612 resultaten.
Als de vorst z’n kroon afzet
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
727 over straat, het hoofd
in livrei verbonden,
stram als een lakei,
tuin en schutting allebei,
laten zich verdwijnen
onder mutsen door de
sneeuw gehaakt, over
een ijzig pad heeft ook
zijn stil verlies gehad,
tussen donkeren muren
hangt de dag in hengsels
van bevroren regen, in
stilstand en evenwicht
van de tijd, als de vorst
de kroon…
Vallen en winnen
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
2.415 Hij is de koning
zonder kroon
want hij is
de vreemdeling
met zijn vijfde droom.
De vreemdelingen staan stil
en buigen want
hij is weer
eenzaam en de laatste berg
glimlacht zonder hoon
voor deze nieuwe koningszoon.…
Bij de glazen zee
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
673 eens sta ik met vurige fakkels
bij de regenboog van smaragd
waar de man van jaspis en sarder
als de mensenzoon op mij wacht
dan werp ik net als de getuigen
mijn kroon aan de voeten van hem
voor wie elke knie zich zal buigen
die erkend wordt door iedere stem
dan hoor ik de stem van de rechter
die vonnis zal spreken die dag
tegen alle getuigen…
Kerstmis anno 2009
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.465 In deze heilige stille sterren nachten
waar eens geknield de drie koningen wachten
gewaarschuwd voor de geboorte ener koningszoon
in lappen gewikkeld gedoemd tot de doornen kroon
Ook toen dwarrelden sneeuwvlokjes
zij verenigden zich te samen
tot een deken in smetteloos wit
toonde hen het totaal van een serene onschuld
en waarschuwde reeds…
midwinterdroom
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
594 (op naar 2011.. )
de nacht daalde rond alleen gelaten straten
ik zag een stille man
hij verstond mijn eenzaamheid en droeg
een kroon van sneeuw
wind hing aan de slippen van zijn jas, zijn pas
bevroren door de ferme kou
droeg slechts
illusies van mijn witte nevels
zo zweefde alles wat ik was langs nimmer zatte
dagen
dragen…
AVONDDAMP BOVEN WEI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
425 zijn bultige stam
streng als een ridderburcht
torst knoestige takken
de stramme kroon vat
stijgende druppels
die de wereld vorsen
overal spreken
onbekend blijven.…
DE LASTER
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.120 Hoe de laster smaal',
En door vuige taal,
Deugd haar kroon bezwalke, -
't Schendend lipvenijn,
Schoon het de aard' verschalke,
God verblindt geen schijn!
Zie, de nevel zwicht,
Voor het zonnelicht,
Dat de waarheid bloot leit;
En de pest der aard',
Staat, in al zijn snoodheid,
Naakt geopenbaard.…
Stille getuige
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
728 verkeer
de ziel die merkt het telkens weer
een vreemd verhaal over moraal
een man begrijpt zijn geest niet meer
maar toekomst werpt een rechte lijn
de winterkou vindt niemand fijn
klimaat hangt aan een zijden draad
en smeltend ijs ten einde raad
zorgt voor extremen in het weer
de mens die krijgt geen lente meer
maar nieuwe koning aan de kroon…
erectioneel verlangen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.229 gespleten tot spijs die
reeds gegeten werd
wat nu rest is de aftakeling van de burgerij, de zonde
van het vorstendom, een monarchie met
dubbele tong
het spreken kan geen kwaad in de gloed van
van oranje dat als bloed verdund met wijwater
het voorvocht is van een erectioneel verlangen
leve de republiek en de leeuw
zal getemd zijn kroon…
Praalzucht
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
528 Ik heb geen sieraad op die plek
en val een beetje uit de toon,
dus daarom open ik mijn bek
en toon vol trots mijn gouden kroon.…
Een Leeuwendeel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
488 Ze kronen hem tot
Koning van de dieren en geven hem iets
Extra's om te vieren.
