5142 resultaten.
Intieme kameraad
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
637 Daar waar de verhalen waren gebleven
leefde je in landschap van andere verhalen
dan die we ons herinnerden in het bed
vol verlangen namen we afscheid
zinnen leken te dansen in verbeelding
verslaafd aan jouw genegenheid
gezelligheid die je bracht bij nacht
wanneer adem zijn reis had
door het universum
van dode bomen
verdorde bloemenvelden…
om en nabij
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
458 stel dat je iets niet moet vergeten
voor welke dag zou dat gelden
en wat als die dag voorbij zou gaan
-ongemerkt, zonder erg
zou iemand opletten of wolken
hun adem inhielden
ergens halverwege, zo nauw luistert
geen enkele toonhoogte
hoe belangrijk is dan onthouden
tussen alle dagen die zich versliepen
we moeten onze tijd nog voltooien…
Wandeling
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
647 We slenteren over het zandpad
langs de opgedroogde bedding
van het riviertje
richting zandheuvels
waar een enkele boom
de kunst van eenzaamheid verstaat
als je mij toelaat, in droomwereld
of niet geveinsde werkelijkheid
reizen we samen naar de stilte
onder de bloesem van de vlierstruik
we ruiken de adem van zomerse wind
zuurstof…
gespiegeld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
405 bestaan
je komt en gaat, ongevraagd
naast iemand staan
zijn letters in gedachten
of woorden in de hand
het is enkel de eigen ziel
welke laag voor laag
vaak wordt uitgedaagd
stormen beheersen
eb en vloed
doen je wankelen
of schenken gif of
laten je drinken
uit tranenbloed
klem je vast aan de aarde
ook al voelt het als mul zand
en adem…
ode aan het licht van Vincent (3)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
505 ogen drinken
op een dag
het licht van
de glinsterende zon
ogen ademen
sterrenlicht
op een landweg
in de Provence
ogen lichten op
als sterren die
de nacht in vuur
en vlam zetten
ogen verdrinken
in het licht boven
een caféterras
op een avond in Arles
ogen turen
knijpen samen als je
onder woeste luchten
Korenveld met…
afdalende trap
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
420 een dichter kan niet vliegen,
noch met nat voorhoofd buiten zinnen
treden en holle lucht ademen
dit beeld weerspiegelt schaduw
in een wassen aangezicht
-in alles een tegenpool-
leidt deze trap naar de kip of het ei,
komen randen bloot te liggen
waarlangs de vezels van de ziel bewegen?…
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
379 glanzend insmeren en raden
ja
vertrouwde vreemde onschuld
van samen liggen soezen
nee
niet uit wanhoop hem aankijken
niet hem laten polsen of ik
nee
niet mijn armen om hem heen slaan
geen lieve woorden
.....alsjeblieft
niet hem veroveren met mijn borsten
.....en verlangende mond
nee
niet zijn hart laten overslaan
.....met ingehouden adem…
eigenlijk
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
574 Die ik helemaal nog niet ken
Je adem
Je geur
Eigenlijk ken ik je niet
Ik ken wat je typt
De foto’ s van jou
Dat is wat ik ken
Dat ben jij
Maar dat ben jij niet echt
Dat is het beeld
Het beeld van jouw promotie
De promotie van jouzelf
Eigenlijk ken ik je niet
Wie ben je
Eigenlijk?…
Schoonheid en de oude dag
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
605 De stilte werd in mij gewekt
om te luisteren naar
