Alle inzendingen over vervreemding

397 resultaten.

Sorteren op:

TRAAG LICHT

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.346
door het laatste leed verlaten lege plekken in het echtelijk ledikant waar ooit warme gevoelens zaten waait koude wind over het land het trage licht gestaag ontloken zeeft schemering door het gordijn van tederheid voorgoed verstoken klinkt onrust door als een refrein niets wijst nog op het oud geluk waarmee zij eens elkander bonden vervreemd…

Finis

poëzie
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.117
Het hart gedenkt wat is geweest: De vrede van een stille geest, Vervreemding, duister, overal. Maar smart en onrecht zijn voorbij. Wij keerden weer tot liefdes wijk. Als kind'ren van Gods koninkrijk Zijn wij herboren, sterk en vrij. God boog de rechte lijn; ‘t begin Raakt aan het eind, de cirkel sluit.…

De bodem uit de emmer?

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 443
het zog van zelfgenoegzaamheid, tegen ingedekte stromen in, dein ik blind in de wals der tegenstellingen mee, verkoos mijzelf te overschatten in bescherming van elk nog te komen kind, waarachter elk wezen zijn plekje claimt zodra ik de juiste tranen vind, zal ik mij met iedereen eindeloos bezatten, moment van samenzijn, waarin niemand vervreemd…
Pama1 april 2020Lees meer >

behagen zonder angst

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 434
want hoelang zij de pijn kan behartigen in de spraak waar geen spoortje angst haar van het weten kan ontzekeren de schemer die als een wolk haar de schaduw van de zon kan ontnemen is slechts een fractie van het leven dat ze met teugen van liefde in elk moment tot haar neemt weliswaar spaarzaam, want haar adem zal spoedig vervreemden…
elze22 april 2023Lees meer >

Echt waar

gedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 5.321
Het is al gebeurd dat ik 's nachts in bed even licht heb gemaakt om mij even te zien. (Ik durf zelfs pas ontvangen brieven ongeopend posten, om nogmaals de bestemmeling te zijn.) Ik denk dat ik mezelf uit het zicht heb verloren en halvelings zoek ben geraakt in het ergens. Want elke dag vind ik het steeds maar vreemder mij te betrappen op…

Holle mens

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 470
Holle mens je Rent, je Vliegt hollend Je eigen Virtuele Leegte Tegemoet Holle mens, jij, Hollend ontdaan Van elke menselijkheid ------------------- Thema: Mens Anno Nu…

Moeder

netgedicht
3.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 3.579
Nu ben je weer alleen, je levensloop bijna voltooid, de kinderen verstrooid, in hun wereld weggedreven, vervreemd van jou, onwennig zien zij de rimpels en de grijze haren, en even maar, je oneindig lieve blik, de tederheid van vele jaren, die ze van zich afschudden als vlokken sneeuw.…

Groetnis , we zullen doorgaan , van Ramses Shaffy

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 696
Wandelaars daar keken zo vaak vervreemd ook om, ze keken om.…

11=12

hartenkreet
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 771
voelen alsof als tijd verstilt en jij en ik vervreemd in elkaars ogen zien alsof het onmogelijke echt bestaat beslaat onze blik zoemen de rozen rode in ons hoofd alsof tijd tussen ons niet was en wij alleen maar zijn omdat ik denk dat ik bij jou ben en jij bij mij als wij eigenlijk als vreemden bij elkaar zijn…
i4 december 2011Lees meer >

C. MONET, DE JAPANSE BRUG

gedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.511
Er is, terwijl wij wederwaardigheden bespreken, niets dat op vervreemding wijst. En bij het heengaan voel ik mij ontheven van de vergankelijkheid. In mijn hand haar nieuwe telefoonnummer, geschreven op een kunst-ansicht aan de mooie kant waarvan een groene brug staat weergegeven die een begroeide vijver overspant.…

Het lelijke jonge eendje

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 746
vervreemd als ik ben geraakt van de rest? Waarom God? Waarom ik, zo... Een lelijke eend die tóch zwaan wordt en daar moeite mee heeft: verlies brengt mij terug tot mijn beperking.. mens op aarde. Alleen Hij die me steeds bewaarde, behoedde alleen Hij die voorvoelde welke taak, welke zaak niet verloren mocht gaan.…