Dat wat de leeuwin mist, heeft de natuur de
Leeuw niet betwist. Zijn het de manen die
Hem de legitimiteit verschaffen om in de natuur
Een winnaar te zijn?; hem hebben uitverkoren
Uit te groeien tot een icoon van volkeren
Groot en klein?…
De vitale vibraties
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
464 hoor ik niet meer je bloei
in het tasten naar
warmte voel ik rust
en gelatenheid in de
groen bemoste basten
nog staan ze fier
torenen hoog boven mij uit
in het samen beleven van tijd
is ook voor mij de spirit voorbij
het zachte avondrood
legt lieflijk de waarheid bloot
van een ouder wordende boom
ik fluister en hoor weer je kroon…
helder
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
524 het was goed dat de zon scheen
dat alles was gezegd
wat nodig bleek, gedaan
dat de narcissen op de tafel
geurden, rond hun witte kroon
een mooie dag, oprecht
en zuiver
in mijn huiver school de kilte van
de dood
al was het nog zo duidelijk
de liefde voor dit kleine dier gebood
me sterk te zijn
haar zachte vacht nog warm
onder mijn…
Virus fop
snelsonnet
3.1 met 12 stemmen
712 In no time straalt hij, wordt zelfs idolaat
van deze kroon op zijn virale leven
wanneer hij hoort hoe knap het is geschreven.
‘t Is authentiek, aangrijpend dichtjargon:
"En oh oh laat ons schijnen als de zon",
gevolgd door "dag" en "hoi" en "hi" en "hé".…
Struiken van de liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 Er zweven onverzadigbare engelen
door het park, ze dragen vleugels
van angst en een kroon die pijn doet
Hun hart is gewond, eenzaam
Het weet niet meer in wie het woont
De bomen kunnen hen niet helpen
Zakkenrollers loeren in de struiken
van de verborgen liefde
De wethouder stuurt politie
met boeien de nacht in
De mensen sluiten hun huizen…
Villa leo
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.128 Maar één spant de kroon - een kapitale boerderij in Drenthe...
__________________________________
De nederige stulp van Paul de Leeuw
Staat volgens Funda al zes maand te koop
De hoogste bieder dreigde al
met sloop
Dat ging hem dus niet worden, met zo'n Zeeuw
Hij mag van Paul wel weg voor drie miljoen
Maar tot z'n dood mag je er niks…
Mens te mogen zijn
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
149 Alles in harmonie ontwakend morgenlicht
van het leven geboren om vrij te
maken met elke vezel van ons lichaam
voelen en weten wat het is om mens te mogen
zijn in Hem Baruch Hashem intens beleven
ondergedompeld in liefde vertrouwen voorbij
de grens van het denken met wortels diep
gepland tot bloei gekomen het tedere wit de
poëzie met…
AAN DE JONKVROUW MARGARETA VAN RIJN
poëzie
3.6 met 19 stemmen
4.955 Men krone u billijk met de krone
Der schoonheid, paarle van de Rijn.
Kwam ’s levens toorts aan glans t’ ontbreken,
Aan vier en vlam en Hemels licht,
De zon zou aan uw schoon gezicht
En ogen zien haar toorts t’ ontsteken,
Aan die turkozen.…
Hier geniet zij oeverloos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 Kent de natuur binnen en buiten rechtvaardig
getuigen, echt de kroon op werk van mensen.
II
Vergetelheid spant al wekenlang de kroon
er zit geen knop aan haar herfstdenkgetijde.
Al zou ik tijd wensen te bevriezen er resten
vragen, hoe bouwt zij nog wel herinneringen.
Is zij dementerend , dit domweg de natuur.…
Verloren Paradijs
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.713 Door harmonie van Engelenzang
bezield tot inspiratie
schiep God in grootse scheppingsdrang
de kroon op Zijn creatie.
