557 resultaten.
geen blind date
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.070 nonchalant stap je van de trein
ik ren om bij je te zijn
je ogen fonk'len helder, machtig
deze dag, door jou, prachtig!…
Kaap De Goede Hoop
netgedicht
1.8 met 12 stemmen
1.059 kijk ons daar lopen
ginds aan de horizon
van onze wereld
we sprokkelden wat warmte
en hebben het leven niet meer te leen.…
nu ga ‘k met jou
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.102 Zo
leen ik mij de dood
om na ‘t geboren worden
te schrijven
’onthoud de herinnering’
en ‘k ga met jou.…
een groene gloed
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.196 een groene gloed grijpt om zich heen
zonlicht schenkt een nieuw tapijt
takken, schuchter gras en drassig veen
hebben de geboorte opnieuw te leen
ook mij raakt het voorjaar de huid
telkens denk ik vooraf
schenkt de natuur mij opnieuw haar bruid
als de winter voortgaat in koude draf
vandaag slingeren mijn wegen
langs omploegde, gestreepte…
voor jou LB
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
491 ach meisje van de foto,
lachend voor de lens,
ooit gedacht eens niet te lachen
want zelfs in pijn verzonken,
strijk je teder,
je hartenzeer van je af
spreek je zoete woorden,
tot het avondduister,
of prille bundels van de dag
vaag je weg, met één veeg,
je ranke handen,
boze gedachten in de lucht
en zal je eens in lompen gestoken…
Waaibomenhout*
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
1.398 Met het eind in aantocht, haast elke wens
vervuld, voelt hij zich dan toch nog genaaid
als hij de film van zijn leven afdraait
en zijn waaibomenhout ziet voor de lens.
Al mis ik inzicht in de belichting,
intuïtief zoom ik weg van het hout
naar een wijder landschap dat mij aanschouwt
in afwachting van mijn eigen-richting.…
ZONNESCHIJN
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.012 Zie de lucht als lens.
Omringd door schaduw
glanzen lange graspluimen
vol goudgele zon.
Doffe harspegels
gaan glanzen, zacht _ steeds feller:
traag rijst de zon op.
Het eerste zonlicht
daalt langzaam op de vijver:
kikkerroep begint.
Het woordje "wonder"
geeft gangbaar, daags gebeuren
een heilzame wond.…
de Woensdagmens (I)
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
711 Met een arm vol groot gezag,
een stem die slakken doet springen,
zal hij in hachelijkheden
onverbloemd zijn lichaam lenen
aan onooglijken, geringen.…
Hartstochtelijk
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
604 jij, mijn muze
ziet mij niet
voel je wel;
mijn schepping in het verschiet
mooi, zo mooi
waarover ik vertel
of droom in het gras
drijven op jouw wolk
zuchten, zij aan zij
wij zijn een
samen zijn we te leen
altijd toeven in mei
de woorden gemeen
je gaat ver
de morgen vooruit
dat hoort ook zo
ik verlang naar je
mijn kunstige bruid…
als in een dictee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
479 ik kan het niet plaatsen, het gehucht
dat in mij woont me geselt met
lege kamers en onderverhuurde
stallen, de straat verzonken
in een diep gelegen spoor
het voedt de woorden in mijn mond,
beweegt als een kadaster uitgemeten
van hoek naar hoek, de lens bespiedt
mijn lichaam en leunt op het trefpunt
waar het stigma lange zinnen schrijft…
Zij maaien stadig met gelijke slagen
poëzie
4.0 met 2 stemmen
851 Met ritmisch schomm'len gaan de bovenlijven
Al op en neer, als grof-massieve slingers,
En stoer omsluiten de geknookte vingers
De dikke stelen, die in één lijn blijven.…
Macro
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 Jouw lichaam gevangen
door de weerspiegeling in mijn lens
ontwaak jij langzaam jouw ogen
zoals een roos vertraagd opent.
Jouw contouren gedetailleerd
belicht door de eerste zonnestralen
via een kier van het gordijn
die jou het contrast biedt.…
In de hemel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
462 Ze zweet rotting
uit haar poriën, een heerlijke geur
gezond om in te leven, maar benevelend:
sommigen denken astronauten te zijn
op ruimteschip Aarde
Bijna 800.000 kilometer per uur snel-
len ze mee met de zon, ze draaien
1.670 kilometer pirouette
per uur.…
Gekwelde queeste
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
560 Bewoog zij nog haar kuiten voeten tenen
Haar vleermuisvlinder tussen buik en benen
Haar in chinese zij gehulde schenen
Dankzij de diamant die zij mocht lenen
Van mij, wacht na haar terugkeer bovengronds
Haar vrijheid en haar toekomst nog aanstonds…
Zeewaardig verklaard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
602 ."
En later, met inpalmend gedreutel
Zoekend in de bos naar de voordeursleutel:
"Kom je nog een roman bij me lenen?"
Voordat hij, tewatergelaten inenen
Zijn maiden voyage voer — met man en muis…
Euridikè (denkend aan Nijhoff)
hartenkreet
2.6 met 13 stemmen
2.067 Veel witte eng'len, boven mij vergaard,
Verwachten de gedoemden tot een hoger vlucht,
Tot hart en hemel weer zijn opgeklaard.…
mijn wakers
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.106 Uw achterwerk en benen,
dat is hen, een aanval lenen.
Ga altijd met een stok,
als je eten draagt naar hun hok.
Wanneer het wijfje broedt,
is het beter dat je het langzamer doet.
