10116 resultaten.
Een streepje licht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
578 In de straatjes van verzoening
de worsteling met une nuit blanche
Strijdtonelen woelen gejaagd
onder deze blinde nacht
Onder deze zwarte aarde
graaft iedere duisternis zich in
Het geheel is veel meer
dan de som der delen
Schraap af
de bovenste laag
Van het beschreven perkament
schrijf schilder zing
Telkens opnieuw
een…
SAMEN UIT, SAMEN THUIS
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
612 En ja hoor, toen kwamen z' er samen.…
Soms
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
3.614 Lekker fris, vitaal of als herboren;
een dag erbij om samen
volop te genieten.
Hoelang nog en hoeveel dagen scheren
zijn ons gegund om dag in dag uit
te genieten van elkaar…
Bang voor de dood?
Soms.…
samen weer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
467 afscheid nemen weer
maar niet meer
van elkaar
ik van mij
een beetje meer
jij van jou
een beetje meer
samen weer
een beetje meer…
zijn
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
532 hier te liggen
in dit warme zachte bed
zo zonder pijn te zijn
gestold te zijn
in stilte
enkel maar
zijn
rimpelloos
verglijden
in tijdeloze
lichtigheid…
woeste leegtes
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
70 : stilaan verdwijnt de einder
achter de pelmolen die
aan zijn tijd heeft voldaan -
zacht gissen mijn handen naar
de spelling van wie jij bent, voelbaar
rijp doortast ik deze sfeer van welbehagen
en draag de geur van morgen
als violette kristallen aan de
uiteinden van mijn vingers
opwinding heeft de tijd vertolkt naar een
subtropisch…
woorden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.336 woorden dwarrelen
als herfstbladeren door mijn brein
het gedicht rijgt ze aaneen
leeg stom zonder ziel
zonder pijn
woord na woord pak ik bij de oren
rangschik schrap
brutalen protesteren
kleine zwakken
schuiven zonder morren naar voren
geloof nooit
dat een gedicht zomaar wordt geboren
vechten met woorden is sterven
en telkens weer…
korstgenot
netgedicht
4.2 met 30 stemmen
1.594 langzaam schraap ik
de roodbruine korsten
van mijn bezeerde arm;
het is peuteren met pijn
negeer het lijfelijk alarm
niet dat ik zomaar
naar bloed zou dorsten
het geeft een aanhoudende kick
en dat is dwangmatig fijn
voorzichtig gaat mijn nagel
langs de rand van gestold vocht
op zoek naar reeds blootgelegen huid
maar bij de onverwijlde…
De dood kwam even .....
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
760 De dood kwam even
om het hoekje kijken
en beroerde mij
sloop duister langszij
Zij lachte mij toe
lonkte met haar ogen
diepe gedachten
ontkrachten haar kracht
Verward doch vechtend
zoog de zwarte blik
leven uit mijn lijf
de kracht uit mijn geest
Ik zette mij schrap
negeerde de lokroep
gesloten ogen
grendelen het licht
De dood…
het juk van verdriet
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
624 ruw trek ik mijn stinkende huid uit
schraap de gaten waarin een oneindige ruimte
de kruisen bevochtigt
van doden die hun buiken aanschouwen;
glasachtig in het spreken
ik doorsnijd de woorden, geef vorm
met dezelfde beweging waarmee mijn hart
werd doorboord
en trek het ongedierte
uit de zwarte vlekken, opgezwollen tot afkeer
van…
hoe jij honing schraapte
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
517 kleedt naar de wens
van de natuur, zo ook is het handvest
dat door jou geschreven mijn kraag
kreukelt zodra het donker
bij het avondeten aanschuift
het licht op een zacht pitje, het bleekje
ondergewaardeerd toont toch de trots
waarop ik heb gelegen en ik ken mijn weg
in het duister
akoestisch, vertalend naar de horige
in mijn stem schraap…
ik niet
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
509 ik hoorde woorden over sawa’s,
hoe een kind in hunkering naar meer
dan moeder, zocht in windsels
stil verdriet
ik had dat niet
mijn moeder uitte zich slechts stroef
met scherpe sneden brood
het mes op tafel liet ze schrapen
maar toch werd vaak het heft
haar wapen en het ging
soms hard, bij ieder woord
ook zij
probeerde goed te zijn…
Italiaanse schoenen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 Over schoenen hoort men mensen
graag praten; en hakken klikken
of zetten zich schrap, als men
terugdeinst voor Italiaanse formaten,
en zich beperkt tot de Hollandse stap.…
Taalkwaalhart
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
497 denkt:
dit is het verlossende woord
de vullende regel
de verhoopte redding
maar trop is te veel
en mooi is nooit minder
en daar op rij drie
de hoog begeerde blond geleerde
schikgodin, dwepend met al mijn muzen
(zeg me niets meer
van de muzen, ze sluiten
mijn ramen en mijn deuren)
ik ben meer van de toevalligheid
ik raap of schraap…
Voltooid Leven!