Een wezen boven mens en dier
volmaakt en onwaardeerbaar
een symfonie van lijn en zwier
Gods meesterstuk: De Leraar.…
Ongelukkig moment
netgedicht
2.9 met 30 stemmen
7.405 Misschien kon je het niet vertellen
In wezen lijkt me dat nu zo gewoon
Jij schonk me immers je eerste zoon
Nu mag ik hém niet eens meer bellen
Lief je had me niet zo mogen kwellen
Ik zag mezelf al met die kroon
En daarom kreeg ik je verraad als loon
Frappant, hoe dat soms op komt wellen
Was dit voor mij toen te voorspellen
Al dromend naast…
schaduwvlucht
netgedicht
3.0 met 18 stemmen
1.763 Ik vond je in het weideveld
tussen broos geknakte veren
had jij je ranke hals gevleid
intens gekweld keek je me aan
en ik zag leed in het tere van
je zwart fluwelen ogen staan
Je kreet vibreerde hoge tonen
die verijlden in de levensbron
naar de einder waar de avondzon
het vallend duister leek te kronen
Nog eenmaal strekte jij je kop…
HEI DA LIEVE DREUPEL WATER
poëzie
4.3 met 14 stemmen
3.279 Hei da, lieve dreupel water,
zijt gij helder toch en schoon,
in uw hemels lichtgeschater
en uw diamanten kroon!
Rood en blauw en groen en geluw,
peers en purperwendigheid
siert, in onderling gespeel, uw
pinkelende uitwendigheid!…
geborgen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
727 onzichtbare storm in deze nacht
waar de maan zilvert en regeert
bomen bulderen in hun kronen
een antwoord op de hoge stilte
in mijn wereld vol muziek
vallen gedachten zacht en stil
een eenzame onzichtbare vogel
trekt een trage streep naar de maan
een eindeloze vergeefse reis
een vlucht van vaste grond
eens weer in jouw geborgenheid…
Familiegeluk
hartenkreet
4.0 met 43 stemmen
7.485 Ik heb geen glazen muiltjes
en ook geen gouden kroon
ik loop gewoon op slippers
een oude stoel dat is mijn troon.
Ik woon niet in een groot paleis
en ook niet in een mooi kasteel
'k zit heel gewoon in een rijtjeshuis
en huur betaal ik ook niet veel.…
Vivre dans overspoeld
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
534 in eigen
artistieke schoonheid
ligt stil de kroon
zacht in zilv’ren blank water
die uitplooit
in gouden lichtstralen
gloort iets moois
aan de einder
op de maat van elk windzuchtje
verankerd het leven
bewogen
zichtbaar en hoorbaar
voelbaar
zoals het leven geeft
en neemt
hee hee hee
deze vivre dans overspoeld
klanken en golven…
Kauw
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
608 hier begint het
waar het nooit eindigt
hoog op een berg werden zij
wij
wakker
o geef maar die krans
die kroon
die lach
waar ik woon
langs gele velden vaak
verdwaald
mislukt
herhaald
herkauwd
opnieuw
voor eeuwig dragen wij hun mee
de toekomst zegt ja
de zee weent
ok
wij gaan wel
mee
kijken met adelaarsogen in de diepte
wie verdiept…
Paradijselijke hartstocht
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
478 ik wist de
vruchten van de boom
ongrijpbaar voor mijn handen
zij tergden mij
door in hun volle wasdom
daar te blijven hangen
ik joeg boze dromen
als wervelwinden
door hun hoge kronen
ze rijpten verder
in de warme zon voelden
dat het oogstfeest bijna begon
ik fluisterde liefde met
armen om de stam geslagen
mijn bede werd niet opgedragen…
Wie hier mag zijn, vergeet het niet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
558 Wie hier mag zijn, vergeet het niet:
palmtakken voor een koningsgroet,
verraad wordt in een kus ontmoet,
een rechter die zijn dood gebiedt,
wie hier gedenkt, vergeet het niet:
een kroon strekt niet altijd tot eer
en wie men kruisigt, telt niet meer,
een naadloos kleed verscheur je niet,
wie hier gelooft, vergeet het niet:
hier sterft Die…
Je voetstuk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
467 ze lacht
licht smalend
draait zij haar
hoofd naar mij
zegt dralend
op lijzige toon
doe niet zo mal
natuurlijk weet
jij al hoe ik
over jou denk
wat ik van je vind
heb je voetstuk
gepoetst en gepolijst
ja af en toe gekust
nog zijn al
jouw talenten
niet ontdekt
dagelijks glinstert
er een nieuwe
steen aan de kroon
die jouw genen…