438 resultaten.
Voorgoed voorbij
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
493 .~
Wel wetend, om zo’n dame te ontroeren
moet je als ouwe lul zwaar in de weer.…
Verlichte momenten
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
534 als het rusten overbodig lijkt
doen gedachten hun werk
over verwachten en verleden
over smachten en rede
toch leidt mijn pad
langs universele klanken
die diep mijn ziel ontroeren
of woorden uit dat grote land
geschreven in Tsaren sfeer
op zo'n moment wil ik de stilte danken
en behoeft slechts een cracker
de haast eeuwige leegte van de…
Koffie
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
585 Sedertdien kan het ons
ontroeren wanneer wij
driemaal in het kopje
roeren, dat een heel universum
in gang wordt gezet;
door de koffie zo'n onmisbaar
dagelijks genoegen met
buitenaardse pret.…
Dronken vriend
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
595 Mijn kleine rivierenlandschap
is voor jouw dorst te nauw
geschapen ben je om te drinken
mijn zoete water is voor jou te flauw
het schip zal spoedig neerwaarts zinken
je hangt wat slingers naast het bed
beschonken begin je luid te zingen
geen mens ontroer je met jouw pret
bezig is men met serieuzere dingen
mijn nauwe riviertje is voor jou…
Wortels van hoop
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
560 Tranen van vreugde en ontroering
omdat ik opnieuw ben teruggekeerd……
Liefdeslied
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.568 Ze is veel meer dan alleen de manier
Niet slechts de belofte van pen en papier
Maar vooral wat daar voorbij ligt
Een meeslepend verhaal, een ontroerend gedicht
Ze is veel meer dan een brochure voor een vakantie
Niet slechts een een-dimensionale garantie
Ze is vooral de beleving van de reis
Een zonsondergang in Kenia, noorderlicht boven het…
Rorschach
gedicht
2.6 met 29 stemmen
14.578 Later kwam je mond omhoog
uit het papier en zei: je moeite
is ontroerend, maar je doet
altijd zo moeilijk, kijk,
de liefde is van brandhout
en een inktvlek is een inktvlek
en voorgoed voorbij.
----------------------------
uit: 'Alle goeds', 2001.…
mystiek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
580 onder in de stille reus
schamele heilige resten aanbad
engelen van de kerk daarboven
die met hun zachte glimlach
de oude mystiek beschermden
tegen barbaarse granaatscherven
in de hoge gewelven is de schemer
speelt het orgel een tere fantasie
daaronder fluisteren kleine mensen
onder de blauwe gloed van chagall
voel ik de heftige ontroering…
VERLIEFDE DUIVEN
gedicht
2.1 met 19 stemmen
8.070 Waar zijt gij nu, mijn kleinood,
Die licht te vangen waart en te ontroeren,
En die ik als een duif kon laten koeren,
Als ik u vaster in mijn armen sloot?
Ik mis haar daaglijks, meer dan spijs en drank,
Die zoete stroom van onverstaanbre klank.…
perpetua musica
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
636 op de vleugelen
van het lied
laat ik mij meevoeren
vervoeren
ontroeren
en stilte
daalt in mij neer
rust keert
weer
om plotsklaps
-vanuit het niets-
over te gaan
in een kakofonie
die pijn
doet
aan oren en
het hart
ineen
doet krimpen
van smart
tromgeroffel…
DE EOOLSE HARP
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.413 De nachtwind weet niet wat hij doet,
Die al haar snaren dwingt te trillen,
- Zo min als 't oog dat, door zijn gloed,
Ontroering in een rein gemoed
Verwekt, maar niet vermag te stillen.…
Karper
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
518 In gedachten hoorde
ik muziek van Mozart en Verdi erbij, terwijl
hij mij met zijn lodderige ogen aankeek en
diepe ontroering in mij opriep. Zijn grijze
rug stak boven het water uit en het klinkt
misschien gek, maar ik voelde me verliefd.…
Gewoon maar genieten.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
550 Laat alles wat mooi is, maar grenzeloos vloeien
om vrij en veerkrachtig te groeien en bloeien,
om te verheugen en om te vervoeren,
om ons te raken en ons te ontroeren,
om andere waarheden zo te ontdekken
om pijnen met zachtheid te kunnen bedekken...