Het behouden huis

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 476
armen ongedurig om het evenwicht te bewaren twijfel had al langer geknaagd, en niet alleen aan de stoelpoten maar aan de fundering van mijn zijn mijn ongereptheid beschaamd mijn hulpgeroep ging teniet in sinistere nachten zij die mij beschermen zouden gaven niet thuis het behouden huis was mijn thuis niet meer noodgedwongen vervreemdend…
LadyLove17 augustus 2015Lees meer >

bullseye

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 117
teruggrijpen op foltertechnieken waar goden en enkele bastaardzonen of dochters bloed noch visch van lusten en om toch aan de goede kant van de juiste grenzen te kunnen blijven staan volgens de scherpslijpers zul je dus geen onverwachte pijlen vanachter een zijlijn op vrijwel elke kwijnende bullseye af moeten vuren noch vervreemdende…
C. Krzaka24 augustus 2026Lees meer >

De waanzinnige werkelijkheid

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 625
Van geesten in hokjes, titels, cijfers, vervreemden wij van elk waarheidsgevoel! We trekken anderen maar, in de waan, die wij hebben gecreëerd, dat het dan moet worden.. . Wij, mensen op aarde, hebben niet door, wat er aan onbewust, en zelfs onderbewust leed hiermee kan worden veroorzaakt, ja, het kind in ons raakt beschadigd.…
Petra Hermans14 november 2012Lees meer >

razen in een waas

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 506
moment sluit velen van ons de ogen het is de eigen wereld die telt, vervloekt zij het mededogen de tijd die men heeft wordt nagenoeg opgegeten door het zoete van moeten hoe ik dat zelf ervaar of hoe de ander dat beleeft kunnen gedachten wel, doch gevoelens onvoldoende meten men loopt niet meer op blote voeten van schoeisel is men vervreemd…

In stroming

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 518
accepteert wie ik ben mij meevoert in stroming samenzijn als bekroning aarde heeft mij verwacht ben in welkom geboren deelde zien in een lach het met elkaar praten kwam pas veel later alles voelde in verkennen als eigen ik onderscheidde vorm en kleur in het licht van de dagen die mijn bestaan toen hebben gedragen maar ik ben vervreemd…
wil melker11 september 2016Lees meer >

Ordelijk?

netgedicht
1.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 497
Zoals het gebeurt, vermaken wij de herinneringen, zo is de barre tocht, rechter – linker hand ineengeslagen onbeholpen religie uitgevoerd, waarin menig dagboek is verbrand, verhoedt de werkelijkheid in verhalen rond te treuren om te vaak herhaald te worden, vervreemding van hun oorsprong, als ik dat schrijf wordt dat meestal zeuren en tracht…
Pama1 maart 2010Lees meer >

Ordelijk?

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 500
Zoals het gebeurt, vermaken wij de herinneringen, zo is de barre tocht, rechter – linker hand ineengeslagen, onbeholpen religie uitgevoerd, waarin menig dagboek is verbrand, verhoedt de werkelijkheid in verhalen rond te treuren om te vaak herhaald te worden, vervreemding van hun oorsprong, als ik dat schrijf wordt dat meestal zeuren en tracht…
pama1 maart 2010Lees meer >

Staccato applaus

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 553
publiek mateloos wist te boeien niet alleen door inhoud maar ook performance hij was het die aan de touwtjes trok en speelde met marionetten begeleidde hun adem in ontspanning en lach als gesynchroniseerde emotie met staccato applaus hij gaf hen zijn hart hand en hoed om hun zorgen te verlichten zelfs door even van zichzelf vervreemd…

Ze zuigt mijn geestelijkheid op

hartenkreet
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 830
Ze zuigt mijn geesteskracht op Ze haalt het kwaad in me naar boven Ze antwoordt mijn liefde niet En na alles wat we samen als een gezin mee hebben gemaakt is ze me erg ondankbaar, is ze van me vervreemd en laat ze me mezelf afvragen: waar ben ik in beland Ze zuigt mijn geesteskracht op Na alles wat ik voor haar gedaan heb Krijg ik alleen een…
efia19 augustus 2010Lees meer >

