3546 resultaten.
Hun lach.
poëzie
4.1 met 10 stemmen
3.212 De wolken beginnen te varen,
De bomen in wiegeling
Hebben gezang van blaren,
En alles - Herinnering,
Het Heden nú, en het Verwachten,
Het nóóit moede licht van de zon,
Het korengeel, het smaragd en
Het bloemenrood bij de bron,
Het geluid van een vogel jeugdig
Vol uitgelaten genot,
En hun eigen stemmen, vreugdig,
Als een levens-danklied…
Stilstaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
632 Als ik wil zingen vanuit mijn tenen,
juichen vanuit mijn buik, drinken
vanuit de hoge, dan klinkt er geen geluid.
De bomen buigen vol ontzag,
de dieren huilen,
en dwars door alles heen
klinkt de donder
als een schreeuw!
Langs het bospad in de lente,
kwaken kikkers in de sloot.…
Ik droomde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
546 Geluiden, vormen, alles was mij vreemd.
Traag was nu alles; voedzaam, onbenoemd,
Ik at en dronk het tot ik was verzadigd,
En spon mij in in herbeleven.
Wat is het dat zich in mij roert en groeit,
Is duur de zachtste adem van de tijd?
Waar kan ik anders zijn dan in het leven?
En in mijn eigen oerknal ingewijd?…
Geen tranen zullen op mijn graf-stee vallen
poëzie
3.0 met 3 stemmen
4.078 Zij zullen elkaar aanstoten in zacht mallen
Om mij, arm mens, die sprak zó hooglijk-luid
In 't Leven Mijn, die leefde van geluid
Alleen, en van veel opstaan na veel vallen.…
autisme enzo
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
978 ik zie
de angst
in jouw ogen,
m'n kind
iedere ochtend
weer
de angst voor
lawaai, geluiden,
chaos
m'n kind
iedere ochtend
weer
stel ik je
gerust
en
zeg dat het
wel beteren gaat
ook al weet ik
dat de wereld niet
veranderen zal
drukke wereld,
reik haar toch de hand
jouw wereld
m'n kind,
is wat anders,
maar toch zo…
de rode schuur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.088 gelukkig woonden ze in de heuvels,
niemand hoorde de afstotende geluiden die hij maakte
bij bezoek sloten ze hem op in de oude aardappelkist
waarin hij dan uiteindelijk zijn behoefte deed
als straf daarvoor lieten ze hem dagen liggen in de kist
na een frustrerend pak slaag
ze hadden hem gestolen uit een liefhebbend thuis
om aan hun kinderwens…
Bomen, Oostvaardersplassen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
478 In wind hoord’ ‘k hun krakende geluid.
Ik zag er eentje knielen,
ja zelfs bomen, als nederige zielen.
Ze braken in de storm tot stompen met relief, waar,
uitvergroot,
de splinters, flinters hout ruig berglandschap verwerden
met steile diepten en geheimen.
Alleen een spin wist hier van seilen.…
Wezenlijk.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
477 Bij het open raam streelt zacht de wind
mijn gezicht, ieder beeld en geluid lijken
een te zijn.
Iedere ervaring hoe betekenisloos ook
is een adem die mijn bestaan bewaarheidt.
Zorgen door eenvoud gedompeld in helder water
en verspreid door lucht zo zuiver.
Luider wordt de stilte, donkerder het grijs,
duisternis doet dan zijn intrede.…
Voor Augustijn
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
646 een koekoek zingt een liedje van verlangen
zijn trillers klinken vrolijk op het dak
een vrije vogel heeft aan regels lak
hij schenkt zijn noten blij aan alle rangen
die tonen brengen gras onder je voeten
je voelt de halmen strelen langs je huid
en bijna maak je zelf zo'n blij geluid
vergeet dat alle mensen sterven moeten
je staat en luistert…
De kleuren van de avond.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
560 Het zijn de geluiden van de avond.
Het zachte ruisen van de zee.
De stilte op de achtergrond.
Het late krijsen van een meeuw.
Het zijn de geuren van de avond.