Laat schoonheid maar komen,
altijd weer,
gewoon maar genieten,
zonder meer...…
In de nachten klinkt gezang
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
577 Moet ik mij schamen zelf ik te zijn
domweg iemand anders dan een kind worden,
mijn gedachten zijn gewoon muzieknoten
streepjes en lijntjes een ontroerende partituur.…
Goddelijke lach
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
414 tot in het
kleinste detail
wist jij ons vaak
onmerkbaar te ontroeren
beheerste het
actie reactie
model in liefdevol
fingerspitzengefühl
jij was in staat
de wereld binnenste
buiten te keren om
hen emoties te leren
met je goddelijke
lach zal jij ook hen
op het verkeerde been
zetten en laten staan
vol verbazing over
hun eigen…
Dageraad
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
485 zingen
de merel slaat in de dageraad
als de rozen glinsterend ontwaken
de zonnespin
weeft ijverig 't zilveren
rag middenin
de met dauw bedekte schors
geurt bloesemregen
in de beschaduwde
laan hellen
de zomermiddag stralen
langs de twijgen
de kruinen af
bloeit de pracht van beelden
voor de schilder open
met dichterlijk ontroeren…
Lucia Rijker
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
528 Meedogenloos versloeg je opponenten,
je liet ze ijskoud alle hoeken zien,
ontroerend roerend dus dat jij sindsdien
gebruik ging maken van je coachtalenten
Je richt je nu op anderen, maar anders
en vecht om zielen krachtiger te maken:
integer, liefdevol, gepassioneerd
Zo maak je nu van tégen- médestanders,
ik moet bekennen: jij weet mij te…
de dag met een woord
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
540 Hoe prachtig kan een gedicht ontroeren
alsof het als fontein op je gazon zacht spuit,
wat ons als leek naar een geheim kan ontvoeren,
alsof het klinkt als een vogel die zachtjes fluit.…
Koopjes tijdens Sinterklaas
hartenkreet
2.9 met 18 stemmen
2.827 Sinterklaas was waarlijk ontroerend goed
uren in de Bijenkorf was-ie lekker zoet
de poppen bibberden weer aan hemadraden
marsepein in vele kleuren aan de paden
choco letters kruidnoot taai taai
de V&D was wel 'n tikkie saai
beneden te veel slippies plu's en sokken
zie ginds de stoomboot tegen 't mokken
onderwijl waren de warenhuizen…
Liefje
hartenkreet
3.9 met 28 stemmen
1.807 Jouw geur prikkelt mijn zinnen
ik kruip dicht tegen je aan
voel de liefde rijkelijk stromen
jij bent het geluk in mijn bestaan
Jouw adem vult de kamer
als een zweem zacht vol rust
Mijn vingers beroeren je lippen
kwetsbaar roze van liefde en lust
Jouw dromen en gedachten
vinden hun weg naar mij
Je glimlach maakt me week
zo ontroerend lief…
Had ik niet het lied
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
1.093 eindeloze deining
van de tekst in mijn hoofd
De melodie neemt me mee
op golven van klanken
Hij draagt zo de woorden
op verre vleugels van gevoel
Een lied van de wind
Lied van onze dromen
Een lied van de angst
en voor altijd de spijt
Lied van gaan en van komen
van toch weer opnieuw
van simpele dingen
en het licht dat steeds blijft
Ontroering…
te lang
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
785 het praten kwam later
jaren na het lopen
op wankele beentjes
die dag nadat jij me droeg
op schouders van liefde
aarzelende woordjes
om jou te roemen
man van mijn wereld
toen nog vol ontroering
in een wereld vol liefde
droeg jij een kind op wolken
dromen voorbij de horizon
fier en trots die lach
bij elke vertederende blik
geschonken…
GOD ONTMOETEN
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
644 Zachtjes ruisen in het herfstlover
laat mij in de duisternis ontroeren
Ik buig mij hierom diep voorover
laat mij door ’t schoon ontvoeren
Als er wind een zucht laat horen
klinkt dat als der scheppers stem
Ik merk van liefde ook de sporen
ik weet ‘t nu wel zeker, dit is hem
Zachtjes fluisterend door ‘t bruin
zegt hij dat ik in ‘t nu zou…
priester schiet duiven in kathedraal
gedicht
3.0 met 23 stemmen
21.286 De lichte buit begeerd de vogel weerloos
als room geschept gelegd tegen zijn huid
aanspoelend in een golf van bloed ontroering
de kerk zet in de zon haar bakens uit.…
- Onbekend -
netgedicht
4.1 met 57 stemmen
584 de onbekende koning
gaat voor de sprookjeshoeken
vraagt ontroering, niet duidelijk omschreven
verzameld tragedie van het ruwe
slaat een hoofdstuk over
willekeurige voorwerpen verstopt
de digitale grauwe wereld ontvlucht,
laarzen maken geen reus, het glazen muiltje
geen ware slimme dame
zij die het antwoord gevonden hadden
willen niet…
De gelukkigen
poëzie
3.6 met 9 stemmen
1.488 Maar zij beven
Beiden door bange ontroering overmand:
Het is als zal hun diepst verdriet herleven -
Tot zij weer samen voortgaan, hand in hand,
Elkaar hun droom verhalend als zo-even,
Hun ziel doorgloeid van liefdes zachte brand.…
Te licht bevonden.. ?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
499 De geest is meeslepend
in zijn kwetsbare naaktheid,
behoeder van een onderhuids
en schuw geheim, dat zich in
tijden van ontroering – even -
haar grootse intimiteit blootgeeft.…
Sonnet het orgasme
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.180 er bestaat een kunst van het beginnen
zoals de zon opkomt bij blauwe lucht
welkom geliefde met uw warme zucht
laten wij elkaar compleet beminnen
trage streling over een zee van tijd
met golven die zich kalm verroeren
zoals een lied emoties kan ontroeren
vlammende lichtjes in de ogen vleit
sneller zweven door twinkelparadijs
en sterren…
Ze is klein, haar gevoel is groot
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
623 langs de gekleurde zomernachten
ze draagt het enig woord wat zij kent
laat het beminnen door de fluisterende
wind van haar dansende molentjes
om tijd en ontroering te beklimmen
de kunst om lief en leed in een blik
als parels van haar eerste zinnen
te vlechten tot een mondiaal medicijn
herkenning van onszelf in haar droomgebied,
modelleert…
Hoezo klassiek?
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
579 laten voeren
vrij zwevend op de vleugels van 't orkest
op een van Bruckner's negen symfonieën
luister, wees stil, wees open, 't is geen test
geef jezelf prijs aan ritme, melodieën
en laat je geest zijn eigen wereld dromen
sta toe dat kleuren, vormen, fantasieën
de plaats innemen van je daagse gnomen
ontsnap, ontspan, als 't kan laat je ontroeren…