414 resultaten.
Latent tot de lente
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
618 wetten
Van ratio en tijd
Onverhoeds kruipend
Bij nacht en bij ontij
In aders van duivelsgebroed
Maar tonen op klaarlichte
Dag hun karakter
Besluipen het roerloos gebeente
Plegen een overval
Bij diepe slapers
Aan tijd en aan ruimte onthecht
Op 't willoos geheugen
Dat geen vluchtroute kent
Dan de zon die hen wekt
Uit hun sluimer…
Vermoeden
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
477 Jouw aangezegd scheiden,
genadeloos en plompverloren
Heenvliedende weken, traagzaam,
tergend treuzelend razendsnel
Gestadig slaapgebrek
Spaarzaam sluimerend verpozen
Gradueel schrikbeelden verdragen,
loochenen als non-existent
Door het krijten is mijn zicht beloken
Langzaam vervagend schimmig bestaan
Gedachtenflarden…
Weemoed
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
880 Eenzaam strekt
de nacht zich uit
de lakens wit
het bed ijskoud
geen warme hand
geen kloppend hart
geen blik
geen woord
geen liefdevol gebaar
het bed blijft koud
en eenzaam lang
de nacht
De sluimer van
de zoete slaap
komt heel zacht naderbij
dan ziet zij hem
die zij verloor
hij komt alleen
voor haar
zijn warmte schenkt
het kleumend…
Woede
netgedicht
3.3 met 32 stemmen
2.169 Ontwaakt uit stille sluimering
Wacht in duistere sfeer
In de diepste diepte
Een vurig kolkend meer
Door onderhuids smeulen
Waar gesmolten woede trilt
Laat rook de lucht vervuilen
Leven vol schrik verstilt
Een oververhitte massa
Kruipt langzaam omhoog
Laat dunne lagen breken
Maakt de mond een vurig oog
Explosieve beken
Schieten naar…
Verlos!
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.134 Bij het vallen van de nacht
angstvallig in mijn bed gekropen
sluimer ik al zacht
en beleef mijn grote hopen.
Mooie dromen heb ik nooit verwacht
mijn geluk moeten bekopen
het aangezicht van u geminacht
en veroordeeld zal ik lopen.
Maar,
Ik ben u die leiden zal
over ongebaande paden
vanuit mijn ziel tot het heelal.…
Het tweede gezicht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
518 ik zie het sterrenlicht
voel de diepte van
onbegrensde ruimte
met het tweede gezicht
uit zwart
schitteren in contrast
de vele zonnen waarmee
de schepping begonnen is
door wiens hand
is niet relevant
namen sluimeren in oneindig
weten zonder vergeten
ik kijk naar de hemel
voel de magie van
ooit zijn verdwenen en
nog zichtbaar in…
Avondzang
poëzie
3.3 met 10 stemmen
2.884 door zwarte twijgen,
En kust het slapend dons der zangers teder, -
De zilvren bomen wiegen heen en weder,
En doen hun schaduw met hen mede nijgen, -
Een stille zwoelte komt uit de akkers stijgen
Een koele stilte daalt op donzen veder, -
De zilvren nacht-zon sprenkelt dromen neder,
En lacht van liefde in eeuwig-lachend zwijgen:
Mathilde, sluimer…
ochtendgloren
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
727 De ochtendmist
versluierend als een burka
de benevelde schoonheid buiten
en de wind licht
de sluimer- sluier op
om de zon
het land te laten kussen.
De vogels zetten zacht
hun aubades aan de morgen in
als antwoord op het ritenuto
van de nachtegaal
die fluit- fluisterend de vogels
het oud verhaal
heeft voorgezongen.…
In de luwte
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
467 In gedachten verzonken
loop ik
als een minstreel
rusteloos over brakke glibberige keien
in
de
luwte
onder verlichting van de pittoreske
straatlantaarn
zit ik
sluimerend
te
aanschouwen het schouwspel
van leven onvoltooid
onze
planeet een melodieus melodra'ma
een
grote sappige meloen
dorstig
drinken we haar
wanneer de zon een…
Avond
poëzie
3.6 met 10 stemmen
3.265 Wanneer in ademloze schemerschijn
De vleermuis zwijgend wiekt in lage kringen,
En de aarde staart naar de eerste tintelingen
Der zilvren spangen van het nachtgordijn;
Als dan door 't loof der luistrende jasmijn
De luwtjes geur'ge wiegeliedren zingen,
En sluimer daalt op brede duivezwingen...
