544 resultaten.
De dubbelganger
netgedicht
4.2 met 31 stemmen
1.368 waar heeft God de jouwe in Jezus'naam neer gelegd
Gezocht in het Verre- en Midden Oosten
niets van jouw evenbeeld om mij te troosten
Europa van Noord tot Zuid, zelfs Afrika
lachte Hij mij uit en gaf zelfs een trap na
Nu zag ik duizenden Claudia's in Israël
this must be heaven or this must be hell
Stevige tieten, wespentailles, mooie bossen…
Bitterkoekjes
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
981 Op een dag moest zij de eerzucht
van de jager maar verdragen
want ze mocht geen kapje dragen
in het bos waar zij verscheen
want de jager vond een meisje
met een kapje maar obsceen
En zo trok zij heel alleen
zonder haar kapje - diep verslagen
met haar losgeslagen haren
door de bossen - nergens heen
waar de wolven haar verslonden
met…
Vakantie
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
955 Vakantie, even wat anders
Even er lekker op uit gaan
Even aan de zij lijn staan
Zoals veel andere Nederlanders
Vakantie, hele mooie tijden
Gaan en staan waar je wilt
Een tijd boven alles uitgetild
Lopen door bossen en weiden.…
a
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
480 ontdek de hemel in het licht van weten
sla de trom om de oren van staal
nog nooit zo lekker gegeten
in jouw onmogelijke omhaal van taal
recht is de bocht in tuinstad
vuur uit water dat vliegt op slag
ruig onder rokken als dat
weert waar vind je deze eigenwijze lach
als zes negen blijkt te zijn
in bossen vol seringen van geluid
lijd dan…
Ondergrens
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
464 Een vlucht naar stille bossen lijkt zonneklaar,
daar is de massa onder humuslagen bedolven,
doch zelfs hier is ongenade niet verhandelbaar.…
Vroege herinneringen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
549 Onvergetelijk toerden we in blauw-azuur,
vergaten tijd in dolende bossen
vakanties verzwinden in het laatste uur.
Herinneringen vergen alleen het torsen
van wazige beelden, nieuwe woonwijken in vroege uren.
Hoe kan ik me van uw afscheid verlossen?…
Alles is Kapot te krijgen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
515 Alles is Kapot te krijgen
Niets of niemand is onverwoestbaar
Zo als we ooit het leven hebben gekregen
Zullen we ooit tot stof vergaan
De bergen die al duizenden jaren intact bleven
Worden nu met treinen doorreden
mensen hebben relaties met elkaar
Maar door een kleine fout is het over en klaar
Hele bossen worden omgekapt
Maar jij heb je…
Fietspaden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Fietspaden
door de Sellinger Bossen
alle remmen los en
je e-bike vliegt, zweeft
Bont Zandoogje
als had je als vlinder geleefd
Groot Koolwitje
op dat fietspad zit je
Oranje Zandoogje
waar fietspaden kwamen
kregen ze vlindernamen
Bruin Zandoogje
in versnelling vloog je
helling af helling op
in de bocht noodstop
tegenliggers die niet wijken…
dronken van liefde
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
825 vele rimpels geleden
jij en ik, een gelukkig paar,
wat was de wereld tevreden
op stap met wat vrienden,
een dagelijks tafereel
we dansten en lachten
en speelden toneel
we renden door bossen,
beklommen steile rotsen,
kampeerden in tenten
of in donkere grotten
niets of niemand op dat moment
kon die vurige hartstocht bederven,
onze wil…
Stad en vlakke land
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
524 Tussen beton en steen en stinkend gas
In nauwe engtes opgesloten
En neonlicht vervangt de zon
Slechts hier en daar een sprietje gras
Tussen klinkers of asfalt ontsproten
Geen notie van de horizon
Het gloren van het ochtendrood
Geen geur van bossen of weiden
Inspanning vergt slechts ademnood
Voor iedere ruimte strijden.…
Maar in Vlaanderen
poëzie
3.4 met 10 stemmen
3.753 O gouden landen met uw stralende luister,
Mogen uw bossen, uw dalen, uw vlakten en stranden
Nog mijn dromen bekoren, mijn zinnen ontbranden…
Naar mijn liefde voor Vlaanderen heeft mijn hart steeds
Geluisterd.…
Op zoek
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.035 Tuimelend door velden en bossen
ga ik op zoek naar de lente.