De kamperfoelie, de jasmijn.
Het pas gemaaid gazon.
En we drinken rode wijn.
Het is het vallen van de avond.
Zitten onder de appelboom.…
Tanend licht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
508 De kettingwind rukt
aan zijn muze waarin de toon
verandert,
lief en leed verankert
in een voortschrijdend verhaal,
verslaat de eenzaamheid
tot aan de grenzen
van de moraal of een ander
woord gebruikt als het
hemeldak zich sluit in een
tijdloze melodie, een
kameleon
van geluid, zijn zwijgzame
boreling waarin ik meer te biechten…
Donker mooi als het licht...
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
853 schemering,
geroepen door prachtig donker, mooi als het licht
Zonder spreken dichtbij de oudste waarneming,
het niets een omhelzing van eeuwig vooruitzicht
Terug zonder traan naar de zwarte filmrol,
verzadiging van elk hunkerend begin
In een duidelijker aards rock & roll,
op een toneel zonder podium gewin
Euforie in stilte, equivalent in geluid…
Teder zwijgen?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
462 als de tijd zijn getijden stopt
en geen einde kent in de wateren
die er waren in den beginne
hoor je de avondklok
zijn toekomst ontrafelt en
gestemd door een aanzwellend geluid
van wolken waar het licht doorbreekt
in een laatste avondmaal, er woont
brood en wijn in alle woorden
van het teder zwijgen
in ieder verzonnen verhaal.…
ZOMERAVOND II
poëzie
4.0 met 2 stemmen
725 Dan blaast een jongen op z'n herdersfluit
Een simpel liedje van verloren dagen;
En 't mijm'rend hart moet zachtkens medeklagen
Bij 't gaan en komen van dit week geluid.…
Het enige wapen?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
428 De kettingwind rukt
aan zijn muze waarin de toonzetting
werd veranderd,
lief en leed zijn geankerd in
een voortschrijdend verhaal,
verslaat de eenzaamheid
tot aan de grenzen
van de moraal of een ander
woord gebruikt als het
hemeldak zich sluit in een
tijdloze melodie, een
kameleon
van geluid, zijn zwijgzame
boreling waarin…
Zoem zoem
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
463 Toen Korsakov eens in het stadspark liep
te Petersburg om zich wat te verpozen
-’t was warm en ’t leek of heel de wereld sliep-
kwam er geluid vanuit een perkje rozen.
Geen vogelzang en ook geen muisgepiep
was wat hem haast van opwinding deed blozen,
toen Korsakov eens in het stadspark liep
te Petersburg om zich wat te verpozen.…
Het behouden huis
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
770 Vlammen vreten gulzig
Onschuldige dieren,
Maakt niet uit hoe
Die zich weren,
Hoe hard ook 't alarm dat ze slaan,
Gillende geluiden uit hun
Strottenhoofd, 't zijn de vlammen
Die hen genadeloos verteren
De magere boer staat kansloos
Aan de kant, voelt de tranen
Over zijn wangen gaan,
Ze zijn immers van hem,
Tot in 't diepst van…
De Schutsluis
poëzie
3.6 met 5 stemmen
1.809 Dan lijkt de morgen stil na 't jong geluid, dat heen is
en ons verliet, nog vóór 't zijn volle groei begon,
en in de lege sluis, waar 't licht nu weer alleen is,
drijft enkel nog wat schuim, dat schittert in de zon.…
Mijn lichaam...
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
692 Als een krachtige boom
houdt dit lichaam vast
aan het ritme van haar eigen adem
verzoend met het doffe geluid van elke hartslag,
verlangend naar het neerstrijken van het leven
tussen haar dragende takken en blaren.…
het klooster
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
542 keurig klooster,
later, veel later
ruige ruïne
eenzame pater
heilige ramen
goddelijk licht
akkers en weiden
vruchtbaar gezicht
losse planken
scheef op de brug
“eenvoudig leven”
stond op de rug
dik was het boek
muffig de zaal
vreemde geluiden
vloerkleden kaal
verbrokkelde toren
stinkende gracht
uitgesleten treden
nostalgische…
Stilte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Stilte, het is een schaarse aangelegenheid
Liefst hebben we wat geluid om ons heen
Zonder t.v. en radio voelen we ons alleen
De t.v. verdrijft vaak onze eenzaamheid.