het ruisen van de luwe wind
haar verhaal waarvan ik vind
die luister van de natuur
bij mezelf te zoeken
rust op mijn oude dag om te genieten
van dat vleugje schoonheid
en adem het zuurstof in
dat verwondering wekt
wanneer vertrouwen gaat bloeien
die een open wond nodig heeft
om dicht…
vrijheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
563 het lijkt zo gewoon
in vrijheid slapen
in vrijheid eten
in vrijheid gapen
in vrijheid weten
het voelt zo gewoon
in vrijheid ontwaken
in vrijheid denken
in vrijheid praten
in vrijheid laten
maar het is niet gewoon
te ademen in een lucht vol vrijheid
te zwemmen in een zee van vrijheid
te leven in een land in vrijheid
toch ben…
Alleen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
420 Ik slaap alleen maar
Zachter
Je ranke slanke lenige lijf
Omwikkelt verstikt omhelst me
Mijn lichaam gespannen, mijn adem stokstijf
Zinderende kou in mijn denken
De morgen bevrijdt me, ach kom nu toch snel
Het licht zal me wreed verlossen
Geen zachte gedachten, geen lief in dit spel
Slechts de sleur die mijn dag verlichtte…
Isis ontsluierd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 wereld
kleedt mij van binnen uit
trekt knopen los, strijkt
inwendige bulten glad
vult deuken en scheuren
en draait de deksels los
van mijn wonden, likt ze
langzaam met liefde
weg tot dunne littekens
van verloren eenheid
met wat ik dacht
dat buiten was
Hier sta ik, voor mijn troon
dochter van hemel en aarde
veilig en vrij in mijn adem…
Terug bij mezelf
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
541 De wind is ijzig
het beneemt me de adem
laat de tranen
over mijn wangen rollen
terwijl ik tegen de stroom op
moet roeien
rondom vissen strooi ik het brood
boven de donkere
golven de blauwe hemel de
hongerige meeuwen
maken herinnering wakker
het gekrijs
de pijn
in tweeën verscheurd te zijn
ik kijk naar de draaikolk…
Zou jij hetzelfde doen?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Ik ken jou nog niet thuis
Ouderwets, een volle kast
met boeken die ook ik ooit las
Er moet een verwantschap zijn
die ik niet opgemerkt heb
in jouw lichaam, jouw adem
en oogopslag, maar zou ik
jou willen omarmen, dicht
tegen me aan drukken
en kussen, niet tongen
maar gewoon jou
tegen me aan drukken
mijn handen laten
strelen over jouw…
vaarwel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
667 een maagdelijk
schone partituur
zijn hart is zwaar
van verlangen
onzichtbaar
valt een haast
tastbaar schild
om hem heen
het is zijn queeste
om toondichters
in tijd en ruimte
te ontmoeten
hoe blaast hij
adem in de muziek
een levende plek in
de mensenziel
hoe doorgrondt hij
de gedachten
hoe gebaart hij die
aan het…
Bloot speel ik naakt te zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 kijkt er iemand
Dan speel ik een rol
in zijn hoofd, als het meisje
van de overkant, het meisje
met te lange haren
om haar borsten goed te zien
In de schaduwmaanden
blijven de woonblokken grauw
Dan sluit ik de gordijnen
en dwaal ik door het patroon
in deze zelfde zachte stoel
waarin ik helemaal vrij ben
en van buiten naar binnen
ademend…
november blues
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
446 verlatenheid ontsiert het plein, de wind
buiten adem en het terras mist de taal
van verliefden waarin de ochtend
altijd wordt ontkend.
