432 resultaten.
kanttekeningen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
498 korte duur en de disputen van de vogel
als een kogel door de kerk
verdwijnen, in het riet
verderop dwaalt nog een boer, hij
speelt vergeet-me-niet en heel zijn
stugge hand maait mee, als al het land
van lieverlee geoogst is,
zonder het vee
de kuil kan straks gedicht- of niet
totdat de boer en buitenlui
elkaar vertellen dat de bui van alledag…
Je hoekigheid wordt rond
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
567 we spelen met ons leven
in het winkeltje van alledag
geef mij wat angsten
krijg jij vrezen we wisselen
nog voor de nacht
ik ben verliefd
en zij is ook getrouwd
jij wilt die mooie meid die
meer van vrouwen houdt
laat mij je maar versieren
geef me je ogen
kus mijn mond
je lichaam is al wakker
je hoekigheid wordt rond
al verweer jij…
elkaars gelijke zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 scanderend
kom uit de menigte
onderscheid je gerust
van de donkere schaduw
die jaren al de mannen
steeds over onze werpen
jij verdient het podium
het volle spotlicht ook
omdat jij de moed hebt
gracieus en waardig toch
met dweil en stofdoek
de mannen af te schminken
en een positie in te nemen
die duurzaam ons bevrijd
in het leven van alledag…
Het bos
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
650 Beklemtoont
Een stap in het bos
En de mens voelt zich mens
het leeft tussen de bomen
Er zijn voor veel levende wezens een onderkomen
Ritselende Geluiden
Tussen stilte door
Prachtig
Toverachtig
Het bos
Het woud
Hoe de mens
zich daar voelt
Is al eeuwenoud
de elf en de uil
Houden zich schuil
Als je loopt in het bos
Uit de chaos
Van alledagen…
Naamloos
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
593 Wie weet is God bewustzijn,
in ons alledaags bestaan.…
STILLE GUNST
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
376 In 't verborgen alledaagse bestaan
kan men altijd ongedwongen wachten
op het kleine doen, wat engelmachten
als grote eerbied voor de Heer verstaan.
Op Aarde is het nietige gebeuren
wellicht in het Koninkrijk hierboven
wat doorgaat voor geweldig opbeuren.…
De lege stoel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
125 Er staat een stoel
die niemand meer gebruikt.
Niet omdat hij kapot is.
Maar omdat degene
die er altijd zat,
er niet meer is.
Toch schuif ik hem
nooit aan de kant.
Alsof herinneringen
een plek nodig hebben.
Soms kijk ik ernaar
en glimlach ik.
Soms kijk ik ernaar
en doet het pijn.
Maar beide betekenen hetzelfde:
Dat iemand…
Er is te veel ruis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
557 waarom dansen wij
niet meer voluit
voel jij mijn hand amper
als ik je warm begeleid
waar zijn de rozen in
jouw haar omkranst met
een lach uit de mooiste
mond op het westelijk halfrond
ik heb ze vergeten
er is te veel ruis door het
moeten weten van alledag
we keren terug naar hoe alles was
waar verbazing en schoonheid
de triggers…
Het delicate bloem-schikken
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
785 van onze tegenstellingen
niettemin
het tegendraadse in ‘het houden van’
dat soms moeilijk te dragen is
het te dragen
niet- en kunnen
over- en geven
toch gebonden
wil ik zeggen, altijd hopend
natuurlijk
maar vooral van het zien-der-ogen
liefhebben waarin overgedragen
ontevredenheid slinkt
die men tegenwoordig te snel
te alledaags…
Ter Nagedachtenis
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
4.571 vier lange jaren zijn verstreken
in welke je nog altijd aanwezig bent
in kleine dingen van alledag
hoe zwaar jouw rugzak woog voor jou
zullen we nooit weten, maar dat 'ie
te zwaar bleek, was 'n feit
het maakte niets uit hoeveel we van
je hielden, langzaam maar zeker
verdronk jij in jouw poel der wanhoop
waar jij zo naar verlangde
was…
dwaalspoor
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
632 Ik schrijf niet
om een herkennen
ik leg mijn ziel af in mijn zinnen
mijn lijf en leden
onderhorig
aan de metaforen
al wat rest
zijn lidwoorden
het gewone van mezelf
de onlust
het alledaagse articuleren
het erkennen
ligt in de persoonsvormen
van jij en ik
tussen accoladen
en de naaste buurman
die zich de vraag stelt
van al dat…
Heden aanvaarden
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
560 Toon mij geluk in alledaagse heden
leven zo ik ook nu nog steeds leven mag
vergeten alles wat ik heb geleden
aanvaarden alle dagen met een lach.