In der minne

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 625
In der minne ( over uitgesteld verlangen ) In jouw geest heerst duisternis je bent vervreemd van jezelf afgestompt als je bent in der minne geef je je over aan losbandigheid en zedeloze praktijken zijn wij elkaars ledematen – fatum - jouw boosheid laat jou- amor fati - in jouw schaduw staan vuile woorden komen over je…

Zwanenzang*

netgedicht
3.8 met 32 stemmen aantal keer bekeken 3.959
Vervreemd van mij zelf kijk ik om me heen. Veel van wat was, is niet meer. Teloorgang is regel, het herstel een zwanenzang zonder heilzaam licht dat mij ooit toescheen. Bang houdt het waarom mij in het gevang, mijn kloppend hart is immers niet van steen.…

Een staande plant

gedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 5.397
Maar zonder jou word ik niet meer gehoord en raak ik van mijn eigen ik vervreemd. Het lijkt wat egoïstisch dat ik wil dat jij als laatste van ons achterblijft, met stilte om je heen van jou alleen.…

zie de mens

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 590
wolken schrompelden in razende vaart ineen vielen als stenen naar beneden wrede razernij wiste haar naam begroef wie ze was een korst van vervreemding de vertrapte jeugd tekenden het meisjesgezicht met krimpend hart in stakerige armen hield ze een uitgemergeld kindje vast het geraas in de boomtakken de wind die overal sporen…
J.Bakx24 april 2024Lees meer >

vriendschap

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 693
spiegel speels in de speeltuin onzichtbare band bindt mensen en culturen verschillend van vorm echt of illusie het gesprek doet de ronde voor identiteit dromen door het licht beste vriend van de mensheid hoe vreemd het ook lijkt twee werelden één veelkleurigheid van de mens gaan in elkaar op feest in open lucht eindeloze vervreemding…
Cece Ka27 december 2015Lees meer >

Nergens zet je me neer

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 580
In deze kille wereld van vervreemde planeten de wijsheid in een kan aan het glazen raam gezeten deze ronddraaiende aardkloot zonder dromenland achter de horizon heb je hulp nodig, vraag je me indringend nee ik red me wel, de wereld staat in brand nergens zet je me neer, ik verblijf in jouw leegte jouw schaakspel in een niemandsland onder…
mobar3 maart 2022Lees meer >

Kameraad van de sneeuwwind

netgedicht
4.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.171
vormen zinnen strofen onderweg naar nergens op zoek naar niemand en eindelijk zonder vermoeden terwijl een enkeling het ziet vormt zich aan het lange einde een levenslied vol puur verdriet in duisternis gedragen, hopeloos eenzaam en zonder vragen opportunist van de sneeuwwind ik volg je, ik blijf je dapper volgen tot je in mijn vervreemding…

Een staande plant

gedicht
3.7 met 41 stemmen aantal keer bekeken 11.334
Maar zonder jou word ik niet meer gehoord en raak ik van mijn eigen ik vervreemd. Het lijkt wat egoïstisch dat ik wil dat jij als laatste van ons achterblijft, met stilte om je heen van jou alleen.…

ONBEWUSTE AVOND

poëzie
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.980
Niet één van ons laait zo hartstochtelik een vlam zich toewaarts als dees' rode beuk Van 't gipsen beeld dat tans in de schaduw staat - alleen een gipsen garve gaart schuine scherven nog van 't schaarse licht - valt een kleine rust maar op het jonge paar dat voorbij schuift mij dinggesloten en vervreemd…

Morgen maak ik een blauw schilderij.

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 890
Vervreemd als de ziel is aan dwalen over de kaalslag van kerkhoven, geef ik het verzet op, lever de perfectie uit aan een dankbare hamer. Ga slapen. En de nacht is een omfloerste blik naar binnen die zelfbeschikking onder de deur doet wegstromen.…