de stad sluimert
nachtvogels ontvluchten een gapende leegte
de overbodigen van de dag mijden de tijd.…
Nu, en dan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
411 Dan zal ik
niet meer naar adem happen
het raam durven openen
en het uitschreeuwen
ja dan zal ik
elke avond zorgeloos
mijn kleren uitdoen
en ontspannen slapen
dan zal ik
geen vuurlopen en vaandels
meer zien in de musea
alleen nog de rode knoppen
dan zal ik
ongenode gasten ontvangen
en alles wat ik wens
omdat ik lang geleden
nu…
dood
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
458 in het laten lijden, de
dood is als klevend rijp
in een vroege lente of als
de herfst die verlaten
de stilte verkend in de
weemoed van elk wezen
dood zijn is roerloos
trachten te blijven liggen, zelfs
wanneer het licht zich placht
te voortplanten door ogen
die zich eeuwig hebben gesloten
dood, zwijgend luisteren naar je
naasten, je adem…
Verliefde hand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Mijn eerste engel
bezorgde pilletjes, bracht
de hemel op de camping
en werd al gauw een thuis voor mij
Verjaardagen vieren
met heel de familie
Huisje boompje beestje
Mijn leven werd van mij
Ook de anderen vlogen
als engelen hoog op
mijn adem, om vrij te zijn
weg, van mij, van thuis
Ik wachtte
Kom in mijn armen
Luister naar mij
Zorg…
Wakker
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
470 Ben jij nog wakker
nu ik mijn zielgezicht
spiegel aan de horizon
of een diepe vijver
in het midden van het nachtwoud
adem jij die stille nacht
vol begeerte in mijn dromen
blijf je bij mijn nakend lijf?…
Demasqué van het duister
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 omstandigheden
door de wellust van de nacht
heksen vervullen nachtmerries
met laakbaar amusement
dichters vullen lege ruimtes
honger dwingt de mens
tot dwaze dadendrang
ontlasting zorgt voor hoop
en wie werkelijk waakzaam is
ligt woelend wakker in het zweet
ademhalend uit het dikke donker
ontmaskering van de consument
de hete adem…
WAT IS GEBLEVEN VAN DE ROOS?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
592 de uitgedroogde kelk
ik weet nog hoe het hart erin
eens sprankelde en in zich borg
de warme adem van het leven
dat tijd doodstil boetseren kan
met ruwe handen weet te kneden
wat toen nog was in het verleden
onaangetast een maagdelijke lente
kan ooit een tuin nog bloeien
die door de herfst genadeloos
gelouterd is en o hoe broos
nog worstelt…
Radicaal
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
661 Nog immer ademen wij de leugen
als de liefde ons niet had onttroond -
ons niet radicaal had genezen.…
NAVO-top
netgedicht
2.9 met 23 stemmen
820 In het land van de molenwieken
draait men er niet omheen of toch ook weer wel
alle redenen daartoe zijn zichtbaar geworden
aan de top, bovenop het naderend onheil
als ‘t gevaar afstand al weet te overwinnen
zal het nog meer nodig zijn te verenigen
terwijl het hart overslaat, jonge mannen
de nacht van hun laatste adem vinden
met sterke…
LUZERN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
192 Luchtstromen boven
het Vierwoudstrekenmeer
worden licht samengeperst
binnen hoge rotswanden
dalen gedwee
op het wijde water
schenken heilzame adem
aan de stad vol oude pracht
en krachtige toekomstbloei
geven op het wijde plein
hoge bonte bloemenzuilen
de wenkkracht om overal
in steden en langs de oevers
steeds meer te ontdekken…
Skulls
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
289 Geen vlees, geen naam, geen adem meer,
slechts lijn en vorm een herinneringssfeer.
Zonder huid lijkt ’t allemaal gelijk,
man en vrouw – één witrijk.
Toch verraadt de kaak soms kracht,
het voorhoofd rond, of schuin van macht.
De wenkbrauwboog, de nek die spreekt,
een stille hint die overbleekt.…
Plasma
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
725 object, niet vliegend
alleen ongeïdentificeerd
Onzichtbaar, ongrijpbaar
Paniek is zinloos
Het geluid legt zich neer
te zwaar om te strelen
met een neuriënde stem
Zachtjes ratelt er iets
hypnotiserends
waaraan ik niet toegeef
Ik wil het navertellen, niet
opgaan in dit hongerige wezen, niet
onwetend verslonden worden
Een lichte adem…
LUCHTREIS
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
192 Edel en statig landgoed
rondom het herenhuis
heeft de adellijke aard
van een eeuwenoud park
zeer kunstig aangelegd
hier weeft jonge wildernis
zich langzaamaan vrijuit
onbelemmerd doorheen
het luchtige warrige bos
blaast zijn helende adem
kwistig over de drukke weg
een gezellig spijshuis binnen
waar
keukengerei fraaie potjes
en bussen…
Ruimte op de aarde
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
261 Dans in licht der zonnestralen
onder cobaltblauw der lucht
daar kan men frisse adem halen
vanaf de ochtend tot de avondlucht.
Mijdt de stad met kwade dampen
zie de horizon wijd en fris
dan krijgt men niet met claustrofobie te kampen
maar ziet men hoe de wereld werkelijk is.…