331 resultaten.
wilg
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.005 neem nu een boom, een heel gewone
geen eik, beuk of lork, maar doodnormale
wilg met treurig lange, harkerige takken
aan een verre, mistige waterkant
even later een glanzende vrouw
aantrekkelijk gezicht en mager lijf
en grote, hele grote kanovoeten
zij wacht op jouw oor tegen haar bast
zij kraakt, wiegt en perst sappen
van worteldiep naar…
Onzichtbaar kikkerorkest
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
546 ik graag kom
ligt een vijvertje met in en rondom
begroeiing van planten die water minnen
en waterbewoners beschutten daarbinnen
Lopende richting dit lieflijk geheel
hoor ik helder gekwaak uit menige keel,
en gelokt door dit monter orkestgeluid
wil ik meteen op onderzoek uit
Maar dichtbij het poeltje aangeland,
voorzichtig hurkend aan de waterkant…
- Roze wilgenroosje -
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
630 Klein roze wilgenroosje,
de lente kleurt de zomer
op het eerste gezicht
heb je leven opzij gestoken
ondankst het heerlijke zomerweer
verliet langst de zomer, waterkant
onder de oude appelboom
vertoont het grasveldje
enkele groene sprietjes nieuwsgierig
op braakliggende velden
nauwelijks waard, hier te vermelden,
dat ik de schoonheid…
Aan de vijverkant
netgedicht
4.9 met 10 stemmen
719 Ik oog, een en al wonder, als ingewijde fijnproever,
naar een juffrouw, ietwat verdoken aan de waterkant.
Ze streelt genotvol en bevallig haar tengere navelband.
Ik fantaseer, geniet, 'n laveloze dronken wijnproever,
snoep, proef, keur, adoreer volop en gluur intens flexibel,
naar mijn attractieve juffer.…
Hendrik Marsman
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 Waar wolken zweven over verre polderland
in alle rust het vee daar graast in vette weiden
Het riet in golven wiegend langs de waterkant
Daar zie ik bootjes zachtjes over water glijden.
Dan denk ik Hendrik Marsman had echt groot gelijk
Als ik zo rondom naar het kleine Holland kijk…
Een dansfeest
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
547 De meeuwen dansen de foxtrot
op de golven van de zee
Kijk, die meisjes op het strand
die dansen vrolijk met ze mee
De bomen walsen met de wind
gezellig aan de waterkant
Een kindje kijkt er lachend naar
en zwaait uitbundig met zijn hand
Twee zwanen dansen de tango
zo prachtig om te zien
Het lijkt wel of ze zweven
die krijgen vast een…
herfstsprookje...
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
729 er was eens een oude beuk
stond helemaal alleen aan de waterkant
met zijn soortgenoten op grote afstand
voelde hij zich zo eenzaam, vond dit niet erg leuk
hij klaagde van 's morgens vroeg tot 's avonds laat
nu de herfst kwam vroegtijdig in het land
ook dit vond hij niet geweldig plezant
hield niet zo van dit overgangsklimaat…
Liefde van mijn leven
hartenkreet
4.1 met 46 stemmen
3.290 De geur van zee en zonnebrand
De zon en zilte zee
Kinderen spelend aan de waterkant
Kom ga je met me mee…………
Samen wat drinken op het terras
Kijken naar kleurrijke mensen
Praten over hoe het ooit was
Over verlangens en stille wensen
We drinken samen een glas rosé
En zien de zon onder gaan
We lopen een stuk met de vloedlijn mee
En laten…
Belgen snoeken na beet
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.867 bij Paterswolde in de Hoornseplas
fameus bij stadjers en recreanten
vissers aan oevers en waterkanten
ontstond plots roering en ambras*
één snoek had een echt meisje beet
zette al zijn zeven honderd tanden
in haar been want zijn ingewanden
zeiden hap lekker jong die scheet
ze kreet hevig help ik ga naar de haaien
hij liet los om haar…
