Alle inzendingen over sluimeren

414 resultaten.

Sorteren op:

Latent tot de lente

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 618
wetten Van ratio en tijd Onverhoeds kruipend Bij nacht en bij ontij In aders van duivelsgebroed Maar tonen op klaarlichte Dag hun karakter Besluipen het roerloos gebeente Plegen een overval Bij diepe slapers Aan tijd en aan ruimte onthecht Op 't willoos geheugen Dat geen vluchtroute kent Dan de zon die hen wekt Uit hun sluimer…

Vermoeden

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 477
Jouw aangezegd scheiden, genadeloos en plompverloren Heenvliedende weken, traagzaam, tergend treuzelend razendsnel Gestadig slaapgebrek Spaarzaam sluimerend verpozen Gradueel schrikbeelden verdragen, loochenen als non-existent Door het krijten is mijn zicht beloken Langzaam vervagend schimmig bestaan Gedachtenflarden…

Weemoed

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 880
Eenzaam strekt de nacht zich uit de lakens wit het bed ijskoud geen warme hand geen kloppend hart geen blik geen woord geen liefdevol gebaar het bed blijft koud en eenzaam lang de nacht De sluimer van de zoete slaap komt heel zacht naderbij dan ziet zij hem die zij verloor hij komt alleen voor haar zijn warmte schenkt het kleumend…
Lena29 juli 2004Lees meer >

Woede

netgedicht
3.3 met 32 stemmen aantal keer bekeken 2.169
Ontwaakt uit stille sluimering Wacht in duistere sfeer In de diepste diepte Een vurig kolkend meer Door onderhuids smeulen Waar gesmolten woede trilt Laat rook de lucht vervuilen Leven vol schrik verstilt Een oververhitte massa Kruipt langzaam omhoog Laat dunne lagen breken Maakt de mond een vurig oog Explosieve beken Schieten naar…

Verlos!

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.134
Bij het vallen van de nacht angstvallig in mijn bed gekropen sluimer ik al zacht en beleef mijn grote hopen. Mooie dromen heb ik nooit verwacht mijn geluk moeten bekopen het aangezicht van u geminacht en veroordeeld zal ik lopen. Maar, Ik ben u die leiden zal over ongebaande paden vanuit mijn ziel tot het heelal.…

Het tweede gezicht

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 518
ik zie het sterrenlicht voel de diepte van onbegrensde ruimte met het tweede gezicht uit zwart schitteren in contrast de vele zonnen waarmee de schepping begonnen is door wiens hand is niet relevant namen sluimeren in oneindig weten zonder vergeten ik kijk naar de hemel voel de magie van ooit zijn verdwenen en nog zichtbaar in…

Avondzang

poëzie
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.884
door zwarte twijgen, En kust het slapend dons der zangers teder, - De zilvren bomen wiegen heen en weder, En doen hun schaduw met hen mede nijgen, - Een stille zwoelte komt uit de akkers stijgen Een koele stilte daalt op donzen veder, - De zilvren nacht-zon sprenkelt dromen neder, En lacht van liefde in eeuwig-lachend zwijgen: Mathilde, sluimer…
Jacques Perk19 september 2006Lees meer >

ochtendgloren

netgedicht
4.2 met 23 stemmen aantal keer bekeken 727
De ochtendmist versluierend als een burka de benevelde schoonheid buiten en de wind licht de sluimer- sluier op om de zon het land te laten kussen. De vogels zetten zacht hun aubades aan de morgen in als antwoord op het ritenuto van de nachtegaal die fluit- fluisterend de vogels het oud verhaal heeft voorgezongen.…

In de luwte

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 467
In gedachten verzonken loop ik als een minstreel rusteloos over brakke glibberige keien in de luwte onder verlichting van de pittoreske straatlantaarn zit ik sluimerend te aanschouwen het schouwspel van leven onvoltooid onze planeet een melodieus melodra'ma een grote sappige meloen dorstig drinken we haar wanneer de zon een…

