3205 resultaten.
de toekomst was van edelsteen
netgedicht
3.7 met 295 stemmen
46.206 omhulsel ben ik slechts
een krot
voor afbraak in de steek gelaten
leeggehaald tot op het bot
lamgeslagen, zwaar gehavend
voelt mijn hart, mijn lichaam aan
wankel zoek ik naar een houvast
struikelend over kruiend ijs
maar de toekomst ligt in duister
voor mijn ogen doemt het grijs
waar is onze ziel gebleven
weg is het een-twee samenspel
verdwenen…
Pakistan rouwt...
hartenkreet
4.3 met 16 stemmen
1.426 nachtmerrie welke niemand begrijpen kan
Verwoest zijn de steden en levens onder puin en zand
De dagen glijden voorbij
Mensen rouwen en begraven hun dierbaren
Lichamen in een dodenkuil zij aan zij
Wachtend totdat de aarde hen voorgoed zal bewaren
Pakistan, eens een land van zon en licht
nu een duistere vlakte gehuld in mist
De lach is verdwenen…
Liggend op mijn warme bed
hartenkreet
3.5 met 24 stemmen
1.777 zonder voorbehoud kroop je over mijn naakte lijf naar beneden
Mijn onverschilligheid bemerkend liet je je hongerige mond
zuigend gaan zonder schuldgevoel of vernedering,
Ik werd haast gek terwijl je aan me zoog
Eindelijk, na een vergeefse strijd viel ik in slaap
Vanmorgen toen ik wakker werd, was je weg
nutteloos zocht ik je, maar je was verdwenen…
Voorjaarsrief
gedicht
3.3 met 19 stemmen
17.237 Gerrit ik schrijf je het wordt lente,
er ligt bros ijs op de tafel - gaan we
dit jaar weer van rotsblokken springen,
vrolijke rookvanen wegblazen, verdwenen
dichters bezingen? Nu, het wordt lente,
het schrijnt waar zij weggescheurd werden,
de onzen, we staan nog te trillen; veel
vocht verloren, pijn onder de kleren.…
De god in mijn hersenen
gedicht
3.4 met 26 stemmen
22.792 gevleugelde vrouw voorstelde
zoals je wel ziet op felicitatiekaarten
wilt u god, werd er gezegd, toets dan één
wilt u god niet, toets dan niet
ik toetste één
en dezelfde gevleugelde vrouw zei: er is nog
één wachtende voor u en die ene bent u
ik herinnerde mij dat ik hier eindeloos over
moest nadenken tot ik ontwaakte en God weer
was verdwenen…
Moederangst
poëzie
3.3 met 12 stemmen
2.941 De nacht is stil, en kalm en klaar;
Haar bange droom is henen;
Maar is voor 't rustend kindje daar,
Ook al 't gevaar,
En alle leed verdwenen?
Ach neen; zij 't wiegje nog zo zacht,
't Moet toch langs wilde baren,
Gelijk een scheepje met zijn vracht,
Bij mist en nacht,
De levensstroom bevaren.…
opgedragen aan een immer kranige dame
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.731 Verdwenen was die jeugdige lach.
Zo kwam ik haar onlangs weer tegen,
In de sneeuw, liggend op de grond.
Haar ogen gesloten van schaamte,
Helemaal koud, het was zo dat ik haar vond.…
San Pedro
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.269 land
waar de zee zich bewoog
daar ging ik heen en weer
en we aten spaghetti
of we aten spaghetti
en vervloekten Scarlettie*
en de haven van Venetië
nog meer
in San Pedro zijn de nachten
warmer dan aan boord
op de vraag naar wat liefde
is daar altijd een antwoord
en die kwam er die nacht
zoals het immers hoort te gaan
de liefde is verdwenen…
De schaduw van een kind
hartenkreet
3.1 met 11 stemmen
5.575 Doch niets is hopeloos verdwenen
als nietmeerkinderen kinderen krijgen
het leeslampje wordt aangeknipt
''t is een vogel, kijk!'; de ogen groot.
