3375 resultaten.
Als schelpen op het strand....
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
794 Half onder het zand bedolven
Wacht ik angstig op de vloed
En dan komen de woeste golven
Hoop dat ik niet alleen de zee in moet
Laat ons samen de zee in spoelen
Samen verder drijven in het leven
Samen de warme stroming voelen
Ik droom dat het ons is gegeven…
Een dagje aan zee.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
535 Parasols, windschermen, kinderen die spelen
in het zachte zand.
Zalige zilte zeewind waait over zee en strand
door duinen omrand.
Strandtenten vlak daarvoor, terwijl ik in de
verte het ruisen van de golven hoor.
Onderwijl zie ik surfers op schuimkragen razendsnel
voorbij gaan.…
Al tastend
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
540 schaduw
ik luister dan
zo scherp mogelijk
naar elk woord, soms
maakt het me schuw
immers ik zie geen ogen
of zij zich al dan niet
op mij willen richten
of zomaar kijken in de nacht
ik word dan meegezogen
in ondenkbare gedachten
het voelt soms, als teder zacht
maar die vaak ook de rede
loodzwaar bevracht
hoort u wel eens
het zand…
0! Ik denk zo innig aan je
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.182 Zeg, hoor je 't niet gaan door de nacht,
aanbruisen tot je door de nacht,
niet gaan door de slapende landen
als 'n warlwind, die opjaagt de zanden,
nu als een juichlied en straks als een klacht?
0! De nacht is zo vol van je...,
heel de wereld is vol van je!...
0! Kon nu mijn hart tot je gaan
of ophouden van te slaan...…
Joz
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
601 Bij onstuimig weer
schuift Joz aan zee
spreidt zijn bolle ogen
uit zijn gerimpelde leden
Achter het wolkengebergte
loert de vlammende zon
trekt de mensen in het zand
berooft Joz van zijn
vredige jacht
Doch
langs het zilverstrand
sjokt hij verwoed
met berekende pas
en kronkelige stok
omarmt wat hij vindt
linnen lakens besmeurd
met…
In de winter.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.044 Donzige vlokken
Strooit hij op aker,
landhuis en heg;
Hand doet hij worden
't Water der vlieten,
't Zand van de weg.
Krassende raven
Vliegen in 't ronde,
Bol van de kou;
Nevel en mistdamp
Hullen de velden
Weder in rouw.…
Over spiegels
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
452 De pluimen van riet
zie je nog scherper
in 't water dan op 't land,
en een korreltje zand
spiegelt de zon.
De lak van een auto
spiegelt een tak of een gevel.
Maar jouw ogen, je lach,
jouw lijf, jouw verzinsels,
jouw ik van binnen
spiegelt mijn ik en mijn spinsels.
En mijn lijf, mijn ik, spiegelt jou.…
Haar camera
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
475 Nagenietend van pindakaas duin zee en zand
de sacrale geur van heilig hout
straalt de moeder Gods achter een
lichtpiramide in een zee van kleur
nog mooier dan ze ooit was
dan bestook ik haar met vragen
waarom is nu altijd maar even
gisteren legde een vriend
het allemaal zo goddelijk vast
bij alle foto, s die zij heeft genomen
dacht…
In het verdronken land tussen de rivieren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
416 In het diepste van de rivier
vermengd met zand; draaien
kolken innerlijke schromen,
misschien, naar een ver
onbekend land.
Herinneringen, diep opgeborgen
gevoelens beroeren de rivier;
De oever keert niet de wal en
lijkt zo ver weg van hier.
In mijn innerlijke verlangen
sta ik nog te wachten tot het mij
bereikt.…
Date
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
574 Ëén minuut maar dat ik er stond,
zag je opdraven
als een jonge hond,
ik niet geloven dat jij
het echt jij was
en we verloren ons in de zee
en opnieuw in een golf
in de zachtheid van zand,
de warmte, de zoen,
in het man-vrouw-zijn
in de vertrouwdheid ervan
en genoten alsof alles nieuw.…
En de stromen kwamen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
543 strooiden lente bloemen
Tussen rook en vuur en hielden
Onze tranen vast tot in de binnenkamer
Een stortvloed vanwege een zee vol met
Demonen; en wij, die alleen in het bootje
Met de bootsman konden blijven drijven
Het leven wordt getart en hoont dat de
Sociale status van de hyena wordt beloond en
De stromen kwamen en de winden waaiden
Zand…
Lake District
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
582 Mijn zoon is weggestoven
in een mist van zand.
