijgen hangt de zware tongen open
Blootshoofds iets getuigen van een noeste drang naar zwart
Afkeer van de luiheid en een eerlijk oog naar boven
Faro’s volk een enakskind, het harde hart verhard
Als koren op de libanon, mijn hart zal hem nog loven
Een rijnaak maakt een trage bocht, de zon stroomt in het…
De laatste anderhalfwereld
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
452 de opstand
van het vlees
komt langzaam
van de grond
het beest loeit
knort vergadering
uit niets gaan er
stallen in de hens
de oorzaak ligt
weer bij de mens
insecten virussen
bacteriën nog
nauwelijks met
het oog zichtbaar
geven infectiekans
tot de dood volgt
remedie is nog niet
gevonden geen winst
bepaald dus behandel-
nood niet…
Russische coupletten
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
482 Geachte reizigers van beiderlei
weledele en non-binaire kunne
Wees welkom bij de dikke en
de dunne
op zoek naar mister moon z'n achterzij
De een heet harry en de ander kwartje
op weg in een Russisch ruimtestation
in stratosfeer van hemelboog
en zon
ze zien de aarde door het oog
van bartje
Die drentse dreutelaar had
geen idee…
In de Keukenhof; (Voor mijn zoon en zijn toekomstige vrouw.)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
620 Tulpen strekken zich uit zover het oog reikt,
En kleuren de wereld in overvloed en pracht.
Warmte stijgt naar zalige temperaturen,
En briesjes wind dansen speels om ons heen.
Lachende mensen op de achtergrond,
Met liefkozende woorden die de lucht vervullen.
Samen alleen, in een wereld van betovering,
Spelend door de tuin van de liefde.…
Gesprek over werkelijkheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
216 ."
Maar wie kan zeggen
wat waarheid is,
als elk oog, elk oor,
zijn eigen wereld weeft?
Zo blijft de vraag hangen:
bestaat er één werkelijkheid,
of draagt ieder mens
een heelal in zichzelf—
even waar, even werkelijk,
maar onbegrepen door de ander?…
Halloween Nacht
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
384 De maan hangt laag — een oog van marmer,
dat over dode tuinen waakt.
De wind schuurt langs vergeten namen,
waar ooit een hart in stilte slaakt.
De bomen dragen roest als kronen,
hun wortels drinken oud verdriet.
Zelfs de sterren lijken te ontwijken
wat onder deze hemel geschiedt.…
Poëmen als remedie
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
442 TEGEN DE
SWAARGEESTIGHEYT
Toebereidt door een
Naaukeurige
Byeen verzameling,
Van allerhande
verstandige
SNEDIGE KLEMREDENEN,
Klugtige Antwoorden,
Zinryke Gedagten,
Geestige Voorvallen,
Koddige Loopjes,
Snaaksche Quinkslagen,
Scherpe Puntdigjes, en
Aardige Bejegeningen
Dienende tot een
Vermaakelyke, en
Eerlyke Uitspanning…
Wachten voor de slag
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
422 Eén dag vermag heel veel
in oorlogstijd
Want ook Fortuna zakt menigmaal terug
Nooit blijft een mens van haar steeds vergezeld
Wij wachten, voor de strijd
is tijd niet rijp
Zij slaan de slag af, bang voor bloedvergieten
En doodsangst, die ze aanstonds ondergaan
Op velden dreunen myriaden hoeven
Voor lans en speer is het nog
niet…
weerzien met de vos, aardedonker (1)
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
659 postelein,teunisbloem en klauwier
markeren de overgang naar
vochtig terrein, hier en daar
staan plekken zeekraal, jonge
konijntjes schieten voorbij
waar zou hij zich ophouden, is
het weer een machtspel waarbij
de onberekenbaarheid en pracht
van dat dier de aarde om mij heen
doen slaan, is het de spanning
van dit uur, de speelsheid van
oog…
Rust
poëzie
4.2 met 4 stemmen
3.494 Geen zijden val- of plooigordijn
Onttrekt mijn oog de zonneschijn
In slaapsalet of etenszalen.
'k Heb Hessens schatkist, met het bloed
Van menslijk slachtvee aangevoed,
Noch Fredriks spaarpot leeggeplonderd;
En voer in 't bonte koordlivrei
Geen vetgemeste Huurlakei
Wanneer mijn koets door 't Hofspui dondert.…
DE WARE KUS
poëzie
5.0 met 2 stemmen
2.532 Maar kus of borst, of hand, of oog,
Of wat men immer kussen moog,
De kus is zonder leven:
De mond, de lieve mond alleen,
Heeft kusjens in vol zaligheên,
En weet ze weer te geven.…
dierenriem (12 haiku's)
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.316 gaatjes in mijn lijf.
6
ze tsjilpt weer en ze
maakt, gezellig als ze is,
haar nest in mijn hoofd.