In stilte kunnen we luisteren naar God
Eens nadenken over de zin van ons leven
Dat door God, onze Heer ons is gegeven
Hij die begaan is met ons aller levenslot.…
Koningsnacht 2016
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
565 Helaas voor de
kapitalistische organisatie kunnen ze
het geluid niet tegen houden en zullen
de arme randfiguren, zoals ik, toch nog
wat popplezier kunnen meepikken. Het is
dus geen volksfeest meer, maar een uitje
voor de dikverdienende elite voor wie dat
geld absoluut geen obstakel is.…
Herkenningspunten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
639 Tot de herfst hen roept,
alle bladeren los te laten
nodigt kinderen zich te vermaken
met de droge kleuren vol geluid.
In de verte ronkt de eerste motorzaag
klinkt een voetstap op het grind
deze laan kan slechts van toen vertellen,
als de stoet met ijzig knerpen
langzaam, zich bewegen gaat.…
Dit tijdperk?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
661 Is mij om het even hoe
geluiden klinken het gaat
om de momenten als angst
en twijfel worden opgelost
verdronken in spitsvondigheid
wordt het evenwicht gewogen
in het magerste onderscheid op
de plek waar we zijn geboren,
waar de geest en lijf zijn ingedaald
die geen verdere keuzes overlaat
tussen de geboorte en de dood
het levenslicht…
Wachters
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
508 we naar wachters op de muren
om te schuilen
tegen hun kloppend hart
als buiten licht en duisternis
elkaar bestrijden
angst zweet dat uitbreekt
in het wanhopige lichaam
uitgeblust komt tot rust
aan de zoete kust met haar oneindige vrije
horizon waar zee en lucht
elkaar lijken te raken
troost dat angst
uitdooft in het gebroken geluid…
Einde oefening
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
619 zit op een bankje
in een bladstil bos
de lucht is zo zuiver
dat ik geen sigaret durf op te steken
in plaats daarvan
snuif ik de boslucht diep op
het is zo vredig, zo stil
af en toe fluit een vogel
een andere vogel fluit terug
ik geniet van de serene rust
dan plotsklaps duikt er
een straaljager op in de lucht
die met een scherp geluid…
NACHT
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.189 Muisstil daalt de nacht op aarde
dooft elk al te scherp geluid.
Vlakt de lijnen, diept de schaduw,
veegt de verven alle uit.
Schikt de sterren aan de hemel
tot geen donker plekje rest,
Laat een schemering op het water
en een glans in 't verre West.…
Jeugdherinnering
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
639 De wijdsheid van het geluid maakt hem extra klein.
Beneden hoort hij de"koekoek"van zeven gaan.
Zijn moeder is al op.
De lucht van verse koffie is omhoog gegaan.
Zij klapt haar handen onder aan de trap.
Het teken dat het ventje op moet staan.
Hij wekt zijn broertje, die naast hem ligt.
Ze gaan aan tafel voor 't ontbijt.…
lange luwe stiltes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 de tijd versnelt in
alles wat er toe doet, onverklaarbare manifesten blijken
de spelregels te wezen die door hun applaus de slaap
ontgrachten van het water dat door de klei van
levensvatbaarheid wordt ontrokken in alles waar
de slaap om schreeuwt in het gehoor van een
belemmerende onrust,
de nachtmakers maskeren
zich vormloos in geluiden…
schorre zwanen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
671 de dag boeit, alsof het in boeien is geslagen
het roestig ijzer heeft geen jaartallen
om in te zien hoe lang de dood aan de poort
van de schorre zwaan zijn levensverhaal vertelt
wie boeit het, één ieder is de afwas in zijn eigen teil
ze sluizen zacht het geluid dat hen voortbracht
in broze herinneringen aan mijn schreden voorbij
snavels getuit…