5142 resultaten.
wolkenslaap
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
710 de avond liep binnen
met waterige ogen
en schrobde het maanlicht
van mijn zilver bespatte huid
met zorg had ik
sterrenzaad gestrooid
tussen land en hemel
ver van de plaats
waar uren verdwijnen
en de dood zich in mijn
lichaam sleept
boven de horizon
en het slapende zuiden
kromde het licht
met ingehouden adem
toen jij stenen gooide…
verloren strijd
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.534 een cryptogram
verweven in een woordenweb
waar zelfs de spin van huivert
en de vlieg spartelt
klevend naar adem hapt
en één dag te kort is
vraagtekenwolken die
roerloos drijven en botsen
in een hevige onweersdialoog
tranen neerstorten in onmacht
steeds weer verdampen
onopgelost en gevangen
enkele winnende ronden
in triomferende…
Mijmerend in de duinen
gedicht
3.5 met 24 stemmen
13.993 zand en zomp en gras en dor getak en jonge scheut in hem
dit is de zon tussen de aarde en de ijlte
breek baan, trillende wereld van libellenvleugels
ruisende onbeweeglijkheid boven prille netelkoppen,
breek baan in mij die in dit landschap zit
in dit doorzichtig nest van arendsdons
en broei mij uit
tot uw tijdeloze heerlijkheid
een roerloze adem…
Ik hoorde van je komen
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
908 zware stappen morrelend aan mijn deur
kom schenk wijn in voorzichtig
leg je hoofd naast mijn gezicht
mijn handen de koude tegels
sterven van verlangen
het blauwe ijs bekruipt
het web is met je haar verweven
het kruis krast je wervels bloot
jij omhelst de geur thuis
ik sta hier buiten uitgeloot van geduld
geef haar je bed zucht in haar adem…
een huis uit vele werelden
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
594 verzonnen in een pogen
elkaar het uitzicht te gedogen
ik leunde tegen jou
en jij gaf mij houvast
in eerst ontmoeten
het groeten was een
huis uit vele werelden
zo blij je thuis te zien
samen nog geen team
maar delen onvoorwaardelijke
liefde in een status die niet mag
maar alles bracht ons onverwacht
het paradijs dat jou weer adem…
Februari in Brunei
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
865 Alles tegelijk
De lente vond ik er in zachte geuren
in witte bloesems in de wind
De herfst bracht vallend blad
in houten kleuren
met sterke adem
van een kruidenbad
De winter was er in de kale bomen
alleen de koude werd electrisch
binnenshuis gevoed
De zomer zong haar warme krekelliedjes
de kikkers zeiden 's avonds alles na
de tjitjaks…
Problemen
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
865 Je weet je nergens meer
en niets kan je nog raken
want enkel dàt trekt alles aan
en doet je adem bijna stoppen.
Maar wacht, er komt ook weer wat licht
van mensen die echt willen helpen;
dus sla niet zomaar deuren dicht,
en laat je niet eronderdoor gaan.…
Witgekalkte woorden
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
713 en je ademt mijn adem
van wind en water
zoals de dag druppelt
langs mijn woorden heen
waar stilte onbespreekbaar
waait onder ijsvleugels
van de reiger
vijverkoud boven
het wintervlak van
onbeweeglijk riet
met opzwaaiende, tere
handen en duizend
voetstappen
breed en breder
sneeuw ik
de laatste woorden
uit het zicht
van diepe…
Toevallig
netgedicht
4.2 met 67 stemmen
5.255 Mijn adem onwelriekend
Mijn ogen gloeiden zacht
Jouw ogen boeiden sterk
Je bood mij een boterham
Je taal was zeldzaam rijk
Je interesses boeiden
Mijn ogen meldden
Eensgezind als zelden
Ik weigerde je boterham
Maar slurpte je woorden
Die mij zeer bekoorden
en waar ik de tijd voor nam
je schudde tot afscheid mij de hand
liep haastig…
Lenteplicht
gedicht
3.5 met 15 stemmen
9.108 Ik zou graag overal willen zijn
mijn bloemen-adem distribueren aan iedereen.
Men is tenslotte niet allemaal zo bedeeld
met bloemen in de herfst
van het leven
en dit soort dingen
dient men te delen.