Maar ik blijf aan tranen gekleefd
en daal neer op de wangen van een kind.
Ik ben als een vlinder.
Fladderend tussen bloemen en struiken
ga ik op zoek naar de zomer.
Maar ik sterf voor de dag om is
en zijg neer in de haren van een kind.
Ik ben als een roos.…
Winterse kou...
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
926 meerkoet
op het gladde ijs,
de rijp die grassprietjes
naaldwit uitvergroot
De koperwiek die naarstig
voedsel zoekt in bermen
Ganzen op zoek naar
open water passeren
door de lucht in zwermen
Schaatsers blazen
warme ademwolken
in snijdende winterwind,
die wangen rood
laat blossen
De lage zonnestralen
toveren kleuren in
bladerloze bossen…
Liefde en ouderdom
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
2.024 Niets minder, niets meer
dan een bliksemschicht
met angstige woorden
in donkere bossen
grijpende handen.
Vlees dat langzaam verteert
een holle blik van verdriet,
een ziel die je omhelst
zo innig en sterk
als de bomen in de verte.…
het aarden blikinwaarts
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
616 nerven doen krullen
het ronden in rechte einders
een wittrekkend zonnen dat
de passieflora doet blauwen
en hier en daar bijt het getij
gaten in de koppen van de
schutting alsof zout hier ook
af en toe langskomt in 't roest
en een streep trekt in 't groen
van hieruit midden het akkerland
ruik ik het verband tussen de knoesten
in de bossen…
vage angst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
534 in deze schemerige bossen
waar de geest van ‘t verleden
zelfs huist in de ruwe schors
van eeuwenoude statige eiken
wind raast in de toppen
verschuilt zich ruisend
in ‘t eeuwige groen van
statige bemoste sparren
zwijnen spoken hier rond
zwart smakkend knorrend
elke geest vlucht jammerend
tijdens hun nachtelijk maal
in de morgen resten…
De zucht naar 't schone
poëzie
2.8 met 6 stemmen
1.815 Gij weert het onkruid uit uw tuin,
Gij doet uw park bewaken,
Gij velt de bossen in het rond,
Gij wilt de barre heidegrond
Tot vruchtbren akker maken.
De geestdrift fonkelt in uw oog
Voor wetenschap en kennis;
Gij schikt u op, gij siert uw woon,
De nietigste inbreuk op het schoon
Schijnt u een heiligschennis.…
Karakter lezen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
636 vergeven
het liefst vergeten
kan ik niet ontkennend
antwoorden
hij timmerde zijn hart
uit de ingewanden
van de dood
liep langs
onbewogen kusten
bouwde vogelpaleizen
voor uitgestorven mussen
was nooit ergens
anders te bekennen
dan onder
moeders wil
die grenzeloos
en ontoereikend
worstelde
met Brabants verleden
in eindeloze bossen…
die lente zo fleurig
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
707 vogeltjes zingen, verwelkomen morgenstond
het zonnetje priemt zwak door de bomen
vroeg uit de veren is goud in de mond
mensen kunnen nu opnieuw gaan dromen
de lente springt dansend door het land
ze laat al terug zovele dingen bloeien
natuur en heelal smeden een ware band
de kinderen willen in bossen gaan stoeien
het lachen verschijnt, het…
entiteit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
490 , trilling
eerder nog dan adem bevat stilte afwezigheid
is afbraak ook niet meer wat het geweest is
een breukvlak, een zeurende pijn
deelbaar door twee, een limiet
neigend naar oneindig, voortijdig
te laat om in te grijpen
op tafel staat een schaal
alleen door handen neergezet
wat niet wegneemt
dat ogen veranderen in slaap
bossen…
IJzeren klem
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
434 Als een opgejaagd hert
rende ik door de eindeloze bossen,
terwijl men dreigend een hoorn blies
en de bloedhonden mij op de hielen zaten.
