177211 resultaten.
DIE OSSEWA
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.772 Die osse stap aan deur die stowwe,
geduldig, gedienstig, gedwee;
die jukke, al drukkend hun skowwe -
hul dra dit getroos en tevree.
En stille, al stuiwend en stampend,
kom stadig die wa agterna -
die dowwe rooi stowwe, al dampend,
tersy op die windjie gedra.
Die middagson brand op die ko...
Kusje erop
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
630 Kusje erop
De waarheid achter 70 gezondheidsmythes
www.levboeken.nl
ISBN 978 94 005 1259 7
Tijn Elferink & Rutger Verhoeff
hebben de degens gekruist
In het gevecht
van zin & onzin
over gezondheidsmythes
dat een
prettig leesbaar en leerzaam
boek opleverde
wat ik het liefst lees
bij ...
Vlinderwindekind
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
665 hier kom ik je tegen
tussen letters en dichtersdromen
een vlinder in de zomerstorm
je draagt een mantel van liefde
als een fladderlichte omslag
gerangschikt in een aardse vorm
ik zou met je op willen vliegen
het draagvlak verdelen
sierlijk, soepel, onkreukbaar zweven
schrifttekens r...
Als de zon schijnt:
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
652 Wanneer de mist is opgetrokken, de vogels zich laten horen
de dag is begonnen, de zon doorbreekt, dan lacht de mens.
Wanneer de dageraad door de gordijnen piept, je het bed
uit laat komen, de dag gestart is, de deur open gaat, glimlach ik.
Geluid van de vogels, eenden en meerkoeten, vullen d...
zijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
534 het was een
smeulende
dag toen
de bruine
moeraskrokodil
met opengesperde
bek het zoete
water inschoof
insecten
krioelden boven
het water
geen mug
prikte een
gaatje door de
oorverdovende
stilte niemand
vroeg zich af
wie hij was
DIEP SNUIVEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
406 Met dichte ogen
door bloeiende hei gaan:
zoetste honingsmaak.
Vormen Leven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
449 ook al veranderen ze
nooit van vorm
toch dragen ze leven in zich
een geest in en uit de fles
melk voor een kind
een gierkelder met voor
op het land indirect leven
al jaren een norm
gedachten verbeeld in
steen marmer of hout
dood omsluit leven
hoe kil ook en koud
iedere dooie v...
Extremen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
408 het buiten
was kapotter
dan je dacht
had meer
beschadigingen
dan je zo op het
eerste gezicht zag
we weken van
van het nog niet
goed gebaande pad
dat door slechts
een handvol mensen
redelijk en gebruiksklaar
was platgetrapt
de sfeer was
niet zo warm als
weleer toen wij de
bo...
ROME
poëzie
4.1 met 38 stemmen
3.299 De Eeuwige Stad. O, Lied, wat is er eeuwig?
Van Rome naar Jeruzalem reisde ik
Langs zee'n diep en bergen bar en sneeuwig:
Ik vond niets eeuwig dan het ogenblik.
Avonden in Limburg
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
488 Een avond valt in Limburg.
Gebeurtenissen gebeuren,
die niet toevallig zijn,
in en rondom ons heen.
Ik zie en luister.
Bomen zie ik elkaar vinden.
Een vlucht vogels hoor ik,
die niet vluchten willen,
maar rustig vliegen.
Oneindige sterren verschijnen,
die door de schemer breken.
Ik ...
Zacht | Zacht
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
536 Jij bent zachter
dan het woord zacht
Gevangen in een wolk
van zoete dromerij
Net
niet
echt
Tot je ogen lachen
Een woord verloren
Zachter dan zacht
Spookmaan
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
563 Zonovergoten
spookmaan boven horizon
- onaanraakbaar licht
Vuur
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
560 Hij heeft een heel kort lontje
en zijn tenen zijn te lang.
Je hebt hem zomaar op de kast,
daar zit hij hoog en droog,
maar houdt zich aan een strohalm vast.
Zij steekt haar neus steeds in de wind,
al loopt dat dikwijls in de soep.
Dan zit ze met de handen in het haar,
waarbij ze zelf haar ...
Anekdote
gedicht
2.9 met 27 stemmen
14.221 'We weten wie je bent.'
Huh?
Zwarte krul als monocle
omringt rond oog.
Trein valt langzaam
stil.
Vrouw - vrouw? -
stapt op, verdwijnt. Weg.
Twee rode stippen -twee!-
zweven duister van ruimte in.
Trein aarzelt
- wat nu te doen?
Zet zich
naar vreemd signaal
weer in bewegi...
Boemerang
snelsonnet
3.5 met 4 stemmen
762 ‘We’ moeten praten met Afghanistan,
Maar wíe weet wat ‘we’ moeten zeggen?
Een oproep om de wapens neer te leggen?
Of alles niet op ‘onze’ wijze kan?
Maar wat je over hen ook mag beweren:
Ze zijn daar wél veel sneller in formeren.