Pas op de volgende heuvel,
op het verborgen kerkhof
geeft hij mij zijn hand,
bij een onder modderspatten
opgezogen shirt
van Manchester United.
Dit kindergraf is spons.
Die avond zien wij samen
het vuur knipogen.…
Het blozend beest
gedicht
3.0 met 2 stemmen
2.818 Stroomde als ik hem zag
mijn bed niet vol, sprongen mijn kasten dan niet open;
vloeide mijn zand dan niet in patronen op de vloer;
sneed mijn brood zich niet hunkerend in schijven;
lekte mijn honing niet trillend de lepels af?…
Het eeuwig loof
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
535 voelden zich er thuis
het archaïsch huis
heeft alle tijden overleefd
er was geen generatiekloof
in het vitaal cyclisme
van het eeuwig loof
toch wordt haar
krachtige moraal ook
regelmatig ingehaald
door decadentie en de
wuft corrupte uitspatting
dan zakken rijken
in elkaar bewoners
verdwijnen waar bendes
verschijnen onder het
los zand…
Een twee -zonder mij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
444 pak je kameel
twee kruiken
één voor links
en de andere
voor rechts
gevuld met vloeistof
van eigen maaksel
en trek de
woestijn
in lief
zonder mij
met je ogen
vol zand
in ‘t dorre
land
en laat
het schone
argeloze
bloeien groeien
tussen de koeien
van het lage land
in het
met dauw bedekte
gras vredig
dwalen
op ongerepte…
In het waaien van de vroege kindertijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
462 zij klimt naar boven
in troosteloze eenzaamheid
hamerslagen
bonken in haar borst
ook al weet zij dat Gij
bij haar zijt
aan weerszij der wereld
geplaatst
zij klimt naar boven
om op de rotsen te gaan staan
benee de
zee ‘t mulle zand
zij bijt met haar voortand
een wond in haar lip
gure wind
strooit zout in de mond…
Het Strand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 Het strand en het zand,
ik plof neer.
Het is niet meer bemand,
heerlijk z'on heel groot meer.
Mijn gedachten maken mij wakker,
alles komt in mij op.
En zeg tegen mijzelf, hee makker,
wat zitten wij hier tof.
De rust maakt zich van mij meester,
ik zie en hoor niets meer.
Hee daar drijft een zeester,
ik citeer.…
De roze schoenen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Met een gebogen hoofd zwoegt Pilar
door het zand, ze heeft gespeeld
langs de rand, waar het water wit is
van schuim, dat komt en terugstroomt
veel verder dan ze kijken kan
Mama weet het meteen
Pilar, waar zijn je schoenen?
Vertel, waar heb je ze gelaten?…
Aan zee
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
457 Trek sporen in het natte zand,
die de zee onherroepelijk doet verdwijnen,
als levenszorgen, de jouwe en ook de mijne.
Vloedlijn, levenslijn, volgen wij hand in hand.
Was het onrust die mij hierheen dreef,
waar strand en zee versmelten, daar waar de einder is?
Is het die perfectie die ik mis,
of juist een hoger doel waarnaar ik streef?…
Dijk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
579 Stel dat ik een dijk kon vormen
van korrel, zand en slijk en wormen
van minuscuul..tot groot en hoog
zag grassen groeien,
kon horen schapen blaten
koeien loeien
voelde hoe hun poten stampten
om mij breder sterker
en lag naast het kronkelende water
zag boten varen
wolken drijven,
stormen weer bedaren
ik zag hoe huizen op mijn dijk
hoe…
Ze was pas twaalf
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
548 Lig je echt hier, onder het zand?
Ik kan het niet geloven
Voor mij ben je daar boven
Waar het lichtje altijd brandt
Lig je echt hier, aan mijn voeten?