---------------------------
uit: 'Men zegt liefde',2003…
Wie is hanig ?
netgedicht
4.1 met 26 stemmen
1.573 Een schorre haan
ritst de morgen open
hij, uit eigen faam, en
ik uit naderend noodweer,
mijn eerste adem zing, niet
voor beide tot verademing,
zich in badinerend licht
laat tonen, balancerend
op z'n trotse hanenpoten,
schiet hij verbale gaten
in het heelal en mijn
ochtendkrant, een en
ander opgesloten ligt
in z'n begrijpelijke taal
ben…
En het is goed zo
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
2.290 nachten wanneer jouw boezem
de ochtend sneller brengt dan ik zou denken
een beetje Beethoven, een vleugje Bach
of gewoon een frivool orkestje met een
bombardon waarvan de slagen galopperen
over het pleintje alwaar ik woon
als ik mocht hopen wenste ik jou
al mijn liefde, een reis naar de tropen
een licht getinte huid, doch mijn
adem…
Jouw onbesponnen web
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
724 Ik heb me geëvenaard
naar jouw paradijs, mijn woorden
gevlochten naar jouw
zinnen, je beeltenis
vereeuwigd op het vlakke water, je hand
gerijmd onder mijn dichterswoorden
noch mijn stortvloed die ons
deed waden door het onverkorte koren
beitelde jouw besef terug in de volkomenheid
van trouw, neen jij stierf mijn dood
alvorens mijn adem…
Je rode gloed
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
731 ik heb
mijn hart gezien
de fundamenten
kloppend in hun groei
de boezems
kwamen later in
mijn jeugd volledig
tot hun bloei
zo ook de kamers
waar mijn schatten
naast de zorgen
veilig zijn geborgen
mijn donker bloed
heeft jou ontmoet
het samen ademen van
zuurstofrijk deed goed
jouw warmte
en je rode gloed
trok door mijn hele…
singulariteit
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
655 krakend uit zijn voegen
alles besloten
op het perkament
van eeuwig groeien
zal mijn huid
zich sluiten
voor een zee van leven
zal ik niet
uit de nerven barsten
als vochtige ogen
de matrijs van het verleden
nog eens openen
zal ik dan
van papier worden
op de kantlijn
krioelt het
van ongeboren poëten
of heeft alles
de tweede adem…
BLAUW
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.107 Er zal weer
blauw zijn
strakblauwe lucht
en wolken als zeilen
Het groen en geel
trekken zich
uit het landschap
terug
Nog even maar
is er klatergoud
bladgoud
in kruinen van bomen
Langs stoep en straat
waar wind
vrij spel krijgt
je de adem wordt ontnomen
Het seizoen wordt
oud en misschien wijs
rijgt laatste bladeren
aan…
Winterpijn
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
627 De regen wiebelt met zijn gat en strijkt als loopse duinen
De hemel nog niet aangepast in diepe blauwe kruinen
De kou te diep geslagen nog het hart te kil beslopen
Een plensbui die er ijskoud lult van zomers in de tropen
De dagen zwart de zangers stil en rook die maar blijft pluimen
De wolken dicht de adem laag en hoe de uren schuiven
Een tango…
Largo bij sneeuw
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
631 Wit en langzaam nog veel witter
daalt er iets van boven neer,
zingt van stilte, wentelt, wemelt,
adem stokt en ziet plots weer
hoe de mensen langzaam lopen,
heel behoedzaam en alert,
groeten niet of haast onmerkbaar
bij de koude winterpret
die de dagen vult met weemoed,
- kindertijd is ver van hier -
maar 't verlangen blijft in leven.…
De hand 1
gedicht
2.2 met 18 stemmen
7.353 Ik heb verkeerd geleefd,
mijn adem opgeteerd in de luchtbel
van een geloof. Ik schreef mijzelf
om veilbaar te zijn honderd jaar
na mijn dood. Zonder lust brak ik
mijn deel van het dagelijks leven,
verstrooid, bang om de eeuwigheid
te verspelen aan liefde en brood.
