1581 resultaten.
‘n Donderdag met raadselachtige honger.
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
622 Wind klinkt als een kletsende mep,
kolkend uiten scherende vervlochten wolken
en zelfs achter omheiningen van prikkeldraad
buitelen takken over ‘t asfalt van menige straat.
De wind rukt krachtig kanend als razend oog
hier buigt ’t getij bomen nederig tijdelijk tot boog.
Deze neiging , de dag overdekken met een laagje ijs
weerhoudt menig…
Geen dolen door de morgenmist
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
526 Geen dolen door de morgenmist
weer heeft deze nacht zich niet vergist
over wat in uitgestrektheid en aansluitende uren
zo onbelicht niet tot in eeuwigheid kon duren.
Tijd heeft zich wel met volle maan vergewist
weken lang uitgevist of alles gaat zoals het ging
wat werkelijk aanvankelijk in bestemde voortgang
daar zichtbaar was als braille…
- De stille maan is zeer bedroefd -
netgedicht
4.6 met 46 stemmen
1.036 De stille zilveren maan,
hij volgt naast sterren
stralen en wolkenstofjes
ons dagelijks spoor
en heeft ons nooit verlaten.
O stille maan hoeveel
eenzame nachten
waarin het mij zo
angstig te moede was
zag ik een gulle blijk van je
troostende vale schijn.
Jij wilde zo graag
altijd voor mij zijn.
Het nachtelijk uitgaan,
zijn mysterieuze…
Als de tijd klopt
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.083 Op zomaar een middag zal het regenen, zomaar
Als tijd op vrijheid verzot, miezeren uit het niets.
Sneeuwen.Denk dan aan de laatste stond, de zonnigste
Niet aan treurgenoten en een ring denk aan vrolijk.
En hoe meer je naar een ontknoping verlangt
Je nog eens omdraait en aan regenjassen denkt
De parapluwet en waterplassen op de stoepen
Des…
beschaving
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
602 en daar kwamen zij
de mensheid
met de borst vooruit
de grote trom slaand
het universum in
op zoek naar hun aard
om ooit
weer ongehoord
te verdwijnen
in het oneindige
als een zuchtje
in de eeuwigheid
een hoop rommel achterlatend…
ik spot met oneindigheid
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
953 Ik geef je vandaag gratis het witgrijs
de vleugelslagen van ook de meeuwen
de laaghangende wolken die verhuizen
wellicht van Friesland naar Westmaas.
Het is altijd een ik en de laatste fase samen
met ook een nieuwe dag.Een die eigenlijk
wil wensen de hele dag aanwezig te blijven
om iets te betekenen voor de gewone ander.
Wij hebben als…
- Diamant aan de hemel -
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
601 Diamant aan de hemel,
onveranderlijk onvermijdelijk
heeft de liefde van het lichtschip
de tweede zon Jupiter,
tot liefde gewekt en ontvlamt.
Luister naar onbeschrijfelijke geheimen,
die lichtvaardig lijken
donkere gebieden als beschaving grauw
trekken in zones weg, verschuiven
naar verweven hemelsblauw.
Van het licht naar waarheid,…
verdiende loon
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
518 woon op de aarde
ben werkzaam in de hemel
en verdien de hel…
Alles bekoort en verleidt
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
582 De legkaart van het hart is een troef
met een bedaarde hunkerende kleur
zonder arrogante onverschilligheid
of regenachtige weemoed.
De dag geeft weer een dichterswoord.
De oermoeder bestiert de dag
de seringen bloeien welig
er huppelt een kind
tussen de bloesem.
Ik voel me goed bedeeld.
Elke kamer heeft een commode
een ledikant…
Paradigma? ( Ergo Sum )
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
564 Alléén in geest is
weinig gegeven
wat bij géén
wezen lukt,
blijft maar even,
onbeschrijfelijk
rukt de smart
aan tintelend vel,
de essentie van
verliefdheid,
aangeboren,
tussen heelal
en de hel,
zit veelal
tussen beide oren,
paradigma om
bij de soort te
overleven, wat ziel
en lijf niet scheidt,
meer kon Descartes
ons…
Fietstas in mei
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
630 Iets moois natuurlijk is geluk
het raakt je en je hecht eraan
maar wordt ook kwalijk genomen
het geluk is immers gewetenloos
Gelukkig gaat het geluk ervandoor
als een nest jonge koolmezen in mei
want wat blijft over van een mens
zonder zijn zeurend schuldgevoel…
blob
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
536 zou weleens willen kijken
aan de andere kant
met m’ n hoofd
door zo’n vloeibare muur
om met grote verbazing
al het moois
te aanschouwen
en te absorberen
om daarna voldaan
en gerustgesteld
weer terug te keren
naar de werkelijkheid
van het hier en nu…
EEUWIGE VRIJHEID
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
769 Teruggegaan naar mijzelf
ingekeerd naar mijn binnenste ik
test ik mij op gevoelens
wanhopig trek ik conclusies
nadenken brengt mij nader
mijn kern legt zich bloot
dat is dus mijn binnenste gezicht
ik raak nu de verten van mijn geest
het heelal omsluit mijn wezen
als vuurvliegjes raken de atomen mij
opgesplitst in de waarden der vervolmaking…
bekentenis mysterie
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
771 nog ver voordat er ophef over kwam
draaide ik samen met m’n vriendjes
al prachtige cirkels in het graan
totdat de klomp van de boer
ons pijnlijk hard vertelde
dat wij wat hem betreft
voorgoed naar de maan konden lopen…
November (kwatrijn)
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
954 De hemel hangt als nooit zo laag,
zo grauw en zwaar als lood.