Slimme vingers vergaten niet
dat fantasie, soms diep verborgen;
zelfs na schijnbaar dood te zijn
bij kinderen springlevend is.…
Zomer 2006
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
621 Even lijkt de verlammende gedachte
dat iedere dag, iedere gebeurtenis,
verdwijnt zonder dat er echt genoten is,
gevreesd is, geleefd is, verdwenen.
De tijd vreest de hitte.
Het verlangen naar wat is geweest
knaagt onophoudelijk aan het denken.
Denkers wijzen op de domheid
van dit verlangen.
“Het verleden bestaat niet.…
Luchtkussens
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
460 Ik ben bereid te duiken
in de fuiken van de dromen,
alleen ik aarzel voor de steile rand,
bang dat je me achterna zal komen , en
te springen in het zelfde diepe ledikant,
vrees niet, we springen op gelijke wijze
met dichte ogen, met vaste hand, gericht
op angsten die verwijzen naar de
verdwenen vrienden uit de jeugd, waarmee
we zwierven…
Die eerste kus
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.516 schemeringen wandelen stil voorbij
waande ik mij op gewijde grond
stiller mooier en intenser kon het niet
zweefde weg terwijl ik daar stond
dit scheppingswonder was voor mij
toen is zij naast mij komen staan
ziel met ziel smolt daar ineen
door toverblik en lieve ogen
volle lippen en die mond van haar
een blooskleur die als sneeuw verdween…
Gescheiden ouders
hartenkreet
2.7 met 12 stemmen
2.740 Wanneer een man zijn spullen pakt,
vlucht hij weg voor de tijd die er ooit was,
Laat hij alles los wat er ooit was,
en is zijn toekomstplan ineens verdwenen.
Wanneer een vrouw haar spullen pakt,
voelt zij zich eenzaam en verloren,
Wilt zij even vast gehouden worden,
maar de man wilt dit maar niet begrijpen.…
Stille nacht
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
681 Een koude , donkere stille nacht
Waarin plots een heldere ster verscheen
Een prachtige ster die niet meer verdween
En die de herders naar Bethlehem bracht.…
de Avond
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.073 De zon is practisch nu verdwenen
een klein wolkje wordt nog beschenen
het is al laat.
De kerk en toren die daar stonden
zijn door de schemering bijna verslonden
als zij weer slaat.
In het geluid van onze toren
die pas voor het eerst goed is te horen
klinkt wat spijt.…
- Het Ochtendgloren -
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
581 Het jonge ochtendgloren,
het warme rood van troostende gedachten
omarmde stevig deze eerste prille dag
liet gaan wat ongewenst geboren was
de zware harde nachtelijke vorst,
vrijwel geheel uit het zicht verdwenen
zoals een passant in overstromingstijd
de weg geplukt door eigen nemen
zo leeg geraakt in maagdelijkheid
zo vastgehouden,…
DE AARDE
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
751 Centrum der aarde, vermenigvuldigingsfactor
generatoren in actie, georganiseerd vluchten
oorzaak in het heelal, intelligentieverschillen
het openstellen verdwenen, leerproces komt op gang
velen zullen begrijpen, wij zijn de geroepenen
het uit zich overal, in alle lagen der maatschappij
eerst nog onwennig, resultaat acceptatie
niet meer te stoppen…
Het punt in de verte
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
648 zeven
kiest ze dan allemaal
op zoek naar de volgende zin
in het zoekend bestaan
in dit land waar ze iemand is
voor niemand behalve zichzelf
waar ze zwijgt in alle talen
zijn er alleen eigen grenzen
die ze allemaal op wil zoeken
met verdwaling als gevolg
wie vindt haar terug
in dit stille niemandsland
waar elke buitenkant
rondom verdwenen…
Van de brug af gezien.....