Zierikzee
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
871 Dat stadje aan de waterkant,
Het blijft mij steeds bekoren,
Mijn leven lang, want ….”ik heb mijn hart
in Zierikzee verloren!…
Ik proef de aarde
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
692 Na de warme stoffige dagen
valt regen in het polderland
regenruis weert de geluiden
wordt zelf ‘t geluid der stilte
Ik luister aan de waterkant
Regen slaat stof uit de lucht
het land lest gulzig z’n dorst
wast het groen, koelt m’n lijf
spoelt het rag uit mijn brein
rimpelt ‘t water, wiegt ‘t riet
De hengel is slechts rekwisiet…
HET LAND VAN UTOPEIA
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.545 In het land van Utopeia
groent en blauwt ene eeuwige mei,
glanst ene eeuwige lentezonne,
zingt eene eeuwige vogelenrei,
blinken marmeren sloten tussen
myrtenwoud en waterkant,
en het is een zalig land
't land van Utopeia.…
Vermaak
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
464 Nog een emmer
dan terug in net dat goed
en dicht en opgerold
weer naar de waterkant
omlaag gaat in 't kanaal
ik duim omhoog en klap
maar eigenlijk hoezo
wat is de grap
hieraan nou allemaal?…
proestend, proostend en klinkend – van harte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
767 vandaag vergaren zich
jouw vrienden en vriendinnen
in de fijne herinneringen
de gouden draad van jouw leven
die jij ons steeds weer reikt
met blote voeten in het gras
mijmerend aan de waterkant
waar de stroom kabbelt
staan wij stil bij het leven
dat jij en jou liefhebben wil
spetterend en kwetterend
ons de pootjes badend
verhalen wij…
schril contrast
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
459 Mijn hart gaat uit naar ’t ruime vlakke land
Met langs verre horizon de boerderijen
Waar langs paden populieren staan in rijen
En ruisend riet op d’ oevers langs de waterkant
Waar vogels vliegen langs de hoge hemelboog
En witte wolken onderbreken ’t azuren blauw
Het veld des morgens bedekt met parelend dauw
Vanaf het water stijgt reeds vroeg…
Ambtenaar
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
2.441 wel de opening
zorgvuldig opgemeten
De dichter werd in kaart gebracht
toen in het vak gesmeten
Maar ach lieve hemel
dit bracht ook al gezeur
Want zijn voeten bleven steken
juist buiten de deur
Ik spreek niet over ezels
en niet over de bekende steen
Maar van de tachtig vakjes
pastte er geen een
Nu zit de arme ambtenaar
aan de waterkant…
Wanneer komt de vloed
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.781 Is er daar, aan de koude waterkant
niet ook een ster die alleen voor mij verbrand
een dof oplichten als een vuur in de nacht
dat nooit uit gaat.
En ik kijk naar de hemel
en vloek op het eigenwijze tijdsverloop
maak voor mezelf een wereld van bedrog en schijn
maar het zal daarom geen andere zijn.…
Minnespel in zomerzand.
hartenkreet
4.4 met 13 stemmen
1.477 staan
met jou als gouden volle maan
je mond voelt warm en zacht
ik streel je borsten pracht
het zand stuurt prikkels langs je benen
ik imiteer een krab met mijn tenen
de zon brandt op onze blote lijven
ik wil hier voor altijd blijven
de kuil waarin wij vielen
gevest van verliefde zielen
minnespel in zomerzand
spelen langs de waterkant…
Op herhaling
gedicht
3.0 met 80 stemmen
27.113 Ik keek naar water, de golven bewogen
heel licht in die lange stroom naar de einder
en langs het riet zwommen enkele eenden,
verderop een reiger aan de waterkant.…
De Zwaan
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
628 Een kind loopt langs de waterkant
verzonken in gedachten
terwijl ze naar de zwanen kijkt
wat staat haar ooit te wachten?