Deux pas
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
643 Verrassend om jouw
'Pas de deux' te lezen
Herkende mij direct in je gedicht
Zat jij niet vast, was ik voor jou gezwicht
En had best jouw maîtresse willen wezen
'k Had jou met pas de deux
willen verleiden
Om jou van liefde's lasten
te bevrijden
DE STALKER
netgedicht
4.7 met 31 stemmen
554 ik ben een geheim agent
getraind in onopvallendheid, een gezicht
wat niet herinnerd wordt, kijk slechts
naar je via spiegelruiten en dromen, ken je rug
als geen ander, weet hoe je loopt
en denkt, wat zag je er weer
goed uit vandaag op het strand en in coupé 6,
waar je vier stations voor je u...
Zeelucht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
762 Zijn geur voert me mee
naar vreemde verre kusten,
naar broeierige havenkroegen
vol zweet en verdrongen lusten;
voert me mee over zee
en ruig schuimende baren
naar een krappe klamme kooi
waarin anonieme lijven paren;
naar een scheepje op de oceaan,
drijvend boven de zwarte diepte
onder ...
missing link
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
539 al tel je
nog zo vaak
je kinderen
eentje mis je keer op keer
altijd en alweer
al roep je
nog zo vaak
de namen
van je kroost
eentje hoort je nooit
al houd je
nog zo vaak
de kleintjes
stevig onder je veren
dat ene ukje zal zich verweren
al zet je
nog zo vaak
je nakomeling...
stille
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 ik spioneer gevaar
begluur de bedreiging
beloer de beroerden
ik bespied het onraad
observeer de stouten
de onverlaten slechterik
ik verken en verspied
naast onheil het risico
ik gluur met mijn ogen
of kijkers die staren
ik blik zonder verblozen
rond mij koekeloerend
in het bezit en priv...
Putten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
511 Een bos
lijkt een paradijs
herbergt
een kwaad
Sluimerend
tussen de bomen
net zoals de nevel
en de mist
Stopt bij een huisje
gaat naar binnen
eindigt een leven
veroorzaakt ellende
Jaren verstrijken
Daders vast
Al snel blijkt
Onschuldig.
Vele eersten zullen de laatste zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
444 met de ogen dicht
zonder een vleugje licht
drijft ze mee op hoge golven
als een
kale tak van de boom
waarvan de
wortels afgesneden zijn
in wanhoop en pijn en
wereldse
schijn
de eerste willen zijn
Broos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 Iedereen weet het wel
van het dagelijkse nieuws
de plaatsen en tijden
zijn soms verkeerd, ineens
leven er mensen niet meer en wij
vergeten dat weer, zo broos
zijn onze gevoelens
en gedachten ook
waar wij niet onder willen
lijden en gebukt gaan
Liever houden we groot
dat we veilig zi...
Gendergekte
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
602 Poes tegen Kater:
'Ik accepteer je niet meer als een Spetter.
Voor mij ben jij nu kat.'
Kater:
Nou, dan ben jij Poes-af.
Krijg je wel een kater...'
Zo neigen mensen naar de nieuwe rage:
verander als je anders bent,
word ieder gelijkwaardig.
Aldus verwende ontevredenen
die mikken o...
Samenleving
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
495 Leven is samen leren vallen.
Is opstaan met de brokken,
die geen gebreken zijn.
Is van elkaars fouten leren,
die geen echte fouten zijn.
Is slimmer verder gaan.
Met samenleven.
Met lage mist
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
501 jij hebt de
zomer gedanst
uitbundig met
de zon gesjanst
tot regen je
verkoelde en gras
nog groener voelde
jij kleurde met
lage mist het
eerste ochtendrood
verbaasd staarden
de koeien naar
de donkere sloot
die geen spiegel had
jij ontlokte aan
de zich openende
bloemknoppen een
...
Dagen van onmacht V
poëzie
3.2 met 5 stemmen
2.222 Als een zang die langzaam en machtig wiegt,
Uit de verte aansuist en dan weer vervliegt,
En op nieuwe wind
Me nauwer omwindt,
Hoor 'k steeds het geruis van de zee.
Waar ik ben.... ik wandel langs zonnestranden,
Alleen met het ruisen der baren die branden,
Zachte branding die schui...
Genderitis
snelsonnet
3.3 met 10 stemmen
643 We worden zoetjesaan geslachtsneutraal
Geen hij of zij meer: 'het' is goed voor elk
Uit moeders borst komt voortaan mensenmelk
Zelfs ’t Gouden kalf blinkt nu niet meer normaal
We kunnen het compact ook zó vertolken:
De inclusiviteit wordt uitgemolken
Toespraak tot het plafond
gedicht
4.3 met 36 stemmen
7.547 ooit was de dolfijn een landdier
het wandelde rond en haalde adem
onder druk van de weersomstandigheden
werd de dolfijn in luttele millennia
richting het water gedreven
de eens volgroeide poten werden korter
en korter tot ze nagenoeg verdwenen
wat de dolfijn aan het bestaan
op het droge over...
Boom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
505 Ik wortel in mijn eenzaamheid
dan is het zeker niet uit verveling
geef gratis zuurstof
schone lucht, statig
sta niemand in de weg
zorg voor wat schaduw
Ik vertaal natuurlijke historie
in een wereld van verwarde menselijke dromen
Ik ben mezelf gebleven, ik groei
boven de daken va...