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
565 was geen verleden meer,
maar ook geen later, een oneindig
spel verbindt de tijd, maakt zich
meester van eentonigheid, naar links
en rechts steeds onbevangen, in
verwondering voel ik het verlangen,
wat onontbeerlijk scheen, lost zich op
in een panorama van gedachten, soms
wild, soms sereen, gevoelens zo aards,
wat bij tijde weer verdween…
Zwerver en elven
gedicht
3.1 met 7 stemmen
7.309 Te zwaar was het water, te
Licht is de wind
- O, Christofoor, waar is het
Kind, het kind -
Alom, toen, geheim en
Weg-stervende
- Blijf bij me, bij me
Zwervende -
En, eindelijk, stijgend de
Maan langs en heen,
Een bijna zwijgende
Wolk verdween.…
VOL NAALDEN VLIEGT DE LUCHT
poëzie
4.0 met 7 stemmen
2.977 De wind komt, wild en boos,
gesnoeid uit alle gaten;
geen ruste en wilt hij, eer
hij eenmaal weten zal
dat ‘t volk verdwenen is,
en hem wilt meester laten...
‘t Is bijster, bijtend koud,
en ‘t wintert overal.
---------------------------------
uit: Tijdkrans (1893)…
Jotie hield van jou
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
698 Je bent nu ver in de vijftig, verdwenen
in volstrekte anonimiteit, wieweet wat je
uitvreet, ik niet. Toch zul je voor mij
altijd die droomvrouw blijven, die muze
van Jotie, zo immens schoon, betoverend.
Ik snapte Jotie wel, hoe kun je in leven
blijven bij zoveel vrouwelijke elegantie?
Niet daarom, lieve schat, maar bij wijze
van spreken.…
wie is die vrouw zo mooi alleen
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
818 wie is die vrouw zo mooi alleen
en waar gaan mijn gedachten heen
kijk, ze staat daar heel alleen
met een glimlach die verdween
mooie vrouw gekleed in blauw
mag ik deze dans met jou
dan leid ik je door deze droom
als een koning zonder kroon
nu we samen zijn
kan deze nacht voor eeuwig duren
oh mijn vrouw in het blauw
ik hou zoveel van jou…
STILLE NACHT
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
716 Een koude , donkere stille nacht
Waarin plots een heldere ster verscheen
Een prachtige ster die niet meer verdween
En die de herders naar Bethlehem bracht.…
DE DIALOOG KRIJGT WAARDE
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
628 Centrum der aarde, vermenigvuldigingsfactor
generatoren in actie, georganiseerd vluchten
oorzaak in het heelal, intelligentieverschillen
het openstellen verdwenen, leerproces komt op gang
velen zullen begrijpen, wij zijn de geroepenen
het uit zich overal, in alle lagen der maatschappij
eerst nog onwennig, resultaat acceptatie
niet meer te stoppen…
STILLE NACHT
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
572 Een koude, donkere stille nacht
Waarin plots een heldere ster verscheen
Een prachtige ster die niet meer verdween
En die de herders naar Bethlehem bracht.…
Toekomst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
691 Jou denken laat je dat denken vastleggen
Jou denken controleert alles
Als jij denkt dan is het gevoel verdwenen
En jij zegt dat je voelt?…
Generaties later
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.887 Vier jaar was ik,
een dreumes die
mentaal beschadigd
bij jou liefde zocht en vond;
de bindingsangst verdween.
Jij was voortaan
mijn moeder, steun
en zek’re toeverlaat.
Jij voedde mij op en loodste mij
koersvast door het pub’ren heen.
Ik was de oudste.
Voor drie halfbroers
was ik hun grote broeder.…
het bruidspaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.765 ja dat snapte ik wel . maar zonde was het
wel…kinderen die kinderen kregen
en zo verdween mijn buurmeisje uit mijn
leven. ze woonde voortaan op het plein
en later liep ze achter een kinderwagen
vadertje en moedertje spelen ?
dat leek me echt helemaal niets. en zij ?…
dag opa
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
833 het kunstmatig leven
achter ooievaarsbek
uit sibbes oog verdwenen
niet langer wind van onder
zo hoog gevlogen
te hoog misschien
te veel gezien
wat je zag brandde je netvlies
was zwaarder dan je vleugels dragen konden
de boom nu gekapt het nest is nu weg thuis is nu elders
ook voor jou is het winter nu, vogeltje
van zomer naar zomer ad hoc…