Dan is het zalig, om alleen te zijn.…
Het verborgen verdriet
netgedicht
4.1 met 32 stemmen
971 Het is zoals verdoken leed dat bij zomerse sterfte
verdwijnend, klein snikkend, zich voor mensen hoedt,
sluimerend wachtend op de dooi na winterse kou
hopend op d'eerste lentezonnestraal die de healing doet.
Het is zoals... wachtend om te mogen Zijn...…
Als oude vrienden
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
682 geen Bach of Mozart
klopt op de deur
rond nek en haren
die je lieftallig verwelkomen
alleen maar schaduwklanken
op je hart
en sluimerende metaforen
bij de open haard
ze zijn als oude vrienden
die je gezelschap houden
spreek ik met pen en papier
(voor ik het weet)
beginnen woorden te dansen
aan je pols
dit gedicht
daagt je uit…
PEINZEND PAPIER
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
511 Langs kale nevelakkers
strompelt een oude man
gebogen maar opgewekt
naar de duinen vol lentegeur
de grijsaard wil
de frisse wind vergezellen
tot vrije golven en einder
blijft echter zitten
op een blij glanzende helling
jonge sterke bloei
nog half in tere sluimer
vraagt hier lang te toeven
hij ziet een nietig plekje
dat heel de wereld…
van mijn gedachten ben jij steeds de ruiter
gedicht
2.0 met 109 stemmen
20.917 van mijn gedachten ben jij steeds de ruiter,
jouw stilte is een web waarin ik sluimer
en al jouw spreken is veelzijdig zwijgen.
laten wij langzaam in elkander stijgen.
laten wij taal van elke klank ontruimen
en zo volbrengen wat wij steeds verzuimden:
een reis aanvangen naar hetzelfde zwijgen
waar echo’s in gedempte woorden dreigen.…
dromen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
550 naar mijn jeugd
waar ik met het woud
was vertrouwd en zinnen zocht
uit woorden die takken
mij hadden geleerd
uitmondend in klanken
van toenemende vreugd
ik zie nog kronkelende wortels
van de blauwe eik, daar,
met donzig mos toegedekt
ja, daar verblijf ik nu
totdat ik, zo mogelijk,
door een witte engel
uit het sluimeren…
Loslaten .....
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.269 steeds langzamer, eindelijk gedragen
om die laatste onbegrensde sprong te wagen
wil jij de herwonnen vrijheid kunnen beleven
loslaten in liefde is immer behouden
wankelen hart en ziel in lijf en geest
ademloos voor wie oneindig vertrouwden
schreeuwt het verleden om wat is geweest
terwijl de laatste uren zich slepend ontvouwden
wordt de sluimerende…
heel even
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
2.436 zomaar
een lente-dag
nog maar nauw'lijks
de winter vaarwel gegroet
ontmoette ik haar
ademloos
het eerste woord
door mij gepreveld
amper hoorbaar
fluisterzacht
verdronken
in jouw sprankelende
waterval van woorden
die vertelden
over wie jij bent
en wat jou raakt
een sluimerend begin
inspirerend, vol reflectie
twee mensen
o zo…
Vendetta
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.318 De mantel als lijkwade
Ze tillen, slepen hem, een bloedspoor
Naar het standbeeld van een oude vijand
Ze hebben een bondgenoot vergeten
Door sluimerend verzet geveld
De teerling is geworpen
Niemand heeft ooit de ogen geteld
Twee lege ballen in een marmeren kop…
schepping/ijsland
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
844 land geboren
uit de schoot van de aarde
rijzend uit de oceaan
land van tegenstellingen
tere bloemen in barre vlakten
daarachter de stille krachten
van gletsjers op de horizon
stil en wit
tegen onheilspellend zwart
van sluimerende vulkanen
land van ijs en vuur
van spuitend stoom
en eeuwige watervallen
dreigende basaltkusten
boven je…
Aardekind
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