Avond

poëzie
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.265
Wanneer in ademloze schemerschijn De vleermuis zwijgend wiekt in lage kringen, En de aarde staart naar de eerste tintelingen Der zilvren spangen van het nachtgordijn; Als dan door 't loof der luistrende jasmijn De luwtjes geur'ge wiegeliedren zingen, En sluimer daalt op brede duivezwingen... Dan is het zalig, om alleen te zijn.…

Het verborgen verdriet

netgedicht
4.1 met 32 stemmen aantal keer bekeken 971
Het is zoals verdoken leed dat bij zomerse sterfte verdwijnend, klein snikkend, zich voor mensen hoedt, sluimerend wachtend op de dooi na winterse kou hopend op d'eerste lentezonnestraal die de healing doet. Het is zoals... wachtend om te mogen Zijn...…
Katty19 november 2009Lees meer >

Als oude vrienden

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 682
geen Bach of Mozart klopt op de deur rond nek en haren die je lieftallig verwelkomen alleen maar schaduwklanken op je hart en sluimerende metaforen bij de open haard ze zijn als oude vrienden die je gezelschap houden spreek ik met pen en papier (voor ik het weet) beginnen woorden te dansen aan je pols dit gedicht daagt je uit…
Quicksilver29 december 2009Lees meer >

PEINZEND PAPIER

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 511
Langs kale nevelakkers strompelt een oude man gebogen maar opgewekt naar de duinen vol lentegeur de grijsaard wil de frisse wind vergezellen tot vrije golven en einder blijft echter zitten op een blij glanzende helling jonge sterke bloei nog half in tere sluimer vraagt hier lang te toeven hij ziet een nietig plekje dat heel de wereld…

van mijn gedachten ben jij steeds de ruiter

gedicht
2.0 met 109 stemmen aantal keer bekeken 20.917
van mijn gedachten ben jij steeds de ruiter, jouw stilte is een web waarin ik sluimer en al jouw spreken is veelzijdig zwijgen. laten wij langzaam in elkander stijgen. laten wij taal van elke klank ontruimen en zo volbrengen wat wij steeds verzuimden: een reis aanvangen naar hetzelfde zwijgen waar echo’s in gedempte woorden dreigen.…

dromen

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 550
naar mijn jeugd waar ik met het woud was vertrouwd en zinnen zocht uit woorden die takken mij hadden geleerd uitmondend in klanken van toenemende vreugd ik zie nog kronkelende wortels van de blauwe eik, daar, met donzig mos toegedekt ja, daar verblijf ik nu totdat ik, zo mogelijk, door een witte engel uit het sluimeren…

Loslaten .....

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.269
steeds langzamer, eindelijk gedragen om die laatste onbegrensde sprong te wagen wil jij de herwonnen vrijheid kunnen beleven loslaten in liefde is immer behouden wankelen hart en ziel in lijf en geest ademloos voor wie oneindig vertrouwden schreeuwt het verleden om wat is geweest terwijl de laatste uren zich slepend ontvouwden wordt de sluimerende…
metha27 juni 2004Lees meer >

heel even

hartenkreet
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.436
zomaar een lente-dag nog maar nauw'lijks de winter vaarwel gegroet ontmoette ik haar ademloos het eerste woord door mij gepreveld amper hoorbaar fluisterzacht verdronken in jouw sprankelende waterval van woorden die vertelden over wie jij bent en wat jou raakt een sluimerend begin inspirerend, vol reflectie twee mensen o zo…

Vendetta

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.318
De mantel als lijkwade Ze tillen, slepen hem, een bloedspoor Naar het standbeeld van een oude vijand Ze hebben een bondgenoot vergeten Door sluimerend verzet geveld De teerling is geworpen Niemand heeft ooit de ogen geteld Twee lege ballen in een marmeren kop…

schepping/ijsland

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 844
land geboren uit de schoot van de aarde rijzend uit de oceaan land van tegenstellingen tere bloemen in barre vlakten daarachter de stille krachten van gletsjers op de horizon stil en wit tegen onheilspellend zwart van sluimerende vulkanen land van ijs en vuur van spuitend stoom en eeuwige watervallen dreigende basaltkusten boven je…