Zonder adem, zonder praten
Moet ik je nu echt hier laten?
Jij zonnetje met zomersproeten
Lig je echt hier in dit gat?…
Sundance kid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
457 Mijn trip advisor ried mij een piknick
Op curaçao of bali's palmenstrand
Als tijdlijk pied à terre pieds noirs wit zand
Daar klinkt son mieux veel beter dan mijn ik
Een vrucht met minitattoos I want you
Pink lady reine claude cox d'orange
A clockwork orange kanzi jazz mélange
En royal gala elstar winnetou
Corona popscene tour de pandémie…
SPIJS VOOR STRIJD
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
519 van morgen
eten en drinken zich propvol
genieten allemaal met smaak
kauwen en slokken gulzig
brullen grove grappen
uiten speelse dreigementen
vergeten voor deze nacht
wie de volgende dag
zijn tafelgenoot of makker
zal moeten bekampen
hem de doodsteek geven
wellicht zelf door een vriend doorboord
buiten wacht in de duisternis
schoon zand…
AFLOOP EN BEGIN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 Gods Troon houdt eeuwig onwankelbaar stand,
terwijl zonnestelsels en melkwegen
ooit zullen vergaan als wegwaaiend zand.
Hoe zwaar zal het Laatste Oordeel wegen?
Gelovigen, blijft uw vertrouwen gestand
voor de Hemelpoort vol milde zegen.…
Korter dromende dagen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
396 wij verpakken
de dag met ijs en
zonnebrand
nemen resten
schelpen en zand
mee van het strand
wuiven nog even
naar de warm
lome zee die eb
krabbelt onder een
laagvliegende meeuw
nog is er geen
besef van langzaam
korter dromende dagen
getinte mensen
die met lichte ogen
steeds weer meer
van hetzelfde vragen
nog niet wetend dat
dit…
NAJAARSJACHT
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
321 Dichtbij het dorp Loon op Zand
daalt het nachtelijke duister
over de begraafplaats
in het wijde bos
luid gehuil van uilen
galmt door eiken en beuken
wier berooide kale takken
als klauwende vingers
zich roerloos krommen
om de schreeuw der nachtvogels
vergeefs tussen hen te houden
de huiverklanken stoten
tegen blauwzwarte schimmen…
De Vijver van Lacuna
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
369 De Vijver van Lacuna
waaruit zij alsnog dronken;
de jongen in wie zij
hun ik herkennen konden
onder ’t kroos dat zij
al vingerwijzend oplosten
met spreuken,
met borstklopperij
in naam van hoop,
zonder ijdelheid,
zonder hakken
in moerassige vertakkingen,
noch zand in doormalende,
tandeloze raderen der kantelende tijd.…
De stem onder de huid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
183 Geen kansel heft hun botten uit het zand.
De aarde stampt onder tienduizend voeten,
een ritme van huid, stof en herinnering.
Hun bloed is de klok die vandaag nog slaat,
hun bloed heft de speren in de nacht.
Geen boek bouwt een brug naar gisteren.
De wind brengt de dromen, rauw en ongetemd.…
Groenteparadijs
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
179 Bloemen lezen geen poëzie
zeker niet in de wildernis
van de achtertuin
waar mijn grijze oudoom woont
ver weg in het buitenland
hij verzorgt zijn groenten
alsof het verwende kinderen zijn
zijn hart bleef achter
in een naakt verleden
een verloren land
vol oude rabarber en koolrabi
diepe schorseneren in het zand
bittere warmoes en snijbiet…
Go with the flow
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
185 boots on the grond, met rubber zool
verdwenen zonder wederkeer
ook metamorfoseerden hosen
tot made in china namaakleer
Bestaat het koebeest bij de gratie
van haar uier slechts voor kaas
gezuurde melk, kefir en vla
of wordt de huid te duur verkocht
en is profootvolk reeds verknocht
aan soepele kunststofsynthese
de hakken verend in het zand…