Regen dreigt en dreint gestaag,
hier helpt nog slechts...volkorenbrood.…
Het kwartier
poëzie
3.7 met 13 stemmen
2.503 Maar ik lag in een doodstille kuil
En ik keek in het donker heelal,
Verwonderd en wakker, naar het geluid
Van het eenzame koele kwartier -
Dat al zweeg
In de nacht.…
Echt wel!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
675 De sterren kijken ons vriendelijk aan;
in oranje en oker glimmen duizenden ogen.
Er tussendoor een lichtje dat schuift!
Een satelliet, een ufo die wuift?
Wel, buitenaardsen kun je vragen iets te doen.
Dans sterretje, dans, in paars of in groen.
Opeens schiet een schotel-boemerang door de lucht;
moederschip met lichtpunten: verheven spel…
Uit zwart naar rozerood
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
469 zie hoe lijnen
elkaar verrijken
in schaduw en contrast
vormen in
samengaan verglijden
zich uitwaaierend weer spreiden
punten lichten op
in de vitale kleuren
van het energierijk leven
drink elixer uit heelal
mijn muze is er al
en straalt vergeten planeten
kom dans met mij
uit zwart naar rozerood om
onze liefde eeuwigheid te…
Mijn kerken
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
687 Mijn kerken zijn
geen schijngebouwen
ze zijn daar
waar ik
ze vind
Een hunebed
op Drentsche heide
in het lachen
van een kind
Mijn kerken zijn
waar ik ze zie
een ster die schittert
in de nacht
Een oude boom
in het weidse land
de maan die knipogend
naar mij lacht
Mijn kerken zijn
niet duur betaald
maar wel
van grote waarde…
toen hoorde ik
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
508 het lijkt zo windstil
in het land van litera
de laatste bladen papier
trillen nog lang na
gedreven beschreven
het podium zo leeg
koortsachtig schitterende ogen
verlichten het hart niet meer
de wereld is weer het domein
van kale praatapen
die woorden halen
uit versleten gietvormen
of nieuwe samenstellen die afsterven
voor ze begrepen…
de bron
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 op weg in het tijdloze
licht op afstand
geluid als richting
warmte als bron
kan alleen de geest
zich verplaatsen
onmeetbare trilling
in het oneidige
voorbij het einde
licht,eeuwigheid
ligt de bron
van ons zijn
schaduw is een
zeldzaamheid
weten overbodig…
ZONDER MAAT
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
529 Gods onvoorstelbare grootheid
vol liefderijke behoedzaamheid
spreekt steeds in de dwergenwereld
van vlinders en kevers
onzichtbare plantjes en diertjes
die ons voortdurend omringen
alle eer aan Hem Wiens almacht
het onmetelijke Ruim bestiert.…
Verwachting
poëzie
3.2 met 6 stemmen
2.896 Hou op, mijn ziel, 't Heelal te vragen,
Hoe, waarom, wat, en wie gij zijt.
De nevelwolken die u dragen,
En, speelbal van d' onzichtbre tijd,
Door de eindeloze ruimte jagen,
Doorscheemren wel van bliksemslagen
Wier flikkring door de scheuren splijt;
Maar, ziet gij uit naar 't morgendagen,
Die afstand is uw oog te wijd.…
Hemels
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
693 Misschien kunnen wij elkaar dan
echt liefhebben,
houden van
zoals wij op aarde niet konden
niet willen vinden
ook niet bevonden
innig tot
en in elkaar
was daar maar
zo'n plaats
ergens in het heelal
waar we elkaar zien voor het laatst.…
Hemels
hartenkreet
1.3 met 7 stemmen
735 Jij hebt de Hel
in me weten
los te maken
maar daardoor
is ook de Hemel
in mij gegroeid.
Je wist mij
intens te raken
en uiteindelijk is
de liefde voor het leven ontbloeid.…
Voorzang
poëzie
3.6 met 9 stemmen
2.361 En nu zie ik mijn nieuwe liefde,
Die zich ontweefde
Aan het kristal
Van mijn ogen, door het Heelal
Gaan, alsof een Wezen daar zweefde,
En ik roep uit met zachte schal:
‘Wie zijt gij, mijne liefde?’…
Niet meer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
638 Als ik niet meer
op aarde zou zijn
zou ik nog altijd
blijven
schrijven
om te blijven
en het geschrevene
in te lijven
het zal me altijd
verder drijven.…
Verandering
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
650 Elke verandering in jouw leven is positief,
omdat je met veranderen
mee gaat op de golven van de zee
of dat je stroomt met de loop van de rivier
het opent je ogen en hart
en de ziel vraagt om flexibiliteit
en tenslotte ga je terug
naar je grote vrijheid.…
Herzien
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
746 Als ik geen dichteres was,
dan zou ik niet naar jou verlangen
als ik geen gedichten schrijven zou,
zou ik niet verlangen om jou
te kennen van een afstand
als ik niet van jou houden zou,
zouden er helemaal geen gedichten zijn
ontsprongen uit de Bron,
die ons herwon.…
Vliegen ( Voor J. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.237 In de laatste seconde
van mijn Aardse leven
zal ik naar jou toe komen
naar je vliegen,
omdat ik toch altijd
bij jou hoorde
en jij misschien wel bij mij
zo zal de laatste seconde
licht en vreugdevol zijn
zonder dat iemand het
verstoorde.…