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
975 Bij een voltooid leven
is het verlangen naar de geboorte van de dood
even verlangend als naar de geboorte van het leven
maar om nu als kind(s) te eindigen
gaat voor vele ouderen te ver!…
in het spinrag van de nacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
867 het is nooit stil
er is er altijd iets
dat zich wil laten horen
wil laten weten
dat het geboren is
stilte is gemis
schraap een gat
in het spinrag van de nacht
verbaas het duister met geluiden
fluistert kom erbij
we willen jou omdat jij ons
kunt laten weten dat we leven
het spiegelt in mijn ogen
paradeert in mijn zicht
wil mijn…
lezer hou vast
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
668 mijn pen
schrijf lezer
nu mijn vers
mijn denken is geschift
dek toe en kies de titel
plaats voetnoten
daar waar ik eigenlijk moet gaan
schraap woorden in context
laat spelen in spellen
pluk letters uit de tuin der muze
en rijg woorden in monologen
ladingen komen voorbij
jouw hulp heeft zin
want er gloort weer inspiratie…
Senza
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.337 Alleen mijn keel
kan ik nog schrapen,
sinds jij spinnend
tevreden bent ingeslapen.…
Ontmaskering
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
511 Ik schrijf en schrap
mijn ego tot het bot
het rot eraf
het merg voorbij
tot ik de plek
ontdek waar ik mij vrij
kan waren en vergeef
aan hen die mij verstaan
daar zet ik mij
op gladgestreken vezels
het harnas van de geest
gezonden aan de goden
de schellen voor mijn ogen
afgepeld
hoeken maak ik rond
obstakels vijl ik weg
tot lijf…
Hemels
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
834 vlijtige werker poets je handen
schraap je tanden beweeg tot
ontroeren wek met open mond
de lentebloesem waakt zowaar
tussen je gevleugelde dromen
laat het meel maar stuiven
ik zie je op de wind hommelen
bedrijf je schone kunsten
met zwermende woorden
vallen de hemels keer op keer
aanschouw je tempel
van regenboog geluk
wees welkom…
Een eerst viool
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
773 zacht klagen
balalaika's
waar schapen nog
hun hoeven schrapen op
het wachten op de nacht
de vuren
zijn ontstoken
in het warmen
van zigeunerbloed
is het stoven al geroken
dan priemt
een hoge toon
langs poesta's zoom
en speelt meteen
een eerst viool
vuren laaien
mannen graaien
vrouwen zijn frivool
laten zich paaien tot
de…
Zeezucht
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
800 De zee rolt krijsende tongen
langs dijen en kuiten
de zon klampt zich vast
aan de rand van een wolk
Geliefden draperen
een tekort aan armen
rond een ruggegraat die
ze delen sinds kort
Meeuwen negeren
eeuwenoude wetten
en slepende netten
schrapen de zeebodem kaal
's Avonds kleuren neon
spiralen de zilte lucht en
dwalen wij langs donkere…
lagen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
432 draaglijk vaste
van het bestaan
strooi je
goudzand over vers
gesproken woorden
sla je steeds
dezelfde spijker
op dezelfde kop
sluit je
de ogen voor
de zon die er niet is
soms loop je
door tot
de achterzijde
verlang je
naar het heldere
de kleur en de toon
haal je
de onzichtbare inbreuken
bedachtzaam naar buiten
schrap…
EN WAT NU?
netgedicht
4.5 met 28 stemmen
692 ik wou dat ik wat moed bij elkaar kon schrapen.
hoe je het ook bekijkt, je bent de klos
maar de boom daarbuiten weet nergens van
ik kijk hoe hij beweegt in de wind
in de late middagzon.
er is niets meer te zeggen nu,
alleen maar wachten.…
Mijn huis heeft lege kamers
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
24 Mijn huis heeft lege kamers
zonder echo, waarin bezinning
niet mogelijk is, ik word gek
van mezelf
Mijn hart bonkt, mijn anders
zo stille adem klinkt
akelig ziek, darmen
spelen op
en iets griezeligs zwiept giftig
tegen de tol van mijn gedachten
Ik verlies mijn evenwicht
durf niet te stoppen
met denken, armen en benen
krampend schrap…
Onbestemd verward in dromen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.008 Voor Harjanne de Boer
Verdwaald in mijn
Dromen ben ik af en toe
Ik weet niet meer hoe
Ik er uit kan komen
Ergens ver weg gloort
Mooi zijden zacht
Gefilterd licht
Met aan ' t eind
Een kleine held're ster
En dan weet ik het
Mijn geluk is niet meer ver…
Te vroeg gevallen fruit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
496 In de lente is het
Zo voorspoedig begonnen
De bloesem overweldigt
Al het oude, wijst het
Donker van de winter
Resoluut de deur
Het nieuwe leven
Gaat los, de knoppen
Barsten open
Wind, water en warmte
Doen de rest -
Het fruit begint te rijpen,
Wel anderhalve maand te vroeg,
Een fikse zomerbries
Komt onverwacht, het fruit…
Kwakkelweer
netgedicht
2.0 met 10 stemmen
1.513 Ik huiver dit plekje in stilte
schraap moedig bij elkaar
om te laten talmen tot waar
ik kalmen streep tegen kilte
Starend als een vis naar vrijheid
gebonden in kermen aangemeerd
winters steenkoud geconserveerd
ijzingwekkend snerpend respijt
Versteven tot onder, tegen de tijd
over geleverd aan; onderdoor `n
snijdende wind met ijzerkreten…
Herscheppen
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
691 als de straat dreigt dood te lopen
of de lantaarn te weinig belicht
vergeet dan voor een wijle
de naamplaatjes op deuren
of namen van stijlen
schrap nummers
die aan bordjes zijn toegedicht
erken dat het onkruid tussen
klinkers is geslopen
daarmee schep je
nog geen wanorde
of ruïnes in spe
plaats je geen vlaggen
op zwarte lijkauto's…
De nieuwe moord van Raamsdonk
poëzie
4.3 met 9 stemmen
2.745 Een groot portret van de andere drie
stond schrap in alle kranten.
De vrouw was ietwat krom, de man
besnord, kaal, bruut van poten.
Het meisje had de fronsblik van
beginnende idioten.…