7
ze neukt weer en ze
zet, hongerig als ze is,
haar mond aan mijn oor.
8
ze graaft weer en ze
doolt, halfslachtig als ze is,
mijn hersenpan door.
9
ze knort weer en ze
valt, klefferig als ze is,
niet meer in het oog…
Delicatesse
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
2.032 Een kind dat zat te likkebaarden
en'k zag dat hij dat oog wel wou
Ik vroeg of ik het weg mocht geven
en voor het antwoord kwam,
gaf ik het weg, héél gauw!!!
Mijn ogen rolden zowat uit mijn kassen
Toen het kind begon te slurpen
het klinkt niet erg volwassen
Maar nooit zal ik me meer zó laten verrassen...…
vogelvrij
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.839 bent ongebonden vrij
sierlijk op je eigen luchtstroom zwevend
Vol energie boven de kleurrijke massa
zo onbezorgd van dag tot dag levend
Luisterend naar je eigen gevoel
nam je een bijzondere lange vlucht
Zonder grenzen en zonder regels
een leven zo hoog daar in de lucht
Jij mooi en uniek exemplaar
een ongrijpbare lust voor het oog…
Jouw water bij mijn wijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.240 Verstandelijk verlieten wij de poort
jij links, ik rechts, wij waren moe
wij leefden in elkaar voort
maar gaven het nooit toe
Allebei een leven apart
verlangen en lust passeerden
uit het oog maar niet uit het hart
wat wij ook probeerden
Net toen ik jou bijna vergat
en ik bijna opnieuw verliefd werd
kwam jij weer op mijn pad
en hebt…
Lieve schat
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
2.461 Je was me zo dierbaar ik verloor alles uit het oog
Die mooie momenten zo innig en vol van geluk
Een arm om me heen een kus op mijn voorhoofd
En nu zit ik hier gebroken en helemaal stuk
Zelfs je vriendschap voor mij is ver te zoeken
Ik had het zo anders en vooral beter verwacht
Maar wie weet zal je mij ooit weer eens ontmoeten
Ik zal je dan…
MASKERS
poëzie
3.8 met 18 stemmen
3.048 Wij juichen, wen in 't oog ons bittre tranen springen
van spijt en wanhoop. - Wie doorgrondt, in 't mensenhart,
het wenen van de vreugde en 't lachen van de smart ?…
Wat de toekomst brengen moge.
poëzie
4.3 met 58 stemmen
13.276 Zalig hij, die durft geloven,
ook wanneer het oog niet ziet.
Schijnen mij Uw wegen duister,
zie, ik vraag U niet: waarom?
Eenmaal zie ik al Uw luister,
als ik in Uw hemel kom!
Laat mij niet mijn lot beslissen:
zo ik mocht, ik durfde niet.
Ach, hoe zou ik mij vergissen,
als Gij mij de keuze liet!…
Verrukkelijk
hartenkreet
4.4 met 46 stemmen
3.151 Jouw mooie bruine gespierde lichaam
Strakke jeans… je bent om te smullen
Handen glijden over mijn zachte huid
Kroelen teder door mijn wilde krullen
Jouw lach is zo aanstekelijk en zalig
En ik pas precies in je mooie armen
Je praat houdt me steeds steviger vast
Terwijl onze harten elkaar verwarmen
Je verschijning is een lust voor het oog…
Ook waanzinnige dichters worden ouder (een Odyssee)
netgedicht
4.7 met 34 stemmen
959 Ik voel de zon opeens veel kouder
op mijn rimpelige huid
en zie reflecties jaren ouder
dan de dromen in mijn oog.
Onder de spiegel van de zee
kruisen wanstaltige kwallen.
Kom! Steek een hand in mijn borst
en zoek naar mijn hart!
Bind me vast aan de
pijnhouten mast van dit schip,
want angst maakt de dood
tot een schuilplaats.…
Toen wij nog jong waren
gedicht
3.4 met 19 stemmen
10.569 Toen wij nog jong waren en de wereld nog oud was
en wij in een ver land op hoge bergen stonden
en in het dal diep beneden een lange roerloze
roestige trein zagen, onbestaanbaar alleen
in het oog van een hevige leegte, riep jij
terwijl je de hemel een kushand toewierp
ik ben een reisgids kinderen
leer mij lezen
en 's avonds op het plein…
Het zonnespectrum
poëzie
3.7 met 10 stemmen
4.894 Het licht, dat door dit prisma viel,
Werd mij het beeld van mijne ziel,
Die eveneens een prisma vond,
Waardoor zij hare stralen vond,
Een glas, waarmee ik heb gespeeld,
En dat haar wezen dùs verdeeld
En dùs gekleurd heeft en getint,
Dat zij maar nauw zichzelf hervindt
In 't spel van deze regenboog,
Die zo veelkleurig is voor 't oog.…