Laat mij vergeten die voorbije jaren
niet meer naar onherroepelijke staren.…
KLAAGLIED
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
635 Eén kunst make deze gedachte waar:
het alledaagse moet ieders ziel laven,
is daarbij verrassend en wonderbaar!…
MIJN MASKER, MIJN STEUN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
686 en ook lachen als ik daarom vraag
Hoe ik mij voel laat ik niet blijken
vraag daar maar niet naar vandaag
Masker, wil jij mij wellicht helpen
om mij aan de wereld te verkopen
Dan kan ik tranen achter je stelpen
mijn innerlijk verder dichtknopen
Masker, laat mij naar ieder lachen
voor hen dé bron van vreugde zijn
Toon hen jouw lach van alledag…
stramien in sepiatoon
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
479 zwijgen
krijgt hij van de vogels nog een seintje
terwijl de dichter in hem
omgeven is door beeldschermen
met allerlei afbeeldingen
van natuur tot totaal random
waarmee hij zichzelf verwende
prikkels steken zijn hersenen
hij schrijft, hij dicht erover
en voltrekt zo weer een cirkel
of een driehoek of een ruitjespatroon
voor hem is het alledaags…
Zoals lang geleden - deel 3
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
474 Zoals lang geleden de Piggelmee's
deden; het dwergenpaartje aan de zee,
die hun omgekeerde bloempot van de hand
deden voor een huisje met een bordes met
treden; en die dankzij het tovervisje
de strijd om het alledaagse bestaan in
vrijheid onbezorgd aan zich voorbij konden
laten gaan.…
clair-obscur (2)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
515 het schitterend licht valt overal binnen
op al die onvermoede plekken
hoe schilder ik je weidse kinderwereld
ver boven het alledaagse uit
ik kleur je trampoline-sprongen
als je handen de wolken op
ongeëvenaarde hoogte raken
je blote voeten maken zich los van de aarde
je rent lachend achter de kat aan
hij is meestal de vlugste
met zoete…
Een sprookje
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
578 Het is echt opvallend het gemis van die meest onopvallende alledaagse vogeltjes onze mussen ……..…
Inhoud
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
636 Normaal persoon vertoont zich nergens niet
Alleen in t bos omgeven door natuur
Onder de bomenbogen langs het water
Temidden van 't elementair theater
Weet ik weer wie ik ben: lucht, aarde, vuur
Dan rijst de geest met vrije vleugelslag
Uit zijn cocon omhoog, en overziet
De schoonheid, majesteit en samenhang
Die door de valse schijn van alledag…
Geschreven schilderij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
450 Ik schreef een schilderij vandaag
over alledaags gebeuren
over ’t hoe en waarom was de vraag
in overvloed van vele kleuren.
Het rood van ’t rijzend zonnegloren
het veld gehuld in nevelig blauw
de smaragdgroene bomen bekoren
aan elke grasspriet een parel van dauw.…
Simone's Sontag; LGW IV
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
325 achter het laatste vraagteken
wacht de vermorzelaar
met warrige haren
in alledaagse kleren
pakken zijn verhalen uit
woord voor woord
als geschenken aan
wie het horen wil
voor een alles behalve
dempende geluidswand
van saamhorigheid
aan de hand van de godinnen
der esthetiek en intoxicatie
transformeerde de gracieuze zaal -die
ook…
Magnoliawals
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
492 de deelnemers zetten hoopvol de toon
toegewijd hebben ze bloesemend schoon
uit blaadjes tot zijden jurk gesponnen
Al snel volgt de buiging, de laatste knik
een fluwelen regen valt ruisend neer
bedekkend de aard en het ruwe teer
Een stille zucht nog een vluchtige blik
onze verwondering wint maar even
van het alledaags haastige leven…
Gnoom
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
370 Geen alledaags
maar een meerlaags
suspense verhaal
onder een verflaag
was mij ontgaan
in 't deinend voort
schrijden van de tijd
zonder dank
en weerwoord
zonder omzien
en genade
weerloos en
zonder begrip
voor haar wandaden
naar de toedracht
van de kille feiten
achter tralies
liet zij met stille
trom mij raden
naar de naakte…
Verlos!
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.134 Wij samen zullen waden
door het water, bruin van verval
van alledaagse daden.
Bang, zelfzuchtig en bovenal
met ijdelheid beladen.
Een dag echter zijn wij aanbeland,
de nagels uit het kruis geramd,
onze lichamen ineen
en koesteren in zacht wit zand
het lijden van voorheen.…
Daar beneden,
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
622 De grond, de intimiteit in wat
leven geeft, kabbelt voort in de
verbeelding, voelt zich verleid
aan de mateloosheid van alledag,
uitgezaaid in nieuwe voren.
Het zal mijn hart bedwingen,
de hunkering naar een tijd
die geil en zwanger was van
geuren van seringen maar door
onzekerheid verging tot as.…
Elsje Engel
netgedicht
2.9 met 46 stemmen
14.259 Ze tekent licht in alledaagse zaken,
als Engel is zij pas met ons begaan.…
KIJK OM JE HEEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
557 om op z’n rug te belanden
als een hulpeloos schaap
de eekhoorn die al springend
zich verlekkerde aan de notenboom
de wolken die hun route
door de lucht vonden
de wind gaf alles een zucht
een boom bewoog en nam even
de vorm van een levend wezen aan
natuurlijk is het allemaal
zo normaal ook al sta je
er vaak niet bij stil
bij dit alledaagse…
Nu de drukte even wijkt...
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
782 Je weet dit heel diep binnenin
maar de drukte neemt opnieuw de leiding
en je stapt weer in de tredmolen
van het alledaagse.
Waarom? Waartoe?
Het licht lijkt weer te doven.
Of is dit geloven?…
Afscheid van oude Oma (11.08.2008)
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
2.184 Lief en leed met haar familie gedeeld;
gelouterd door de strijd van alledag
eens zelf kind boordevol mooie dromen
ligt nu stiller dan een stenen beeld.
Beheerste treurnis bij sterven op hoge
gezegende leeftijd; de verwerking is
gespreid, de dood is doodgewoon doch
onmenselijk als de stervende lijdt.…
MOEDERS EN DOCHTERS
gedicht
2.5 met 53 stemmen
17.156 Smakelijke waarheid
wordt gewoon op alledag lopend, bereid
gevonden tot dansen, vol als knopen van
wol in warme sokken, is het boodschappen-
briefje een lied voor de eenzame man. ‘Meid…’
‘…wat een heerlijk recept. Heeft Oma dat nog
aan jou gegeven?…