Aardekind

netgedicht
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 553
De aardewind blaast stof in mijn ogen hoe meer ik wrijf, des te meer word ik blind elke minuscule stap zorgvuldig overwogen wordt achterhaald door sluimerend onvermogen door harde realiteit, telkens wordt bedrogen.…
pama17 juli 2007Lees meer >

Op 't land

poëzie
3.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.096
Na we de onzen zegend kusten, En de zorg in sluimer susten, Zou mij de avond met u lusten, Stil bij de opgeklommen maan, En ik wilde eens met u rusten, Ginder, waar die kruisen staan.…

Meetloos

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 737
Op de rug wacht een verlangend kind wat lacht, mij toedekt,de handen strekt, worden kromme lijnen zacht in een meetloos mededogen tot de sluimerende dood, die wacht.…
pama5 maart 2010Lees meer >

FLUITSPEL

poëzie
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.624
Toen heb ik uit holle rieten, Speelman, die ten dans komt noden, Troostend melodie doen vlieten, Want ik weet de gang der goden; Hoe zij eerst de onbewuste, Sluimerend als gesloten kelken, In de kuise boezem rusten, Dan ontluiken en verwelken; Wee, dat tranen wekt en zuchten, Wie toch kan het heil begrijpen, Dat beloofd wordt door het…

Boodschap uit glas?

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 849
Zuivere lucht wil hij vreten zich te nestelen in de zonnecellen - zonder de ogen te kwellen - die branden op het etiket van het netvlies, helder bloed te stuwen uit de illusie van het lot, de wijzers van het leven gelijk te zetten in elk kwartier, in ontdekking van de polsslag, verwekking van de tranen in een sluimerend verlies,…
pama27 augustus 2011Lees meer >

Het zielenleven.

poëzie
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.311
Nadat de zonne slapen ging, Zien wij uit hare sluimering Des morgens haar ontwaken: Legt ons ook de Engel van de dood Te slapen in des aardrijks schoot, God zal ons wakker maken. Dan staan wij voor des Heeren troon Tot onze straf of tot ons loon, Voor al ons goede of kwade.…

Vierentwintig uur

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 572
door de ochtendnevel in een zachte gloed gelijk een schone bruid haar liefste ook doet hun toekomstig zijn en samenzijn bewust tezamen één in ’t vuur van liefde en lust zoals een verbonden echt met hart en bloed in schijnend licht lieflijke hartstocht ontmoet tot de dag vermoeid in schemerlicht berust duister wiegt de dag in zachte sluimering…

Het anker in een zee van licht

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 908
roes uit in een bed van kristallen dekens Hij spreidt zijn zonlicht van tedere vlammen en wil haar bevrijden uit de armen van de onmacht die als gletsjers geklonken zijn aan haar diep verdriet Wat hij ziet is haar kwetsbare hartenklop Wat zij draagt is de kiem van zijn Liefde Hij is haar poort naar een zachtere wereld Hij is de sluimer…

nooit meer

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 580
ochtendklaarte met jou genesteld in de holte van mijn arm vertederd kijken hoe je glimlacht in je slaap en wachten op de eerste tekens van ontwaken om je op de valreep te verrassen met een vroege zoen van vreugde intiem omstrengeld samen verder soezen tot ook de lust ontwaakt om traag en innig liefde te bedrijven en dan bevredigd weer te sluimeren…

Stad In De Nacht

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 494
Waar sluimer nimmer slaapt, Maar een ritme heeft, Die in een ander overgaat. Het wit en het zwart, Van de stad in de nacht. De weemoed van het heden, Die niet tot morgen wacht.…

Onvervulde wensen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 485
Hoewel korter ze sluimeren ergens onder aan je hart. Morgen als je wakker wordt zul je misschien weten, voor welke wensen je de tijd nog niet hebt gehad.…