Hou veilig afstand en bereid je voor,
ondertussen ken ik hen door en door.
Een gans is een waker,
maar bijt ook veel vaker.…
iemand
hartenkreet
3.1 met 14 stemmen
3.125 Je gedachten
ze tuim'len restloos door elkaar..
Als je díe iemand hebt gevonden
dan weet je zeker: het is wáár!…
Verstarring
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
731 Alle gruw'len door de uwen gepleegd,
zijn gemakzuchtig in één traan geveegd,
veel geplengd bij Mijn beeld aan het kruis,
uit een zware claim op Mijn dodesstrijd.
Uw eigen verantwoordelijkheid kwijt,
denkt u welkom te zijn in Vader's huis.…
Zielsveel
hartenkreet
3.6 met 19 stemmen
2.024 Mijn hart is niet te leen
zij klopt alleen voor jou
Vol tederheid en passie
onvoorwaardelijk trouw
Mijn hart is intens zuiver
verlangend is haar gloed
Zij koestert jouw warmte
jij kruipt door haar bloed
Mijn hart is zo eenkennig
jij hebt een plekje exclusief
Daar waar niemand anders is
want ik heb je vreselijk lief
Mijn hart is soms…
Vogelvrij
netgedicht
3.3 met 63 stemmen
20.431 Ze kijkt me aan met haar reebruin
intens, verloren, angstig, triest
geeft me `t gevoel te willen sterven
Ik hoef je niet te laten gaan
maar je kunt vliegen dus ik leg
je neer; vrij de vleugels te zwerven
even niet begrijpend, d`r kopje schuin
tot haar donk`re ziel `t blauw verkiest
vlak voor ze `t gras laat werv`len
door zacht haar…
Noorderzon
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
537 Laten we de duivel
te grazen nemen,
met wie jij in de slaap
op moet trekken, met
genoegen zal ik mij
voor de daad lenen, om
alleen die schim te wekken,
om deze met de mist naar de
noorderzon te laten vertrekken.…
Schenk je dubbelleven
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.099 Ik zal de duivel te grazen
nemen, met wie jij in de
slaap op moet trekken, met
genoegen zal ik mij voor de
daad lenen, om de schaduw
te wekken, deze door de mist
van het gevoel naar een
noorderzon te vertrekken,om
doelloos zonder traan te wenen.…
Raquel
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
523 vermande zich
het was een lang verhaal
op het ritme van de son*
zijn kinderen vervaagden in zijn blik
maar zij, zij was er nog
ja, zij wel
vijfentwintig kilo knoken
een bruin gerimpeld vel
’s nachts hield hij haar als een machete
tussen zijn ontvleesde benen
ze geurde naar tabak
en toen gebeurde het
ik hoorde nog het zoemen van mijn lens…
Klaar voor wat.....
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
691 slingers wapperen
in oranje van straten huizen daken
gehangen in trance door volwassenen
die dof ogend elk ongeloof laken
Dagen vol éénrichtingsverkeer
voerden ieder voor zich gewillig tot passie
kuddes klinkklaar blerrend achter 't kassie
Kom jongens maak ze gewoon weer
Maar je ziet nu dat Duitsers Denen
zich er, beter ook, niet voor lenen…
Zefier
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
584 (Zitje met zeezicht)
't Gewelf groeit mooie kleuren
Golven rollen onafgebroken
Langzaam maar zeker
Dooft de haard
Een groot bad, gevuld met zilt
Overgeheveld en gereinigd
van Oceaan naar
Vaste grond
d' Immense rots breekt en scheidt
Vanaf 't plateau in heus één adem
Spetters op de lens
Hemels' dauw
Schuim grenst de zee van het land…
Spionnenlied
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.034 Je mag haar wel maar kent mij niet
Ik ben het spook dat in je huiskamer
de spulletjes verplaatst -
het oog dat door de bolle lens
je buurt bewaakt
Je kent me niet
Je noemt me Igor
Ik woon drie straten verderop
en rij altijd om zeven uur
met een Kadett de wijk uit naar mij werk -
de rol die ik vervul als held
als wolf tussen de schapen…
Spionnenlied
gedicht
4.0 met 2 stemmen
7.923 Noem me Anna
en ik ben gewoon de buurvrouw
die gelukkig zwaait als ze een taart bakt
of de hond uitlaat
Je mag haar wel maar kent mij niet
Ik ben het spook dat in je huiskamer
de spulletjes verplaatst -
het oog dat door een bolle lens
je buurt bewaakt
Je kent me niet
Je noemt mij Igor
Ik woon drie stralen verderop
en rij altijd om zeven…
Mijn tranend oog
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
471 Een oogarts heeft je lens verwijderd.
Ook werden je kamers goed gespoeld.
Nog steeds verzet je je tegen je blinde lot.
Fotograferen was één van je vele taken,
daarom wil je naar buiten blijven kijken.
Wat je alleen nog kunt is tranen maken.
Toch hoop ik dat we altijd samenblijven.
Voor geen kunstoog zou ik je willen ruilen.…
Pointing to the skies
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
713 Ik zie het leven door heel andere ogen
Je afscheidsrede vond ik prachtig hoor
Het ne me quitte pas, het jongenskoor
Abide with me, het was heel ingetogen
Ik zou mijn lief je tranen willen drogen
Ontsluit je hart en ziel, leen me je oor
Nu ik het voertuig van mijn geest verloor
Kom ik in vlinders op je toegevlogen
Dans ik in goudvonk boven…