Door mijn snelheid en mijn wendbaarheid
wist ik steeds aan hen te ontkomen, maar
de paardehoeven omsingelden mij, terwijl
mijn rechterpoot in een klem trapte.…
Oktobervrouw
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
469 Ach lievelingsseizoen, je storm en regen
Die geven speelse duwtjes, dagen uit
Ik raap het laatste afgevallen fruit
Je bladeren glanzen, zo ook asfaltwegen
Ik zie het liefste je aan stille stranden
Of je in bossen; windstil, geen geluid
Behalve knisperen waarop ik stuit
Je dorre kant ervaar ik als een zegen
Ik neem je dennenappels, beukennootjes…
Vertel Me ....
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
424 vertel me eens over je land
over de bergen de bossen
de heuvels de korenvelden
de meren en het
goudgele strand
vertel het me
in haar ogen las ik
wat ze zag
ze stond voor me
met open ogen te dromen
en even later zag ik haar
met haar tranen in
de grond wegstromen
ze nam me bij de hand
en zei daar begroef ik mijn hart
bij een…
Vertel Me ....
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
527 vertel me eens over je land
over de bergen de bossen
de heuvels de korenvelden
de meren en het
goudgele strand
vertel het me
in haar ogen las ik
wat ze zag
ze stond voor me
met open ogen te dromen
en even later zag ik haar
met haar tranen in
de grond wegstromen
ze nam me bij de hand
en zei daar begroef ik mijn hart
bij een…
Tussen primaten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 Ik heb de oude steden gezien
onder een zinderende zon
allemaal marmeren beelden
de aap in mij is
steeds meer mens
geworden, sindsdien
en door de bossen geslenterd
een onvermoeibare zwerver
whiskyflessen gevuld met water
de mens in mij is toch
een beetje aap
gebleven, sindsdien
schilderijen mocht ik bewonderen
onder de adem van…
Mannen
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
767 Bevruchten haar met wind en zaad
Zij weten van haar grote waarde
Beschermen haar met kracht en daad
Wat moet de wereld zonder mannen
Stoer en zorgzaam, hard en zacht
Zij redden ons waar rampen zijn
Brengen voedsel waar een klein kind wacht
Geven daar waar nodig zonneschijn
Wat moet de wereld zonder jullie
Jullie houden onze bossen…
Leren leven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
455 Bossen die haar huid verwonden,
De branden die haar schaden.
Wij, de mens, kregen vrijheid,
Bedrogen, betwist.
Vergaard door rijkdom, door materie.
De natuur kapot,
Levend niet.
Hoe moet ik leven,
Wetend dat het niet mijn schuld is,
Wèl mijn soort,
Bedacht door het menselijke brein,
Niet mijn gedachtegoed,
Dat bezit ik ook.…
Als medemens
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
682 zij hebben
gepraat met elkaar
stranden en zeeën
oceanen en rotsen
delta’s en rivieren
in een alles
omvattende eerste
mondiale beweging
ook van binnenuit
gromt de aarde
spuugt zijn lava
kilometers hoog
waar de bossen
branden en dieren
ten ondergaan
aan hitte en rook
mensen zijn in
shock door hun
virale nederlaag
ook de…
Enfant de Boheme
gedicht
3.9 met 25 stemmen
14.382 Ik had juist vriendschap gesloten
met de wolken, broederschap met de regen
gedronken en me verzoend
met een leven van herfstige kleur
toen als een allang niet meer verwachte gast
stralend en majesteitelijk, sierlijk
als een oosterse danser, de zon
lachend in het strijdperk trad
sindsdien beijver ik mij onophoudelijk
bossen rozen te kopen…
Toen ik 12 jaar was
gedicht
4.2 met 36 stemmen
15.504 Toen ik 12 jaar was
hield ik het meeste
van bossen vol beesten
en van slapen in het gras.
Daar staan nu huizen, want
dat was duizend jaar geleden.
Wat bos was en weiland
is nu bebouwd en bereden.…