De eendjes vechten om het brood
ze werpt ze nog wat toe
zouden eendjes zwanen worden
en zouden ze weten hoe?…
Park
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
3.045 Omdat je voor mij een monument bent tussen het afval,
de zuurstokken, de stukken steen,
en oneindig veel braak gelegen bankjes
aan de waterkant.…
Mijn zwijgen
netgedicht
3.8 met 27 stemmen
630 'k Ben alleen hier aan het water,
alleen aan d'oevers, de waterkant.
'k Wil mijn ziel wat laten varen
niet mijn lijf of mijn verstand.
'k Wil zo voelen
de zachte kracht van dragende liefde,
wiegend op de golven van het leven,
eb en vloed overleven.…
vrijheid voor liefde
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
1.478 gewoon een leuke tijd
af en toe vrijen zonder spijt
hartverscheurende romances zo snel opgebrand
ik wil je zonder deze onzin
laat me verlangen naar de spanning die onstaat
steeds als je zwijgt
en er warmte ontsnapt van tussen jou en mij
geef me lucht en buiten zijn
een voetbal op het strand
wilde verhalen en whiskey drinken aan de waterkant…
Klein erfenis,
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
584 Aan de zoom van bos en akkerrand,
ongelijkheid rug aan rug op de mentale
barricaden gestreden in de vele zinnen
van een enkele oogopslag, uiteindelijk met
lege handen de dotters tellen aan de waterkant,
waar dove netels, uniek in hun soort,
zich naar nieuwe wet en zin vertalen en
zittend op de blaren zijn achterhaald,
ergens tussen de…
Voor de allerlaatste keer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
619 Aan de waterkant
Tussen 't ranke riet
Kwaakt de kikker ongeroerd
Zijn hoogste lied
De korenhalm, sierlijk en slank
Vertelt de kruisbes en de braam
Zachtjes fluisterend
onze naam.…
Eenzaamheid
netgedicht
2.0 met 10 stemmen
610 Langs de waterkant strekken zij zich uit, een zee van bloemen die de leegte omhelst.
Zelfs de golven lijken met hen
mee te dansen, hun ritme weerspiegelend in het
kabbelende water. Ik glimlach, gedragen door hun kracht, verlangend
niet naar samen, maar vervuld van rust, blijvend kijken, delend in deze warme troost.…
weldadig post-paganisme
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
533 langs de bezongen rivieren: zij,
die onomstreden zou kunnen zijn, zweeft –
als er geesten geweest waren, hongeriger
dan de jonge wolven, ik zou zweren, als
vlees door mijn klauwen glippend, daar
waar wij als poëtische sterren imploderen,
in elkaars spectrale achtergrond vervallen;
tussen het riet en de dodde van de eeuwig
gebonden waterkant…
Amsterdam
netgedicht
3.0 met 20 stemmen
6.464 jeugd ben toegewijd
Carré, er speelde menige klucht
Ik ruik ook nog de circuslucht
En weet nog hoe het vroeger ging
Het gegalopeer van paarden
langs de eerste ring
Even verderop HET hotel
Met zeer markante vormen
Parel aan de Amstel al sinds lange tijd
Blijft in mijn herinneringen
Raak ik nooit meer kwijt
Boten langs de beide waterkanten…
Het bankje...
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.713 Eens mocht ik plaats nemen in het plantsoen
Prachtig gelakt mijn voeten in beton gegoten
In de eerste zonlichtstralen glom mijn bruine kleur
Trots kwamen de eerste mensen zitten op mijn schoot
Eens mocht ik plaats nemen in het plantsoen
Mijn uitzicht was adembenemend zo mooi
Prachtige bomen aan de waterkant
Trots liet ik mijn schilderij zien…
Liefde als de zuiverste parel
hartenkreet
4.0 met 16 stemmen
1.538 gebulder een uiting van gemis
elke dag een beetje meer
Een traan vermengt zich met de waterval
meegenomen in zijn stroom
weet ik dat hij zijn weg wel vinden zal
De zon maakt plaats voor de sterren en de maan
duisternis valt en ik vervolg mijn weg
als kompas onze liefde die verpakt zat in mijn traan
Ik werp nog een laatste blik langs de waterkant…