Buiten waaide de wereld, wierp
steentjes tegen het raam.…
dorp in lentestemming
gedicht
2.4 met 24 stemmen
9.106 Nu de wijven
Schutteldoeken uit het telraam
Van hun mager a b c
Hoe innemend de haat kraait, de vliesdunne wrevel
Bij donker alleen met de rook
Het gebaar voor de spiegel
De baltsende vogel vergaat
In het vuur van haar bloot
Ah de muis in haar hand de beminde
Die klautert en klimt
In haar adem
Het lichaam staat groot…
je zong
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
781 hoe zuiver was je lentelied
teder van toon en
vastberaden in de liefde
zoals mijn vroege vogel zong
je stokte tegen zomertijd
alsof de schoonheid van je lief
je al je adem nam
te kwetsbaar over zo veel liefde
later met diepe klank, doorleefd
de pieken en het dal
het late bloeien in de herfst
voorbij het verre schamen
maar winter kwam…
De rozentuin der ziel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
503 Laat me ademen
Laat me leven
Laat me om de lieve Liefde geven
Laat me stijgen
Laat me gaan
en op roze rozen zweven
Om te worden wie ik ben
Om te maken mooi en heel
wil ik alle woorden spreken
teder helder en bedreven
Laat me lachen
Laat me zingen
Laat me opgaan in de goede dingen
Laat me zwerven in je zwoele geuren
Laat me binnen…
Joie de vivre
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
597 als ik kon
zou ik je stem uit de vijver vissen
bemint op zachte snaren
vol van klanken in vrouwenoren
aan een stille blauwe hemel
wil ik je toezingen
jouw naam
geeft poëzie aan ‘t leven
dat laat mij geloven
langs de dreven van flora en fauna
van het seizoenbeeld, van adem
in een stille ruimte
en aan het kind in mijn ziel
zal ik zeggen…
Zacht als de maan
netgedicht
4.9 met 21 stemmen
845 Wolken kennen
het antwoord niet
op vragen
die zij elke nacht
tussen de sterren ziet
vertaald...in woorden omdat
schrijven haar altijd
ademen liet
zij werpt haar
netten uit, vangt
verdronken zinnen
verhalen van vroeger
woorden die drijven
op golven van verdriet
laat los wat nog
wil blijven in haar
nachtelijk schrijven
waar…
de schaduw van een mens
netgedicht
2.9 met 17 stemmen
767 het voelt vreemd aan, de vreemde die hij is
ondanks het delen van de waanzin
in het verleden, het slaan op ziel
en huid, onherstelbaar
zoals de pop die ik jarenlang in armen droeg
wanneer ik het licht uitdeed
om woorden met dezelfde adem
te laten sterven
nog droom ik, de ogen op mij gericht
midden in het huis
dat het water op de ramen…
Schemerliedje
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.704 Om mij de warme zaligheid
Uws adems ; en een tinteling
Licht in uw ogen.
Lieveling !
In de schemering,
Als alle dingen duisteren,
Heerst -dit lichte fluisteren:
Lieveling, lieveling!…
Het cirkeldenken
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
801 wat rijmt stilte
toch vaak op schaduw
ook al hebben ze
onze taal niet gemeen
of storm die weet heeft
van mijn luwte
terwijl ik wolken
beeldhouw uit steen
zo adem ik
grijs naar binnen
ervaar de heerlijke smaak
van genadeloos vergif
ook al heb ik vaak verloren
het kleurt toch
de geur van overwinnen
zo kan ik ook borsten…
Voorbij de waarheid
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
507 nog voordat de avond in mij valt
vertel me hoe het was
streel nog eenmaal de zinnen wit
en bedek me met jouw stilte
er bestaat geen andere kunst
dan het kussen
waarin ik mijn dromen legde
en mijn ogen met vogelmelk versierde
bij het ontwaken
laat de zon door de kieren glippen
de tijd transparant maken
mijn adem jij bloesemlicht…
De verdwenen verbeelding
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
456 dirigeren, de muziek beheersen
zonder klank of stem
nu krijt de zon dwergen
op de straat, het zoet van smaak
is niet meer proefde ik nog maar
het bitter dan was mijn hart
in evenwicht en dichtte ik het
leven naar mijn wens
tijd lijkt verankerd in chaos
en levensloze melodieën, mijn
handen zwijgen zoals mijn lust
om steeds weer die adem…
mijn muze
hartenkreet
3.3 met 13 stemmen
1.100 Ik hou van jou, van je adem en je lach,
ik hou van jou heel de nacht en de dag.
Ik hou van je handen zo stevig en zacht,
ik hou van je zwakte en ik hou van jouw kracht.
Ik hou van jouw tranen en van jouw verdriet,
ik hou van jouw ziel, die niemand ziet.
Ik hou van jouw hart en van héél jouw zijn,
ik hou van jouw liefde en van jouw pijn.…