553 De aardewind blaast stof in mijn ogen
hoe meer ik wrijf, des te meer word ik blind
elke minuscule stap zorgvuldig overwogen
wordt achterhaald door sluimerend onvermogen
door harde realiteit, telkens wordt bedrogen.…
Op 't land
poëzie
3.2 met 15 stemmen
3.096 Na we de onzen zegend kusten,
En de zorg in sluimer susten,
Zou mij de avond met u lusten,
Stil bij de opgeklommen maan,
En ik wilde eens met u rusten,
Ginder, waar die kruisen staan.…
Meetloos
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
737 Op
de rug wacht een verlangend
kind wat lacht, mij toedekt,de
handen strekt, worden kromme lijnen
zacht in een meetloos mededogen
tot de sluimerende dood, die wacht.…
FLUITSPEL
poëzie
4.0 met 9 stemmen
1.624 Toen heb ik uit holle rieten,
Speelman, die ten dans komt noden,
Troostend melodie doen vlieten,
Want ik weet de gang der goden;
Hoe zij eerst de onbewuste,
Sluimerend als gesloten kelken,
In de kuise boezem rusten,
Dan ontluiken en verwelken;
Wee, dat tranen wekt en zuchten,
Wie toch kan het heil begrijpen,
Dat beloofd wordt door het…
Boodschap uit glas?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
849 Zuivere lucht wil hij vreten
zich te nestelen in de
zonnecellen - zonder de ogen
te kwellen - die branden op
het etiket van het netvlies,
helder bloed te stuwen
uit de illusie van het lot, de
wijzers van het leven gelijk
te zetten in elk kwartier, in
ontdekking van de polsslag,
verwekking van de tranen in
een sluimerend verlies,…
Het zielenleven.
poëzie
2.8 met 4 stemmen
1.311 Nadat de zonne slapen ging,
Zien wij uit hare sluimering
Des morgens haar ontwaken:
Legt ons ook de Engel van de dood
Te slapen in des aardrijks schoot,
God zal ons wakker maken.
Dan staan wij voor des Heeren troon
Tot onze straf of tot ons loon,
Voor al ons goede of kwade.…
Vierentwintig uur
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
572 door de ochtendnevel in een zachte gloed
gelijk een schone bruid haar liefste ook doet
hun toekomstig zijn en samenzijn bewust
tezamen één in ’t vuur van liefde en lust
zoals een verbonden echt met hart en bloed
in schijnend licht lieflijke hartstocht ontmoet
tot de dag vermoeid in schemerlicht berust
duister wiegt de dag in zachte sluimering…
Het anker in een zee van licht
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
908 roes uit
in een bed van kristallen dekens
Hij spreidt zijn zonlicht van tedere vlammen
en wil haar bevrijden uit de armen van de onmacht
die als gletsjers geklonken zijn aan haar diep verdriet
Wat hij ziet
is haar kwetsbare hartenklop
Wat zij draagt is de kiem van zijn Liefde
Hij is haar poort naar een zachtere wereld
Hij is de sluimer…
nooit meer
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
580 ochtendklaarte
met jou genesteld in de holte van mijn arm
vertederd kijken hoe je glimlacht in je slaap
en wachten op de eerste tekens van ontwaken
om je op de valreep te verrassen
met een vroege zoen van vreugde
intiem omstrengeld samen verder soezen
tot ook de lust ontwaakt
om traag en innig liefde te bedrijven
en dan bevredigd weer te sluimeren…
Stad In De Nacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
494 Waar sluimer nimmer slaapt,
Maar een ritme heeft,
Die in een ander overgaat.
Het wit en het zwart,
Van de stad in de nacht.
De weemoed van het heden,
Die niet tot morgen wacht.…
Onvervulde wensen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
485 Hoewel korter
ze sluimeren ergens onder aan je hart.
Morgen als je wakker wordt zul je misschien
weten, voor welke wensen je de tijd nog niet
hebt gehad.…